II SA/GL 1585/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi R. K. na decyzję Wojewody Śląskiego utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. o wymeldowaniu skarżącego z miejsca pobytu stałego. Skarżący, odbywający karę pozbawienia wolności, argumentował, że opuszczenie lokalu nie było dobrowolne i wyrażał chęć powrotu. Organy administracji oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznały jednak, że odbywanie kary pozbawienia wolności jest sytuacją równoznaczną z dobrowolnym opuszczeniem lokalu, podobnie jak inne przypadki, gdy osoba nie może zgodnie z prawem lub na skutek okoliczności faktycznych zamieszkiwać w miejscu zameldowania. Sąd podkreślił, że postępowanie o wymeldowanie ma na celu doprowadzenie do zgodności ewidencji z rzeczywistym stanem rzeczy i zapobieganie fikcji meldunkowej. Stwierdzono, że skarżący nie zamieszkuje w lokalu od wielu lat, nie ponosi kosztów jego utrzymania, a jego brat zmienił zamki w drzwiach. Deklaracje skarżącego o chęci powrotu nie mogły podważyć ustaleń organów, zwłaszcza że jego pobyt w izolacji ma trwać do 2036 roku. Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia dobrowolnego opuszczenia lokalu w kontekście odbywania kary pozbawienia wolności na potrzeby postępowania o wymeldowanie.
Dotyczy specyficznej sytuacji odbywania kary pozbawienia wolności i braku faktycznego zamieszkiwania w lokalu.
Zagadnienia prawne (2)
Czy odbywanie kary pozbawienia wolności przez osobę zameldowaną w lokalu stanowi podstawę do jej wymeldowania, a samo opuszczenie lokalu w takiej sytuacji należy traktować jako dobrowolne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, odbywanie kary pozbawienia wolności jest traktowane na równi z dobrowolnością opuszczenia lokalu, ponieważ uniemożliwia faktyczne zamieszkiwanie w miejscu zameldowania.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że odbywanie kary pozbawienia wolności, podobnie jak nakaz eksmisji, jest sytuacją, w której osoba nie może zgodnie z prawem lub na skutek okoliczności faktycznych dalej zamieszkiwać w miejscu zameldowania. Jest to równoznaczne z dobrowolnością opuszczenia lokalu, a celem postępowania o wymeldowanie jest doprowadzenie do zgodności ewidencji z rzeczywistym stanem rzeczy.
Jaki jest charakter prawny instytucji zameldowania i czy utrzymanie zameldowania w lokalu, w którym osoba faktycznie nie przebywa, jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Instytucja zameldowania ma charakter jedynie rejestracyjny i służy odzwierciedleniu rzeczywistego stanu faktycznego oraz miejsca pobytu osoby. Utrzymanie zameldowania w lokalu, w którym skarżący faktycznie nie przebywa, stanowiłoby fikcję meldunkową i byłoby sprzeczne z celem tej instytucji.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że decyzja o zameldowaniu nie daje żadnych praw do lokalu, a postępowanie o wymeldowanie ma na celu doprowadzenie do zgodności ewidencji z rzeczywistym stanem rzeczy. Utrzymanie zameldowania w sytuacji braku faktycznego zamieszkiwania jest niedopuszczalne.
Przepisy (10)
Główne
u.e.l. art. 35
Ustawa o ewidencji ludności
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 2
p.p.s.a. art. 134 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.e.l. art. 28 § 1
Ustawa o ewidencji ludności
u.e.l. art. 28 § 2
Ustawa o ewidencji ludności
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odbywanie kary pozbawienia wolności jest sytuacją równoznaczną z dobrowolnym opuszczeniem lokalu. • Postępowanie o wymeldowanie ma na celu doprowadzenie do zgodności ewidencji z rzeczywistym stanem rzeczy. • Brak faktycznego zamieszkiwania w lokalu przez wiele lat, brak ponoszenia kosztów utrzymania oraz zmiana zamków przez inną osobę potwierdzają obiektywny zamiar zorganizowania centrum życiowego poza spornym lokalem.
Odrzucone argumenty
Opuszczenie lokalu nie było dobrowolne z powodu odbywania kary pozbawienia wolności. • Skarżący wyrażał chęć powrotu do lokalu i opłacał rachunki do stycznia 2023 r.
Godne uwagi sformułowania
Na równi z dobrowolnością opuszczenia lokalu należy traktować te sytuacje, w których osoba podlegająca wymeldowaniu nie może zgodnie z prawem lub na skutek okoliczności faktycznych dalej zamieszkiwać w miejscu, w którym była zameldowana. • Utrzymanie zameldowania w lokalu, w którym skarżący faktycznie nie przebywa, stanowiłoby tzw. fikcję meldunkową. • Organy wykazały zatem obiektywny zamiar zorganizowania swojego centrum życiowego przez skarżącego w ww. okresie poza spornym lokalem.
Skład orzekający
Artur Żurawik
sprawozdawca
Grzegorz Dobrowolski
przewodniczący
Tomasz Dziuk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia dobrowolnego opuszczenia lokalu w kontekście odbywania kary pozbawienia wolności na potrzeby postępowania o wymeldowanie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odbywania kary pozbawienia wolności i braku faktycznego zamieszkiwania w lokalu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów o ewidencji ludności w nietypowej sytuacji, jaką jest odbywanie kary pozbawienia wolności, co może być interesujące dla prawników procesowych i administracyjnych.
“Czy pobyt w więzieniu oznacza dobrowolne opuszczenie mieszkania? Sąd rozstrzyga kwestię wymeldowania.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.