II SA/Gl 1282/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę R. Z. na uchwałę Rady Miejskiej w Bielsku-Białej z dnia 24 września 2013 r. nr XXXIV/840/2013 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący zarzucił uchwale naruszenie prawa własności poprzez przeprowadzenie drogi przez jego nieruchomość oraz niezgodność planu ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Twierdził, że uchwała narusza art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.) w związku z art. 1 ust. 2 pkt 6 i 7 u.p.z.p., art. 9 ust. 4 u.p.z.p., art. 10 ust. 2 u.p.z.p., a także art. 64 ust. 2 Konstytucji RP w związku z art. 140 Kodeksu cywilnego (k.c.), co doprowadziło do obniżenia wartości nieruchomości. Sąd, analizując sprawę, uznał, że skarżący wykazał naruszenie swojego indywidualnego interesu prawnego, jednakże ingerencja w prawo własności poprzez wyznaczenie drogi lokalnej przez środek działki jest dopuszczalna w ramach władztwa planistycznego gminy. Sąd podkreślił, że władztwo planistyczne gminy jest ograniczone przepisami prawa i Konstytucji, ale nie jest bezwzględne, a ingerencja w prawo własności musi mieścić się w granicach interesu publicznego i być proporcjonalna. W ocenie Sądu, przyjęte w uchwale rozwiązanie nie spowodowało niemożliwości lub istotnego ograniczenia korzystania z działki, a interes publiczny został zaspokojony z minimalnym uszczerbkiem dla interesu indywidualnego. Sąd oddalił również zarzut niezgodności planu ze studium, wskazując, że plan nie musi być w pełni zgodny ze studium, wystarczy brak sprzeczności, a lokalizacja dróg jest dopuszczalna we wszystkich strefach Studium. Wniosek skarżącego o przeprowadzenie dowodu z operatu szacunkowego został oddalony jako nieuzasadniony. W konsekwencji, Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) oddalił skargę jako niezasadną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia władztwa planistycznego gminy, dopuszczalności ingerencji w prawo własności w planach zagospodarowania przestrzennego oraz relacji między planem miejscowym a studium uwarunkowań.
Dotyczy specyficznej sytuacji podziału nieruchomości przez drogę lokalną i zgodności z konkretnym studium. Ocena proporcjonalności ingerencji jest zawsze indywidualna.
Zagadnienia prawne (3)
Czy uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który przewiduje przeprowadzenie drogi przez nieruchomość skarżącego, stanowi naruszenie jego prawa własności i czy jest zgodne ze studium uwarunkowań?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przewidujące przeprowadzenie drogi przez nieruchomość skarżącego nie stanowi naruszenia jego prawa własności, jeśli ingerencja jest proporcjonalna i mieści się w granicach władztwa planistycznego gminy, a plan jest zgodny ze studium.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że władztwo planistyczne gminy pozwala na ingerencję w prawo własności w celu realizacji interesu publicznego, o ile jest ona proporcjonalna i nie narusza istoty prawa własności. Plan był zgodny ze studium, ponieważ lokalizacja dróg jest dopuszczalna we wszystkich strefach.
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego musi być w pełni zgodny ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie musi być w pełni zgodny ze studium, wystarczy brak sprzeczności między ich ustaleniami.
Uzasadnienie
Przepis art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że plan miejscowy nie może naruszać ustaleń studium, co oznacza, że wystarczy brak sprzeczności, a nie pełna zgodność.
Czy sąd administracyjny powinien przeprowadzić dowód z operatu szacunkowego dotyczącego spadku wartości nieruchomości w postępowaniu dotyczącym planu zagospodarowania przestrzennego?
Odpowiedź sądu
Nie, sąd może, ale nie musi przeprowadzić dowód uzupełniający z dokumentów, jeśli nie jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania.
Uzasadnienie
Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym ma charakter uzupełniający, a dopuszczenie dowodu jest uprawnieniem sądu, a nie obowiązkiem. W tym przypadku sąd uznał, że nie wystąpiły wątpliwości wymagające przeprowadzenia takiego dowodu.
Przepisy (21)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 106 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.p.z.p. art. 1 § 2 pkt 6 i 7
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 3 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 6 § 2 pkt 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 9 § 4
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 10 § 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 14 § 8
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 15 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 17
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 20 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 36
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
u.s.g. art. 91 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Konstytucja RP art. 64 § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 64 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konstytucja RP art. 31 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 20 ust. 1 u.p.z.p. w związku z art. 1 ust. 2 pkt 6 i 7 u.p.z.p. poprzez uchwalenie planu bez uwzględnienia prawa własności i walorów ekonomicznych przestrzeni. • Naruszenie art. 20 ust. 1 u.p.z.p. w zw. z art. 9 ust. 4 u.p.z.p. oraz art. 10 ust. 2 u.p.z.p. poprzez przyjęcie w planie przeznaczenia nieruchomości odmiennego od wskazanego w studium. • Naruszenie art. 64 ust. 2 Konstytucji RP z zw. z art. 140 k.c. w zakresie ograniczenia prawa własności poprzez przeprowadzenie drogi przez nieruchomość. • Sprzeczność MPZP ze studium uwarunkowań.
Godne uwagi sformułowania
ingerencja w sposób nieuzasadniony interesem publicznym w sferę interesu prywatnego skarżącego • władztwo planistyczne gminy • istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego • nie można zarzucić bezprawności działania, chociażby organy te nie uwzględniły złożonych do planu wniosków lub uwag • nie jest kwestionowany w orzecznictwie pogląd, że konieczność wyważenia kolidujących wartości oznacza, że skarżący nie może skutecznie podnosić zarzutu nadużycia władztwa planistycznego gminy tylko na tej podstawie, że przyjęte rozwiązania planistyczne są niezgodne z jego interesem. • nie narusza to istoty prawa własności • interes publiczny i społeczny zostaje zaspokojony z jak najmniejszym uszczerbkiem dla interesu indywidualnego skarżącego
Skład orzekający
Renata Siudyka
przewodniczący sprawozdawca
Beata Kalaga-Gajewska
sędzia
Agnieszka Kręcisz-Sarna
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia władztwa planistycznego gminy, dopuszczalności ingerencji w prawo własności w planach zagospodarowania przestrzennego oraz relacji między planem miejscowym a studium uwarunkowań."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podziału nieruchomości przez drogę lokalną i zgodności z konkretnym studium. Ocena proporcjonalności ingerencji jest zawsze indywidualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy konfliktu między interesem prywatnym właściciela nieruchomości a interesem publicznym w zakresie planowania przestrzennego, co jest częstym tematem w prawie administracyjnym.
“Droga przez działkę: czy gmina może ograniczyć Twoje prawo własności?”
Dane finansowe
WPS: 833 000 PLN
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.