Orzeczenie · 2024-02-22

II SA/Gl 1709/23

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Miejsce

Gliwice

Data

2024-02-22

NSAAdministracyjneWysokawsa

pomoc społecznadom pomocy społecznejopłaty za pobytzwrot kosztówdecyzja administracyjnaprawo proceduralnezdrowie psychiczneprawo do samostanowienia

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Sprawa dotyczyła zwrotu opłat za pobyt J. G. w Domu Pomocy Społecznej (DPS) w okresie od marca do maja 2021 r., które gmina wniosła zastępczo. Prezydent Miasta C. orzekł zwrot kwoty 3.440,85 zł, rozkładając ją na 24 raty. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, odwołał się, zarzucając naruszenie przepisów materialnych i proceduralnych. Podnosił, że nie przebywał w DPS w spornym okresie, ponieważ zrezygnował z dalszego pobytu i otrzymał lokal mieszkalny, a także że nie był umieszczony w DPS na mocy orzeczenia sądu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało decyzję organu I instancji, wskazując na prawomocne postanowienie sądu oddalające wniosek o zniesienie obowiązku przebywania w DPS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję SKO. Sąd uznał, że organy nie odniosły się do kluczowej okoliczności, jaką jest cofnięcie przez skarżącego zgody na dalszy pobyt w DPS, co miało istotne znaczenie dla obowiązku ponoszenia opłat. Ponadto, organy nie uwzględniły przepisu art. 54 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, który nakazuje zawiadomienie sądu w przypadku wycofania zgody na umieszczenie w DPS. Sąd podkreślił, że skarżący nie był umieszczony w DPS na mocy orzeczenia sądu, a jedynie na podstawie decyzji administracyjnej i własnego wniosku, a następnie skutecznie zrezygnował z dalszego pobytu.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących prawa do samostanowienia osób umieszczonych w DPS, znaczenie cofnięcia zgody na pobyt, obowiązki organów w przypadku wycofania zgody.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy sytuacji osób umieszczonych w DPS na podstawie decyzji administracyjnej, a nie orzeczenia sądu opiekuńczego.

Zagadnienia prawne (3)

Czy osoba umieszczona w domu pomocy społecznej na podstawie decyzji administracyjnej i własnego wniosku, która następnie skutecznie cofnęła zgodę na dalszy pobyt, może być obciążana opłatami za okres po cofnięciu zgody, zwłaszcza gdy gmina wniosła je zastępczo?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, cofnięcie zgody na pobyt w DPS przez osobę nieubezwłasnowolnioną, która nie została umieszczona na mocy orzeczenia sądu, wyłącza obowiązek ponoszenia opłat za okres po cofnięciu zgody.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organy administracji nieprawidłowo obciążyły skarżącego opłatami za pobyt w DPS po tym, jak skutecznie cofnął zgodę na dalszy pobyt. Kluczowe jest, że skarżący nie był umieszczony na mocy orzeczenia sądu, a jego zgoda była warunkiem pobytu. Organy nie zastosowały również odpowiednich przepisów dotyczących sytuacji wycofania zgody.

Czy postanowienie sądu oddalające wniosek o zniesienie obowiązku przebywania w domu pomocy społecznej, wydane w sytuacji, gdy osoba nie była umieszczona na mocy orzeczenia sądu, stanowi podstawę do obciążania tej osoby opłatami za pobyt po cofnięciu zgody?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, samo postanowienie sądu oddalające wniosek o zniesienie obowiązku nie jest wystarczające do utrzymania obowiązku opłat, jeśli osoba skutecznie cofnęła zgodę na pobyt, a nie była umieszczona na mocy orzeczenia sądu.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organy błędnie interpretowały postanowienie sądu jako utrzymujące obowiązek przebywania w DPS i tym samym obowiązek opłat, ignorując fakt cofnięcia zgody przez skarżącego i brak orzeczenia sądu jako podstawy pierwotnego umieszczenia.

Czy organy administracji prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o pomocy społecznej, w szczególności art. 54 ust. 4, w sytuacji gdy osoba wycofała zgodę na pobyt w domu pomocy społecznej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organy nie odniosły się do przepisu art. 54 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, który nakazuje zawiadomienie sądu w przypadku wycofania zgody na umieszczenie w DPS, co stanowiło naruszenie przepisów postępowania.

Uzasadnienie

Sąd stwierdził, że organy obu instancji pominęły istotny przepis proceduralny, który powinien być zastosowany w sytuacji wycofania zgody na pobyt w DPS, co wpłynęło na prawidłowość ich rozstrzygnięć.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Uchylono decyzję

Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach.

Przepisy (18)

Główne

u.p.s. art. 104 § 1, 3, 4

Ustawa o pomocy społecznej

u.p.s. art. 61 § 3

Ustawa o pomocy społecznej

p.p.s.a. art. 145 § 1 lit. a i c

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.s. art. 54 § 4

Ustawa o pomocy społecznej

u.o.z.p. art. 41 § 3

Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego

p.p.s.a. art. 134 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 205 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

K.p.a. art. 6