II SA/Gl 1833/22

II SA/Gl 1833/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-03-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2022-12-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Nowak
Renata Siudyka
Stanisław Nitecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
II GSK 1460/23 - Postanowienie NSA z 2025-01-21
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1212
art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. d
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 97 par. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędzia WSA Renata Siudyka, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2023 r. sprawy ze skargi L. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 października 2022 r. nr SKO.K/41.3/1196/2022/0/KS w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta M. decyzją z 28 kwietnia 2022 r. nr [...] wydaną na podstawie art. 103 ust. 1 pkt. 1 lit. d ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2021 r. poz. 1212) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego orzekł o cofnięciu L.B. (dalej jako strona lub skarżący) uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B do czasu uzyskania wyniku pozytywnego egzaminu sprawdzającego kwalifikacje. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że strona w wyznaczonym terminie nie poddała się egzaminowi kontrolnemu.
Z powyższą decyzją nie zgodziła się strona, która reprezentowana przez pełnomocnika adwokata T.G. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W odwołaniu tym wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji i podniosła, że decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa materialnego, a to art. 103 ust. 1 pkt. 1 lit. d ustawy o kierujących poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu polegające na uznaniu, że skarżący został prawidłowo poinformowany o terminie przeprowadzenia egzaminu, gdy z materiału dowodowego wynika, że nie został o nim w sposób prawidłowy poinformowany. Ponadto podniesiono zarzut naruszenia postanowień art. 97 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego polegający na odmowie zawieszenia postępowania, w sytuacji gdy tego typu rozstrzygnięcie jest obligatoryjne w sytuacji rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W motywach odwołania pełnomocnik skarżącego przedstawił argumentację przemawiająca za zasadnością skorzystania z tego środka odwoławczego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z 27 października 2022 r. nr SKO.K/41.3/1196/2022/0/KS wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W motywach tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania dotyczący cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Podkreślono, że strona została skierowana stosowną decyzją na sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego i do dnia podjęcia decyzji przez organ pierwszej instancji tego nie uczyniła. W uzasadnieniu tym podkreślono, że strona po otrzymaniu stosownej decyzji powinna niezwłocznie podać się przedmiotowemu egzaminowi. Na marginesie podkreślono, że decyzja nakładająca na skarżącego tego obowiązek została prawidłowo stronie doręczona, a strona wniosła odwołanie z uchybieniem terminu.
Z powyższą decyzją nie zgodził się strona, która reprezentowana przez adw. T.G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej wyraziła niezadowolenia z otrzymanego rozstrzygnięcia i podniesiono zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 97 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez odmowę zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie w sprawie uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia przez inny organ lub sąd. Ponadto podniesiono zarzut naruszenia art. 11 w związku z art. 107 § 3 powyższego Kodeksu poprzez nie odniesienie się do kwestii związanych z zawieszeniem postępowania. W skardze tej podniesiono także zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 103 ust. 1 pkt. 1 lit. d ustawy o kierujących poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu polegające na uznaniu, że skarżący został prawidłowo poinformowany o terminie przeprowadzenia egzaminu, gdy z materiału dowodowego wynika, że nie został o nim w sposób prawidłowy poinformowany. W skardze tej wystąpiono o uchylenie kwestionowanej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym zastępstwa procesowego. W motywach skargi zamieszczono argumentację przemawiającą za jej zasadnością.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o jej oddalenie i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie
Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2429) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2023 r., poz. 259), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy. W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia, a jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Przedstawiona tutaj regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżone postanowienie może ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W ramach rozpoznawanej sprawy podkreślić należy, że sąd administracyjny bada jedynie legalność decyzji organu administracji publicznej, a zatem bada tylko, czy w przypadku poddanej jego kontroli decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi.
Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do kwestii związanej z cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami. Prezydent Miasta M. mocą decyzji z 19 listopada 2021 r, skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego w zakresie prawa jazdy kategorii "B". Z uwagi na fakt, że odwołanie pełnomocnika skarżącego wniesione zostało z uchybieniem terminu to organ wyższego stopnia stwierdził niedopuszczalność odwołania, a to oznacza, że powyższa decyzja organu pierwszej instancji stała się decyzją ostateczną i podlegająca wykonaniu. Następstwem tego stało się zawiadomienie skarżącego pismem z 4 kwietnia 2022 r. o uruchomieniu postępowania administracyjnego z urzędu zmierzające do cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami z uwagi na nie przedłożenie wymaganego dokumentu potwierdzającego uzyskanie pozytywnego wyniku egzaminu państwowego. W konsekwencji organ pierwszej instancji decyzją z 28 kwietnia 2022 r. cofnął skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami. Przedmiotowa decyzja wydana została na podstawie art. 103 ust. 1 pkt. 1 lit. d ustawy o kierujących pojazdami, a to oznacza, że decyzja ta wydana została w warunkach związania organu administracji, ponieważ zaistnienie określonego stanu faktycznego odpowiadającego normie prawnej obliguje ten organ do podjęcia przewidzianej wskazaną norma decyzji.
Jak wynika z akt sprawy decyzja o nałożeniu na skarżącego obowiązku poddania się egzaminowi kontrolnemu ma przymiot ostateczności, a skarżący pomimo upływu trzech miesięcy od dnia nabycia przez wskazana decyzję takiego statusu nie przedłożył stosownego dokumentu, tym samym wyczerpana została przesłanka przewidziana przepisem leżącym u podstaw wydania zaskarżonej decyzji.
W skardze do tutejszego Sądu podniesiono zarzut naruszenia przepisów prawa procesowego, a w szczególności art. 97 § 1 pkt. 4 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez odmowę zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie w sprawie uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia przez inny organ lub sąd. Tak sformułowany zarzut w realiach rozpoznawanej sprawy nie może stanowić podstawy dla uwzględnienia wniesionej skargi. Zarzut taki stanowiłby podstawę dla uwzględnienia skargi tylko wówczas gdyby decyzja organu administracji publicznej wydana została przed rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego. W sprawie tej taka sytuacja nie występuje, a tym samym podniesiony zarzut nie może okazać się trafny. Podkreślić należy bowiem, że postępowanie zakończone kontrolowanymi decyzjami uruchomione zostało po wydaniu przez organ odwoławczy postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z 19 listopada 2021 r. o nałożeniu na skarżącego obowiązku poddała się egzaminowi kontrolnemu. Ułomność w działaniu organu odwoławczego sprowadzająca się do braku uprzedniego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od wskazanej powyżej decyzji z 19 listopada 2021 r. i rozpoznanie go dopiero po wpłynięciu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z 28 kwietnia 2022 r. o cofnięciu skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii "B", nie może stanowić podstawy dla uwzględnienia wniesionej skargi, ponieważ poddane kontroli tutejszego Sądu rozstrzygnięcia organów administracji nie naruszały przepisów prawa materialnego, a wydane rozstrzygnięcie jest prawidłowe. Obok tak sformułowanego zarzutu, w rozpoznawanej skardze podniesiono ponadto zarzut naruszenia art. 11 w związku z art. 107 § 3 powyższego Kodeksu poprzez nie odniesienie się do kwestii związanych z zawieszeniem postępowania. Tak sformułowany zarzut nie daje podstaw dla uwzględnienia wniesionej skargi, skoro przed wydaniem przez organ odwoławczy zaskarżonego rozstrzygnięcia wyeliminowane zostały ułomności w zakresie braku rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z 19 listopada 2021 r.
W skardze tej podniesiono także zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 103 ust. 1 pkt. 1 lit. d ustawy o kierujących poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu polegające na uznaniu, że skarżący został prawidłowo poinformowany o terminie przeprowadzenia egzaminu, gdy z materiału dowodowego wynika, że nie został o nim w sposób prawidłowy poinformowany. Istota podniesionego zarzutu sprowadza się do tego, że w ocenie skarżącego w decyzji nakładającej na niego obowiązek poddała się egzaminowi kontrolnemu nie został określony termin, w którym temu egzaminowi ma się poddać. W kontekście tak sformułowanego zarzutu przyjdzie zauważyć, że przepisy ustawy leżącej u podstaw wydania zaskarżonej decyzji nie zawierają nakazu wskazania terminu, w którym należy poddać się egzaminowi kontrolnemu. Takie brzmienie przepisów oznacza, że takiemu kontrolnemu egzaminowi należy poddać się niezwłocznie po uzyskaniu przez decyzję nakładająca taki obowiązek przymiotu ostateczności. W rozpoznawanej sprawie decyzja organu pierwszej instancji z 19 listopada 2021 r. przymiot ostateczności uzyskała z dniem wydania przez organ odwoławczy postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania a zatem z dniem 31 stycznia 2022 r. Zauważyć należy, że od tego dnia do wydania decyzji przez organ pierwszej instancji upłynęły blisko trzy miesiące. W tej sytuacji skarżący dysponował wystarczająca ilością czasu na dopełnienie ciążącego na nim obowiązku. W omawianym zakresie kierować należy się zasada zapewnienia ochrony użytkowników ruchu drogowego, poprzez dopuszczenie do kierowania pojazdami osoby, które legitymują się odpowiednimi umiejętnościami jak również nie stwarzają stosownego zagrożenia z uwagi na stan swojego zdrowia. W świetle powyższego uznać należy, że skarżący dysponował wystarczającą ilością czasu, aby poddać się nałażonemu na niego obowiązkowi. W konsekwencji przyjąć należy, że organy administracji w omawianym zakresie nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie wniesionej skargi.
Przy ocenie zasadności wniesionej skargi dostrzec należy, że poddana sądowej kontroli decyzja podejmowana jest w warunkach związania i wystąpienie przesłanek wskazanych w przepisie ustawy o kierujących pojazdami nakłada na organ obowiązek wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.
Na marginesie prowadzonych rozważań przyjdzie zauważyć, że skarżący wykorzystujący przysługujące mu uprawnienia do skorzystania ze środków prawnych, jedynie wydłuża okres braku uprawnień do kierowania pojazdami, ponieważ decyzja nakładająca na niego obowiązek poddania się takiemu kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji ma przymiot nie tylko decyzji ostatecznej ale i prawomocnej, a to oznacza, że skarżący chcąc dysponować uprawnieniem do kierowania pojazdami musi takiemu egzaminowi się poddać.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.