II SA/GL 1411/22

II SA/Gl 1411/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-04-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska /sprawozdawca/
Artur Żurawik /przewodniczący/
Edyta Kędzierska
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 145 par. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 28 ust. 2, art. 3 pkt 20
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2023 poz 259
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska, Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 12 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 19 lipca 2022 r. nr IFXIV.7840.9.16.2022 w przedmiocie pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją znak [...] z dnia 22 lutego 2022 r., wydaną z upoważnienia Starosty [...] (dalej: "organ I instancji"), na podstawie art. 104 i ar.t 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 152 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] znak [...] z dnia 15 września 2021 r. zatwierdzającej projekt budowalny i udzielającej pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] nr [...] wraz z wewnętrzną linią zasilającą w m. Z. na działce nr ewid. [...] wydanej na rzecz: P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. oraz odmówiono wstrzymania wykonalności decyzji.
Na wstępnie uzasadnienia organ podał, iż R.W. (dalej: "Strona", "Skarżący") złożył wniosek o wznowienie postępowania i wstrzymanie wykonania decyzji, z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 2 k.p.a. W związku z tym postanowieniem znak [...] z dnia 25 stycznia 2022 r. organ wznowił postępowanie w przedmiotowej sprawie. W ramach wniosku Strona podniosła uwagi dotyczące: braku poinformowania mieszkańców miejscowości o zamierzeniu, szkodliwości promieniowania nadajników na zdrowie ludzi, spadku wartości nieruchomości położonych w bliskiej okolicy, negatywnego wpływu na środowisko oraz obszar Natura 2000, niezgodności z miejscowym planem zagospodarowania terenu, braku wnikliwej analizy dokumentacji przez urząd architektoniczno-budowlany oraz obiektów technicznych w dokumentacji projektowej, a także działanie dla interesu inwestora a nie interesu publicznego. Następnie wskazał, iż wyłączną przesłanką korzystania ze statusu strony w postępowaniu jest fakt lokalizacji nieruchomości w obszarze oddziaływania inwestycji. Przywołał w tym zakresie art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 z późn. zm.), a także rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku (Dz. U. z 2019 r. poz. 2448). Na podstawie akt stwierdził, że działki sąsiadujące z działką o nr [...] są nieruchomościami niezabudowanymi budynkami przeznaczonymi na pobyt ludzi, a zgodnie z Uchwałą Rady Gminy nr [...] z dnia [...]r. (Dz. Urz. Woj. Śl. z [...] r., poz. [...]) ww. nieruchomości zlokalizowane są w jednostce z.ZE.67, dla której przeznaczeniem podstawowym jest zieleń. Dopuszcza się na nich także budowle i urządzenia wodne oraz melioracji, budowle i urządzenia przeciwpowodziowe, infrastrukturę techniczną, drogi wewnętrzne, urządzenia turystyczne takie jak kładki, szlaki turystyczne, w tym rowerowe i konne, ścieżki dydaktyczne, miejsce widokowe z wykluczeniem wież, miejsca biwakowe, sezonowe urządzenie wyciągu narciarskiego. Wobec czego organ stwierdził, że przedmiotowa inwestycja nie ogranicza możliwości zagospodarowania działek sąsiednich z uwagi na ich przeznaczenie w miejscowe planie zagospodarowania przestrzennego.
Organ zwrócił uwagę, iż w toku rozpatrywania wniosku o pozwolenie na budowę przeanalizowano dokładnie obszar oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia i stwierdzono, że nie wykracza on poza granice działki objętej projektowaną inwestycją, a także nie wprowadza ograniczenia w zagospodarowaniu działek sąsiednich. Nie został również naruszony interes prawny właścicieli sąsiednich nieruchomości. Ponadto to do projektanta posiadającego uprawnienia budowlane w odpowiedniej specjalności należy określenie rozkładu pól elektromagnetycznych, na podstawie którego określa się obszar oddziaływania inwestycji polegającej na budowie stacji bazowych. Organ nie ma kompetencji do negowania rozkładu promieniowania. Z dokumentacji projektowej wynika natomiast, że obszar, w którym wystąpi przekroczony dopuszczalny poziom pola elektromagnetycznego projektowanej stacji bazowej będzie znajdować się na wysokości 57,0 m n.p.t. w odległości 6,7 m od anten w miejscach niedostępnych dla ludzi. Przedmiotowa inwestycja pozostaje również zgodne z treścią postanowienia Wójta Gminy U. z dnia 17 listopada 2020 r. znak [...], w której stwierdzono, iż inwestycja nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Nadto ze względu na lokalizację inwestycji na obszarze Natura 2000 i w [...] Parku Krajobrazowym do sprawy przedłożono postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. znak [...] z dnia 30 sierpnia 2021 r. stwierdzające brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na specjalny obszar ochrony siedlisk Beskid [...] i obszar specjalnej ochrony ptaków Beskid [...] dla planowanego przedsięwzięcia. Zamierzenie inwestycyjne zgodne było z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie organ przywołał również art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 884). Organ zwrócił także uwagę, iż nie ma prawa konsultować złożonych projektów budowlanych z właścicielami sąsiedniego działek czy mieszkańcami gminy. Podkreślił, iż Wnioskodawca nie był i nie jest stroną w postępowaniu dotyczącym udzielenia pozwolenia na budowę w przedmiotowej sprawie, co uzasadnia odmowę uchylenia ostatecznej decyzji opisanej na wstępie. Jednocześnie organ stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonalności decyzji.
Skarżący wniósł odwołanie od ww. decyzji podnosząc zarzuty naruszenia:
- art. 10 § 1, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. poprzez pozbawienie właścicieli sąsiednich nieruchomości prawa do kwestionowania dokumentacji technicznej oraz zajmowania stanowiska w kwestii dotyczącej m. in. prawa ochrony środowiska, ochrony zdrowia, nadto poprzez przyjęcie, iż to że organ stwierdził, iż pole elektroenergetyczne występuje tylko w strefie do granic dzierżawionej na cele inwestycji działki nr [...] nie może stanowić o występowaniu interesu prawnego, a pominął fakt, że Spółka może zdalnie zwiększać moce anten, co jak wynika z raportu NIK oraz orzeczeń sądowych czyni,
- art. 80 w zw. z 8 § 1 k.p.a. poprzez pozbawienie mieszkańców wyrażenia opinii na temat inwestycji, brak konsultacji z ludnością lokalną, organ nie odniósł się do zarzutów i twierdzeń zawartych w protestach i petycjach mieszkańców, nie zorganizował debaty działając z naruszeniem zasady zaufania do władzy publicznej,
- art. 6 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z art 72 ust. 1 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w powiązaniu z § 2 ust. 1 pkt 7 a-d w zw. z § 3 ust. 8 pkt 1a-g rozporządzenia w sprawie określania rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko poprzez ich błędną interpretację z uwagi na nieuwzględnienie maksymalnych mocy tiltów anten,
- art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 oraz art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane poprzez pominięcie przepisów rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy związanych z narażeniem na pola elektromagnetyczne,
- art. 28 ustawy Prawo budowlane poprzez przyjęcie, że właściciele sąsiednich nieruchomości nie mają prawa do kwestionowania decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej bez decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach oraz bez ustalenia faktycznych maksymalnych mocy EIRP oraz pochylenia anten, mimo że brak sumowania mocy EIRP w danym sektorze stanowi rażące naruszenie prawa.
W uzasadnieniu przedstawiono argumentację na poparcie sformułowanych zarzutów odwołania. Zwrócono uwagę, iż wystąpienie potencjalnej możliwości spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie jest wystarczającą przesłanką do uzyskania przymiotu strony w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Nieprawidłowe jest natomiast stanowisko, że dopiero przekroczenie dopuszczalnego poziomu pól elektromagnetycznych nad powierzchnią nieruchomości sąsiadujących pozwala na uznanie za stronę postępowania ich właścicieli.
Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda Śląski decyzją z dnia 19 lipca 2022 r. nr IFXIV.7840.9.16.2022, w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy zrelacjonował czynności przeprowadzone dotychczas w sprawie, wyjaśnił charakter nadzwyczajnego trybu jakim jest instytucja wznowienia postępowania i stwierdził, iż ocena organu I instancji co do braku zaistnienia w rozpoznawanej sprawie przesłanki wznowienia wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. jest prawidłowa. Następnie w zakresie obszaru oddziaływania obiektu przywołał art. 28 ust. 2 i art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, § 314 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2022 r., poz. 1225), § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz. U. z 2005 r., Nr 219, poz. 1864), natomiast w zakresie miejsc dostępnych dla ludności - rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz art. 124 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 1973 z późn. zm.). Wskazał, iż jak wynika z "Analizy rozkładu pól elektromagnetycznych wokół stacji bazowej" - ponadnormatywne oddziaływanie anten sektorowych na azymutach 30° i 260° dla pochylenia anten 12° będzie miało zasięg oddziaływania 6,7 m od anteny i nie zejdzie poniżej wysokości 57,8 m n.p.t., a ponadnormatywne oddziaływanie anten radioliniowych wystąpi na wysokości nie mniejszej niż 57 m n.p.t, co oznacza, że ponadnormatywne oddziaływanie przedmiotowej stacji bazowej będzie występować w granicach działki nr ewid. [...] oraz w miejscach niedostępnych dla ludności. Organ odwoławczy podkreślił, iż Skarżący wywodzi interes prawny do występowania w charakterze strony postępowania w przedmiotowej sprawie z tytułu własności działki nr [...], w sytuacji, gdy z analizy mapy zasadniczej wynika, że działka Skarżącego nie graniczy bezpośrednio z działką inwestycyjną. Odległość projektowanej stacji bazowej od granicy z działką nr [...] wynosi około 160 m a odległość od budynku na tej działce około 190 m. Planowana inwestycja nie powoduje jakichkolwiek ograniczeń, które wynikałyby z obowiązujących przepisów prawa w zakresie możliwości zabudowy tej działki. W tej sytuacji merytoryczne zarzuty Skarżącego wobec inwestycji nie mogły zostać rozpatrzone.
Z rozstrzygnięciem nie zgodził się Skarżący. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach podniósł zarzuty naruszenia: 1) art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez pominięcie, iż właściciel działki znajdującej się w bliskim sąsiedztwie z inwestycją tj. działki nr ewid. [...] jest skarżący oraz poprzez uznanie, iż Skarżący nie ma prawa do kwestionowania dokumentacji technicznej, ponieważ według organu nie jest stroną, podczas gdy spółka P. może zdalnie zwiększać moce anten i co w praktyce czyni; 2) art. 107 § 1 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 2 oraz art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane poprzez pominięcie przepisów rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach związanych z natężeniem na pola elektromagnetyczne; 3) art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, w. zw. z art. 2.6 ust. 1 lit. a, ust. 2 i ust. 3 Konwencji o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w zw. z art. 91 ust. 1 ust. 2 i ust. 3 Konstytucji RP poprzez uwzględnienie stwierdzenia inwestora, iż działka o nr [...] nie znajduje się w obszarze oddziaływania i na tej podstawie decyzja organu, że Skarżący nie posiada legitymacji do udziału w postępowaniu, podczas, gdy już potencjalna możliwość spowodowania oddziaływania na nieruchomości sąsiadujące jest przesłanką do uzyskania przymiotu strony w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie do ponownego rozpoznania przez organ, a także zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Skarżący w uzasadnieniu zwrócił uwagę, że "Analiza rozkładu pól elektromagnetycznych wokół stacji bazowej" została wydana na zlecenie inwestora, w związku, z czym jest stronnicza, nadto wydana z pominięciem wskazania na jakiej podstawie dokonano wyliczeń oraz bez uwzględnienia prognozy w przypadku zwiększenia mocy anten lub zwiększenia ich ilości, do których w praktyce dochodzi nagminnie, co potwierdza Najwyższa Izba Kontroli. Skarżący podkreślił ponownie, że dla uzyskania przymiotu strony w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę wystarczy wystąpienie potencjalnej możliwości spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Wspomniał również, iż inwestycja spotkała się z dezaprobatą społeczności lokalnej, organ nie zorganizował jednak konsultacji z mieszkańcami.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 grudnia 2022 r. sygn. II SA/Gl 1411/22 odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (karta nr 30 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z kolei w przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. W odniesieniu do wniosku skargi zauważenia wymaga, iż wskazana kontrola nie oznacza jednak przejęcia przez sąd sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia.
Mając na uwadze tak zakreśloną kognicję sądów administracyjnych Sąd uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.
Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wskazane wyżej kryteria, stała się decyzja Wojewody Śląskiego z dnia 19 lipca 2022 r., nr IFXIV.7840.9.16.2022, utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 22 lutego 2022 r. znak [...], którą odmówiono uchylenia ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz odmówiono wstrzymania wykonania decyzji.
Na wstępie należy poczynić kilka uwag ogólnych. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą możliwość rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną w wypadku, gdy postępowanie, w którym ona zapadała dotknięte było kwalifikowanymi wadami wyliczonymi wyczerpująco w art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145a § 1 k.p.a. Ścisły związek trybu kontrolnego z postępowaniem rozpoznawczym powoduje, że punktem wyjścia dla ustalenie kręgu stron postępowania wznowieniowego jest przedmiot postępowania, w którym wydano decyzję ostateczną.
Na gruncie rozpoznawanej sprawy ostateczna decyzja Starosty [...] jako materialnoprawną podstawę wydanego rozstrzygnięcia wskazuje art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy Prawo budowlane, a jej przedmiotem było zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Jak wynika z akt administracyjnych przedłożonych do sprawy Skarżący pozostaje właścicielem działki o nr ewid. [...] położonej w m. Z. Kluczowe pozostawało zatem udzielenie odpowiedzi, czy przysługujące Skarżącemu prawo własności ww. nieruchomości stanowiło o legitymacji jako strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
Zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, stanowiącego lex specialis w stosunku do ogólnej zasady wynikającej z art. 28 k.p.a., stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pojęcie obszaru oddziaływania obiektu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z treścią tej regulacji (w brzmieniu obowiązującym od dnia 19 września 2020 r.) przez obszar oddziaływania obiektu - należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Zatem dopiero wprowadzenie na terenie wyznaczonym w otoczeniu obiektu budowlanego ograniczeń w zabudowie, nawet zgodnych z przepisami odrębnymi, oznacza przynależność tego terenu do obszaru oddziaływania obiektu. Wobec powyższego osoby trzecie mogą skutecznie kwestionować zamierzenie inwestycyjne jedynie wówczas, gdy mają w sprawie interes prawny i tylko w takim zakresie, w jakim zamierzenie to koliduje z ich uzasadnionym interesem. Nabycie statusu strony nie następuje bowiem w skutek faktycznego dopuszczenia przez organ tej osoby do udziału w postępowaniu, lecz musi być oparte na przepisie prawa materialnego. Do tego rodzaju przepisów należą w szczególności przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 grudnia 2019 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku.
Wnioskiem o pozwolenie na budowę została objęta wieża kratowa BOT-H3/60 o całkowitej wysokości 61,95 m n.p.m., na której inwestycja przewiduje umieszczenie czterech anten sektorowych oraz dwóch anten radioliniowych. Projektowana inwestycja została przewidziana na działce o nr [...] w m. Z. objętej miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy nr [...] z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. Śl. z [...] r., poz. [...], wejście w życie 18 października 2020 r.) o symbolu z.ZE.67 tereny zieleni (karta nr 64-71 akt administracyjnych). Nadmienić jedynie można, iż w odniesieniu do planowanej inwestycji wypowiedział się Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. stwierdzając w postanowieniu z dnia 30 sierpnia 2021 r. znak [...] brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na specjalny obszar ochrony siedlisk Beskid [...] i obszar specjalnej ochrony ptaków Beskid [...], dla planowanego przedsięwzięcia (karta nr 130 akt administracyjnych).
W dacie wydania ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowalnego i udzieleniu pozwolenia na budowę obowiązywały zapisy § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, uchylone z dniem 4 czerwca 2022 r. W aktach sprawy pozostaje zarówno dołączone do wniosku oświadczenie projektanta składane w trybie art. 33 ust. 2 pkt 9 ustawy Prawo budowlane o treści, iż projektowana instalacja nie spełnia warunków, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 60 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (karta nr 32 akt administracyjnych), jak również postanowienie Wójta Gminy U. z dnia 17 listopada 2020 r. znak [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o braku konieczności przeprowadzenia oceny o środowiskowych uwarunkowaniach dla stacji bazowej objętej przedmiotem niniejszej sprawy. Jak wyjaśnił organ w uzasadnieniu postanowienia, przedmiotowa inwestycja nie przekracza parametrów określonych w § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 ust. 1 pkt 8 ww. rozporządzenia, dlatego nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (karta 40 akt administracyjnych). Ustalenia te pozostają zgodne z dokumentacją znajdującą się w aktach sprawy. Stosownie do przywołanych przepisów w przypadku instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych emitujących pole elektromagnetyczne o częstotliwości od 0,03 MHz do 300000 MHz istotne są dwa parametry, mocy anteny oraz odległości miejsc dostępnych dla ludności od środka elektrycznego w osi głównej wiązki promieniowania anteny. Przedmiotowa stacja bazowa wobec nieosiągania wskazanych w ww. przepisach progów nie zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco lub mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Warto również zauważyć, iż w kwestii sumowania mocy anten wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 listopada 2022 r., sygn. III OPS 1/22 przyjmując, że przy kwalifikacji instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych na podstawie § 3 ust. 1 pkt 8 i § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71, z późn. zm.) jako inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, należy brać pod uwagę równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznaczoną dla pojedynczej anteny także wówczas, gdy w skład instalacji wchodzi kilka anten.
Odnotować należy, iż poprzez promieniowanie ponadnormatywne należy rozumieć promieniowanie emitowane przez pole elektromagnetyczne przekraczające wartość dopuszczalną, które może występować tylko w miejscach niedostępnych dla ludzi. W konsekwencji stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę stacji telefonii komórkowej będzie właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości, która znalazłaby się w strefie, gdzie występuje przekroczenie dopuszczalnego poziomu oddziaływania pola elektromagnetycznego. Możliwość zagospodarowania takiej nieruchomości budynkiem z przeznaczeniem dla ludzi byłaby bowiem niewątpliwie ograniczona (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2019 r. sygn. II SA/Po 839/19, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 8 lutego 2023 r. sygn. II SA/Łd 760/22). Taka sytuacja nie zachodzi jednak w przedmiotowej sprawie w odniesieniu do działki Skarżącego.
W opisie technicznym, w powołaniu na rysunki (przekroje pionowe) zawarte w projekcie budowlanym obiektu stwierdzono, że pole elektromagnetyczne o poziomie wyższym od dopuszczalnego dla anten sektorowych stacji bazowej nie będzie występować niżej niż 57,8 m n.p.t. oraz dla anten radioliniowych niżej niż 57,0 m n.p.t. W zakresie ponadnormatywnego oddziaływania anten sektorowych stacji bazowej nie istnieją żadne budynki z przeznaczeniem na pobyt ludzi ani inne zabudowania (str. 27 projektu budowlanego). Obszar oddziaływania obiektu budowlanego został wyznaczony na podstawie zasięgów przewidywanych obszarów występowania pola o poziomie wyższym od dopuszczalnego, które występują na wysokości zawieszenia przedmiotowych anten i przedstawione zostały na rysunku [...] (str. 31 projektu budowalnego). Pole elektromagnetyczne o wartościach wyższych od dopuszczalnych występuje na wysokości powyżej 57,0 m n.p.t. i obejmuje wyłącznie działkę o nr [...], na której zaplanowana jest inwestycja. Powyższe wynika z przedłożonego projektu oraz z załączonych rysunków.
W tym zakresie należy również zwrócić uwagę na § 314 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, stosownie do którego budynek z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi nie może być wzniesiony na obszarach stref, w których występuje przekroczenie dopuszczalnego poziomu oddziaływania pola elektromagnetycznego, określonego w przepisach odrębnych dotyczących ochrony przed oddziaływaniem pól elektromagnetycznych. Z kolei z zapisów rozporządzenia w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku wynika, że zakres częstotliwości pól elektromagnetycznych, dla których określa się parametry fizyczne charakteryzujące oddziaływanie pól elektromagnetycznych na środowisko oraz dopuszczalne wartości parametrów dla miejsc dostępnych dla ludności (gęstość mocy w W/m2) wynosi odpowiednio: f/200 (załącznik do rozporządzenia, tabela 2 pkt 10) dla zakresu częstotliwości od 400 MHz do 2000 MHz (gdzie f to wartość częstotliwości pola elektromagnetycznego) oraz 10 W/m2 (załącznik do rozporządzenia, tabela 2 pkt 11) dla zakresu częstotliwości pola elektromagnetycznego od 2 GHz do 300 GHz. Natomiast zgodnie z projektem budowlanym zakres częstotliwości pól elektromagnetycznych projektowanych anten sektorowych będzie wynosić: 900/2100 oraz 800/1800 MHz (parametry techniczne instalacji i maksymalne zasięgi obszarów pól elektromagnetycznych o poziomach wyższych od dopuszczalnych wyznaczonych dla każdego z planowanych pasm pracy stacji bazowej przedstawia tabela nr 2, str. 116 projektu budowlanego).
W projekcie budowlanym przedstawiono rzut zasięgów przewidywanych obszarów pola elektromagnetycznego o wartościach wyższych od dopuszczalnych. Obszar ten nie obejmuje działki Skarżącego. Zgodnie z rysunkiem graficznym przedstawiającym ww. zasięg pól elektromagnetycznych w płaszczyźnie poziomej, przewidywany maksymalny zasięg pola elektromagnetycznego o ponadnormatywnej gęstości odpowiadającej danej wartości częstotliwości pola elektromagnetycznego (pasma pracy): na azymucie 30° dla anten pracujących w paśmie częstotliwości 900MHz wyniesie 3,6 m, dla 2100MHz wyniesie 2,9 m, dla 800MHz wyniesie 3,8 m, dla 1800MHz wyniesie 2,9 m, natomiast na azymucie 260° dla anten pracujących w paśmie częstotliwości 900MHz wyniesie 3,6 m, dla 2100MHz wyniesie 2,9 m, dla 800MHz wyniesie 3,8 m, dla 1800MHz wyniesie 2,9 m, na wysokości zawieszenia anten (karta nr 49, 51 akt administracyjnych).
W projekcie stwierdzono, że w widoku pionowym zasięg ponadnormatywnego pola elektromagnetycznego dla azymutów 30°, 260° wystąpi na wysokości powyżej 57,8 m n.p.t. dla anten sektorowych oraz powyżej 57,0 m n.p.t. dla anten radioliniowych (tilt 12°, rysunek [...] oraz [...], str. 121-122 projektu budowlanego). Zatem, wskazać należy, że przewidywane obszary pól elektromagnetycznych o wartościach wyższych niż dopuszczalne znajdują się znacznie powyżej miejsc dostępnych dla ludności oraz występują na terenie, na którym zlokalizowana jest projektowana stacja bazowa, tj. na działce o nr ewid. [...]. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę zasięgi wskazane w projekcie budowlanym, nieruchomości należące do Skarżącego nie doznają ograniczeń w zagospodarowaniu jego działki z uwagi na wystąpienie ponadnormatywnego promieniowania. Wobec tego słusznie organ wskazał, że Skarżący nie może być uznany za stronę postępowania, gdyż jego działka nie znajduje się w obszarze przekraczającym poziomy wskazane w ww. rozporządzeniu, albowiem przekroczenia poziomu pól elektromagnetycznych, jak wyżej zauważono, będą miały miejsce wyłącznie w przestrzeni nad działką inwestycyjną nr [...] i to na wysokościach powyżej 57,0 m n.p.t.
Powyższe nie pozwala na uznanie, że obszar obiektu będzie obejmował inne nieruchomości poza działką, na której planowana jest inwestycja.
Ponadto Skarżący nie wymienił żadnych innych norm przepisów prawa materialnego administracyjnego, które wskazywałby na ograniczenie jego prawa do zabudowy nieruchomości. Tylko bowiem wskazanie takich przepisów i ograniczeń mogłoby zdecydować o przyznaniu Skarżącemu przymiotu strony.
Nie można zgodzić się z twierdzeniem skargi, iż ustalając krąg stron postępowania należy uwzględnić wystąpienie potencjalnej możliwości spowodowania szkodliwego oddziaływania inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Powyższe stoi w sprzeczności z treści art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, o którym była już mowa. W sprawie nie miały zastosowania przepisy rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach związanych z natężeniem na pola elektromagnetyczne, i z tej przyczyny nie mogło dojść do ich naruszenia. Sąd nie podzielił również zarzutu opartego o wskazaną przez Skarżącego możliwość zwiększania przez Inwestora zdalnie mocy anten. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 7 listopada 2022 r. sygn. III OPS 1/22 "nie ma podstaw do rozpatrywania przedsięwzięcia w innym zakresie, tj. innym układzie i nachyleniu do gruntu anten niż wskazuje inwestor w karcie przedsięwzięcia czy dokumentacji projektowej. Podane parametry są wiążące zarówno dla organów, jak i inwestora na wszystkich dalszych etapach realizacji inwestycji". Brak było również podstaw, aby zakwestionować prawidłowość przedłożonej do sprawy "Analizy rozkładu pól elektromagnetycznych wokół stacji bazowej", sporządzonej przez uprawniony podmiot. Zasadnie w ocenie Sądu organy uwzględniły wskazany dokument.
Przeprowadzona analiza sądowoadministracyjna doprowadziła do wniosku, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało oparte na prawidłowej analizie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, który pozwolił na wyczerpujące ustalenie istotnych okoliczności sprawy. Postępowanie zostało przeprowadzone przez organy zgodnie z wymogami art. 7, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Ustalenia poczynione w tym zakresie znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, stosownie do treści art. 107 § 3 k.p.a.
Uwzględniając, iż działka Skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania planowanego obiektu, w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, brak było zatem podstaw do uznania, że Skarżącemu przysługuje interes prawny wymagany do przyznania statusu strony w przedmiotowym postępowaniu.
W rezultacie, z uwagi na niezaistnienia przesłanki wznowienia postępowania wskazanej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., na którą powołał się Skarżący, w pełni uzasadniona pozostawała odmowa uchylenia ostatecznej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Sąd z urzędu nie dopatrzył się również zaistnienia jakiejkolwiek innej przesłanki wznowieniowej mogącej uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło z uwagi na złożony w treści odpowiedzi na skargę wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym przy jednoczesnym braku żądania przeprowadzenia rozprawy przez Skarżącego w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku w tym przedmiocie (art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 p.p.s.a.).
Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.