II SA/Gl 1171/19

II SA/Gl 1171/19 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2019-12-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-08-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Artur Żurawik
Elżbieta Kaznowska
Stanisław Nitecki /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Sygn. powiązane
I OSK 2898/20 - Wyrok NSA z 2024-03-27
I OZ 632/20 - Postanowienie NSA z 2020-09-30
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 341
art. 103
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami - tekst jedn.
Dz.U. 2018 poz 1990
art. 114 ust. 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.
Uzasadnienie
Prezydent Miasta B. decyzją z [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z 5 stycznia 20111 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341) cofnął J. Z. (dalej strona lub skarżący) uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kategorii B w związku z utratą kwalifikacji stwierdzoną negatywnym wynikiem egzaminu w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1990). W uzasadnieniu decyzji wskazał, że decyzją z [...] r. strona została skierowana na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii "AB". Strona 13 marca 2019 r. poddała się w Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w B. egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje w zakresie kategorii "B", z którego uzyskała negatywny wynik. W konsekwencji wypełnione zostały przesłanki uzasadniające podjęcie wskazanego rozstrzygnięcia.
Z decyzją tą nie zgodziła się strona, która wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach. W odwołaniu tym wyraziła niezadowolenie z otrzymanej decyzji, jak również zarzuciła jej naruszenie art. 7, art. 75, art. 77 i art. 89 Kodeksu postępowania administracyjnego spowodowane nieprzeprowadzeniem wnioskowanych dowodów w tym rozprawy administracyjnej, choć było to niezbędne dla wyjaśnienia sprawy. Ponadto zarzucono sprzeczność ustaleń organu pierwszej instancji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez bezkrytyczne przyjęcie, że sam wynik negatywny egzaminu sprawdzającego kwalifikacje w zakresie prawa jazdy kategorii "B" bez analizy towarzyszących temu okoliczności zdrowotnych i osobistych może wyłącznie stanowić o zasadności rozstrzygnięcia. Wskazanej decyzji zarzucono także naruszenie prawa materialnego w postaci ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz aktu wykonawczego z 15 kwietnia 2012 r. poprzez odstąpienie od zbadania czy ukaranie tzw. "punktami karnymi" osoby posiadającej prawo jazdy w okresie przed 10 laty przed wydaniem skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje nie pociąga za sobą przedawnienia tej karalności i tym samym stwarza konieczność umorzenia postępowania w przedmiocie cofnięcia uprawnień w zakresie kierowania pojazdami. W motywach odwołania rozwinięto postawione zarzuty i przybliżono okoliczności faktyczne rozpoznawanej sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach decyzją z [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji przedstawiono dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie stwierdzono, że kwestionowany art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o kierujących pojazdami stanowi podstawę wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami w przypadku stwierdzenia utraty kwalifikacji, na podstawie wyniku egzaminu państwowego. Zaakcentowano, że we wskazanym zakresie wydawana jest decyzja związana, a w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przywołana przesłanka cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie kat. "B", albowiem strona z przeprowadzonego egzaminu sprawdzającego kwalifikacje otrzymała negatywny wynik. W ocenie organu z uwagi na treść przywoływanych przepisów okoliczności podnoszone w odwołaniu nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia.
Z powyższą decyzją nie zgodził się skarżący, który wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej zarzucił powyższej decyzji naruszenie art. 7, art. 75, art. 77 i art. 89 Kodeksu postępowania administracyjnego spowodowane nieprzeprowadzeniem wnioskowanych dowodów w tym rozprawy administracyjnej, choć było to niezbędne dla wyjaśnienia sprawy. Ponadto zarzucono sprzeczność ustaleń organu pierwszej instancji z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez bezkrytyczne przyjęcie, że sam wynik negatywny egzaminu sprawdzającego kwalifikacje w zakresie prawa jazdy bez analizy towarzyszących temu okoliczności może wyłącznie stanowić o zasadności rozstrzygnięcia. W motywach skargi przybliżono okoliczności faktyczne sprawy i podniesiono, że przekroczenie 24 punktów miało miejsce ponad 10 lat temu i z tego powodu wystąpił o rozstrzygnięcie kwestii wstępnej dotyczącej zasadności prowadzenia tego postępowania, jednakże organy administracji tę okoliczność pominęły. Nadto postawiono zarzut wadliwości uzasadnienia wydanych decyzji, uznając je za wadliwe.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach wniosło o oddalenie skargi i przywołało analogiczną argumentację do tej, którą zamieściło w uzasadnieniu swojej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje;
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) wykazała, że zaskarżona decyzja odpowiada wymogom prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. Nr 2325 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że nie każde naruszenie przepisów prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi do sądu administracyjnego, a jedynie takie, które będzie miało znaczenie dla kontrolowanego rozstrzygnięcia.
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 tej ustawy. Zgodnie z tą regulacją sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. W świetle przywołanych regulacji sąd administracyjny dokonując kontroli rozstrzygnięć organów administracji kieruje się wyłącznie kryterium legalności, czyli zgodności z przepisami prawa materialnego i procesowego rozstrzygnięć organów administracji publicznej. Oznacza to, że w ramach takiej kontroli sąd nie może kierować się względami słuszności czy zasadami współżycia społecznego.
Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie odnieść się do fundamentalnego zagadnienia podnoszonego przez skarżącego, a mianowicie czy w sprawie tej nie nastąpiło przedawnienie. Przyjdzie zauważyć, że w omawianym zakresie obowiązują regulacje z zakresu prawa administracyjnego i przedawnienie występuje jedynie wówczas, gdy przepis prawa wyraźnie tak stanowi. W rozpoznawanej sprawie takiej regulacji nie ma, tym samym postawiony zarzut nie może być uwzględniony.
Skoro najdalej idący zarzut nie jest trafny odnieść należy się do przepisów, które legły u podstaw wydania kwestionowanej decyzji. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o kierujących pojazdami. Zgodnie z treścią przywołanego przepisu starosta wydaje decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami w przypadku: utraty kwalifikacji, na podstawie wyniku egzaminu państwowego przeprowadzonego w trybie art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3. Brzmienie przywołanego przepisu jest jednoznaczne i jak zasadnie wskazał to organ odwoławczy w tym przypadku organy administracji publicznej podejmują rozstrzygnięcia o charakterze związanym. Oznacza to, że wystąpienie danej okoliczności skutkuje niezbędnością wydania przewidzianego prawem rozstrzygnięcia.
W rozpoznawanej sprawie jak wynika to z przedłożonych akt administracyjnych skarżący 13 marca 2019 r. miał przeprowadzony egzamin sprawdzający kwalifikacje w zakresie kategorii "B", z którego uzyskał negatywny wynik. Wskazana okoliczność nie budzi najmniejszej wątpliwości, ponieważ w przywołanych aktach zalega dokument potwierdzający negatywny wynik przeprowadzonego egzaminu. Podnoszone przez skarżącego okoliczności osobiste i zdrowotne wpływające na wynik egzaminu, w tym przypadku nie mają żadnego znaczenia. W kontekście mającego zastosowanie w sprawie przepisu kluczową rolę odgrywa kwestia wyniku z egzaminu sprawdzającego kwalifikacje kierowcy, a wszystkie inne okoliczności nie odgrywają żadnej roli i nie wpływają na możliwość podjęcia przez organ administracji publicznej innego rozstrzygnięcia. W tych okolicznościach rozpoznawanej sprawy zarzuty skarżącego podniesione w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego uznać należy za bezzasadne. Tym samym nie jest trafny zarzut naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności postępowania wyjaśniającego, ponieważ organy administracji publicznej dysponowały wystarczającymi dokumentami pozwalającymi na podjęcie rozstrzygnięcia.
Skoro zaskarżona decyzja jak również decyzja organu pierwszej instancji nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi należało stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.