II SA/Gl 1558/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Stowarzyszenia na postanowienie Prezydenta Miasta odmawiające przeprowadzenia postępowania dowodowego, uznając je za niedopuszczalne w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stowarzyszenie złożyło skargę na postanowienie Prezydenta Miasta odmawiające przeprowadzenia szeregu wnioskowanych dowodów w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Sąd uznał jednak skargę za niedopuszczalną, ponieważ zaskarżone postanowienie miało charakter wpadkowy, nie kończyło postępowania ani nie rozstrzygało co do jego istoty, a także nie służyło na nie zażalenie. W konsekwencji, postanowienie to nie mieściło się w zakresie przedmiotowym kontroli sądów administracyjnych.
Sprawa dotyczyła skargi Stowarzyszenia [...] w P. na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 29 października 2025 r., którym odmówiono przeprowadzenia szeregu wnioskowanych przez stowarzyszenie dowodów w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu produkcji paliwa alternatywnego. Stowarzyszenie wnioskowało m.in. o ponowną inwentaryzację przyrodniczą, uznanie protestów społecznych, zakwestionowanie raportu oddziaływania na środowisko, zawieszenie procedury oraz przeprowadzenie postępowania uzupełniającego. Prezydent Miasta odmówił uwzględnienia tych wniosków w swoim postanowieniu. Stowarzyszenie złożyło następnie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, wskazując jako przedmiot skargi czynność organu polegającą na odmowie przeprowadzenia dowodów i zamknięciu postępowania dowodowego. Sąd, rozpoznając sprawę, uznał skargę za niedopuszczalną. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola sądów administracyjnych obejmuje ściśle określone akty i czynności. Zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta miało charakter wpadkowy, nie kończyło postępowania administracyjnego ani nie rozstrzygało co do jego istoty. Ponadto, na tego typu postanowienia nie służy zażalenie. W związku z tym, sąd uznał, że postanowienie to nie mieści się w zakresie przedmiotowym kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie postanowienie nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, jeśli nie służy na nie zażalenie i nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądowej określonym w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że kontrola sądów administracyjnych jest ograniczona do ściśle określonych aktów i czynności. Postanowienie organu odmawiające przeprowadzenia dowodów, które nie kończy postępowania i na które nie przysługuje zażalenie, nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 3 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 141 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 31 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 31 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone postanowienie organu ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania administracyjnego. Na zaskarżone postanowienie nie służy zażalenie. Zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Godne uwagi sformułowania
postanowienie to nie mieści się w zakresie przedmiotowym sprawowanej przez sądy administracyjne kontroli postanowienie to ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie a także nie zawiera rozstrzygnięcia co do jej istoty
Skład orzekający
Rafał Wolnik
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie dopuszczalności skargi na postanowienia organów administracji publicznej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zwłaszcza te o charakterze incydentalnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy postanowienie nie kończy postępowania i nie przysługuje na nie zażalenie. Interpretacja art. 3 § 2 p.p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy skarga do sądu administracyjnego nie jest możliwa? Sąd wyjaśnia granice kontroli.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gl 1558/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2026-02-13 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-12-11 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Rafał Wolnik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6139 Inne o symbolu podstawowym 613 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, , , po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] w P. na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia 29 października 2025 r. nr UA.0050.2.022.2025 w przedmiocie odmowy przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Uzasadnienie Pismem z dnia 28 kwietnia 2025 r. Stowarzyszenie [...] w P. (dalej: "strona skarżąca" lub "stowarzyszenie") wystąpiło do Prezydenta Miasta K. (dalej: "organ" lub "Prezydent") z wnioskiem o dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: Budowa zakładu produkcji paliwa alternatywnego [...] w G. przy ul. [...] na dz. Nr [...] ,[...] [...] ,[...] (obręb K.). Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025 r., nr [...] Prezydent, działając na podstawie art. 31 § 1 pkt 2 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (powołany t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: "k.p.a.") dopuścił stronę skarżącą do udziału na prawach strony w ww. postępowaniu administracyjnym. Pismem z dnia 26 czerwca 2025 r. strona skarżąca zwróciła się do organu z wnioskiem o: 1. Przeprowadzenie ponownej, pełnosezonowej inwentaryzacji przyrodniczej; 2. Uznanie protestów społecznych za istotny i skuteczny element procedury; 3. Zakwestionowanie rzetelności raportu oddziaływania na środowisko; 4. Zawieszenie procedury do czasu uzupełnienia dokumentacji o niezależną inwentaryzację oraz ocenę oddziaływań skumulowanych; 5. Przeprowadzenie postępowania uzupełniającego, zgodnie z zasadą przezorności, art. 74 ust. 1 i 3 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 3 dyrektywy 2011/92/UE; 6. Uznanie głosu społeczeństwa jako istotnego elementu procesu decyzyjnego, który może mieć wpływ na treść decyzji środowiskowej. Następnie, pismem z dnia 30 września 2025 r. stowarzyszenie zwróciło się do organu z wnioskiem o przeprowadzenie niezależnej, pełnosezonowej inwentaryzacji (wiosna-lato), obejmującej min. 500m od granic inwestycji wraz z niezależną recenzją, zawieszenie postępowania do czasu uzupełnienia dokumentacji o niezależną inwetaryzację oraz o uzupełnienie udziału społeczeństwa w procedurze poprzez organizację konsultacji zgodnych z Konwencją z Aarhus. Po przeanalizowaniu powyższych pism, postanowieniem z dnia 29 października 2025 r. nr [...] Prezydent postanowił odmówić: przeprowadzenia ponownej, pełnosezonowej inwentaryzacji przyrodniczej (pkt I postanowienia), zakwestionowania rzetelności raportu oddziaływania na środowisko (pkt II postanowienia), zawieszenia procedury do czasu uzupełnienia dokumentacji o niezależną inwentaryzację oraz ocenę oddziaływań skumulowanych (pkt III postanowienia), przeprowadzenia postępowania uzupełniającego, zgodnie z zasadą przezorności (pkt IV postanowienia), przeprowadzenia niezależnej, pełnosezonowej inwetaryzacji (wiosna-lato) obejmującej min. 500 m od granic inwestycji wraz z niezależną recenzją (pkt V postanowienia), uzupełnienia analizy akustycznej, o pełne dane wejściowe, scenariusze awaryjne i rzetelne zsumowanie emisji istniejących zakładów oraz ruchu transportowego (pkt VI postanowienia), przedłożenia dowodów skuteczności technologii (specyfikacje, certyfikaty, analizy, ryzyka), rozszerzenie OOŚ o scenariusze awaryjne (pkt VII postanowienia), uzupełnienia dokumentacji o bilans wód, pojemność retencji, scenariusze pożarowe i warunki przyłączenia do sieci kanalizacyjnej (pkt VIII postanowienia), sporządzenia rzetelnej analizy oddziaływań skumulowanych z pełnym zestawieniem źródeł i emisji (pkt IX postanowienia), przeprowadzenie rzeczywistego procesu konsultacji społecznych – spotkania informacyjnego, prezentacji modelowań i tabeli "uwaga-odpowiedź-sposób uwzględnienia" (pkt X postanowienia), zawieszenia postępowania do czasu uzupełnienia dokumentacji zgodnie z punktami zawartymi w piśmie stowarzyszania z dnia 30 września 2025 r. (pkt XI postanowienia), uzupełnienia udziału społeczeństwa w procedurze poprzez organizację konsultacji zgodnych z konwencją z Aarhus (pkt XII postanowienia). Pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. strona skarżąca złożyła do tut. Sądu skargę na powyższe postanowienie. Jako przedmiot skargi wskazano czynność organu polegającą na odmowie przeprowadzenia dowodów i zamknięciu postępowania dowodowego w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę w niniejszej sprawie należało uznać za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. W tak wyznaczonym zakresie właściwości sądów administracyjnych nie mieści się skarga na zaskarżone postanowienie. Wskazać bowiem przyjdzie, że postanowienie Prezydenta z dnia 29 października 2025 r. ma charakter wpadkowy i nie kończy postępowania w sprawie a także nie zawiera rozstrzygnięcia co do jej istoty. Na omawiane postanowienia nie służy także zażalenie (art. 141 § 1 k.p.a.). Z uwagi więc na wpadkowy (incydentalny) i nierozstrzygający sprawy charakter zaskarżonego postanowienia, jak również brak możliwości jego zakwestionowania w drodze zażalenia (zarezerwowanego wyłącznie do sytuacji przez ustawodawcę w Kodeksie przewidzianych), uznać należy, że postanowienie to nie mieści się w zakresie przedmiotowym sprawowanej przez sądy administracyjne kontroli, wyznaczonej - w odniesieniu do postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym - dyspozycją przywołanego powyżej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI