II SA/Gl 134/18

II SA/Gl 134/18 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2018-04-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2018-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Andrzej Matan
Elżbieta Kaznowska /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Dobrowolski
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 2877/18 - Wyrok NSA z 2019-11-29
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 1332
art. 81c
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia WSA Andrzej Matan, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dokonania ekspertyzy technicznej technicznego obiektu oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] r., działając na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego (t.jedn. Dz.U. z 2017, poz. 1332) nałożył na A.S. obowiązek dostarczenie w terminie do dnia [...] r. ekspertyzy budynku mieszkalnego zlokalizowanego w B. przy ulicy [...], na działce nr [...], w której w szczególności należy ocenić:
- zgodność budynku z przepisami techniczno- budowlanymi (w szczególności § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. )
- poprawność zastosowanych rozwiązań wpływających na bezpieczeństwo pożarowe,
- właściwości elementów budynku pod względem wymagań ochrony przeciwpożarowe,
- obecny stan techniczny budynku,
- określić sposób wykonania ewentualnych robót niezbędnych do doprowadzenia budynku do stanu zgodnego z przepisami.
W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że postępowanie wykazało, iż lokalizacja budynku narusza przepisy § 12 ust. rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Narusza także przepis § 20 ust. 7 rozporządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 11 czerwca 1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny obiekty budowlane budownictwa powszechnego obowiązujące w dniu zatwierdzenia projektu budowlanego tego budynku.
Dalej organ przywołał zapisy § 12 ust. 3 pkt 1, a także § 13, § 60 i §§ 271 - 273 obecnie obowiązującego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie, w myśl których dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z działką sąsiednią lub w odległości nie mniejszej niż 1,5m na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16m.
Przedmiotowa działka nr [...] jest szerokości ok. 11m, ściana wschodnia budynku zlokalizowana jest w odległości ok. 1,5m od granicy z działką nr [...], a ściana zachodnia budynku znajduje się w granicy z działką nr [...] (działką drogową). W związku z faktem, iż w ścianie wschodniej (1,5m od granicy z działką nr [...]) znajdują się otwory okienne, powstały wątpliwości co do spełniania wymogów art. 5 i art. 6 ustawy Prawo budowlane oraz rozdziału 7 "usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe" rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych. ..
W związku z powyższym na podstawie art. 81c ustawy Prawo budowlane organ orzekł jak w sentencji.
Zażalenie na to rozstrzygnięcie wniosła zobowiązana A.S.. Zarzuciła postanowieniu:
- naruszenie art. 81c ust. 2 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, mimo braku przesłanek w tym przepisie określonych;
- naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść orzeczenia:
- tj. art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niedoręczenie tego postanowienia pełnomocnikowi strony zobowiązanej, mimo jego ustanowienia,
- art. 7, art. 8, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ustalenia stanu faktycznego w oparciu o niepełny materiał dowodowy,
- art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 81c ust. 1 Prawa budowlanego poprzez uznanie, że E.T. ma przymiot strony uprawniający do uczestniczenia w postępowaniu na prawach strony
Uwzględniając powyższe wniosła o uchylenie tego postanowienia.
W uzasadnieniu wyjaśniła, że zastosowanie w sprawie przepisu może mieć miejsce, po wykazaniu, iż istnieją uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. Odwołując się do orzecznictwa stwierdziła, iż postanowienie to ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie, w którym jest podejmowane stanowi część innego już toczącego się postępowania przewidzianego w prawie budowlanym, bądź elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadniać wszczęcie takiego postępowania. Przepis ten daje możliwość dostarczenia ocen i ekspertyz, gdy istnieją wątpliwości o charakterze kwalifikowanym i nie można dokonywać wykładni rozszerzającej.
W ocenie żalącej zaskarżone postanowienie wymogów takich nie spełnia. Materiały dowodowe wręcz przeciwnie dowodzą braku jakichkolwiek wątpliwości, co do wyrobów budowlanych lub robót budowlanych a także stanu technicznego obiektu.
Ustalenie, że ściana wschodnia budynku znajduje się w odległości 1,5m od granicy z działką [...] i znajdują się w niej otwory okienne nie oznacza, ze stan techniczny budynku budzi uzasadnione wątpliwości w zakresie zagrożenia przeciwpożarowego, a tym samym w zakresie stanu technicznego. Dodała, że skorzystanie z pomocy rzeczoznawcy musi odnosić się jedynie do takich sytuacji, gdzie wiedza pracowników inspektoratu nie jest wystarczająca. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy winien być rozważony i oceniony zgodnie z art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego pod kątem spełnienia przesłanek z zastosowanego w sprawie art. 81c ust. Prawa budowlanego.
W niniejszym przypadku brak szczegółowych ustaleń i rozważań organu co do podniesionych powyżej kwestii. Nadto brak jest sprzeciwu, co do użytkowania przedmiotowego obiektu na skutek zawiadomienia przez stronę o zakończeniu budowy z dnia [...] r.
Wskazany brak sprzeciwu a także zgromadzony materiał dowodowy w postępowaniu, w którym postępowania nie stwierdzono wykonania robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę i projekcie budowalnym, wyklucza przyjęcie przez organ wątpliwości, co do stanu technicznego obiektu czy stanu zagrożenia przeciwpożarowego, a tym samym przedmiotowe postanowienie należy uznać za nieodpowiadające wymogom zawartym w art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane.
Rozpatrujący złożone zażalenie Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i działając na podstawie wymienionego art. 81c ust. 2 w związku z art. 83 pkt 2 ustawy Prawo nałożył na A.S. w terminie do dnia [...] r. obowiązek dostarczenia ekspertyzy technicznej dot. usytuowania budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w zakresie odporności ogniowej jego ścian i dachu, ze szczególnym uwzględnieniem usytuowania ściany wschodniej zlokalizowanej w odległości 1,5m od granicy z działką nr [...] i posiadającej otwory okiennej, sporządzonej przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych i zawierającej informacje czy w aspekcie pożarowym budynek ten stwarza zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi i bezpieczeństwa mienia bądź środowiska.
Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ drugiej instancji omówił treść art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowalne, stwierdzając, iż działania organu podejmowane na podstawie tego przepisu mają na celu tylko i wyłącznie ustalenie stanu faktycznego sprawy, a wydane postanowienia ma charakter dowodowy i podejmowane jest w ramach toczącego się już postępowania, Jedynym kryterium, którym winien się kierować organ przy nakładaniu obowiązku wynikającego z tego przepisu jest kryterium uzasadnionych wątpliwości co wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, czy do stanu technicznego obiektu. Zatem wydanie postanowienia na tej podstawie wymaga uprzedniego powstania uzasadnionych wątpliwości, które wynikać powinny w przeprowadzonych przez organ czynności procesowych. W świetle powyższego według organ odwoławczego zażalenie zasługuje na uwzględnienie, lecz mimo to konieczne stało się orzeczenie o obowiązku przedłożenia stosownej ekspertyzy. Istotą niniejszego postępowania nie jest bowiem kwestia niezgodności obiektu z przepisami techniczno - budowlanymi, co organ we własnym zakresie na podstawie posiadanej wiedzy może ustalić samodzielnie, ale problemem jest wykazanie - w kontekście art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego - że obiekt (w związku z takim położeniem) stanowi zagrożenie bezpieczeństwa, o którym mowa w tym przepisie. Organ odwoławczy podkreślił, iż organ powiatowy w związku z usytuowaniem ściany wschodniej budynku (z otworami okiennymi) w odległości ok. 1,5m od granicy z działką [...], a ściany zachodniej w granicy z działką [...] (drogową) powziął wątpliwości co do spełnienia wymagań określonych w art. 5 i art. 6 ustawy Prawo budowlane oraz spełnienia warunków określonych w przepisach rozdziału 7 "Usytuowanie budynków" z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe. Podobne wątpliwości powziął organ zażaleniowy. Uznał jednak, iż niewłaściwie został określony zakres żądanej ekspertyzy. Stąd zdecydowano o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i orzeczenia obowiązku, jak w sentencji niniejszego postanowienia w zakresie zabezpieczeń przeciwpożarowych - w zakresie informacji, czy w aspekcie pożarowym otwory okienne stwarzają zagrożenie dla życia lub zdrowia, bezpieczeństwa mienia i środowiska.
Według organu odwoławczego powyższej oceny nie można dokonać na podstawie oględzin, czy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności gdy chodzi o zachowanie zasad bezpieczeństwa pożarowego.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ uznał go za zasadny i zasługujący na uwzględnienie. Dodał jednak, że uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy, gdyż pełnomocnik odwołującej w terminie złożyła środek zaskarżenia.
Podniósł, że zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jest skuteczny wtedy, gdy strona wykaże, iż zarzucane uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stwierdził też, że na uwzględnienie zasługuje również zarzut doręczenia zaskarżonego postanowienia E.T., ale także to uchybienie nie stanowi rażącego naruszenia prawa i nie wpływa na całość postępowania. Wprawdzie w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 66 Prawa budowlanego stroną co do zasady jest wyłącznie właściciel bądź zarządca obiektu, nie można jednak wykluczyć, że stroną takiego postępowania może być i inna osoba, która wykaże swój interes prawny.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wniosła, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, A. S. Zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:
- art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i zobowiązanie skarżącej do złożenia ekspertyzy, pomimo braku określonych w nim przesłanek;
- § 2 oraz § 207 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 2kwietnia 2002 r. poprzez niewłaściwe zastosowanie,
- naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy:
- tj. art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego w związku z art. 61 § 1 i art. 110 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wszczęcie postępowania w sprawie zgodności z przepisami techniczno- budowlanymi budynku mieszkalnego, podczas gdy brak było podstaw do uznania, że doszło do niezachowania wymogów ustawowych odnoszących się do odpowiedniego utrzymania obiektu budowlanego, a także mimo ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie robót istotnie odbiegających od ustaleń pozwolenia na budowę i projektu budowalnego (umorzenie postępowania),
- art. 7, art. 8, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, pominięcie materiału dowodowego w postaci dokumentów znajdujących się w innych prowadzonych sprawach, w tym oświadczenia kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę,
- art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieprecyzyjne sformułowanie rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu, które prowadzi do niemożności wykonania nałożonego w nim obowiązku
- art. 156 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie postanowienia niewykonalnego z uwagi na krótki termin realizacji obowiązku oraz koszty ekspertyzy przez zobowiązaną, która utrzymuje się tylko z emerytury.
Uwzględniając powyższe wniosła o uchylenie zaskrzonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty, podtrzymując argumentację przedstawianą w zażaleniu i w toku postępowania.
Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podkreślił, iż usytuowanie budynku na działce (szczególnie w odniesieniu do jego ściany wschodniej z otworami okiennymi) rodzi wątpliwości co do zgodności budynku z przepisami techniczno- budowlanymi w zakresie ochrony przeciwpożarowej i wymusza nałożenie obowiązku przedłożenia przedmiotowej ekspertyzy technicznej w trybie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrując sprawę zważył, co następuje:
Jak stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie administracyjnej stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1639 ze zm.).
Kontrolując zaskarżone postanowienie w świetle powyżej przedstawionego kryterium legalności Sąd uznał, że nie narusza ono prawa, przede wszystkim przepisu art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, w stopniu który uzasadniałby jego uchylenie.
Zgodnie z art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1 (uczestnika procesu budowlanego, właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego), obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz.
Wprowadzenie analizowanego przepisu art. 81c ustawy Prawo budowlane do porządku prawnego spowodowało, że zarówno organy administracji architektoniczno-budowlanej jak i organy nadzoru budowlanego zostały wyposażone w istotne środki wspierające wykonywanie zadań powierzonych im przepisami prawa budowlanego. Dokumentów i informacji określonych w art. 81c ust. 1Prawa budowlanego, jak i ocen technicznych i ekspertyz przewidzianych w ust. 2 tego przepisu, właściwe organy mogą żądać zarówno wówczas, gdy prowadzą postępowanie administracyjne, jak i niezależnie od takiego postępowania. Za taką oceną, zwłaszcza w odniesieniu do art. 81c ust. 2 ustawy przemawia umieszczenie tego przepisu w rozdziale dotyczącym organów administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego. Takie umiejscowienie wskazanego przepisu nadaje mu ogólnego charakteru - środka służącego organom w każdym przypadku wykonywania nałożonych ustawą obowiązków. W judykaturze przyjmuje się również, że postanowienie wydane na podstawie art. 81c ust. 2 ma charakter dowodowy, co oznacza, że postępowanie, w którym jest ono podejmowane, stanowi część innego, już toczącego się postępowania przewidzianego w ustawie - Prawo budowlane, bądź jest elementem wyjaśnienia przez organ okoliczności, które mogłyby uzasadnić wszczęcie takiego postępowania (zob. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1324/2008, czy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn.. akt II SA/Gd 632/17).
Postanowienie wydane na podstawie wskazanego przepisu ma dostarczyć materiału dowodowego (ustaleń faktycznych) uzasadniającego podjęcie jednej z decyzji przewidzianych w prawie budowlanym. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, bowiem z tego środka skorzystał organ nadzoru budowlanego prowadząc niniejsze postępowanie w sprawie istniejących nieprawidłowości w usytuowaniu kontrolowanego budynku mieszkalnego, zlokalizowanego w Bieruniu przy ulicy Rędzinnej, na działce nr [...]. Organy nadzoru budowlanego na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego i wszechstronnej jego analizy dla potrzeb niniejszego postanowienia dowodowego ustaliły bowiem, że kontrolowany budynek mieszkalny swym położeniem na wymienionej działce narusza przepisy § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim odpowiadać powinny budynki i ich usytuowanie. Z ustaleń tych wynika, ze budynek zlokalizowany został na wąskiej- 11m działce, wskutek czego jego ściana wschodnia, w której znajdują się otwory okienne znajduje się w odległości ok. 1,5m od granicy z działką sąsiednią - nr [...]. Narusza to w sposób oczywisty przepis §12 cytowanego rozporządzenia. Skład orzekający zgadza się z organami nadzoru budowlanego, że lokalizacja przedmiotowego obiektu jest niezgodna z warunkami technicznymi obowiązującymi dla tego rodzaju obiektów uprzednio jak i obecnie. Może to powodować zagrożenie pożarowe. Przepis § 20 ust. 7 rozporządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 11 czerwca 1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego (Dz.U. nr 26, poz. 157) obowiązujący w dacie zatwierdzenia projektu budowlanego, przewidywał dla budynków wolnostojących, z pokryciem co najmniej trudno zapalnym, zwróconych do sąsiedniego budynku ścianą szczytową bez otworów, wykonaną z materiałów niepalnych, odległość zmniejszoną do 3m, Przepis ust. 14 przywołanego § 20 rozporządzenia przewidywał, gdy wymagała tego prawidłowa zabudowa sąsiadujących ze sobą nieruchomości, zezwolenie przez organ na usytuowanie budynków na granicy nieruchomości albo w odległości co najmniej 1m. od granicy. Regulacja zapisana w § 12 obecnie obowiązujących przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 1422) przewiduje budowę budynku ścianą bez okien i drzwi bezpośrednio przy granicy działki budowlanej lub w odległości mniejszej niż określona ust. 1 pkt 2 (tj.3 m), lecz nie mniejszej niż 1,5m na działce budowlanej o szerokości 16m lub mniejszej. Taką działką jest działka należąca do skarżącej.
Należy podkreślić, że przepis art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane daje uprawnienie do nałożenia obowiązku dostarczenia ocen technicznych lub ekspertyz, gdy istnieją uzasadnione wątpliwości, a więc nie jakiekolwiek wątpliwości, ale o charakterze kwalifikowanym. Ponieważ przepis ten ma charakter szczególny, nie można dokonywać wykładni rozszerzającej. Stąd też organ, wydając postanowienie na podstawie art. 81cust. 2 obowiązany jest wykazać istnienie uzasadnionych wątpliwości, czyli spełnienie ustawowej przesłanki w danym konkretnym stanie faktycznym (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 865/10; z dnia 15 maja 2012 r., sygn. akt II OSK 353/11, z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II OSK 1331/10, LEX nr 1151841). Niemniej istotne jest, aby poza wykazaniem uzasadnionych wątpliwości organ precyzyjnie wskazał jaką ekspertyzę, czego dotyczącą i w jakim zakresie strona jest obowiązana przedłożyć. Treść przepisu determinuje bowiem przedmiot ekspertyzy (oceny technicznej), gdyż odnosi się on do: jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych oraz stanu technicznego obiektu budowlanego. Trzeba też zaznaczyć, że wyjątkowość stosowania art. 81c ust. 2 ustawy, którego skutkiem jest przerzucenie na stronę zobowiązaną kosztów ustalenia jakości czy też stanu technicznego obiektu budowlanego, wynika z faktu, że co do zasady organy wymienione w tym przepisie posiadają wiedzę specjalistyczną z zakresu normowanego prawem budowlanym, nie są jednak w stanie przy użyciu posiadanej wiedzy i środków, którymi dysponują rozstrzygnąć powstałej wątpliwości. W tym przypadku są to uzasadnione wątpliwości co do bezpieczeństwa pożarowego.
Przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. (obecnie obowiązującego) mają bowiem w sprawie zastosowanie z mocy § 207 ust. 2 w związku z § 2 ust. 2 niezależnie od daty budowy budynku. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 sierpnia 2010 r. sygn. II OSK 327/09 stwierdził, że uwzględnienie powyższych przepisów może polegać także na tym, że w odniesieniu do budynków istniejących zamiast stosowania wprost wymagań z rozporządzenia, można zastosować wskazania ekspertyzy technicznej, o jakiej mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia
Sąd nie powziął zatem wątpliwości co do zasadności nałożonego postanowieniem obowiązku. Całokształt ustalonych okoliczności faktycznych w pełni bowiem uzasadniał wątpliwości organów nadzoru co do stanu technicznego i zgodności z prawem ściany wschodniej budynku (z otworami okiennymi) i pozwalał na zastosowanie dyspozycji art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowane.
Z przedstawionych względów Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty skargi są bądź niezasadne, bądź przedwczesne dla oceny prawidłowości niniejszego rozstrzygnięcia. Odnosząc się z kolei do podniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów art. 6, art. 7, art. 8, art. 77, art. 80, 81 i art. 124 § 2 k.p.a., stwierdzić trzeba, iż nie znajdują one usprawiedliwionych podstaw. Skarga poza gołosłowną polemiką z prawidłowymi w tym zakresie ustaleniami dokonanymi przez organy administracji publicznej nie zawiera przekonywujących argumentów, aby organy naruszyły wyżej wymienione przepisy.
Wobec powyższego skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi .