II SA/Gl 1147/23

II SA/Gl 1147/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-12-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Grzegorz Dobrowolski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 822/24 - Wyrok NSA z 2025-04-23
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 50 ust. 1, art. 51 ust 7
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2023 r. sprawy ze skargi I. S., R. S. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 31 maja 2023 r. nr WINB-WOA.7721.78.2023.DS w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.
Uzasadnienie
Rozstrzygana sprawa dotyczy nakazu rozbiórki blaszanego garażu o powierzchni zabudowy 35 m2 zrealizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w C. Jego inwestorami są I.S. i R.S.
W sprawie dnia 25 stycznia 2018 r. zostały przeprowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. oględziny. W ich wyniku ustalono, że jest to obiekt wolnostojący, konstrukcji lekkiej stalowej o wymiarach w rzucie poziomym 5,00 m x 7 m i wysokości w szczycie ok. 2,7 m. Nie posiada wentylacji nawiewno- wywiewnej, ani orynnowania. Obiekt usytuowany jest w następujących odległościach: - 7,10 m od ściany wschodniej budynku nr [...], - 98 cm od sąsiedniego obiektu konstrukcji stalowej. Jest posadowiony na płycie betonowej.
Do akt sprawy złożono kopię zgłoszenia budowy "garażu blaszanego podwójnego" z 20 sierpnia 2015 r. oraz kopię pisma z 21 września 2015 r., którym Starosta [...] poinformował Inwestorów, że nie wnosi sprzeciwu w przedmiotowej sprawie.
Pismem z 27 lutego 2018 r. PINB wezwał Inwestorów do przedłożenia "dokumentacji geodezyjnej zawierającej wyniki pomiarów odległości przedmiotowych budynków garaży względem granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...] zabudowaną budynkiem mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w C.". W odpowiedzi na powyższe w załączeniu do pisma z 15 marca 2018 r. Inwestorzy przedłożyli mapę usytuowania garaży na działce o nr ewid. [...] w stosunku do granicy z działką o nr ewid. [...] w skali 1:500. Z dokumentu wynika, że przedmiotowe obiekty budowlane znajdują się w odległości 1,06 m i 1,01 m od granicy nieruchomości.
Ustalono jednocześnie, że zgodnie uchwałą Rady Miejskiej w C. nr [...] z [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy i Miasta C., , przedmiotowa działka położona jest na terenach oznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem M2 - tereny zabudowy mieszkaniowej wraz z usługami ją obsługującymi, gdzie przeznaczenie podstawowe stanowi przeznaczenie gruntów pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wraz z usługami z nią związanymi, a przeznaczenie dopuszczające m.in. stanowią budynki pomocnicze i gospodarcze oraz garaże. Zgodnie z § 9 ust. 5 pkt 3 przywołanego aktu prawa miejscowego, budynki pomocnicze i garaże zaleca się realizować bezpośrednio przy granicy działki jako sąsiadujące bezpośrednio z budynkami o tym samym charakterze lub w powiązaniu z budynkiem mieszkalnym. Jednocześnie zgodnie z przywołanym aktem prawnym funkcja mieszkaniowa wymaga zapewnienia miejsc parkingowych na danej działce w ilości niezbędnej dla jej obsługi, lecz nie mniej niż 2 miejsca na 1 budynek jednorodzinny.
Decyzją nr [...] z 23 lipca 2018 r., znak; [...] PINB nakazał inwestorom "wykonanie rozbiórki wolnostojącego budynku garażu dwustanowiskowego o powierzchni zabudowy 35 m2 zrealizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w C.". W uzasadnieniu wskazano, że przedmiotowa inwestycja jest sprzeczna z przepisami techniczno-budowlanymi w zakresie w jakim nie została zrealizowana w granicy nieruchomości, a w odległości mniejszej niż minimalna wymagana rozporządzeniem z 12 kwietnia 2002 r. Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Na skutek odwołania adresatów decyzji sprawę rozpatrywał Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, który decyzją z 20 września 2018 r., znak: W1NB-WOA.7721.422.2018.JM uchylił powyższe rozstrzygnięcie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na możliwość zastosowania w sprawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego.
Decyzją nr [...] z 30 listopada 2018 r., znak: [...] PINB w R. nałożył na inwestorów w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego "obowiązek przesunięcia wolnostojącego budynku garażu dwustanowiskowego o powierzchni zabudowy 35 m2 zrealizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w C., w kierunku południowym, czyli w głąb działki nr [...], tak aby jego ściana północna usytuowana była w odległości 3,00 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...]" w terminie do 30 stycznia 2019 r. Zdaniem organu I instancji przedmiotowa inwestycja została zrealizowana z odstępstwem od dokonanego zgłoszenia, przy czym nie ma możliwości przeprowadzenia postępowania naprawczego z uwagi na istniejącą w dalszym ciągu sprzeczność z przepisami techniczno-budowlanymi.
Po rozpatrzeniu odwołania adresatów rozstrzygnięcia ŚWiNB decyzją z 25 stycznia 2019 r., znak: WINB-WOA.7721.641.2018.JM ponownie uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. "Jak już wskazano w uprzednio wydanej przez ŚWINB decyzji w niniejszej sprawie, tryb postępowania, zastosowany przez PINB jest prawidłowy. Sprawa dotyczy bowiem obiektu, zrealizowanego w oparciu o skutecznie dokonane zgłoszenie, ale w sposób odmienny od określonego w zgłoszeniu w zakresie miejsca lokalizacji tego obiektu. W takiej sytuacji zastosowanie znajdzie tryb postępowania określony w art. 50 i 51 Prawa budowlanego, który to tryb ma na celu doprowadzenie obiektu budowlanego lub robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. (...) W ocenie organu odwoławczego organ powiatowy, czyniąc zadość podstawowym zasadom postępowania administracyjnego, powinien rozważyć wszystkie możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami, w tym także przesunięcie obiektu bezpośrednio do granic nieruchomości, przy czym wymaga to dalszej analizy przepisów techniczno-budowlanych, w tym w szczególności w odniesieniu do możliwości wystąpienia zacieniania budynku na nieruchomości sąsiedniej w oparciu o § 13 Rozporządzenia. Ponadto, realizacja obiektu w granicy nieruchomości musiałaby być poprzedzona analizą przepisów przeciwpożarowych i obejmować ewentualne nałożenie obowiązków także w tym zakresie. Jeśli organ powiatowy po dokonaniu analizy sprawy w powyższym zakresie dojdzie do wniosku, że posadowienie obiektu w granicy nieruchomości nie będzie możliwe, to wówczas będzie uprawniony do wydania rozstrzygnięcia o treści tożsamej z orzeczeniem obecnie zaskarżonym. W chwili obecnej zaskarżona decyzja wydaje się jednak być przedwczesna".
Po podjęciu postępowania przez organ I instancji została sporządzona analiza przesłaniania obiektu. Inwestorzy złożyli ponadto opinię pożarową, zgodnie z którą należy "usunąć warstwę styropianu stanowiącą ocieplenie ścian od wewnątrz garażu bądź zastosować jako ocieplenie materiały nierozprzestrzeniające ognia, niekapiące i nieodpadające pod wpływem ognia. Ściana zewnętrzna od strony północnej, powinna spełniać wymagania określone dla elementu oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej REI 60. Usytuowanie garażu bezpośrednio przy granicy działki jest możliwe pod warunkiem wykonania ściany zewnętrznej od strony północnej, w sposób spełniający klasę odporności ogniowej REI 60, wg rozwiązania systemowego".
Decyzją nr [...] z 12 listopada 2019 r., znak: [...] w R. nałożył na inwestorów w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego "obowiązek przesunięcia wolnostojącego budynku garażu dwustanowiskowego o powierzchni zabudowy 35 m2 zrealizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w C., w kierunku południowym, czy w głąb działki nr [...], tak aby jego ściana północna usytuowana była w odległości 3,00 m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...], celem doprowadzania obiektu do stanu zgodnego z prawem". Organ I instancji ustalił, że "zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego aktualnie obowiązującego na tym terenie (uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w C. nr [...] z [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania Gminy i Miasta C.) (...) odmiennie niż przepisy miejscowe obowiązujące w dacie realizacji obiektu nie zawierają już uregulowań dopuszczających realizację tego typu obiektów bezpośrednio przy granicy działki". Tym samym materiał dowodowy sprawy pozwolił na ustalenie, że zgodność z warunkami technicznymi może zostać osiągnięta wyłącznie poprzez odsunięcie przedmiotowego obiektu od granicy na odległość 3 m.
Decyzją z 25 lutego 2020 r" znak: WINB-WOA.7721.538.2019.PZ Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Zdaniem organu II instancji, organ I instancji nie wziął pod uwagę przy wydawaniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, że obiekt budowlany objęty postępowaniem usytuowany jest na betonowej wylewce. "Wcześniejsze decyzje i zalecenia ŚWINB odnosiły się do obiektów niezwiązanych trwale z gruntem. Podkreślić w tym miejscu zatem należy, że z dokumentacji fotograficznej wynika, iż przedmiotowy obiekt usytuowany jest na betonowej wylewce, której przesunięcie również wiąże się z jej rozbiórką. Stąd w związku z tym, że obiekt, o którym mowa jest trwale związany z gruntem nie jest możliwe jego przesunięcie bez dokonania jego rozbiórki, gdyż nawet gdyby rozebrać sam garaż, to w dalszym ciągu pozostanie tam betonowa wylewka utwardzająca grunt, stanowiąca fundament ww. budynku".
W aktach sprawy znajduje się protokół czynności kontrolnych z 18 maja 2020 r., z którego wynika, że "na miejscu w terenie ustalono, iż stan faktyczny sprawy nie uległ zmianie od daty ostatniej kontroli przeprowadzonej w dniu 9 października 2018 r., co obrazuje dokumentacja fotograficzna sporządzona podczas kontroli".
Decyzją nr [...] z 17 czerwca 2020 r., znak: [...] nałożył na Inwestorów "obowiązek rozbiórki budynku garażu dwustanowiskowego o powierzchni zabudowy 35 m2 zrealizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w C.". Organ I instancji podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie, wyrażane także w uzasadnieniach poprzednich decyzji PINB.
Dnia 14 sierpnia 2020 r. ŚWINB wydał decyzję znak: WINB-WOA.7721.286.2020.KS, którą utrzymał ww. decyzję PINB. W treści uzasadnienia organ II instancji wskazał, iż "orzeczenie przesunięcia przedmiotowego obiektu budowlanego i nakazanie wdrożenia przez inwestorów dodatkowych zabezpieczeń przeciwpożarowych nie byłoby ani racjonalne, ani zgodne z obowiązującymi przepisami prawa."
Wyrokiem z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt II S/VGI 1283/20 uchylił zaskarżoną decyzję ŚWINB i decyzję PINB z dnia 17 czerwca 2020 r. W treści wyroku WSA wskazał, iż; "organ ustali kiedy wykonana została betonowa wylewka, na której posadowiona została przez skarżących zabudowa garażu, a także czy jej wykonanie zostało poprzedzone zgłoszeniem (ewentualnie pozwoleniem na budowę), a następnie w oparciu o poczynione ustalenia organ rozstrzygnie czy wylewkę tę według stanu prawnego obowiązującego w dacie wykonania można było uznać za wykonaną legalnie. W przypadku stwierdzenia legalności w tym zakresie ewentualna decyzja o rozbiórce może dotyczyć wyłącznie wykonanej przez skarżących zabudowy garażu. W przypadku gdy pomimo wyczerpania dostępnych organowi środków dowodowych nie będzie możliwym jednoznaczne rozstrzygnięcie o legalności przedmiotowej wylewki według daty jej wykonania organ zbada jej legalność według stanu prawnego adekwatnego dla daty orzekania przez ten organ. Ponadto orzekając o ewentualnej rozbiórce zabudowy garażu organ rozważy również jego przesunięcie jako alternatywny sposób doprowadzenia zabudowy do stanu zgodnego z prawem, tak aby w razie ewentualnego nałożenia obowiązku rozbiórki dać skarżącym możliwość wykonania decyzji także poprzez przesunięcie garażu w określone w decyzji miejsce".
Po podjęciu postępowania organ I instancji ustalił, że inwestorzy nabyli nieruchomość już z istniejącą wylewką, która jest samowolą budowlaną.
Decyzją z dnia 7 lutego 2023 r. PINB wydał decyzje nr [...], którą nałożył na inwestorów obowiązek rozbiórki budynku dwustanowiskowego o powierzchni zabudowy 35 m2 wraz z betonową wylewką zrealizowanego na działce nr [...] przy ul. [...] w C. Wskazał, że obiekt został zrealizowany w październiku 2015 r. w oparciu o uprzednio dokonane zgłoszenie w organie administracji architektoniczno- budowlanej. Z dokumentacji stanowiącej załącznik do zgłoszenia budowy "garażu blaszanego podwójnego" z 20 sierpnia 2015 r. wynikało, że inwestycja polegać miała na realizacji "garażu blaszanego podwójnego z dwuspadowym dachem, przeznaczonego do celów przechowywania pojazdów samochodowych z dwiema automatycznie otwieranymi bramami oraz oświetleniem i wentylacją w pomieszczeniu". Obiekt powyższy został zrealizowany w innym miejscu, niż wskazano w zgłoszeniu.
Jak wskazał organ lokalizacja obiektu jest sprzeczna z przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Garaż znajduje się w odległości zmiennej od 1,01 m do 1,06 m do granicy z sąsiednią działką budowlaną nr [...], co stanowi naruszenie norm dotyczących warunków technicznych, jakim przedmiotowy obiekt powinien odpowiadać. § 12 ww. rozporządzenia dopuszcza sytuowanie obiektu w odległości wynoszącej 1,50 m od granicy działki budowlanej oraz bezpośrednio przy tej granicy i nie przewiduje odległości pośrednich.
Ponadto organ nadzoru budowlanego ustalił, że działka objęta jest zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Miejskiej w C. nr [...] z [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy i Miasta C. obejmującego obszar w obrębie L. i P. (opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego [...] r., poz. [...]). Budynek stanowiący przedmiot niniejszego postępowania położony jest na terenach oznaczonych w planie symbolem 22MNU - tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej jednorodzinnej, dla których ustala się przeznaczenie podstawowe zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i zabudowa usługowa oraz przeznaczenie dopuszczalne m. in. garaże i budynki gospodarcze. W zakresie ochrony i kształtowania ładu przestrzennego dla całego obszaru objętego niniejszym planem ustala się m. in. zakaz budowy garaży wolno stojących pojedynczych lub w zespołach z okładziną z blachy (§ 4 ust. 1 pkt 1). Ponadto zgodnie z zapisami planu (§ 16 ust. 2 pkt 3, pkt 5 lit. b, pkt 6 lit. b, pkt 7 i pkt 8) ustala się minimalny wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej 45% terenu działki budowlanej, wysokość zabudowy, która w przypadku garaży nie może przekraczać 6,0 m, dla garaży dopuszcza się dachy płaskie lub jednospadowe o nachyleniu połaci dachowej od 2° - 15°, kolorystyka dachów: tonacja czerwieni, brązu i szarości, kolorystyka elewacji: tonacja jasnych kolorów pastelowych. Jednocześnie przedmiotowy plan nie zawiera zapisu dotyczącego dopuszczalności sytuowania budynków na działce budowlanej w odległości 1,5 m od granicy tej działki lub bezpośrednio przy tej granicy. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia faktyczne oraz zapisy obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przedmiotowy obiekt pozostaje w sprzeczności z zapisami ww. planu, w zakresie materiału z którego jest wykonany - ściany obiektu wykonano w formie poszycia z powlekanych blach fałdowych oraz kolorystyki jego elewacji. Nie mniej jednak w dacie realizacji budynku obowiązujący wówczas miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie zawierał tego rodzaju ograniczeń.
Z kolei zgodnie z obowiązującym w dacie realizacji obiektu, tj. w październiku 2015 r. miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej w C. nr [...] z [...] r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy i Miasta C. (opublikowany w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego z [...] r. Nr [...], poz. [...]) na terenach oznaczonych w planie symbolem M2 na których położony był wówczas obiekt (tereny zabudowy mieszkaniowej wraz z usługami ją obsługującymi, z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną wraz z usługami z nią związanymi, oraz przeznaczeniem dopuszczającym m. in. budynki pomocnicze i gospodarcze oraz garaże zgodnie z ustaleniem zawartym w ust. 5 pkt 3): forma nowoprojektowanej zabudowy wymaga harmonijnego wpisania w otaczający krajobraz nawiązując do cech i detalu architektury regionalnej, a w szczególności formy dachu spadzistego (kąt nachylenia 30-40 stopni), zaleca się krycie połaci dachowych dachówką, budynki winny być sytuowane równolegle do krawędzi jezdni ulicy z której następuje wjazd do posesji, maksymalna wysokość budynków pomocniczych, gospodarczych do 1,5 kondygnacji, minimum 40% powierzchni działek winna stanowić powierzchnia biologicznie czynna. Ww. warunki zostały zachowane, bowiem garaż jest obiektem jednokondygnacyjnym, natomiast powierzchnia biologicznie czynna działek wynosi powyżej 40 %. W kwestii natomiast formy zabudowy organ uznał, że nowo zrealizowany obiekt wpisuje się harmonijnie w zabudowę istniejącą. Dodatkowo ww. plan dopuszczał sytuowanie budynków garażu bezpośrednio przy granicy działki (§ 9 ust. 5 pkt 3: "budynki gospodarcze oraz garaże zaleca się realizować bezpośrednio przy granicy działki jako sąsiadujących bezpośrednio z istniejącymi budynkami o tym samym charakterze lub w powiązaniu z budynkiem mieszkalnym"). Brak było jednak zapisów dotyczących możliwości realizacji obiektów na działce budowlanej w odległości 1,5 m od granicy tej działki.
Odnosząc się natomiast do kwestii przesunięcia przedmiotowego garażu, jako alternatywnego sposobu doprowadzenia zabudowy do stanu zgodnego z prawem, tak aby w razie ewentualnego nałożenia obowiązku rozbiórki dać inwestorom możliwość wykonania decyzji także poprzez przesunięcie garażu w określone w decyzji miejsce (poprzez usytuowanie budynku garażu w granicy lub w odległości co najmniej 1,5 m od granicy działki) organ nadzoru budowlanego przeanalizował kilka wariantów tego rozwiązania, jednakże w każdym z nich dochodzi do naruszenia warunków technicznych.
Odwołanie od tej decyzji złożyli jej adresaci reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Zarzucili organowi I instancji:
- naruszenie art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. w zw. z art. 136 § 1 k.p.a. polegające na nienależytym wyjaśnieniu stanu faktycznego i przyjęciu, że budynek garażowy o pow. 35m2 posadowiony na działce nr [...] należy rozebrać, podczas gdy art. 12 punkt 4. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dopuszcza nadbudowę budynku istniejącego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy tej działki budowlanej o nie więcej niż jedną kondygnację,
- błąd w ustaleniach faktycznych poprzez pominięcie, że budynek nie zaciemnia pomieszczeń w sąsiednim budynku mieszkalnym, a w przypadku niniejszej sprawy wskazane byłoby jedynie dopełnienie wymogów przeciwpożarowych.
Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach zaskarżoną obecnie decyzją utrzymał rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy w pełni podzielając jego ustalenia oraz wywiedzione z nich skutki prawne.
Skargę na tę decyzję do tutejszego Sądu złożyli jej adresaci reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania zarzucili ŚWINB w Katowicach :
- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego oraz błędne rozpatrzenie całości materiału dowodowego, przez co wydano decyzję, która narusza słuszny interes obywateli, a także niezastosowanie w niniejszej sprawie klauzuli generalnej " słusznego interesu obywateli" pomimo, istniejących do tego przesłanek;
- naruszenie prawa materialnego § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie dopuszcza się usytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy jeżeli plan zagospodarowania przewiduje taką możliwość.
- naruszenie prawa materialnego tj. § 12 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki ich usytuowanie.
Nie wskazano jednak na czym owe naruszenia miałyby polegać.
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. 2022 r., poz. 2492) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
W rozstrzyganej sprawie poza sporem jest to, że przedmiotowy garaż powstał w ramach samowoli budowlanej. Inwestorzy dokonali zgłoszenia, jednakże obiekt powstał w innym miejscu. Nie budzi wątpliwości Sądu również to, że istniejąca (również będąca samowolą budowlaną) wylewka betonowa stanowi obecnie część składową garażu.
W związku z powyższym bezprzedmiotowe są rozważania dotyczące możliwości przesunięcia obiektu budowlanego w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem. Wymagało by to demontażu samego garażu, likwidacji wylewki, wykonania nowej i wreszcie montażu garażu. Jest to w istocie cały proces budowlany, konieczny przy realizacji tego typu obiektów.
Niezależnie od tego organy administracji wyjaśniły, w kilku założonych wariantach, że zabieg powyższy spowoduje powstanie stanu niezgodnego z przepisami przeciwpożarowymi (kwestia odporności ogniowej ścian garażu).
Biorąc pod uwagę powyższe organy nadzoru budowlanego, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333) w związku z art. 25 ustawy z dnia 13lutego2020 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 471) były zobowiązane do ustalenia, czy możliwe jest wykonanie określonych robót budowlanych, które doprowadziłyby obiekt budowlany do stanu zgodnego z prawem.
Kluczowa jest tu kwestia umiejscowienia garażu w znacznym zbliżeniu do granic działki. Jak wykazał wyraźnie organ I instancji odległości te stoją w oczywistej sprzeczności z przepisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Co ważne, ani poprzednio obowiązujący plan miejscowy, ani plan obecny, nie przewidywały możliwości odstępstw w tym zakresie w odniesieniu do odległości budynku garażowego od granic nieruchomości – jak w rozpatrywanej sprawie. Biorąc pod uwagę, że zgodność ta mogła by zostać osiągnięta jedynie w przypadku zmiany lokalizacji budynku, ale to naruszałoby przepisy pożarowe, jak również dokonanie takich robót wymagałoby faktycznie rozebrania budynku i postawienie go w innym miejscu, zasadne było orzeczenie nakazu rozbiórki.
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd uznaje je za nieuzasadnione. Przede wszystkim postępowanie zostało przeprowadzone w sposób bardzo dokładny i wyczerpujący. Sąd nie dopatrzył się również naruszenie § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Z tych względów na podstawie art. 151 orzeczono jak w sentencji.