II SA/Gl 1364/24

II SA/Gl 1364/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-03-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-10-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Agnieszka Kręcisz-Sarna
Krzysztof Nowak /sprawozdawca/
Tomasz Dziuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 344
art. 95 pkt 7
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2025 r. sprawy ze skargi A. S.A w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 9 sierpnia 2024 r. nr SKO.GN/41.8/156/2024/11640 w przedmiocie odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 września 2024 r. A. S.A. w C. (dalej jako: "strona skarżąca"), reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej jako: "organ odwoławczy" lub "Kolegium"), opisaną w rubrum nn. wyroku. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:
Decyzją z dnia 28 maja 2024 r. Prezydent Miasta K. (dalej jako: "organ I instancji" lub "Prezydent"), działając na podstawie art. 95 pkt 7 Ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 344 ze zm.), dalej "u.g.n.", odmówił zatwierdzenia podziału nieruchomości położonej w K. w rejonie ul. [...], oznaczonej w operacie ewidencji gruntów i budynków jako działka nr [...], k.m. [...], obr. [...], zapisanej w księdze wieczystej nr [...].
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że zgodnie z gramatyczną wykładnią art. 95 pkt 7 u.g.n. niezależnie od ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego możliwy jest podział nieruchomości w celu wydzielenia działki budowlanej, niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego. Z treści tego unormowania wnioskować należy, że przywołany przepis znajduje zastosowanie, gdy istnieje konieczność wydzielenia działki budowlanej dla posadowionego budynku mieszkalnego z nieruchomości, której dotychczasowe przeznaczenie lub sposób zagospodarowania terenu uniemożliwiał właścicielowi czy właścicielom budynku mieszkalnego korzystanie z niego, w tym realizację uprawnień budowlanych związanych z tym budynkiem mieszkalnym.
Wykładnia art. 95 pkt 7 u.g.n. musi także uwzględniać definicję działki budowlanej zawartą w przepisie art. 4 pkt 3a u.g.n. Zgodnie z tym przepisem działka budowlana to zabudowana działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej umożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń położonych na tej działce.
Zdaniem Prezydenta podział przedmiotowej nieruchomości zgodnie z przedłożoną mapą projektu jej podziału dotyczy wyodrębnienia działek nr [...] i nr [...], które nie stanowią działek budowlanych w myśl zapisu art. 4 pkt 3a u.g.n. W związku z powyższym nie jest możliwe zatwierdzenie wnioskowanego na podstawie art. 95 pkt 7 u.g.n. podziału przedmiotowej nieruchomości.
W odwołaniu od powyższej decyzji pełnomocnik strony skarżącej zarzucił organowi I instancji w szczególności naruszenie art. 95 pkt 7 u.g.n. poprzez jego niezastosowanie oraz art. 4 pkt 3a u.g.n. poprzez dokonanie błędnej wykładni pojęcia działki budowlanej.
W uzasadnieniu odwołania w pierwszej kolejności wskazał, że w skierowanym do skarżącej zawiadomieniu z dnia 22 kwietnia 2024 r. Prezydent wskazał, że propozycja podziału przedmiotowej nieruchomości przedstawiona na projekcie podziału dołączonym do wniosku dotyczy wydzielenia nowoprojektowanych działek nr [...] i nr [...], które nie są zabudowane budynkiem mieszkalnym. W odpowiedzi na to zawiadomienie strona skarżąca udzieliła organowi dodatkowych wyjaśnień w których m.in. wskazała, iż "wydzielenie działki numer [...] pozwoli na prawidłowe korzystanie z realizowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, bowiem znajdująca się na planowanej do wydzielenia działce numer [...] część Budynku B (na poziomie 0, poziomie -1 oraz poziomie -2 garażu) stanowi jego część i co oczywiste, służy do obsługi budynku B". Do powyższego pisma dołączono załączniki graficzne przedstawiające zagospodarowanie terenu realizowanej inwestycji oraz rzuty poszczególnych kondygnacji garażu w budynku B, z których jednoznacznie wynika, iż obrys tego obiektu, w tym w szczególności każdy ze wskazanych wyżej poziomów garażu, znajduje się na części dziatki [...], tj. na planowanej do wydzielenia działce nr [...]. Budynek B, chociaż jeszcze nie posiada pozwolenia na użytkowanie, w chwili obecnej osiągnął już swoją docelową wysokość (36 kondygnacji nadziemnych oraz dwie kondygnacje podziemne) oraz został ujawniony w Ewidencji Gruntów i Budynków. Nawet w Systemie Informacji Przestrzennej Miasta K. widoczny jest aktualny stan zaawansowanych prac realizatorskich.
W dalszej kolejności pełnomocnik skarżącej argumentował, że zakres stosowania przepisu art. 95 pkt 7 u.g.n. został wyznaczony pojęciami działki budowlanej, o której mowa w art. 4 pkt 3a u.g.n., oraz budynku mieszkalnego. Podział musi mieć na celu wydzielenie co najmniej jednej działki gruntu zabudowanej budynkiem mieszkalnym, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej umożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń położonych na tej działce. Kolejnym elementem konstrukcji art. 95 pkt 7 u.g.n. jest pojęcie "niezbędności" do korzystania z budynku mieszkalnego. Z treści unormowania zawartego w omawianym przepisie wnioskować należy, że może mieć on zastosowanie, gdy istnieje konieczność wydzielenia działki budowlanej dla posadowionego budynku mieszkalnego z nieruchomości, której dotychczasowe przeznaczenie lub sposób zagospodarowania terenu uniemożliwiał właścicielowi czy właścicielom budynku mieszkalnego korzystanie z niego, w tym realizację uprawnień budowlanych związanych z tym budynkiem mieszkalnym. Chodzi tutaj o wyodrębnienie nieruchomości gruntowej niezbędnej w znaczeniu "koniecznej" do obsługi budynku mieszkalnego, a nie w znaczeniu "wystarczającej". W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż "niezbędność" wydzielenia działki budowlanej dla korzystania z budynku mieszkalnego to coś więcej niż opłacalność czy wygoda. Wydzielenie takiej działki musi być konieczne dla prawidłowego korzystania z posadowionego na niej budynku mieszkalnego, a nie jedynie korzystne. Cel podziału winien doprowadzić do tego, aby wydzielony grunt jako teren budynku mieszkalnego (działka budowlana) umożliwiał prawidłowe, racjonalne i zgodne ze społeczno- gospodarczym przeznaczeniem wykonywanie prawa własności, a w szczególności właściwe korzystanie z tak wydzielonego mienia jako pewnej całości techniczno-użytkowej.
W okolicznościach niniejszej sprawy, zdaniem pełnomocnika strony skarżącej nie ulega wątpliwości, iż wydzielenie działki numer [...] pozwoli na prawidłowe korzystanie z realizowanego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, bowiem znajdująca się na planowanej do wydzielenia działce numer [...] część obiektu (na poziomie 0. poziomie -1 oraz poziomie -2 garażu) stanowi jego część i co oczywiste służy do obsługi budynku B.
Dalej pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że działka budowlana w rozumieniu przepisów u.g.n. nie jest tożsama z działką budowlaną zdefiniowaną w art. 2 pkt 12 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdzie działka budowlana to nieruchomość gruntowa lub działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej spełniają wymogi realizacji obiektów budowlanych, wynikające z odrębnych przepisów i aktów prawa miejscowego. Działka budowlana o której mowa w definicji zawartej w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, to przede wszystkim działka niezabudowana, nadająca się do zabudowy. W świetle definicji umieszczonej w art. 4 pkt 3a u.g.n. działka budowlana to działka zabudowana. Nie jest więc działką budowlaną w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami żadna działka niezabudowana. Pojęcie działki budowlanej zamieszczone w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym służyć ma przede wszystkim ustaleniu, czy działka nadaje się do zagospodarowania w określony sposób, w tym, czy nadaje się do zabudowy. Jest to podejście zharmonizowane z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, umożliwiające prawidłowe stosowanie przepisów budowlanych. Pojęcie działki budowlanej zamieszczone w ustawie o gospodarce nieruchomościami służyć ma natomiast ustaleniu, jaka powinna być działka gruntu, by mógł na niej stać budynek, który już na niej stoi. Ma to umożliwić dokonanie odpowiednich zmian tych działek, które nie spełniają wymogów podanych w definicji zamieszczonej w art. 4 pkt 3a u.g.n. - tj. których wielkość, cechy geometryczne, brak dostępu do drogi publicznej oraz niedostateczne wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej uniemożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń tam położonych. O takim podejściu świadczy w szczególności przepis art. 95 pkt 7 u.g.n., dopuszczający wydzielenie działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego, niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a w przypadku braku planu - niezależnie od ustaleń decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Biorąc pod uwagę cechy, jakie ma spełniać działka budowlana - podane i jednakowe w obu definicjach zawartych w ustawie o gospodarce nieruchomościami oraz ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tj. wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej, można stwierdzić, że działką budowlaną w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami jest taka sama działka jak w rozumieniu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ale z tą różnicą, że oceny, czy ma ona pożądane cechy, dokonuje się po wzniesieniu budynku bez uprzedniego wydzielenia gruntu.
Przedmiotowa działka jest zabudowana budynkiem B realizowanym w ramach prowadzonej przez stronę skarżącą inwestycji, o czym świadczy aktualny stan faktyczny, o czym organ I instancji miał wiedzę w momencie rozstrzygnięcia. Zdaniem pełnomocnika skarżącej nie ulega tym samym wątpliwości, iż planowana do wydzielenia działka numer [...] jest działką budowlaną w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami.
Zaskarżoną obecnie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Kolegium zwięźle przytoczyło stan faktyczny sprawy oraz treść przepisów, znajdujących w niej zastosowanie, w tym w szczególności art. 95 pkt 7 u.g.n.
Kolegium podkreśliło, że podział w trybie art. 95 pkt 7 u.g.n. jest podziałem na zasadzie wyjątku od podziału, który jest zasadniczo dokonywany w zgodzie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Istotą wyjątku jest to, że stosuje się go ściśle, tj. w sposób, który spełnia przesłanki owego wyjątku. Jeśli zatem w przepisie art. 95 pkt 7 u.g.n. jest mowa o działce budowlanej, to za taką może być uznana jedynie działka, która wypełnia wymogi przewidziane legalną definicją zamieszczoną w art. 4 pkt 3a u.g.n. Nie chodzi zatem w sprawie o działkę, która zostanie dopiero zabudowana, tak jak jest to w przypadku większości podziałów nieruchomości mających służyć celom budowlanym w przyszłości.
Kolegium stwierdziło, że zastosowanie trybu wynikającego z art. 95 pkt 7 u.g.n. może mieć miejsce, o ile istnieje konieczność wydzielenia działki budowlanej dla posadowionego budynku mieszkalnego z nieruchomości, której dotychczasowe przeznaczenie lub sposób zagospodarowania terenu uniemożliwiał właścicielowi czy właścicielom budynku mieszkalnego korzystanie z niego, w tym realizację uprawnień budowlanych związanych z tym budynkiem mieszkalnym. Zwróciło przy tym uwagę na fakt, że przepis art. 95 pkt 7 u.g.n. dotyczy tylko wydzielania działek wokół budynków mieszkalnych i nie jest możliwe dokonanie na podstawie tego przepisu wydzielenia działki wokół budynku o innej funkcji. Możliwe jest natomiast wydzielenie z całej nieruchomości zabudowanej budynkami o różnych funkcjach osobnej działki budowlanej wokół budynku mieszkalnego. Można też zastosować art. 95 pkt 7 u.g.n., gdy istnieje konieczność wydzielenia działki budowlanej dla posadowionego budynku mieszkalnego z nieruchomości, której dotychczasowe przeznaczenie lub sposób zagospodarowania terenu uniemożliwiał właścicielowi czy właścicielom budynku mieszkalnego korzystanie z niego, w tym realizację uprawnień budowlanych związanych z tym budynkiem mieszkalnym.
Przypadek uregulowany w art. 95 pkt 7 u.g.n. dopuszcza, w ocenie Kolegium, dokonanie podziału nieruchomości pod warunkiem spełnienia określonego celu. Cel podany w art. 95 pkt 7 u.g.n., to wydzielenie działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego. Jest to potrzebne w przypadkach, w których już istniejący budynek posadowiony jest na działce zbyt dużej, podczas gdy do prawidłowego korzystania z budynku wystarczy działka mniejsza, która jednak spełnia wymogi przewidziane dla działki budowlanej. Taki podział może też być konieczny do wydzielenia osobnych działek lub działki wokół budynku lub budynków, w których ustanawiana ma być odrębna własność lokali, zwłaszcza jeśli dzielony grunt zabudowany jest także budynkami o innej funkcji. Powyższe oznacza zatem, że jest możliwe, aby z dotychczasowej działki została wydzielona działka budowlana, która będzie niezbędna do korzystania ze znajdującego się na jej powierzchni budynku.
Organ odwoławczy podniósł, że Prezydent, dokonując odmowy zatwierdzenia podziału nieruchomości w trybie art. 95 pkt. 7 u.g.n. wskazał, że wyodrębnione w wyniku podziału działki nie stanowią działek budowlanych w myśl art. 4 pkt 3a u.g.n. Ten pogląd Kolegium podzieliło wskazując, że przez działkę budowlaną należy rozumieć zabudowaną działkę gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej umożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń położonych na tej działce. Nieruchomość stanowiąca przedmiot podziału oznaczona jako działka nr [...] jest nieruchomością niezabudowaną budynkiem mieszkalnym, a w konsekwencji działki nr [...] i [...] powstałe w wyniku podziału nie spełniają kryteriów działki budowlanej, o której mowa w art. 4 pkt 3a u.g.n Tym samym brak było podstaw do dokonania podziału we wskazanym wyżej trybie a rozstrzygnięcie organu I instancji zostało uznane za prawidłowe.
W skardze sądowej na powyższą decyzję pełnomocnik skarżącej powtórzył zarzuty zaprezentowane w odwołaniu od decyzji organu I instancji i wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony skarżącej w pierwszej kolejności wskazał na błędne ustalenia co do faktu, że działki podlegające wydzieleniu nie stanowią działek budowlanych, gdyż nie są zabudowane budynkiem mieszkalnym, podczas gdy znajduje się na nich garaż podziemny, obsługujący przedmiotowy budynek. Wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych nie budzi wątpliwości, iż hala garażowa stanowi część budynku. Podkreślił, że do powierzchni użytkowej budynku lub jego części zalicza się powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych, zaś za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe. Również ze względów funkcjonalnych hala garażowa jest uznawana za element budynku mieszkalnego.
Zwrócił on również uwagę na fakt, że przepisy nakładają obowiązek budowania miejsc postojowych i garażowych dla samochodów. Zgodnie bowiem z § 18 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, miejsca postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również miejsca postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne. W tym stanie sprawy nie ulega wątpliwości, iż planowana do wydzielenia działka numer [...] na dzień złożenia wniosku o podział nieruchomości była zabudowana budynkiem mieszkalnym, którego immanentną częścią są również kondygnacje podziemne - garaż), a zatem spełniała definicję działki budowlanej, przewidzianą w przepisach u.g.n.
W okolicznościach niniejszej sprawy, zdaniem strony skarżącej nie ulega wątpliwości, iż planowana do wydzielenia działka numer [...] jest zabudowana budynkiem B, o czym świadczy aktualny stan faktyczny i o czym organ I instancji miał wiedzę w momencie rozstrzygnięcia. Świadczy o tym zmiana opisu użytków w rejestrze gruntów. Przed ujawnieniem budynku B w rzeczonym rejestrze działka numer [...] oznaczona była jako "inne tereny zabudowane" (wypis z rejestru gruntów z dnia 9 listopada 2023 r.). Natomiast zgodnie z pozyskanym obecnie wypisem przedmiotowa działka oznaczona jest jako "tereny mieszkaniowe" (wypis z rejestru gruntów z dnia 2 września 2024 r.), co świadczy o zmianie funkcji działki numer [...] z uwagi na fakt jej zabudowania budynkiem mieszkalnym.
W tym stanie sprawy nie polega na prawdzie poczynione przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustalenie, że nieruchomość będąca przedmiotem podziału jest niezabudowana budynkiem mieszkalnym. W ocenie strony skarżącej opisane wyżej błędne ustalenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest pokłosiem zastosowania przez Wydział Geodezji Urzędu Miasta K. niezgodnego z wytycznymi Rozporządzenia oznaczenia konturu kondygnacji podziemnej budynku B na mapie zasadniczej będącej podstawą sporządzenia projektu podziału, która była dla Samorządowego Kolegium Odwoławczego głównym (jeśli nie jedynym) badanym dowodem w sprawie. Skutkowało to błędnym przyjęciem, że podział nieruchomości we wskazanym trybie nie jest dopuszczalny.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując, że zarzuty skargi nie wnoszą do sprawy żadnych nowych okoliczności. Podtrzymał także twierdzenia i wnioski, zawarte w zaskarżonej decyzji
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Spór idzie o to, czy w przedmiotowej sprawie zachodzą podstawy do zastosowania art. 95 pkt 7 u.g.n., jak twierdzi skarżąca, czy też podstaw takich brak, jak z kolei przyjmują organy orzekające w sprawie.
Stosownie do tego przepisu, niezależnie od ustaleń planu miejscowego, a w przypadku braku planu niezależnie od decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, podział nieruchomości może nastąpić w celu wydzielenia działki budowlanej niezbędnej do korzystania z budynku mieszkalnego.
W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że co do zasady podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego (art. 93 ust. 1 zd. 1 u.g.n.). Natomiast wyjątkowo, niezależnie od ustaleń planu miejscowego można dokonywać podziału na cele określone w art. 95 ust. 1-8 u.g.n. Jeżeli dla obszaru, na którym jest położona nieruchomość gruntowa podlegająca podziałowi, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, to organ w pierwszej kolejności jest zobowiązany do ustalenia, czy możliwe jest dokonanie wnioskowanego podziału zgodnie z ustaleniami planu miejscowego. Dopiero negatywny wynik tych ustaleń pozwoli na ocenę, czy wystąpiła jedna z przesłanek wymienionych w art. 95 pkt 1-8 u.g.n., umożliwiająca dokonanie podziału nieruchomości niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Priorytetem winien być bowiem zawsze podział nieruchomości zgodny z ustaleniami obowiązującego na danym terenie planu miejscowego, a organ nie jest związany kwalifikacją prawną wniosku strony.
W orzecznictwie sądowym pojawił się pogląd, zgodnie z którym sformułowanie art. 95 u.g.n. "niezależnie od ustaleń planu miejscowego" należy rozumieć jako: "mimo braku takiego planu lub mimo zawartych w nim postanowień, a nawet wbrew tym postanowieniom" (wyrok NSA z dnia 7 stycznia 2009 r., I OSK 1872/07, CBOSA). Pogląd ten, w części dotyczącej możliwości wydzielenia działki wbrew postanowieniom planu, tak wyraźnie sformułowany, nie pojawił się jednak później (tj. po roku 2009) ani w orzecznictwie, ani też w doktrynie. Nie można zatem traktować tego poglądu jako utrwalonego, ale raczej jako odosobniony.
W ocenie Sądu, dopuszczalność wydzielenia działek budowlanych niezależnie od ustaleń planu miejscowego w trybie art. 95 pkt 7 u.g.n., nie oznacza możliwości wydzielenia działek nie odpowiadających wymogom planu. Wydzielenie nie może bowiem prowadzić to do obejścia obowiązującego prawa. Organ odwoławczy upatruje natomiast przeszkód dokonania podziału w niespełnieniu przesłanki określonej w art. 95 ust. 7 u.g.n.
Wydzielenie działki budowlanej w trybie art. 95 pkt 7 u.g.n. musi być niezbędne do korzystania z budynku mieszkalnego. Niezbędność taka, w ocenie Sądu, zachodzi wówczas, gdy do korzystania z budynku mieszkalnego wydzielenie działki budowlanej jest konieczne. Działka budowlana, co trzeba przypomnieć, została zdefiniowana w art. 4 pkt 3a u.g.n., zgodnie z którym jest to zabudowana działka gruntu, której wielkość, cechy geometryczne, dostęp do drogi publicznej oraz wyposażenie w urządzenia infrastruktury technicznej umożliwiają prawidłowe i racjonalne korzystanie z budynków i urządzeń położonych na tej działce. Warto zwrócić uwagę, że cała działka nr [...] posiada powierzchnię 121 m2. W wyniku wnioskowanego podziału działka nr [...] miałaby pow. 18 m2 a działka [...] pow. 103 m2. W kontekście definicji zawartej w powołanym wyżej art. 4 pkt 3a zarówno działka [...] jak działka nr [...] nie spełniają żadnego warunku określonego tym przepisem i w związku z powyższym nie mogą zostać uznane za działki budowlane w rozumieniu przepisów u.g.n.
W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała również, że wydzielenie z działki nr [...] dwóch działek jest "niezbędne" dla prawidłowego i racjonalnego korzystania z malutkiego fragmentu części podziemnej (podziemnej hali garażowej) Budynku B, który znajduje się na działce nr [...]. Budynek B został wybudowany na działkach [...], [...], [...] i [...]. Zgodnie ze stanowiskiem wynikającym z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2024 r. I OSK 1067/23, LEX 3750596, "Przepis art. 95 pkt 7 u.g.n. wyklucza przy dokonywaniu podziału nieruchomości dokonywanie także podziału istniejącego budynku i wydzielania dla wydzielonych jego części odrębnych działek gruntu. Przepis ten nie daje podstaw do zatwierdzenia podziału w ten sposób, że dokonany zostanie podział istniejącego dotychczas jednego budynku mieszkalnego na dwie odrębne części i dla tych części zostaną wydzielone działki gruntu." Taka sytuacja miałaby miejsce w rozpatrywanej sprawie. Argumentacja skarżącej o zabudowaniu planowanej do wydzielenia działki o nr [...] poprzez fragment podziemnej hali garażowej budynku mieszkalnego nadal nie uzasadnia wydzielenia "działki budowlanej" o wielkości 18 m2 i nie odpowiada na pytanie, dlaczego koniecznym staje się podział działki nr [...] na dwie mniejsze działki. Nieregularny, wąski kształt tej działki nie uzasadnia jej podziału na podstawie art. 95 ust. 7 u.g.n.
Nie jest argumentem dla Sądu argumentacja przedstawiona przez pełnomocnika skarżącej, że "po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, z uwagi na spełnienie przesłanek art. 1 ust. 2 pkt. 2) ww. ustawy, winno dojść do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się m.in. z działki [...] w prawo własności, co pozwoli na połączenie do jednej księgi wieczystej wszystkich działek stanowiących nieruchomość wspólną dla tego przedsięwzięcia deweloperskiego zabudowanego m.in. Budynkiem B, w tym w szczególności planowanej do wydzielenia działki numer [...]." W ocenie Sądu nie jest to przesłanka do zastosowania instytucji podziału z art. 95 ust.7 u.g.n.
W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono stanowisko na co również zwróciła uwagę skarżąca, że "niezbędność" wydzielenia działki budowlanej dla korzystania z budynku mieszkalnego to coś więcej niż opłacalność czy wygoda. Wydzielenie takiej działki musi być konieczne dla prawidłowego korzystania z posadowionego na niej budynku mieszkalnego, a nie jedynie korzystne (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 14 stycznia 2020 r. sygn. II SA/Lu 639/19). Zastosowanie trybu z art. 95 pkt 7 u.g.n. może mieć miejsce, o ile istnieje konieczność wydzielenia działki budowlanej dla posadowionego budynku mieszkalnego z nieruchomości, której dotychczasowe przeznaczenie lub sposób zagospodarowania terenu uniemożliwiał właścicielowi czy właścicielom budynku mieszkalnego korzystanie z niego, w tym realizację uprawnień budowlanych związanych z tym budynkiem mieszkalnym (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 października 2019 r. sygn. akt II SA/Po 615/19). W rozpoznawanie sprawie skarżąca ma możliwość realizacji takich uprawnień.
Stanowisko orzekających w sprawie organów, że pozytywne rozpatrzenie wniosku skarżącej o dokonanie podziału w oparciu o art. 95 pkt 7 u.g.n. nie jest możliwe, jest zatem słuszne.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.