II SA/Gl 244/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę S. K. na uchwałę Rady Miasta Katowice dotyczącą strefy płatnego parkowania. Skarżący kwestionował § 3 ust. 3 załącznika do uchwały, który stanowił, że opłata za niewykorzystany czas postoju nie podlega zwrotowi, oraz § 4 ust. 5, który zakładał powstanie opłaty dodatkowej z mocy prawa. Dodatkowo skarżący domagał się możliwości uiszczania opłat bezgotówkowo na rachunek bankowy. Sąd uznał, że opłata za parkowanie jest ekwiwalentem za możliwość postoju przez zadeklarowany czas, a jej niewykorzystanie nie czyni jej nienależną ani nie rodzi obowiązku zwrotu. Podkreślono, że rada gminy ma kompetencje do określenia zasad pobierania opłat, w tym braku zwrotu za niewykorzystany czas. Sąd oddalił również zarzut dotyczący opłaty dodatkowej, stwierdzając, że powstaje ona z mocy prawa zgodnie z art. 13f ust. 1 ustawy o drogach publicznych, a nie na podstawie decyzji administracyjnej. Podkreślono, że przepisy Ordynacji podatkowej stosuje się w zakresie opłat, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej, a ustawa o drogach publicznych wyposażyła radę gminy w kompetencje do określenia sposobu pobierania opłat, co uzasadniało wyłączenie możliwości płatności przelewem na rachunek bankowy. W konsekwencji, sąd oddalił skargę jako niezasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących opłat za parkowanie w strefach płatnego parkowania, w szczególności kwestii braku zwrotu za niewykorzystany czas oraz powstania opłaty dodatkowej z mocy prawa.
Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o drogach publicznych i kompetencji rady gminy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy opłata za niewykorzystany czas postoju w strefie płatnego parkowania podlega zwrotowi?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, opłata za niewykorzystany czas postoju nie podlega zwrotowi, ponieważ stanowi ona ekwiwalent za możliwość postoju przez zadeklarowany czas, a jej uiszczenie decyduje o wysokości należnej opłaty.
Uzasadnienie
Opłata za parkowanie jest ekwiwalentem za możliwość postoju przez zadeklarowany czas. Osoba uiszczająca opłatę deklaruje czas parkowania i tym samym decyduje o wysokości należnej opłaty. Opłata uiszczona w takiej wysokości nie staje się nienależna, nawet jeśli parkowanie zakończy się wcześniej, gdyż możliwość parkowania nadal istnieje do upływu zadeklarowanego czasu.
Czy obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za postój w strefie płatnego parkowania powstaje z mocy prawa, czy wymaga wydania decyzji administracyjnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej powstaje z mocy prawa.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 13f ust. 1 ustawy o drogach publicznych, za nieuiszczenie opłat za postój pobiera się opłatę dodatkową. Formuła 'pobiera się' wskazuje, że obowiązek ten powstaje z chwilą zajścia zdarzeń wskazanych w przepisach, bez konieczności wydawania indywidualnego aktu administracyjnego.
Czy uchwała rady gminy może wyłączyć możliwość uiszczenia opłaty za parkowanie bezgotówkowo na rachunek bankowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, uchwała rady gminy może wyłączyć możliwość uiszczenia opłaty za parkowanie bezgotówkowo na rachunek bankowy.
Uzasadnienie
Ustawa o drogach publicznych (art. 13b ust. 4 pkt 3) upoważnia radę gminy do określenia sposobu pobierania opłat. W ramach tej kompetencji rada może wyłączyć możliwość zapłaty przelewem na rachunek bankowy, ponieważ przepisy Ordynacji podatkowej stosuje się tylko wtedy, gdy odrębne przepisy nie stanowią inaczej.
Przepisy (14)
Główne
u.d.p. art. 13 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
u.d.p. art. 13b § ust. 3 i ust. 4 pkt 1 lit. a, 2, 3
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
u.d.p. art. 13f § ust. 1 i ust. 2
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych
p.p.s.a. art. 3 § ust. 1 w zw. z § 2 pkt 5 i 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 147 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.s.g. art. 18 § ust. 2 pkt 15
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 40 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 41
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 94 § ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 101 § ust. 1 i ust. 4
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Pomocnicze
O.p. art. 2 § § 2
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 60 § § 1 pkt 2
Ordynacja podatkowa
O.p. art. 72 § § 1
Ordynacja podatkowa
Argumenty
Skuteczne argumenty
Opłata za parkowanie jest ekwiwalentem za możliwość postoju przez zadeklarowany czas, a jej niewykorzystanie nie czyni jej nienależną ani nie rodzi obowiązku zwrotu. • Opłata dodatkowa powstaje z mocy prawa, a nie na podstawie decyzji administracyjnej. • Rada gminy ma kompetencje do określenia sposobu pobierania opłat, co uzasadnia wyłączenie możliwości płatności przelewem na rachunek bankowy.
Odrzucone argumenty
Opłata za niewykorzystany czas postoju powinna podlegać zwrotowi jako nadpłata. • Obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej wymaga wydania decyzji administracyjnej. • Uchwała wyłącza możliwość uiszczenia opłaty za parkowanie bezgotówkowo na rachunek bankowy, co narusza przepisy Ordynacji podatkowej.
Godne uwagi sformułowania
Istota, wskazanej w art. 13 ust. 1 pkt. 1 ustawy o drogach publicznych, opłaty za postój w strefie płatnego parkowania sprowadza się do tego, że stanowi ona swoisty ekwiwalent za możliwość postoju w tej strefie przez czas zadeklarowany przez osobę uiszczającą tę opłatę • Opłata uiszczona w wysokości, będącej prostą pochodną deklaracji osoby uiszczającej opłatę z samej zasady nie stanie się nigdy opłatą nienależną. • Obowiązek uiszczenia opłaty dodatkowej powstaje z mocy prawa w przypadku nieuiszczenia opłaty za postój pojazdów samochodowych na drodze publicznej w strefie płatnego parkowania i jest obowiązkiem każdego kierującego.
Skład orzekający
Bonifacy Bronkowski
przewodniczący
Renata Siudyka
członek
Tomasz Dziuk
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat za parkowanie w strefach płatnego parkowania, w szczególności kwestii braku zwrotu za niewykorzystany czas oraz powstania opłaty dodatkowej z mocy prawa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów ustawy o drogach publicznych i kompetencji rady gminy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu opłat za parkowanie i interpretacji przepisów, które mogą mieć wpływ na codzienne życie kierowców. Choć nie jest przełomowa, stanowi ważny przykład stosowania prawa w praktyce.
“Czy opłata za parkowanie, której nie wykorzystałeś, przepada? Sąd wyjaśnia.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.