II SA/GL 1522/19

II SA/Gl 1522/19 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2020-08-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-11-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Andrzej Matan /sprawozdawca/
Beata Kalaga-Gajewska
Rafał Wolnik /przewodniczący/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
I OSK 2786/20 - Postanowienie NSA z 2024-03-20
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 341
art. 82 ust. 1 pkt. 4 lit. b w zw. z art. 99 ust. 1 pkt. 3 lit. d
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant specjalista Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne oddala skargę
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku – Białej decyzją z [...] r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] r. o skierowania S. B. na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu.
Kontrolowana decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wydział Komunikacji Starostwa Powiatowego w Z. otrzymał w dniu [...] r. wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia [...] r. [...] o skierowaniu S. B. na badania psychologiczne w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami w związku z tym, że w okresie od [...] czerwca 2018 r. do [...] grudnia 2018 r. wielokrotnie naruszył on przepisy ruchu drogowego otrzymując łącznie 25 punktów. Zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt. 4 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdem (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 341) badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, zwanym dalej podlega kierujący motorowerem, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W takiej sytuacji, na podstawie art. 99 ust. 1 pkt. 3 lit. b tej ustawy starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy na badanie psychologiczne w zakresie psychologii transportu.
Strona wniosła o zawieszenie postępowania do czasu zajęcia stanowiska przez Komendanta Wojewódzkiego w Katowicach w kwestii ilości punktów. Po dokonaniu weryfikacji organ ten podtrzymał swoje stanowisko. W dniu 27 maja 2019 r. wpłynęło pismo pełnomocnika strony z prośbą o uwzględnienie w działaniach wystąpienia do Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego w Warszawie w związku z prowadzeniem przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach postępowania w przedmiocie skierowania S. B. na egzamin kontrolny w zakresie sprawdzenia kwalifikacji i przeprowadzenia badań psychologicznych .
W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji wyjaśnił, że skierowanie na badania psychologiczne ma charakter aktu związanego tzn. w określonym stanie prawnym i faktycznym organ jest zobowiązany do wydania decyzji o treści ściśle wynikającej z obowiązujących przepisów prawa. W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 99 ust. 1 pkt. 3 lit. d oraz art. 82 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 341).
W odwołaniu zarzucono organowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przypisaniu stronie punktów karnych podczas gdy nie wskazał on komu powierzył pojazd, co zgodnie z przepisami nie stanowi podstawy do nałożenia takich punktów. Zakwestionowano także przypisaniu mu 25 punktów podczas gdy nie otrzymała mandatów na taka ilość punktów.
W odwołaniu wskazano także na zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego poprzez oparcie decyzji na przepisach, które w sprawie nie znajdują zastosowania tj. art. 99 ust. 1 pkt. 3 lit. d oraz art. 82 ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami.
Kolegium utrzymując decyzje organu I instancji w mocy wskazało, że organ I instancji prawidłowo zastosował art. 99 ust. 1 pkt. 3 lit. d oraz art. 82 ust. 1 pkt. 4 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. Natomiast w podstawie prawnej błędnie powołano art. 82 ust. 1 pkt. 3 tej ustawy.
Poza tym Kolegium wyjaśniło, że starosta prowadząc postępowanie wyjaśniające w sprawie skierowania na badania psychologiczne w związku z uzyskaną liczbą punktów nie ma uprawnień do badania (oceny) skuteczności wpisów dokonywanych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, stanowiącej źródło informacji w tym zakresie. Wpisy do ewidencji, dokonywane przez komendanta wojewódzkiego policji, stanowią czynność materialno-techniczną, na która służy prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W tym trybie (odrębnym) zatem wpisy do ewidencji podlegają kontroli.
W skardze z 9 października 2019 r. S. B., działający przez pełnomocnika, podnosi zarzuty dotyczące naruszenie przepisów postępowania, a to:
- art. 104 k.p.a. w zw. z art. 107 §1 pkt 4 k.p.a. oraz w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez uznanie, iż oparcie decyzji na wadliwej podstawie prawnej nie ma wpływu na ważność decyzji, a w konsekwencji, iż konwalidacja decyzji, tworząca w istocie nowa decyzję, nie ma wpływu na kontrole instancyjności w postępowaniu administracyjnym
- art. 104 k.p.a. w zw. z art. 145 k.p.a. poprzez wydanie decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w sytuacji gdy w sprawie sygn. akt [...] na stronę niesłusznie nałożono dodatkowe punkty karne, a postępowanie w tej sprawie toczy się obecnie w Sądzie Okręgowym w B. na skutek złożonego przez stronę wniosku o wznowienie postępowania.
Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. Wniósł także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialnoprawną podstawę decyzji o skierowaniu skarżącego S. B. na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu stanowią przepisy art. 82 ust. 1 pkt. 4 lit. b w zw. z art. 99 ust. 1 pkt. 3 lit. d ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1268, dalej: u.o.k.p.) Zgodnie z art. 82 ust. 1 pkt. 4 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdem (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 341) badaniu psychologicznemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem, zwanym dalej podlega kierujący motorowerem, jeżeli przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego. W takiej sytuacji, a więc w przypadku przekroczenia wskazanej liczby punktów, starosta jest zobowiązany do wydania decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne w zakresie psychologii transportu na podstawie art. 99 ust. 1 pkt. 3 lit. b tej ustawy.
Nie budzi żadnej wątpliwości, na co wskazuje dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy, a w szczególności wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia [...] r. [...] o skierowaniu na badania psychologiczne, w treści którego została zawarta informacja o przekroczeniu przez skarżącego liczby 24 punktów (łącznie miał ich 25). Wnioskiem takim, a także informacją o przekroczeniu dopuszczalnej ilości punktów starosta jest związany, a ponadto nie ma m możliwości dokonywania weryfikacji tych ustaleń we własnym zakresie.
W świetle poczynionych ustaleń nie znajdują uzasadnienia zarzuty podnoszone w skardze.
Nie doszło do naruszenia art. 104 k.p.a. w zw. z art. 107 §1 pkt 4 k.p.a. oraz w zw. z art. 15 k.p.a. poprzez uznanie, iż oparcie decyzji na wadliwej podstawie prawnej nie ma wpływu na ważność decyzji, a w konsekwencji, iż konwalidacja decyzji, tworząca w istocie nowa decyzję, nie ma wpływu na kontrole instancyjności w postępowaniu administracyjnym, bowiem organ I instancji co prawda błędnie wskazał na przepis art. 82 ust. 1 pkt. 3 u.o.k.p. jako jeden z elementów podstawy prawnej decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne, natomiast orzekał z wykorzystaniem innego przepisu – art. 82 ust. ust. 1 pkt. 4 lit. b tej ustawy. Jest to ewidentny błąd, naprawiony przez organ II instancji, wymagający co najwyżej sprostowania. Poza tym w uzasadnieniu organ I instancji powołał właściwy przepis (art. 82 ust. ust. 1 pkt. 4 lit. b), a także z treści uzasadnienia wyraźnie wynika, iż ten właściwy przepis zastosował.
Jeśli chodzi o zarzut dotyczący naruszenia art. 104 k.p.a. w zw. z art. 145 k.p.a. poprzez wydanie decyzji o skierowaniu na badania psychologiczne w sytuacji gdy w sprawie sygn. akt [...] na stronę niesłusznie nałożono dodatkowe punkty karne, a postępowanie w tej sprawie toczy się obecnie w Sądzie Okręgowym w B. na skutek złożonego przez stronę wniosku o wznowienie postępowania, to nie ma on uzasadnienia o tyle, że w dacie wydawania decyzji fakt przekroczenia przez skarżącego liczby 24 punktów był ewidentny (stwierdzony, a nawet zweryfikowany na wniosek pełnomocnika strony przez uprawniony do tego organ). Nie było zatem nawet podstaw do zawieszenia postępowania z tej przyczyny.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga jest niezasadna, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę