II SA/Gl 147/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Gliwicach wymierzył grzywnę Prezydentowi Miasta G. za niewykonanie wyroku NSA w sprawie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności.
Skarżący domagali się przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Prezydenta Miasta do wydania decyzji w tej sprawie. Po upływie terminu Prezydent nie wydał decyzji, co skutkowało złożeniem skargi do WSA. Sąd wymierzył Prezydentowi grzywnę za niewykonanie wyroku, mimo że decyzja została wydana po wniesieniu skargi, uznając, że organ powinien był działać wcześniej, uwzględniając zmiany prawne.
Sprawa dotyczyła skargi A. O. i K. M. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 23 września 2003 r., który zobowiązał Prezydenta Miasta G. do wydania decyzji w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego działki w prawo własności. Pomimo upływu terminu wyznaczonego przez Sąd, Prezydent Miasta nie wydał decyzji, co skłoniło skarżących do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na podstawie art. 154 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Poppsa). W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta wniósł o jej oddalenie, argumentując, że wydał decyzję umarzającą postępowanie w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości, która z mocy prawa przyznawała własność nieruchomości skarżącym. Sąd uznał jednak skargę za zasadną. Podkreślił, że organ powinien był wydać decyzję umarzającą postępowanie w wyznaczonym terminie, nawet uwzględniając zmiany prawne, które weszły w życie przed wydaniem wyroku NSA. Okoliczność wydania decyzji po wniesieniu skargi nie mogła stanowić podstawy do oddalenia skargi. Sąd, stosując art. 154 § 1 i § 6 Poppsa, wymierzył Prezydentowi Miasta G. grzywnę w wysokości [...] zł oraz zasądził od Gminy G. na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może wymierzyć grzywnę, jeśli organ nie wykonał wyroku w wyznaczonym terminie, nawet jeśli decyzja została wydana po wniesieniu skargi.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 154 § 1 Poppsa, w przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, strona po pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku może wnieść skargę żądając wymierzenia grzywny. Sąd nie ma możliwości odstąpienia od wymierzenia grzywny, jeśli przesłanki są spełnione. Wydanie decyzji po wniesieniu skargi nie stanowi podstawy do oddalenia skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (5)
Główne
Poppsa art. 154 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
W przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu, strona po pisemnym wezwaniu organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Pomocnicze
Poppsa art. 154 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Wydanie decyzji przez organ po wniesieniu skargi do Sądu nie może stanowić podstawy do oddalenia skargi lub umorzenia postępowania.
Poppsa art. 154 § 6
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Okoliczność, że organ wykonał nałożony na niego obowiązek po wniesieniu skargi, ma wpływ na ustalenie wysokości wymierzonej grzywny.
Poppsa art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.
k.p.a. art. 35 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Określa termin załatwienia sprawy przez organ I instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewykonanie przez Prezydenta Miasta G. prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyznaczonym terminie.
Odrzucone argumenty
Argument Prezydenta Miasta G. o bezpodstawności zarzutu, wynikający z wydania decyzji umarzającej postępowanie po wejściu w życie ustawy z dnia 26 lipca 2001 r.
Godne uwagi sformułowania
w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność (...) strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Unormowanie przewidziane w art. 154 §1Poppsa nie pozostawia Sądowi możliwości odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny, jeżeli zostały spełnione przesłanki wymienione w tym przepisie. Okoliczność, że organ wydał decyzję już po wniesieniu skargi do Sądu, nie może wobec kategorycznego brzmienia art. 154 § 3 Poppsa, stanowić podstawy do oddalenia skargi lub umorzenia postępowania.
Skład orzekający
Ewa Krawczyk
przewodniczący
Elżbieta Kaznowska
członek
Włodzimierz Kubik
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Egzekwowanie wykonania wyroków sądów administracyjnych wobec organów administracji publicznej, odpowiedzialność organów za bezczynność i niewykonanie orzeczeń."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niewykonania wyroku w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, ale zasady dotyczące grzywny i odpowiedzialności organów są szersze.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje mechanizmy egzekwowania prawa i odpowiedzialności organów administracji za niewykonanie wyroków sądowych, co jest istotne dla zrozumienia systemu prawnego.
“Sąd wymierzył grzywnę Prezydentowi Miasta za ignorowanie wyroku sądu!”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gl 147/04 - Wyrok WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2005-01-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-03-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Elżbieta Kaznowska Ewa Krawczyk /przewodniczący/ Włodzimierz Kubik /sprawozdawca/ Symbol z opisem 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności 644 Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu Sygn. powiązane I OSK 635/05 - Wyrok NSA z 2005-12-14 Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Żadne z wyżej wymienionych Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska Sędzia WSA Włodzimierz Kubik( spr.) Protokolant st. referent Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi A. O. i K. M. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach z dnia 23 września 2003 r. sygn. akt IISAB/Ka 22/03 w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności 1. wymierza Prezydentowi Miasta G. grzywnę w wysokości [...] (sł. [...] ) zł, 2. zasądza od Gminy G. na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...] (sł. [...]) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie Opisanym wyrokiem Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach zobowiązał Prezydenta Miasta G. do wydania decyzji załatwiającej wniosek A.O. i K.M. z dnia [...] r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że wniosek skarżacych złożony w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego działki nr [...] znajdującej się w G. przy ul. [...] winien zostać załatwiony w terminie określonym w art. 35 k.p.a. Odpis wyroku Sądu został doręczony Prezydentowi Miasta G. dnia [...] r., stosownie więc do przepisu zawartego w art. 35 § 3 k.p.a. wyznaczony termin załatwienia sprawy - przed organem I instancji - upłynął w dniu [...] r. Dnia [...] r. skarżące złożyły osobiście w Urzędzie Miejskim w G. pisemne wezwanie do wydania przedmiotowej decyzji wskazując, że nie został wykonany prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie skarżące otrzymały pismo podpisane przez Zastępcę Prezydenta Miasta informujące o wejściu w życie oraz treści ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. nr 113, poz. 1209 ze zm.). Uznając udzieloną odpowiedź za niesatysfakcjonującą, skarżące w dniu [...] r. wniosły skargę do sądu administracyjnego na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta G. wniósł o jej oddalenie wskazując, że podniesiony przez skarżące zarzut jest bezpodstawny. Organ ten podał, że w dniu [...] r. wydał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 26 lipca 2001r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Zgodnie z tą ustawą należało umorzyć jako bezprzedmiotowe toczące się postępowanie w sprawie odpłatnego przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, a to wobec brzmienia art. 1 wymienionej ustawy, w świetle którego skarżące z mocy prawa nabyły własność swojej nieruchomości. W motywach decyzji wskazano dodatkowo, że nieruchomość skarżących, której dotyczyło toczące się wcześniej postępowanie, została także umieszczona w wyłożonym do publicznego wglądu wykazie nieruchomości o jakim jest mowa w rozporządzeniu Ministra Skarbu Państwa z dnia 25 listopada 2003 r. w sprawie szczegółowego trybu wydawania decyzji o nabyciu przez użytkowników wieczystych lub współużytkowników wieczystych prawa własności nnieruchomości zabudowanych na cele mieszkaniowe lub stanowiących nieruchomości rolne (Dz. U. nr 205, poz. 1991 ). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treśći art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej Poppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność (...) strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarżace dopełniły obowiązku o jakim jest mowa w zacytowanym wyżej przepisie i po upływie terminu wyznaczonego przez Sąd do załatwienia sprawy wystąpiły ze stosownym wezwaniem do Prezydenta Miasta G. W skardze nie zostało wprost sformułowane przez skarżące żadanie wymierzenia grzywny organowi. Na rozprawie w dniu 11 stycznia 2005 r. skarżąca A. O. sprecyzowała swoje żadanie domagając się wymierzenia grzywny Prezydentowi Miasta G., a skarżąca K.M. uczyniła to na wezwanie Sądu w piśmie z dnia [...] r. Unormowanie przewidziane w art. 154 §1Poppsa nie pozostawia Sądowi możliwości odstąpienia od wymierzenia organowi grzywny, jeżeli zostały spełnione przesłanki wymienione w tym przepisie. W szczególności Sąd winien uwzględnić skargę, w przypadku gdy przed jej wniesieniem nie został dopełniony obowiązek wynikający z prawomocnego orzeczenia. Okoliczność, że organ wydał decyzję już po wniesieniu skargi do Sądu, nie może wobec kategorycznego brzmienia art. 154 § 3 Poppsa, stanowić podstawy do oddalenia skargi lub umorzenia postępowania. Odnosząc się do podniesionych w odpowiedzi na skargę okoliczności związanych ze zmianami stanu prawnego, jakie miały miejsce po złożeniu przez skarżące wniosku o przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności, należy wskazać co następuje. Przedmiotowy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego został wydany w dniu 21 września 2003 r., tymczasem nowelizacja ustawy o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości dokonana ustawą z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz.U. nr 64, poz. 592) - weszła w życie już 16 lipca 2003 r., a więc na ponad dwa miesiące przed ogłoszeniem wyroku Sądu. Tym samym przy zachowaniu należytej staranności organ mógł i powinien w wyznaczonym terminie wydać decyzję umarzającą postępowanie w sprawie odpłatnego przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. Okoliczność, że po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organ wykonał nałożony na niego obowiązek, a także to, że decyzja Prezydenta Miasta G. jest dla skarżących korzystna, miały jedynie wpływ na ustalenie przez Sąd wysokości wymierzonej grzywny stosownie do brzmienia art. 154 § 6 Poppsa. W tym stanie rzeczy stosownie do art. 154 § 1 i § 6 Poppsa orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygał w oparciu o art. 200 Poppsa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI