II SA/Gl 1341/19

II SA/Gl 1341/19 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2020-01-22
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2019-10-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Artur Żurawik /przewodniczący sprawozdawca/
Edyta Kędzierska
Renata Siudyka
Symbol z opisem
6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1838/20 - Wyrok NSA z 2023-05-25
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 2096
105
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Edyta Kędzierska, Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2020 r. sprawy ze skarg A.T., A.T. i D.Z. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych oddala skargi.
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. (PINB) decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej - k.p.a.) umorzył postępowanie w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego z myjnią samochodową wysokociśnieniową dwustanowiskową na działce o nr ewid. 1 położonej w miejscowości Z., gm. P., będącej własnością A. i K. K.
W uzasadnieniu organ podał m. in., że wg wniosku o wszczęcie postępowania złożonego przez A. T., inwestorzy nielegalnie podnieśli teren działki i na sztucznie podwyższonym gruncie wznoszą budynek. W wyniku oględzin ustalono, że na działce j.w. prowadzona jest budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z myjnią samochodową dwustanowiskową. Budowa prowadzona jest na podstawie ostatecznej decyzji nr [...] z dnia [...] r. Starosty [...]. Przedłożono dziennik budowy prowadzony na bieżąco. Ustalono, iż zatwierdzona dokumentacja projektowa nie zawiera rzędnych terenów projektowanych i że prowadzono postępowanie administracyjne w sprawie naruszenia stosunków wodnych na gruncie. Organ wezwał R. C., projektanta inwestycji. Podczas przesłuchania oświadczył, że nie są to zmiany istotne, ponieważ mapa geodezyjna nie zawsze odzwierciedla rzeczywiste warunki ukształtowania terenu i dopiero w trakcie realizacji inwestycji pojawiają się różne nieprzewidziane sytuacje. Decydujący wpływ na wydanie decyzji miało pismo, tj. kserokopia zgłoszenia z dnia 4 grudnia 2011 r., dokonanego przez Państwa K. na roboty polegające na utwardzeniu, rozplantowaniu gruzu i ziemi na ww. działce. Wydział Architektury Starostwa [...] nie wniósł sprzeciwu do zgłoszenia.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosły A. T., A. T. oraz D. Z. W treści odwołania skarżące podniosły szereg zarzutów względem wydanego w sprawie pozwolenia na budowę oraz postępowania poprzedzającego wydanie pozwolenia oraz ponownie przywołały kwestie związane z podwyższeniem terenu nieruchomości i zalewaniem działek, stanowiących ich własność.
Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ podał, że sporna kwestia, dotycząca podwyższenia terenu nieruchomości i wpływu tych robót na nieruchomości sąsiednie, została przez PINB należycie wyjaśniona i uznana za odstępstwo o charakterze nieistotnym. W tym zakresie, a także w zakresie wpływu podniesienia terenu na działki sąsiednie i kierowanie w związku z podniesieniem terenu na te działki wód opadowych z terenu, na którym prowadzona jest inwestycja, znaczenie ma decyzja Burmistrza Miasta i Gminy P. z [...] r., odmawiająca nakazania A. i K. K. przywrócenia stanu poprzedniego nieruchomości i wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, utrzymana w mocy decyzją SKO w Częstochowie z [...] r. Ustalono, że nie nastąpiły niekorzystne zmiany stanu wody na gruncie, mimo podniesienia terenu na działce nr 1. Postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć.
Skargi na powyższą decyzję złożyły A. T. i D. Z., wnosząc o jej uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżonej decyzji zarzucono wadliwe ustalenia faktyczne i prawne. Podano, że sprawa A. T. o naruszenie stosunków wodnych trafiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, sygn. II SA/Gl 719/18. Strona nie była na rozprawie i nie zna uzasadnienia wyroku. Wszystkie instytucje zainteresowane sprawą skutecznie unikają wykazania rzędnych na działce D. Z., a jest ona najbardziej narażona na zalewanie. Inwestorzy podnieśli teren bardzo wysoko. Klimat się zmienia i coraz częściej występują gwałtowne, punktowe i obfite ulewy, a w tej sytuacji wody będą wdzierały się do domów i budynków gospodarczych zalewając je.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 – dalej p.u.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą zaskarżonym aktem z punktu widzenia kryterium legalności, to jest zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania prawa materialnego. Nadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 roku, poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.
W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skargi nie są uzasadnione. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza bowiem ani prawa materialnego, ani też organ odwoławczy nie naruszył reguł procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem, zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi.
W świetle §29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 1065 ze zm.) "Dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione."
Jak ustalono, inwestorzy dokonali zgłoszenia z dnia 4 października 2011 r. dotyczącego zamiaru prowadzenia robót polegających na utwardzeniu, rozplantowaniu gruzu i ziemi na spornej działce. Organ nie wniósł od niego sprzeciwu. Sama budowa z kolei była realizowana na podstawie pozwolenia budowlanego.
W wyroku NSA z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 345/12, wskazano, że "(...) skuteczne podważenie merytorycznej prawidłowości sporządzonej oceny technicznej powinno opierać się na argumentach opartych na specjalistycznej wiedzy technicznej. Zauważyć należy, iż w toku postępowania administracyjnego strony mogą, a w sytuacji, gdy kwestionują rzetelność zgromadzonego przez organ administracji publicznej materiału dowodowego, nawet powinny brać czynny udział w postępowaniu. Ten udział (...) polegać powinien w szczególności na przedłożeniu kontrekspertyzy sporządzonej przez osobę dysponującą odpowiednimi kwalifikacjami."
Sam fakt dokonania nasypu na sąsiedniej nieruchomości, czy wzniesienia muru oporowego, nie może świadczyć o szkodach na nieruchomościach skarżących, bowiem woda, poprzez zmianę ukształtowania terenu, może spływać w różnych kierunkach, także w niektórych przypadkach poprawiając sytuację na gruntach sąsiednich. Zatem twierdzenia skarżących o zalewaniu ich nieruchomości, niepoparte ekspertyzą sporządzoną przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje, nie są wystarczającą podstawą do zakwestionowania prawidłowości postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organy nadzoru budowlanego.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby inwestorzy celowo kierowali wody opadowe na działki skarżących. Z kolei sprawa z naruszenia stosunków wodnych była przedmiotem rozpoznania przez WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. II SA/Gl 719/18, którym to skargę prawomocnie oddalono. Nie było przeszkód, by skorzystać z uprawnienia i zaskarżyć wyrok. Nie można w sprawie prowadzonej przez organy nadzoru budowlanego żądać konwalidowania rzekomych uchybień organów w sprawie z zakresu naruszenia stosunków wodnych, prowadzonej przez zupełnie inne organy. Sąd w niniejszej sprawie nie jest też władny, by ponownie badać te okoliczności, które były już badane w odrębnej sprawie, mającej inną podstawę prawną. Postępowanie dotyczące naruszenia stosunków wodnych, prawomocnie zakończone, nie potwierdziło stanowiska skarżących.
Organ przeanalizował cały stan faktyczny oraz prawny uznając, że stwierdzone odstępstwa od pozwolenia budowlanego nie mają charakteru istotnego. Skargi stanowią jedynie polemikę stron niezadowolonych z oceną dokonaną w decyzji, mającej podstawę faktyczną i prawną. Polemika ta nie jest poparta żadną ekspertyzą kwestionującą dotychczasowe ustalenia. Brak takiej ekspertyzy strony potwierdziły na rozprawie.
Nie doszło zatem do naruszenia art. art. 7, 77 § 1, 80, 105 §1, 107 §3, 138 §1 pkt 1 k.p.a., ani też innych przepisów uzasadniających uwzględnienie skarg.
Z powyższych względów skargi nie mogły odnieść skutku i jako nieuzasadnione podlegały oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Powołane wyżej orzecznictwo sądowo-administracyjne dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.