II SA/Gl 1809/23

II SA/Gl 1809/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-03-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-11-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska
Artur Żurawik /przewodniczący sprawozdawca/
Wojciech Gapiński
Symbol z opisem
6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1752
art. 47a ust. 5
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Asesor WSA Aneta Majowska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 marca 2024 r. sprawy ze skargi G.S. na czynność Prezydenta Miasta D. z dnia 15 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie nadania numeru porządkowego dla nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta D. zawiadomieniem z dnia 15 września 2023 r., [...], działając na podstawie art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (j.t. Dz. U. z 2023 r., poz. 1752 ze zm. – dalej p.g.k.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 21 lipca 2021 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz. U. z 2021 r., poz. 1368 – dalej: rozporządzenie), po rozpatrzeniu wniosku G. S. (dalej strona, skarżący) o nadanie numeru porządkowego budynkowi zlokalizowanemu na nieruchomości położonej w D., oznaczonej numerem ewidencyjnym działki 1 obrębu D., ustalił numer porządkowy [...] przy ul. [...].
Skargę na czynność Prezydenta Miasta ustalenia budynkowi ww. numeru porządkowego złożyła poprzez pełnomocnika strona. Zarzucono naruszenie:
- art. 47a ust. 5 p.g.k., mające wpływ na wynik sprawy;
- § 9 ww. rozporządzenia, poprzez jego błędne zastosowanie i nadanie numeru porządkowego niezgodnie z ładem w numeracji porządkowej i w sposób naruszający słuszny interes skarżącego, m. in. poprzez nadanie numeru w sposób uniemożliwiający doręczanie korespondencji pocztowej pod tak ustalony adres, a ponadto w sposób wprowadzający w błąd służby ratownicze, organy porządkowe, kontrahentów, etc., co jest konsekwencją pominięcia istotnych okoliczności faktycznych sprawy;
- art. 7, 8, 75 § 1, 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie j.t. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 – dalej k.p.a.), poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz nieuwzględnienie przy dokonywaniu zaskarżonej czynności dowodów i argumentów przedstawionych przez skarżącego organowi oraz brak jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego dokonanej czynności, która w sposób oczywisty godzi w słuszny interes Skarżącego;
- art. 10 k.p.a., poprzez uniemożliwienie stronie skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed podjęciem czynności;
- art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wskazania dowodów na jakich organ się oparł dokonując zaskarżonej czynności;
- art. 7 Konstytucji RP, poprzez podjęcie czynności noszącej znamiona arbitralności i niepoddające się kontroli oraz nadzorowi (a to poprzez m. in. brak jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego dla jej podjęcia).
W związku z powyższym wniesiono o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności, ustalenie istnienia po stronie skarżącego uprawnienia do nadania przedmiotowemu budynkowi numeru porządkowego przy ul. [...] w D. oraz zasądzenie od Prezydenta Miasta zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego.
W uzasadnieniu podano m. in., że podstawowym zarzutem skargi jest brak przy podejmowaniu zaskarżonej czynności jakiegokolwiek uzasadnienia dla ustalenia numeru porządkowego przy ul. [...] w D., nie zaś przy ul. [...]. Organ w żaden sposób nie wyjaśnił, dlaczego całkowicie pominął argumentację oraz dowody objęte wnioskiem wszczynającym postępowanie. Co więcej, organ nie uzasadniając w żaden sposób podjętej czynności uniemożliwił de facto jej formalną i materialną kontrolę. Budynek, którego dotyczył wniosek o nadanie numeru porządkowego, jest użytkowany na potrzeby działalności gospodarczej, a komunikacja z tym budynkiem odbywa się od wielu lat bezpośrednio pasem z sąsiadującej ul. [...]. Skarżący wskazuje, że kilka lat wcześniej wystąpił o nadanie numeru porządkowego dla planowanego do wybudowania budynku na tej samej działce ewidencyjnej. Planowanemu budynkowi nadano numer porządkowy [...] przy ul. [...]. Co prawda budynek ten nigdy nie powstał, niemniej m. in. organy podatkowe na potrzeby korespondencji w sprawach podatku od nieruchomości adresowały pisma na adres "ul. [...], [...] D.". Od strony ul. [...] w rzeczywistości widać przede wszystkim zadrzewioną część działki, poprzez którą nie ma dostępu do zabudowań (do których i tak z ulicy [...] byłoby o tyle trudno się dostać, że działka ta jest położona kilka metrów pod wiaduktem). Nadanie dla istniejącego budynku numeru porządkowego [...] naraża skarżącego na wszelkie bardzo dotkliwe konsekwencje związane z niedoręczaniem mu ważnej korespondencji urzędowej i sądowej.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. Podał, że organ działał na podstawie i w granicach prawa. W uzasadnieniu podano m. in., że zasady nadawania numeracji budynkom ujęte są w § 6 rozporządzenia. Skarżący nie wskazał żadnego przepisu § 6, jaki miałby naruszyć organ. Skarżący złożył zarzut co do naruszenia § 9 rozporządzenia, który to przepis dotyczy obowiązku aktualizacji danych z urzędu w ewidencji we wskazanych tam przypadkach. Organ wzmiankowanego przepisu nie naruszył, jako że nadał numer porządkowy na wniosek skarżącego. Niezależnie od powyższego nadanie przedmiotowemu budynkowi numeru porządkowego [...] przy ul. [...] odpowiada wymogom prawa, a to w szczególności zasadom ujętym w § 6 rozporządzenia. Okoliczność, iż skarżący oczekiwał nadania numeru porządkowego od innej ulicy nie ma tu znaczenia. Numery porządkowe ustala się wzdłuż ulic. Nadanie numeru porządkowego nie powinno zakłócać dotychczasowego ładu i czytelności numeracji porządkowej. Przedmiotowy budynek znajduje się w ciągu ul. [...]. Budynki zarówno po stronie wschodniej jak i zachodniej od budynku skarżącego posiadają numery porządkowe przy ul. [...]. Również i budynki od strony południowej posiadają numery porządkowe przy ul. [...]. Z kolei od strony północnej budynki posiadają numery porządkowe od ul. [...]. W okolicy brak jest jakiegokolwiek budynku posiadającego numer porządkowy przy ul. [...]. Brak było zatem jakichkolwiek uzasadnionych prawem przesłanek, aby nadać numer porządkowy budynkowi skarżącego od ul. [...]. Także z danych wynikających z treści ksiąg wieczystych wynika położenie nieruchomości przy ul. [...] w D.. Argumentacja skarżącego dotycząca kwestii usytuowania wjazdu na przedmiotową nieruchomość jest bez znaczenia w sprawie; stanowi okoliczność faktyczną a nie prawną. Zgodnie z uchwałą nr [...] z dnia [...] r., w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta D. dla terenów w rejonie ul. [...] oraz terenów przemysłowych w rejonie ulic: [...] i [...] (Dz. Urz. Woj. Śląskiego z [...] r., poz. [...] – dalej m.p.z.p.), obsługa komunikacyjna terenu oznaczonego symbolem 1MNU, obejmującego m. in. działkę 1, ustalona została od ul. [...] poprzez drogi wewnętrzne oznaczone symbolem 6KDW i 7KDW. Działka 1 przylega do wyznaczonej w planie drogi wewnętrznej o symbolu 7 KDW, połączonej z drogą wewnętrzną o symbolu 6KDW włączonej następnie do ul. [...] będącej drogą publiczną. Opisywany przez Skarżącego sposób komunikacji z przedmiotowym budynkiem jest zabroniony w świetle obowiązujących przepisów. Istniejący zjazd do nieruchomości od strony ul. [...] (droga ekspresowa) jest zjazdem nielegalnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2023 roku, poz. 1634 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.
W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 47a ust. 5 p.g.k. wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają.
W orzecznictwie przyjmuje się, że nadanie numeru porządkowego dokonywane jest w formie czynności z zakresu administracji publicznej i jest to czynność o charakterze technicznym. Ustalając numer budynku organ nie rozstrzyga sporu o prawo, nie stwierdza określonego stanu rzeczy, ani nie decyduje o sytuacji prawnej żadnego podmiotu. Przypisuje jedynie dany numer do wskazanego budynku, co jest czynnością faktyczną o charakterze technicznym. Przypisanie numeru ma oczywiście znaczenie w obrocie prawnym lecz jedynie porządkujące a nie ustrojowe, materialne, czy procesowe (np. wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 października 2019 r., sygn. III SA/Kr 752/19, wyrok NSA z dnia 23 maja 2019 r., I OSK 4370/18).
Jednocześnie ustawa – Prawo geodezyjne i kartograficzne nie pozwala mieszkańcom określać we własnym zakresie numeru porządkowego. Stanowi ona jednoznacznie, że do ustalania tej kwestii uprawniony jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Jego ustalenia znajdują odzwierciedlenie w ewidencji (np. wyrok WSA w Kielcach z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. I SA/Ke 568/15).
Co więcej, "Czynność ustalenia numeru porządkowego budynku następuje z uwzględnieniem konkretnych okoliczności faktycznych i prawnych dotyczących usytuowania budynku na nieruchomości, możliwości dojścia, dojazdu do budynku. Jednym słowem to nie czynność nadania numeru porządkowego kształtuje sposób dostępu do budynku, tylko istniejące w chwili nadawania numeru okoliczności faktyczne i prawne dotyczące usytuowania budynku i możliwości dostępu do niego determinują treść czynności nadania numeru porządkowego" (wyrok NSA z dnia 22 sierpnia 2019 r., sygn. I OSK 2475/17).
Nadawanie numerów budynków odbywa się w świetle reguł określonych m. in. w §6 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 21 lipca 2021 r. Podstawową zasadą jest tu zachowanie porządku. Powołany w skardze §9 rozporządzenia jest nieadekwatny do stanu faktycznego, skoro nie chodzi tu o aktualizację danych ewidencji podejmowaną z urzędu, a nadanie numeru na wniosek.
Nadanie przedmiotowemu budynków nr porządkowego [...] przy ul. [...] odpowiada wymogom prawa, a to w szczególności zasadom ujętym w § 6 rozporządzenia. Numery porządkowe ustala się wzdłuż ulic. Nadanie go nie powinno zakłócać dotychczasowego ładu i czytelności numeracji porządkowej. Przedmiotowy budynek znajduje się w ciągu ul. [...]. Budynki w sąsiedztwie posiadają numery porządkowe przy ul. [...] oraz ul. [...]. W najbliższej okolicy, jak wskazał organ, brak jest jakiegokolwiek budynku posiadającego numer porządkowy przy ul. [...]. Także z danych wynikających z treści księgi wieczystej wynika położenie nieruchomości przy ul. [...] w D.. Co więcej, zgodnie z m.p.z.p. obsługa komunikacyjna ww. terenu, obejmującego m. in. działkę skarżącego, ustalona została od ul. [...] poprzez drogi wewnętrzne. Opisywany przez skarżącego sposób komunikacji z przedmiotowym budynkiem jest zabroniony w świetle obowiązujących przepisów. Istniejący wjazd/zjazd do nieruchomości od strony ul. [...] (droga ekspresowa) jest zjazdem niemającym umocowania w regulacjach prawnych. Nie może skarżący oczekiwać, że Sąd zalegalizuje mu posługiwanie się zjazdem w sposób sprzeczny z przepisami powszechnie obowiązującymi (zob. § 54 i § 55 ust. 1 – 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 24 czerwca 2022 r. w sprawie przepisów techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych; Dz. U. z 2022 r., poz. 1518).
Argumentacja skarżącego dotycząca kwestii obecnego usytuowania zjazdu na przedmiotową nieruchomość stanowi okoliczność faktyczną a nie prawną.
Czynność podejmowana na podstawie art. 47a ust. 5 p.g.k. nie jest decyzją administracyjną i w postępowaniu poprzedzającym jej dokonanie nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a. W szczególności bezpodstawny jest zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., poprzez uznanie, że ma on zastosowanie również do ww. czynności materialno-technicznych (np. wyrok NSA z dnia 26 października 2023 r., II OSK 265/21).
Nie doszło zatem do naruszenia art. 47a ust. 5 p.g.k., § 6 i 9 ww. rozporządzenia, ani też innych przepisów, w tym podnoszonych w skardze ww. przepisów k.p.a., w jakimkolwiek stopniu uzasadniającym jej uwzględnienie.
Z powyższych względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona w stopniu oczywistym podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło zgodnie z art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a.
Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.