II SA/Gl 1382/24

II SA/Gl 1382/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-01-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agnieszka Kręcisz-Sarna
Edyta Kędzierska /sprawozdawca/
Grzegorz Dobrowolski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1087
art. 35 ust. 3 pkt 7,  art. 268 ust. 1 pkt 3,  art. 552 ust. 2,  art. 407
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska (spr.),, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Protokolant specjalista Anna Koenigshaus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi Miasta K. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w K. z dnia 12 sierpnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie opłaty za usługi wodne oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w K. (dalej również jako organ) decyzją z dnia 12 sierpnia 2024 r., na podstawie art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2, art. 271 ust. 5a, art. 273 ust. 6 w związku z art. 271 ust. 1, 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1087 ze zm. - dalej p.w. lub Prawo wodne), art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 – dalej k.p.a.), określił Miastu K. za okres 1 stycznia 2024 r. – 31 grudnia 2024 r. opłatę stałą w wysokości 1 025,00 złotych za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód [...] (dopływu rzeki [...]).
W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 4 lipca 2024 r. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w K. na podstawie przepisu art. 271 ust. 1 p.w. ustaliło Miastu K., w formie informacji rocznej, opłatę stałą za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód [...] (dopływu rzeki [...]). Organ nie uznał wniesionej reklamacji, z uwagi na posiadanie przez podmiot pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z wód w ramach usług wodnych, poprzez odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do rowu – [...], a następnie do rzeki [...]. Opłata stała stanowi rekompensatę za gotowość środowiska naturalnego do przyjęcia wód opadowych lub roztopowych określonych w pozwoleniu wodnoprawnym. W odniesieniu do zarzutu, iż odprowadzanie wód opadowych odbywa się do ziemi i nie należy ponosić za to opłaty ustalono, że odbiornikiem odprowadzanych wód jest [...] będący urządzeniem wodnym, które prowadzi wody do rzeki [...], stanowiąc jej lewostronny dopływ. Tak więc, omawiany rów pośredniczy w odprowadzaniu wód opadowych do rzeki, pełniąc rolę otwartej kanalizacji. Odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do takiego rowu w praktyce oznacza odprowadzanie ich do wód powierzchniowych.
Miasto K., reprezentowane przez Prezydenta Miasta K., zastępowanego przez pełnomocnika, wniosło skargę na powyższą decyzję. Skarżący podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 268 ust. 1 pkt 3 p.w., poprzez wadliwą jego wykładnię i stwierdzenie, że [...], do którego zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym z dnia [...] 2023 r. odprowadzane są wody opadowe i roztopowe, pełni rolę otwartej kanalizacji, a co za tym idzie wody opadowe i roztopowe odprowadzane są do wód, a nie do ziemi. Powyższe wiąże się z naliczeniem opłaty za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do [...]. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.
W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym, odbiornikiem wód opadowych i roztopowych jest [...], który posiada status urządzenia wodnego. Wobec tego, w ocenie skarżącego, wody opadowe i roztopowe w analizowanym przypadku odprowadzane są do ziemi a nie do wód. Z treści pozwolenia wodnoprawnego nie wynika, że wody opadowe lub roztopowe docelowo odprowadzane są do rzeki [...], choć faktycznie [...] wpada do tej rzeki na dalszym odcinku. W stanie faktycznym objętym zaskarżoną decyzją fakt, iż [...] faktycznie odprowadza wody opadowe i roztopowe do rzeki [...] nie został potwierdzony. Wątpliwości, czy wody wprowadzone do [...] faktycznie trafiają do wód rzeki wzbudza fakt, iż rów ten nie jest w żaden sposób uszczelniony. Powyższe powoduje, iż wprowadzona do niego woda wsiąka w grunt. W związku z powyższym, w ocenie skarżącego - [...] mógłby pełnić rolę otwartej kanalizacji w przypadku, gdy byłby szczelny, np. wybetonowany.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi; naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w K. określająca skarżącemu opłatę stałą za okres 1 stycznia 2024 r. – 31 grudnia 2024 r. za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód [...] (dopływu rzeki [...]).
Podkreślenia zatem wymagało, że zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 7 p.w., usługi wodne obejmują odprowadzanie do wód lub do urządzeń wodnych - wód opadowych lub roztopowych, ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo w systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast.
Przepis art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a Prawa wodnego wprowadza obowiązek uiszczania opłat za wymienione usługi wodne.
Dodać należało, że rów został wymieniony w art. 16 pkt 65 lit. a Prawa wodnego i według tego przepisu - stanowi urządzenie wodne, przez co rozumie się urządzenie służące do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów.
Natomiast według art. 552 ust. 2 p.w., ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne w okresie od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2026 r. następuje m. in. na podstawie określonego w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym celu i zakresu korzystania z wód.
W niniejszej sprawie odbiornikiem odprowadzanych wód jest [...] będący urządzeniem wodnym, które prowadzi wody do rzeki [...], stanowiąc jej lewostronny dopływ. Wobec tego, rów ten pośredniczy w odprowadzaniu wód opadowych do rzeki, pełniąc rolę otwartej kanalizacji. Odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do takiego rowu oznacza zatem odprowadzanie ich do wód powierzchniowych.
Bezpodstawne są więc twierdzenia skargi, że rów mógłby pełnić rolę otwartej kanalizacji jedynie w przypadku, gdy byłby szczelny, np. wybetonowany. W związku z zawartą w skardze argumentacją podnieść należało, że gdyby woda w rowie w całości wsiąkała w ziemię, nie byłoby konieczne łączenie go z rzeką (sztuczne, bądź naturalne). Takie połączenie jednak istnieje. Biorąc pod uwagę, że korzystanie z wód w tym przypadku odbywa się w okresach opadów atmosferycznych (niekiedy bardzo obfitych), gdy sytuacja hydrologiczna charakteryzuje się podwyższonymi stanami i przepływami, nie można uznać za zasadne twierdzeń strony skarżącej, iż wprowadzona do Rowu woda w całości wsiąka w grunt. Twierdzenia te są całkowicie bezpodstawne w okolicznościach zaistniałych w niniejszej sprawie.
Podkreślenia bowiem wymagało, że według art. 407 ust. 1 Prawa wodnego, pozwolenie wodnoprawne wydawane jest na wniosek, a jego podstawę stanowi operat wodnoprawny oraz zgromadzone w toku postępowania dowody, dokumenty i informacje (art. 400 ust. 8 p.w.). Na tej podstawie została wydana decyzja udzielająca pozwolenia wodnoprawnego, stanowiąca podstawę do naliczenia przedmiotowej opłaty stałej.
Pozwolenie wodnoprawne zostało wydane na wniosek skarżącego, do którego dołączył operat wodnoprawny "na usługę wodną polegającą na odprowadzaniu wód opadowych lub roztopowych istniejącą kanalizacją deszczową zakończoną istniejącym urządzeniem wodnym, tj. wylotem o średnicy DN400, zlokalizowanym przy ul. [...] w K., dz. [...], do istniejącego urządzenia wodnego – zarurowanego odcinka [...]".
W pozwoleniu wodnoprawnym, w pkt I ppkt 7 wyraźnie jest mowa o " rozwiązaniach mających na celu redukcję ilości odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych do rowu, a następnie do rzeki [...] ".
Z powyższego wynika, że pozwolenie wodnoprawne, które zostało przecież wydane na podstawie dokumentacji przedłożonej przez skarżącego - w sposób nie budzący wątpliwości - potwierdza odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do rowu, a następnie do rzeki [...].
Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy Sąd stwierdził, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania, w szczególności spełniającego warunki określone w art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.
W tych okolicznościach brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem decyzji organu, wydanej na skutek wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, na podstawie zgromadzonych w sposób kompletny dowodów, właściwej ich oceny oraz prawidłowych rozważań faktycznych i prawnych, zawartych w uzasadnieniu, jak tego wymaga art. 107 § 3 k.p.a..
W związku z powyższym, zgodnie z art. 151 P.p.s.a., skargę należało oddalić.