II SA/Gl 1350/10

II SA/Gl 1350/10 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2011-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2010-12-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Ewa Krawczyk /sprawozdawca/
Łucja Franiczek /przewodniczący/
Włodzimierz Kubik
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Planowanie przestrzenne
Prawo geologiczne i górnicze
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
art. 62 par. 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Dz.U. 1994 nr 27 poz 96
art. 53 ust. 1
Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Protokolant referent - stażysta Aleksandra Gumuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2011 r. sprawy ze skargi Z. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu 1. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...] r. nr [...], 2. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 15 września 2008 r., sygn. akt II SA/GL 385/08, oddalił skargę Z. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r., nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu.
Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.
Prezydent Miasta B. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 62 ust. 2 w związku z art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalno-usługowego na działkach nr "1", "2", "3", "4", "5" w B. przy ul. [...].
W uzasadnieniu tego postanowienia, powołując się na znajdujące się w aktach pismo Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...]r., wskazał, że teren inwestycji zlokalizowany jest na terenie górniczym "[...]" w B. Wyjaśnił, że Rada Miejska nie podjęła uchwały o odstąpieniu od obowiązku sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla tego terenu, a zatem obowiązek jego uchwalenia wynika z art. 53 ust. 1 ustawy z 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze ( Dz. U. z 2005 r., Nr 228, poz. 1947 ze zm.). Zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, skutkuje to obligatoryjnym zawieszeniem postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik Z. P. wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do merytorycznego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 7, 10, 77 § 1, 79 i 80 K.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnego ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do podjęcia decyzji, pozbawienie stron możliwości wypowiedzenia się w sprawie oraz powołanie opinii OUG w G., która nie odnosi się do sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. zaskarżone postanowienie utrzymało w mocy. W uzasadnieniu podało, że teren inwestycji, zgodnie z postanowieniem Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...]r. znajduje się w granicach terenu górniczego "[...]", objętego koncesją Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa nr [...] z [...] r. Okoliczność ta uzasadnia zawieszenie postępowania na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, albowiem gmina nie podjęła uchwały o odstąpieniu od obowiązku uchwalenia planu dla tego terenu, obowiązek ten wynika z art. 53 prawa górniczego i geologicznego.
Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi Z. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, w której wniosła o jego uchylenie, stwierdzenie wydania orzeczenia z naruszeniem prawa i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej Instancji. Zgłosiła także szereg wniosków dowodowych z oględzin terenu i przesłuchania świadków. W uzasadnieniu obszernie został opisany dotychczasowy przebieg postępowania i wydane w jego toku rozstrzygnięcia. Zarzuciła, że rozstrzygnięcie zostało oparte na niepełnym materiale dowodowym. Wadliwie powołano jako dowód postanowienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z roku [...], albowiem ma ono już jedynie walor historyczny. Twierdzenie, że teren położony jest w granicach obszaru górniczego "[...]" nie jest prawdziwe, albowiem w strukturze organizacyjnej Kompanii Węglowej zakład taki nie istnieje. "[...]" stanowi obecnie, od [...]r., ZG[...] w B. Zakład "[...]" przestał funkcjonować w związku z restrukturyzacją górnictwa i powoływanie się na przedmiotową koncesję nie jest uprawnione bez wskazania podstaw inkorporujących to prawo podmiotowe. Organy nie uwzględniły dynamicznej restrukturyzacji górnictwa, powodującej zmiany eksploatacji górniczej w tym obszarze. W końcu organ nie wykazał natężenia szkodliwych wpływów górniczych na środowisko w rejonie planowanej inwestycji. Skarżąca przywołała także przepisy art. 48 i 49 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wskazując, że inwestycja jest inwestycją celu publicznego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie.
Na rozprawie w dniu 11 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dopuścił dowód z akt administracyjnych zawartych w aktach sądowych sprawy o sygn. II SA/GL 58/08, w tym pisma Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...]r. i decyzji Ministra Ochrony Środowiska z dnia [...]r. wraz z załącznikiem graficznym wykazującym lokalizację działek skarżącej.
Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem sprawy o sygn. akt II SA/GL 58/08 była skarga na postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie garażu dwustanowiskowego przy ul. [...] w B. dla Z. P. W postępowaniu organ pierwszej instancji wystąpił do Okręgowego Urzędu Górniczego w G. o dokonanie uzgodnienia inwestycji. W odpowiedzi Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w G. postanowieniem z dnia [...]r. określił, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie górniczym "[...]" w B., w którym występuje trzecia kategoria terenu górniczego.
Natomiast decyzją z dnia [...]r. Minister Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa udzielił koncesji nr [...] Zakładowi Górniczemu "[...]" Spółka z o.o. w B. na wydobywanie węgla ze złoża Zakładu Górniczego "[...]" położonego na terenie miasta B. Dla złoża tego ustanowiono obszar górniczy "[...]" o powierzchni [...]m2 o granicach wyznaczonych punktami o podanych w decyzji współrzędnych. Jednocześnie z obszarem górniczym ustanowiono teren górniczy "[...]" o pow. [...] m2 o granicach wyznaczonych punktami o podanych w decyzji współrzędnych. Lokalizację obszaru i terenu górniczego przedstawiono na mapie w skali 1:10 000, stanowiącej integralną część decyzji. Z mapy tej wynika, że działki skarżącej położone są w ramach wyznaczonego obszaru górniczego "[...]". Koncesji udzielono na [...] lat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu skargi uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie.
W uzasadnieniu wyroku podał, że przepis art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717) przewiduje obligatoryjne zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli wniosek dotyczy terenu, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego. Zawieszenie następuje do czasu uchwalenia planu. Przepis ten jest wyrazem stanowiska, że inwestowanie na terenach wymagających sporządzenia planu, może nastąpić tylko na podstawie planu, nawet kosztem zahamowania procesu inwestycyjnego ( por. "Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – Komentarz". Red. Z. Niewiadomski. Warszawa 2005, s. 510).
Sąd pierwszej instancji wyjaśnił przy tym, że terenem, dla którego istnieje obowiązek uchwalenia planu miejscowego jest teren górniczy. Obowiązek ten wynika z art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze ( Dz. U. z 2005 r., nr 228, poz. 1947 ze zm.). Obowiązek ten może być zniesiony, jeżeli właściwa rada gminy na podstawie art. 53 ust. 6 prawa geologicznego i górniczego podejmie uchwałę o odstąpieniu od sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu górniczego. Przesłanką dopuszczalności takiej uchwały jest sytuacja, gdy przewidywane szkodliwe wpływy na środowisko będą nieznaczne.
Dodatkowo wskazał, że art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 53 ust. 1 ustawy Prawo geologiczne i górnicze był badany przez Trybunał Konstytucyjny w zakresie zgodności z Konstytucją RP, który wyrokiem z dnia 22 marca 2005 r. w sprawie o sygn. K 22/04 orzekł, że regulacja ta nie jest niezgodna z art. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że definicję obszaru i terenu górniczego zawiera przepis art. 6 pkt 7 i 8 ustawy. Obszarem górniczym jest przestrzeń, w granicach której przedsiębiorca jest uprawniony do wydobywania kopaliny oraz prowadzenia robót górniczych związanych z wykonywaniem koncesji. Natomiast terenem górniczym jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego.
W jego ocenie, dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia podstawowe znaczenie posiada zatem odpowiedź na pytanie, czy teren inwestycji jest terenem górniczym. Przy czym, zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na przyjęcie, że ma on taki status. Opisana wyżej koncesja na wydobywanie węgla ze złoża Zakładu Górniczego "[...]" położonego na terenie miasta B. potwierdza wyznaczenie terenu górniczego. Mapa obszaru i terenu górniczego poświadcza, że działki skarżącej znajdują się granicach terenu górniczego. Jako dodatkowy dowód potwierdzającym istnienie terenu górniczego w tym obszarze wskazano treść postanowienia Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...] r. oraz aktualny rejestr obszarów górniczych pod numerem [...], w powszechnie dostępnej wersji elektronicznej rejestru obszarów górniczych, na stronie Państwowego Instytutu Geologicznego ( WWW: pgi.gov.pl).
Jednocześnie wskazał, iż bezspornym jest, że właściwa rada gminy nie podjęła uchwał o odstąpieniu od sporządzania planu miejscowego dla tego terenu górniczego. W tej sytuacji obowiązkiem organów było zawieszenie prowadzonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zgodnie z art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 151, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. P. i zaskarżając go w całości podniosła zarzut rażącego naruszenia przepisów postępowania, tj. art. : 106 § 3; 133 § 1; 141 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez:
1) dopuszczenie akt sprawy o sygn. akt II SA/GL 56/08 i nadanie waloru wiarygodności postanowieniu Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...]r., określającego, że obszar jak i teren górniczy są aktualne i figurują w rejestrze obszarów górniczych pod numerem [...], pomimo, że:
- ten sam organ, nie potwierdził powyższej tezy zawartej w postanowieniu Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r., znak [...] o zawieszeniu postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla budowy garażu dwu stanowiskowego na działkach nr "1"; "2" i "3", położonych przy ul. [...] w B.;
- Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w G. w korespondencji elektronicznej z dnia [...]r., przesłanej inwestorowi i zawartej w aktach sprawy jak wyżej, wyjaśnił, że pismo, [...], nie dotyczy przedmiotowej sprawy;
- zaistniała sprzeczność wzajemnie wyłączających się opinii i stwierdzeń, pozostawiona została poza sferą dociekań sądu merytorycznego, jednocześnie nieprawdziwy dokument wpłynął na treść zaskarżonego orzeczenia;
2) powołanie koncesji nr [...], wskazującej nieaktualnego koncesjonariusza, i
nie wyjaśnienie w uzasadnieniu motywów zajętego stanowiska;
3) pominięcie w wyrokowaniu materiału przedstawionego przez stronę, dowodzącego o realizacji mylne określenie położenie inwestycji w granicach obszaru górniczego "[...]", gdyż w wyniku restrukturyzacji górnictwa, ZG "[...]" zaprzestał funkcjonowania w [...] r.,
4) niewyjaśnienie przyczyny odstąpienia od realizacji wniosków dowodowych, w szczególności zweryfikowania dokumentów przedstawionych przez skarżony organ, sygnowanych przez Okręgowy Urząd Górniczy w G.;
5) zostawienie poza sferą rozważań, że podstawą opiniowania inwestycji przez organ nadzoru górniczego był art. 53 ust. 4 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, odnoszący się do zamierzenia inwestycyjnego celu publicznego i ex legę budowa posiada takie znaczenie.
Wskazując na powyższe podstawy skargi kasacyjnej wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania i wydane w jego toku rozstrzygnięcia. Podniesiono, iż Sąd pierwszej instancji dopuścił dowód z akt administracyjnych zawartych w aktach sprawy o sygnaturze II SA/GL 56/08 i nadał walor wiarygodności postanowieniu Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...]r., określającego, że obszar jak i teren górniczy są aktualne i figurują w rejestrze obszarów górniczych pod numerem [...]. Tymczasem w ocenie kasatora akta sprawy (k.7) zawierają dowód przeciwny w postaci korespondencji elektronicznej z dnia [...]r., [...], w której Dyrektor Okręgowego Urzędu Górniczego w G. odpowiadając na zapytanie inwestora w odniesieniu do postępowania, [...], stwierdził, że opinia OUG z dnia [...] r., l.dz. j.w., nie dotyczy przedmiotowej inwestycji.
Autor skargi kasacyjnej wskazał, iż błędny dowód nie został sanowany przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w toku prowadzonego postępowania, jak również w uzasadnieniu do wyroku pominął wniosek skarżącej o zweryfikowanie nieprawdziwej opinii Okręgowego Urzędu Górniczego.
Powyższe oznacza, zdaniem skarżącej, że dopuszczony z urzędu dowód z akt administracyjnych znak [...] o zawieszeniu postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy przy ul. [...] w B., rozstrzygający o istocie sprawy, z punktu widzenia poprawności dowodzenia i procesowania, jest wewnętrznie sprzeczny i niewiarygodny. Tym samym, nieuprawniona jest teza Sądu pierwszej instancji, że opinia OUG w G. przesądziła o przyjęciu, że planowana inwestycja zlokalizowana jest na terenie górniczym "[...]" w B., w którym występuje trzecia kategoria terenu górniczego. W ocenie skarżącej fałszywy w znaczeniu obiektywnym jest również powyższy fakt, gdyż w wyniku restrukturyzacji górnictwa teren górniczy o nazwie "[...]" zaprzestał funkcjonowania od [...] r. Stąd też, nieuprawnione jest wprost powołanie się na koncesję bez wskazania podstaw inkorporujących powyższe prawo podmiotowe. Sąd merytoryczny na rozprawie w dniu 11 września 2008 r. otrzymał dodatkowe dowody w postaci dokumentacji fotograficznej, świadczącej o wydawaniu decyzji budowlanych dla nieruchomości sąsiadujących z działką inwestora.
Ponadto, w skardze kasacyjnej wskazano, iż pojawiające się w orzeczeniach Samorządowego Kolegium Odwoławczego sugestie o bezprawności prowadzonego postępowania, powoływania nieprawdziwych dowodów mających uzasadnić odmowę wydania decyzji o warunkach zabudowy, jednocześnie bezproblemowe rozpoznawanie tożsamych spraw innych podmiotów, stały się przedmiotem doniesienia, rozpoznawanego obecnie przez Sąd Rejonowy – II Wydział Karny w B., sygn. akt: [...].
Dodatkowo, podniesiono, że opinie dotyczące charakteru terenu ze względu na obligatoryjność zawieszenia, w przypadku stwierdzenia, że inwestycja znajduje się w obszarze oddziaływania górniczego, wymaga aktualizowania. Krytycznie należy odnieść się do opinii OUG sprzed lat, tj. z [...]., i [...]r.
Poza tym, zamierzoną budowę, należy zakwalifikować jako służącą realizacji inwestycji celu publicznego o znaczeniu krajowym, wyszczególnionej w art. 48 i 49 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnej z rejestrem programów prowadzonego przez Ministra Infrastruktury.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie i wyrokiem z dnia 20 października 2010 roku sygn. akt II OSK 819/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 2 powołanego wyżej wyroku zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz Z. P. kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd I instancji naruszył art. 106 § 3 i art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako ppsa). Nie dopatrzył się natomiast naruszenia art. 144 ppsa.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dopuszczając na rozprawie w dniu 11 września 2008 roku dowód z akt sprawy II SA/GL 58/08, a z nich pismo Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...] roku oraz decyzję Ministra Ochrony Środowiska z dnia [...] roku wraz z załącznikami graficznymi do tej decyzji, Sąd I instancji w okolicznościach rozpoznawanej sprawy przeprowadził za organy administracyjne postępowanie dowodowe ustalając stan faktyczny sprawy.
Przepis art. 106 § 3 ppsa nie pozwala sądowi administracyjnemu na ustalanie stanu faktycznego sprawy we własnym zakresie, a więc przeprowadzenie przez Sąd I instancji czynności naruszały art. 106 § 3 kpa.
Z kolei naruszenie art. 133 § 1 ppsa polegało na oparciu zaskarżonego wyroku na ustaleniach dokonanych przez ten Sąd, a nie przedstawionych mu aktach sprawy. Zgodnie z art. 133 § 1 ppsa sąd administracyjny wydaje wyrok na podstawie akt sprawy, a własnych ustaleń dokonuje wyjątkowo. Wtedy postępowanie to ma charakter postępowania dowodowego uzupełniającego, zaś jego celem jest realizacja kontroli działania administracji publicznej, a w tym zakresie sprawdzenie, czy stan faktyczny został przez organy ustalony prawidłowo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Sąd administracyjny jest powołany do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem w oparciu o przepis art. 1 § 2 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 163, poz. 1269 ze zm.).
Za zgodną z prawem może być uznana jedynie decyzja ( tu postanowienie ), której wydanie poprzedził prawidłowe ustalenie stanu faktycznego, ocena tego stanu, a wreszcie w samej decyzji dokonano właściwej subsumcji ustalonego stanu faktycznego pod obowiązujący w tym zakresie stan prawny.
Orzekając o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia w warunkach związania wykładnią prawa ( art. 106 § 3 i 133 § 1 ppsa ) dokonanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie, skład orzekający stwierdza, że zarówno zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu
I instancji zostało wydane z naruszeniem prawa na skutek braku ustalenia stanu faktycznego będącego podstawą rozstrzygnięcia, co stanowi naruszenie art. 6,7,75
§ 1, 77 § 1 i 80 kpa.
Organy obu instancji stwierdziły, że teren objęty wnioskiem skarżącej o ustalaniu warunków zabudowy znajdują się w obszarze dla którego istnieje obowiązek sporządzania planu miejscowego, a wobec jego bezspornego braku, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy podlega zawieraniu do czasu uchwalenia planu ( art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 27 marca 2003 roku).
Organ I instancji wydając z urzędu postanowienie o zawieszeniu postępowania o wydanie warunków zabudowy powołał się wyłącznie na postanowienie Okręgowego Urzędu Górniczego z dnia [...]roku, uzgadniające warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji pod nazwą budowa pawilonu z przyłączeniami przeznaczonego na lecznice zwierząt.
Powyższe postanowienie, jak słusznie zarzuca skarżąca miał jedynie walor historyczny, a zawartą w nim wiadomość że działki objęta wnioskiem położone są na terenie górniczym ZG "[...]" nie została w żaden sposób zweryfikowana na dzień wydania postanowienia pierwszoinstancyjnego to jest na dzień [...] roku.
Oznacza to, że organ I instancji nie przeprowadził żadnego postępowania w celu ustalenia czy istotnie mamy do czynienia z terenem górniczym w odniesieniu do obszaru wskazanego we wniosku o ustalenie warunków zabudowy.
Natomiast Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymując postanowienie pierwszoinstancyjne w mocy także powołało się na postanowienie z dnia [...] roku, a dodatkowo wskazało, że teren górniczy ZG "[...]" objęty jest koncesją Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa nr [...] z dnia [...] roku w zakresie ustalenia obszaru górniczego [...].
Postanowienie to, będące przedmiotem skargi, nie weryfikowało zasadniczego i podstawowego ustalenia w sprawie o występowaniu terenu górniczego na spornym obszarze, a nadto akceptowało nieprzeprowadzenie przez organ I instancji postępowania dowodowego. Zaskarżone postanowienie zostało więc wydane z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 kpa.
Orzekając w sprawie ponownie organy winny mieć na uwadze, że w pierwszym rzędzie są zobowiązane do ustalenia czy obszar objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy na dzień podejmowania rozstrzygnięcia znajduje się na terenie górniczym, a w związku z tym objęty jest obowiązkiem sporządzenia planu miejscowego z konsekwencjami wynikającymi z art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W tym celu należy przeprowadzić postępowanie z wszelkich dowodów mogących służyć wyjaśnieniu sprawy, w tym pisma Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...] roku oraz decyzji Ministra Ochrony Środowiska z dnia [...]r. wraz z załącznikami graficznymi wykazującymi lokalizację działek skarżącej.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 litera c w zw. z art. 135 oraz art. 152 ppsa orzekł, jak w sentencji.
su.