II SA/Gl 1454/23

II SA/Gl 1454/23 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-02-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-08-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Tomasz Dziuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 3 par. 2,  art. 58 par. 1 pkt 6,  art. 299 par. 2 i  par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Dziuk po rozpoznaniu w dniu 5 luty 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na pismo Prezydenta Miasta R. z dnia 13 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie informacji na temat opłat za użytkowanie wieczyste nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 sierpnia 2023 r. J. F. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na pismo Prezydenta Miasta R. z dnia 13 lipca 2023 r. nr [...] w przedmiocie informacji na temat opłat za użytkowanie wieczyste nieruchomości. Wskazał, że wnosi skargę na pismo wydane 13 lipca 2023r. spełniające wymogi decyzji zawierające informacje o terminie oraz w jakim organie można złożyć odwołanie od decyzji. Zaznaczył, że skarga dotyczy ustaleń stanu faktycznego oraz jego rozstrzygnięcia z pominięciem zmian w ustawodawstwie RP oraz konstytucyjnej zasady zaufania do władzy.
Pismem z dnia 22 września 2023 r. na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 września 2023 r. wezwano skarżącego (na adres wskazany w skardze – [...]) do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 2 miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 299 § 3), przez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Jednocześnie pouczono skarżącego o treści art. 299 § 2 i 3 p.p.s.a.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 15 listopada 2023 r. (data wpływu do tut. Sądu) podał adres do doręczeń na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie ustanowił natomiast pełnomocnika do doręczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Zdaniem Sądu skarga złożona przez skarżącego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, gdyż zaskarżone pismo z dnia 13 lipca 2023 r. nie mieści się bowiem we wskazanym powyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Skarżący wskazał, że wnosi skargę na pismo wydane 13 lipca 2023 r. spełniające wymogi decyzji zawierające informacje o terminie oraz w jakim organie można złożyć odwołanie od decyzji. Należy zaznaczyć, że pismo organu z dnia 13 lipca 2023 r. nie zawiera elementów decyzji administracyjnej wymienionych w art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 775 ze zm.), takich jak: oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji, a w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym pismo to nie jest decyzją ani postanowieniem, nie stanowi też aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. W ocenie Sądu zaskarżone pismo ma charakter wyłącznie informacyjny.
Należy nadmienić, że zgodnie z art. 299 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie zaś z art. 299 § 3 p.p.s.a. w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W rozpatrywanej sprawie skarżący w skardze oznaczył jako miejsce zamieszkania [...]. Stosowne wezwanie w tym zakresie zostało skierowane do skarżącego pismem z dnia 22 września 2023r. Jak wynika z informacji otrzymanej z Poczty Polskiej powyższe wezwanie zostało doręczone 13 października 2023 r. Skarżący w odpowiedzi na powyższe pismo wskazał adres do doręczeń, nie ustanowił natomiast pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.