II SA/Gl 1274/21

II SA/Gl 1274/21 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-01-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Andrzej Matan /sprawozdawca/
Grzegorz Dobrowolski /przewodniczący/
Tomasz Dziuk
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OSK 1646/22 - Wyrok NSA z 2024-06-14
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 73 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi G. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wglądu do akt w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia oddala skargę
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach postanowieniem z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy W. z dnia [...] znak sprawy: [...] w przedmiocie odmowy G. C
. wglądu w akta sprawy w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia pn.: "Budowa hali produkcyjno-logistyczno-magazynowej z zapleczem socjalno-biurowym oraz infrastrukturą techniczną i drogową na działce nr:1, obręb [...], gmina [...], powiat [...]".
Kontrolowane postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Organ I instancji odmówił udostępnienia akt sprawy skarżącemu ze względu na brak przymiotu strony. Zgodnie bowiem z art. 74 ust. 3a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz. U z 202łr., poz. 247, ze zm., dalej jako: ustawa) stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się:
1) przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu;
2) działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub
3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem.
Z akt sprawy, w szczególności z mapy ewidencyjnej z zaznaczonym obszarem oddziaływania przedsięwzięcia wynika, że nieruchomości skarżącego znajdują się w odległości przekraczającej ustawowe kryterium określone w art. 74 ust. 3a pkt. 1 ustawy wynoszące 100 m od terenu inwestycji. Nadto z akt sprawy nie wynika, aby na ww. nieruchomościach doszło do przekroczenia standardów jakości środowiska m.in. w zakresie hałasu i oddziaływań zanieczyszczeń. Z analizy materiału dowodowego nie wynika także, aby nieruchomości znajdowały się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które spowodowałoby ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z ich aktualnym przeznaczeniem.
Wobec tego skarżący nie jest stroną przedmiotowego postępowania, a tylko strony maja możliwość wglądu do akt sprawy.
Zażalenie na ww. postanowienie wniósł skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 73 § 1 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3a pkt. 2 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Kolegium, kierując się zasadą dwuinstancyjności, przeprowadziło postępowanie wyjaśniające, opierając się na dowodach zgromadzonych przez organ I instancji i w jego wyniku orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia.
W uzasadnieniu podkreślono, ze że organ ten zastosował się do zaleceń Kolegium zawartych w postanowieniu organu II instancji z dnia[...] r.. Nr [...] W ponownie prowadzonym postępowaniu organ prowadzący sprawę wystąpił bowiem do inwestora o udzielenie wyjaśnień co do możliwości kumulacji oddziaływań w postaci wód opadowych i roztopowych odprowadzanych ze zbiornika retencyjnego oraz określenie, czy istnieje wpływ w postaci wzrostu emisji hałasu oraz emisji zanieczyszczeń do powietrza powodowany przez ruch pojazdów samochodowych w związku z planowaną przez inwestora inwestycją wraz ze wskazanie obszaru ich oddziaływania. Pełnomocnik inwestora udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 25 maja 2021r., a także przedłożył zaktualizowaną przedłożył zaktualizowaną Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia w szczególności w zakresie odprowadzania wód opadowych i roztopowych, emisji zanieczyszczeń do powietrza, emisji hałasu, oddziaływań skumulowanych. Z treści Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia wynika, że wody opadowe i roztopowe z dachu, dróg i parkingów odprowadzane będą do projektowanego szczelnego zbiornika retencyjno- odparomijącego o pojemności ok. 2 118 m
. Wody opadowe i roztopowe będą w całości wykorzystywane na potrzeby własne na etapie eksploatacji inwestycji, np. do zraszania terenów zielonych. W przypadku zapełnienia zbiornika wody opadowe i roztopowe w nim zgromadzone będą wywożone wozami asenizacyjnymi do oczyszczalni ścieków na podstawie umowy. Wskazano również, że eksploatacja przedmiotowej inwestycji nie wpłynie negatywnie na jednolite części wód powierzchniowych i nie zwiększy ryzyka nieosiągnięcia określonych celów środowiskowych. Inwestycja nie będzie również wywierać wpływu na Główny Zbiornik Wód Podziemnych nr [...] Zbiornik G., w obszarze którego się znajduje.
W Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia wskazano, że źródłem niezorganizowanej emisji zanieczyszczeń do powietrza będzie proces spalania paliw w silnikach samochodów osobowych i ciężarowych oraz praca ładowarki poruszającej się po terenie inwestycji. Z przeprowadzonych analiz uciążliwości w stosunku do powietrza emitowanych ze źródeł emisji wykazano, że spełnione są wymagania wynikające z rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 2010 r. Nr 16, poz.87). Emisje substancji takich jak pył zawieszony PMIO, dwutlenek siarki, tlenek węgla, węglowodory alifatyczne i aromatyczne oraz kwas siarkowy nie będzie powodować przekroczenia 10% wartości odniesienia poza terenem inwestycji. Emisja dwutlenku azotu nie będzie powodować przekroczeń stężeń średniorocznych.
W zakresie emisji hałasu dokonano analizy obliczeń akustycznych, mając na uwadze najgorszy możliwy wariant pracy w porze dnia oraz w porze nocy uwzględniający równoczesną prace wszelkich kluczowych źródeł hałasu. Tak obliczony poziom hałasu w porze dnia i nocy pochodzący z planowanej inwestycji nie przekracza wartości dopuszczalnych rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r., w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Dokonano również analizy oddziaływań skumulowanych. I tak w zakresie hałasu, na terenach chronionych akustycznie nie wykazano występowanie przekroczeń dopuszczalnych poziomów zarówno dla pory dnia jak i nocy. Również standardy jakości powietrza nie zostaną przekroczone. Nieznaczna kumulacja oddziaływań w zakresie hałasu i zanieczyszczeń do powietrza nie będzie wykraczać poza dopuszczalne poziomy i mieści się w zasięgu do 100 m od granic terenu inwestycji. Wskazano także, że nie nastąpi kumulacja w zakresie zagospodarowania wód opadowych i roztopowych.
Odnosząc się do kwestii związanej z wzmożonym ruchem samochodowym, organ I instancji w oparciu o Kartę Informacyjną Przedsięwzięcia wywiódł, że istnieje nieznaczący, w granicach dopuszczalnych poziomów określonych przepisami prawa, wpływ w postaci wzrostu emisji hałasu i emisji zanieczyszczeń do powietrza powodowanych przez ruch pojazdów samochodowych w związku z planowanym przedsięwzięciem. Oddziaływanie to ograniczać będzie się jednakże do obszaru znajdującego się w odległości 100 m od granic terenu, na którym realizowane będzie przedsięwzięcie.
W skardze z dnia podniesiono zarzuty dotyczące:
1/ naruszenia przepisów materialnych, a to w szczególności: art. 73 § 1 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3a pkt. 2 i 3 Ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, a to poprzez brak stwierdzenia tam wskazanych, istniejących w sprawie, przesłanek uznania skarżącego za stronę postępowania administracyjnego (środowiskowego),
2/ naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, to jest art. 7, 8, 11 k.p.a., a to poprzez niedostateczne wyjaśnienie sprawy oraz podstaw i przesłanek wydania zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Jak podaje w uzasadnieniu, głównym argumentem Samorządowego Kolegium Odwoławczego (jak też wcześniej Organu I Instancji) za odmową uznania skarżącego za stronę, jest "brak oddziaływania na nieruchomość G. C., wynikającego z akt sprawy".
Uszło jednak uwadze Samorządowego Kolegium Odwoławczego (jak też wcześniej Organu i Instancji), iż po złożeniu przez inwestora "nowej" Karty informacyjnej Przedsięwzięcia de facto jedynym dokumentem w aktach sprawy jest tenże "nowy" KIP tj. dokument jednostronnie i arbitralnie przygotowany przez Inwestora (sporządzony "pod tezę", iż brak jest oddziaływania powyżej "ustawowego minimum" jakim jest 100 m od inwestycji).
Już tylko z tego względu skarżona decyzja powinna zostać uchylona.
Organ II Instancji nie przeprowadził żadnych własnych analiz (w tym z udziałem specjalistów), czy oddziaływanie, w tym także skumulowane (z innymi istniejącymi i planowanymi w tym obszarze inwestycjami), w zakresie hałasu, zanieczyszczeń i wód opadowych, na nieruchomość skarżącego będzie miało miejsce.
Niezwłoczne i bezkrytyczne przyjęcie twierdzeń inwestora zawartych z "nowej" Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia z 2021 r, stanowi oczywiste naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, to jest art. 7, 8, 11 k.p.a., a to poprzez niedostateczne wyjaśnienie sprawy,
Jest oczywistym, że odległość planowanej inwestycji od nieruchomości skarżącego to około 500-600m, W związku z powyższym jest równie oczywistym, że art. 74 ust. 3a pkt. 1 Ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, wskazujący na "domniemanie" oddziaływania inwestycji w obszarze co najmniej 100m, nie ma zastosowania w sprawie.
G. C. okoliczność, że jest stroną przedmiotowego postępowania środowiskowego wywodzi wyłącznie z art. 74 ust. 3a pkt. 2 i 3 Ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.
Jako podstawową przesłankę pozwalającą uznać G. C. za stronę (na podstawie art. 74 ust. 3a pkt. 2 i 3 Ustawy), wskazane zostało oddziaływanie wodą opadową, która ma być przez inwestora odprowadzana do pobliskiego rowu melioracyjnego i dalej na niżej położone nieruchomości G. C. (co grozi ich zalewaniem).
Organ odwoławczy nie przeprowadził w tym zakresie żadnych własnych analiz (w tym z udziałem specjalistów), czy oddziaływanie, w tym także skumulowane (z innymi istniejącymi i planowanymi inwestycjami), w zakresie wód opadowych (a także hałasu czy zanieczyszczeń), na nieruchomość skarżącego będzie miało miejsce - ogólnie stwierdzając, iż z "analizy akt" takiego oddziaływania nie stwierdza się.
W ocenie Skarżącego - wątpliwości w tym zakresie oczywiście istnieją.
Odnosząc się do pierwotnej Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia G. C. złożył do akt przejrzystą i wiarygodną analizę uprawnionego (powołanego przez siebie) specjalisty – geologa z firmy [...].Ewentualna polemika z ustaleniami specjalistów, powinna być prowadzona co najmniej na poziomie faktów, przez specjalistów, ze wskazaniem konkretnych ewentualnie wadliwych elementów przedstawionej opinii [...]. I tymczasem zamiast je samodzielnie wyjaśnić - Organ I instancji" poprosił inwestora czego skutkiem czego była aktualizacja KIP z 2021.
Nie mniej w niniejszej sprawie aktualizacja KIP poprzez rozszerzenie jego zakresu o (niewielki) zbiornik retencyjny - wcale nie usunęła oddziaływania planowanej inwestycji na nieruchomość skarżącego.
W opinii z sierpnia 2021 r. biegli stwierdzili jednoznacznie, iż nieprawdziwe są twierdzenia inwestora zawarte w KiP (w żaden sposób nie zweryfikowane przez Organ), iż pojemność planowanego zbiornika retencyjnego "będzie wystarczająca dla zakładanej do odprowadzenia ilości wód opadowych i nie spowoduje zalania terenów sąsiednich". Jak wynika z wiarygodnych obliczeń mgr inż, K. M. (Załącznik 1 do przedstawionej opinii[...]),
Nie wdając się w szczegółowe rozważania (w zakresie szczegółów odsyłając do załączonej opinii), wskazuję, iż zbiornik retencyjny o planowanej pojemności (o ile wcześniej będzie całkowicie pusty), w trakcie intensywnych opadów napełni się w jedną godzinę i osiem minut. Jego ewentualne sukcesywnie opróżnianie wozami asenizacyjnymi (nawet największymi - o pojemności zaledwie 20m3), będzie po prostu niemożliwym (podjazd, załadunek i odjazd jednego wozu musiałby trwać kilka sekund, gdy tymczasem w rzeczywistości czas ten wynosi około 15 minut). Jest więc pewnym, że przy intensywnym opadzie dłuższym niż 1h Smin, dojdzie do nieuchronnego zrzutu wody opadowej na tereny niżej położone (w tym zabytkowy park i pałac), powodując ich zalanie oraz w konsekwencji niszczenie.
Niezależnie od powyższego biegli słusznie wskazali również na wadliwe położenie zbiornika - faktycznie bez możliwości dojazdu wozu asenizacyjnego.
Dodatkowo, za biegłymi, zwracam uwagę na powielenie błędów zawartych zarówno w pierwotnej jak i uaktualnionej Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia, w szczególności:
1) brak uwzględnienia faktu "kumulacji oddziaływań", z inwestycją już istniejącą (zespołem hal MLP/Żabka) jak i "równolegle" planowaną przez tego samego inwestora inwestycją na działkach nr2, 3 (postępowanie przed Wójtem Gminy[...]),
2) brak prawidłowych analiz i wniosków w zakresie presji na środkowego w zakresie wód opadowych i roztopowych,
3) oczywiście wadliwe ustalenie obszaru oddziaływania na środowisko jako lOOm od granicy terenu (a to wyłącznie w ceiu arbitralnego i nieuprawnionego ograniczenia przez inwestora liczby stron postępowania zgodnie z treścią art. 74 ust. 3a pkt, 1 Ustawy środowiskowej).
Podsumowując, brak uznania G. C. za stronę przedmiotowego postępowania, pomimo istnienia ustawowych przesłanek, stanowi naruszenie art, 73 § 1 k.p.a. w związku z art. 74 ust. 3a pkt, 2 i 3 Ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:
Sądy administracyjne, jak stanowi art. 1 ustawy z 25.07. lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej i celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność działania organu administracji publicznej, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.
Dokonując zatem, w myśl powyższych wskazań, oceny zaskarżonego postanowienia co do jego zgodności z prawem, Sąd doszedł do przekonania, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane na podstawie art. 74 § 2 k.p.a. o odmowie dostępu do akt sprawy ze względu na brak przymiotu strony.
Prawo strony do przeglądania akt sprawy administracyjnej i uzyskiwania odpisów dokumentów w nich się znajdujących zostało uregulowane w art. 73-74a k.p.a. Zgodnie z art. 73 § 1 k.p.a. Strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Czynności określone w § 1 są dokonywane w lokalu organu administracji publicznej w obecności pracownika tego organu (§ 1a). Wgląd w akta sprawy w przypadku, o którym mowa w art. 236 § 2, następuje z pominięciem danych osobowych osoby składającej skargę (§ 1b). Strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony (§ 2). Organ administracji publicznej może zapewnić stronie dokonanie czynności, o których mowa w § 1, w swoim systemie teleinformatycznym, po uwierzytelnieniu strony w sposób określony w art. 20a ust. 1 albo 2 ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (§ 3).
Jak wynika z cytowanych przepisów, uprawnienie przeglądania akt sprawy i wykonywania dalszych opisanych wyżej czynności zastrzeżone zostało wyłącznie dla strony postępowania. Dostęp do akt sprawy posiadają zatem wyłącznie podmioty będące stronami w postępowaniu głównym, czyli takim, które zmierza do merytorycznego załatwienia sprawy. Postępowanie w sprawie udostępnienia akt ma charakter postępowania incydentalnego i zależnego od postępowania głównego. To w postępowaniu głównym organ administracji rozstrzyga sprawę administracyjną. Skoro postępowanie w sprawie udostępnienia akt w toku postępowania administracyjnego ma charakter wpadkowy, incydentalny i zależny od postępowania głównego, to także i krąg stron na potrzeby postępowania wpadkowego nie ustala się odrębnie niż ten, który organ ustalił na potrzeby postępowania głównego. Organ dysponujący aktami sprawy obowiązany jest zatem dokonać oceny, czy podmiot żądający udzielenia dostępu do akt sprawy ma status strony w postępowaniu głównym. Identyfikacji dokonuje organ na podstawie art. 28 k.p.a., zgodnie z którym stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Tym samym skoro w toku postępowania głównego organ określił krąg stron, to jedynie taki krąg i tylko takie strony mogą skorzystać z odrębnego (incydentalnego i wpadkowego) postępowania jakim jest postępowanie regulowane art. 73 i 74 k.p.a. dotyczące udostępnienia akt.
W ocenie Sądu art. 73 § 1 k.p.a. nie może zatem stanowić podstawy do oceny prawidłowości ustalania kręgu stron w postępowaniu głównym. Istotą postępowania uregulowanego w powołanych przepisach jest tylko kwestia udostępnienia akt postępowania, formy udostępnienia, zakresu udostępniania i zasad odmowy udostępniania. Skoro tak, to inne kwestie jak ocena prawidłowości ustalania kręgu stron, są już poza przedmiotem tego wpadkowego postępowania. Takie też stanowisko zostało wyrażone w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 13 września 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 281/16. W przywołanym wyroku Sąd trafnie wskazał, że "Kodeks postępowania administracyjnego nie zna odrębnej instytucji władczego (administracyjnego) orzekania o posiadaniu przymiotu strony przez inne osoby niż wnioskodawca. Nie ma więc podstawy w toku zwyczajnego postępowania administracyjnego do wydawania decyzji lub postanowienia o uznaniu danej osoby za stronę lub odmowie uznania za stronę. Skoro zasadą jest nie wydawanie żadnego aktu administracyjnego co do odmowy przyznania danej osobie statusu strony w już toczącym się postępowaniu, to nie można innej instytucji prawnej jaką jest dostęp strony do akt postępowania administracyjnego interpretować w taki sposób, aby poprzez dostęp do akt badać prawidłowość ustalania kręgu stron w postępowaniu "głównym". Gdyby dopuścić taką możliwość, to byłoby to naruszeniem jednej z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, od której nie ma wyjątków - zasady praworządności. Każdy organ administracji musi działać tylko i wyłącznie na podstawie prawa i nie może domniemywać dla siebie istnienia takiej podstawy, jeżeli jej nie ma." Innymi słowy postępowanie w przedmiocie udostępnienia akt sprawy nie może stanowić dodatkowej drogi weryfikowania prawidłowości przyznania przez organ administracji publicznej statusu strony w postępowaniu głównym. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym. Tytułem przykładu można wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca 2017 r., sygn. akt II OSK 2668/15, wyrok WSA w Warszawie z 28 stycznia 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1779/19, czy wyrok WSA w Warszawie z 16 października 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1097/19.
W sprawie poddanej kontroli sądu Wójt Gminy[...] odmówił G. C. dostępu do akt sprawy wskazując, że nie przysługuje mu status strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia pn.: "Budowa hali produkcyjno-logistyczno-magazynowej z zapleczem socjalno-biurowym oraz infrastrukturą techniczną i drogową na działce nr:1, obręb[...], gmina[...], powiat[...]". Postanowienie Wójta podjęte na podstawie art. 73 § 1 w zw. z art. 74 § 2 k.p.a zostało utrzymane w mocy przez organ II instancji z tych samych przyczyn, a wiec braku przymiotu strony. Organy obu instancji stanowisko takie uzasadniały względami merytorycznymi, dokonując oceny interesu prawnego skarżącego w postepowaniu incydentalnym w sprawie dostępu do akt sprawy, mimo tego, że w postępowaniu głównym nie został za stronę uznany.
Jak wykazano wyżej, nie powinny odrębnie (ponownie) w rzeczonym podstępowaniu incydentalnym tego czynić, jednakowoż nie miało to wpływu na wynik sprawy, skoro i tak nie mógł on uzyskać statusu strony w tymże postępowaniu.
W tej sytuacji, mając na uwadze poczynione wyżej wywody prawne, Sąd uznał zaskarżone postanowienie za prawidłowe. Prezentowane stanowisko przesądza o bezzasadności zarzutów podniesionych w skardze, a dotyczących naruszenia art. 73 § 1 w zw. z art. 74 ust. 3a ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku oraz zasad ogólnych sformułowanych w art. 7, 8 i 11 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji.