II SA/GL 1060/06

II SA/Gl 1060/06 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2007-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-12-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Maria Taniewska-Banacka
Włodzimierz Kubik
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski ( spr. ) Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2007 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę
Uzasadnienie
Po rozpoznaniu wniosku R. Z. z dnia [...] 2006 r. Starosta C. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104 kpa oraz art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( obecnie Dz. U. Nr 156 z 2006 r. poz. 1118, zwanej dalej Prawem budowlanym ) odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i odmówił udzielenia w/w pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego z garażem oraz budynku gospodarczego wraz z zjazdem z drogi gminnej jako zagrody rolniczej w M. na parcelach nr A i B. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że zgodnie z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy C. uchwalonego uchwałą Rady Gminy C. Nr [...] z dnia [...] r., opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...] poz. [...] z dnia [...] r., objęta wnioskiem nieruchomość położona jest w jednostce strukturalnej tego planu oznaczonej symbolem "R" o podstawowym przeznaczeniu uprawy polowe i ogrodnicze z zabudową zagrodową. Dopuszcza się w tej jednostce możliwość remontów, przebudowy i rozbudowy istniejących budynków mieszkalnych, gospodarczych i usługowych, możliwość wymiany kubatury mieszkalnej w granicach zabudowanych działek siedliskowych oraz realizację uzupełniających budynków gospodarczych, a nadto utrzymanie i budowę lokalnych sieci infrastruktury technicznej oraz dróg dojazdowych, ścieżek rowerowych i szlaków turystycznych. Wyklucza się zaś budowę nowych budynków mieszkalnych niezależnie od tego czy wchodzą one w skład nowoprojektowanej zagrody rolniczej.
W odwołaniu od tej decyzji R. Z. zarzucił, że odmowa udzielenia mu pozwolenia na budowę jest dla niego krzywdząca w sytuacji gdy wcześniej otrzymał w Urzędzie Gminy pozytywną informację co do możliwości zabudowy jego nieruchomości. Z związku z tym poniósł też koszty na opracowanie projektu budowlanego. Odmowa udzielenia pozwolenia na budowę uniemożliwia mu właściwe zagospodarowanie posiadanego gruntu.
Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kpa oraz art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego odwołania tego co do zasady nie uwzględnił uchylając jedynie decyzję organu I instancji w części dotyczącej przyjętej w niej podstawy prawnej i podanie jako podstawy orzeczenia art. 35 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia podzielił ustalenia organu niższej instancji oraz ich ocenę prawną. Również zdaniem Wojewody objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę zamierzenie inwestycyjne pozostaje w sprzeczności z zapisem obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania Gminy C.. Obowiązek wykazania takiej zgodności wynika zaś z treści art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Jednoznaczność zapisu przedmiotowego planu zagospodarowania dla terenu objętego zamierzeniem inwestycyjnym wyklucza przy tym dokonanie innej jego interpretacji. W konsekwencji prowadzi to zdaniem organu odwoławczego do wniosku, że na tym obszarze nie jest możliwa budowa nowej zagrody rolniczej.
W skardze do sądu administracyjnego R. Z. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zarzucił, że decyzje te zapadły z naruszeniem prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie treści § [...] planu zagospodarowania przestrzennego Gminy C. oraz przy błędnych ustaleniach faktycznych. Zdaniem skarżącego, wbrew odmiennemu stanowisku organów obu instancji, treść § [...] przedmiotowego planu zagospodarowania nie wyklucza możliwości lokalizacji na jego działkach "nowej zagrody rolniczej – czyli siedliska, na które składa się budynek mieszkalny i gospodarczy jako zaplecze gospodarstwa rolnego". Nie można bowiem utożsamiać pojęcia zagrody rolnej z budynkiem mieszkalnym.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując w ogólnym zarysie motywy swojego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa (w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ). Jak to zasadnie stwierdziły organy obu instancji, a co wynika z treści art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, jedną z koniecznych przesłanek zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest stwierdzenie przez organy orzekające zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rozstrzygnięcie skargi sprowadza się zatem do odpowiedzi na pytanie czy istotnie jak to przyjęły organy obu instancji, a co kwestionuje skarżący, objęte wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę zamierzenie inwestycyjne skarżącego pozostaje w sprzeczności z treścią obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy C.. Na pytanie to należało udzielić zdaniem Sądu odpowiedzi twierdzącej. Treść ustępu [...] § [...] tego planu dopuszczająca na terenach oznaczonych symbolem "R" budowę zagrodową została bowiem uściślona w jednoznaczny sposób w ustępach
[...] i [...] tej normy prawnej. Z ustępu [...] wynika możliwość realizacji na takim terenie jedynie remontów, przebudowy i rozbudowy istniejących budynków mieszkalnych, gospodarczych i usługowych oraz możliwość wymiany kubatury mieszkaniowej w granicach zabudowanych działek siedliskowych i realizacji uzupełniających budynków gospodarczych, zaś z ustępu [...] wynika zakaz budowy nowych budynków mieszkalnych poza wymienionymi w ustępie [...]. W konsekwencji należy przyjąć, wbrew twierdzeniu skarżącego, że na tym terenie wykluczona jest możliwość wybudowania nowej zagrody rolniczej oraz wybudowanie nowego budynku mieszkalnego poza zagospodarowaną (zabudowaną ) już działką siedliskową, a właściwe takie było zamierzenie skarżącego. Jego zamiarem było bowiem wybudowanie nowej zagrody rolniczej, w tym budynku mieszkalnego, a nie rozbudowanie, przebudowa lub też wymiana kubatury mieszkalnej i gospodarczej w zabudowanej już działce siedliskowej. Zasadnie też podniósł Wojewoda [...], że jednoznaczny co do swojej treści zapis przedmiotowego planu wykluczał jego interpretację zgodnie z intencjami skarżącego.
Skoro jak wykazano wyżej projekt budowlany objęty wnioskiem o pozwolenie na budowę był niezgodny z treścią obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, którym organy obu instancji były jako prawem miejscowym związane, to nie mogły one tego projektu zaakceptować.
Z tego też względu skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). W takiej zaś sytuacji zgodnie z treścią art. 200 i 209 tej ustawy brak było też podstaw do orzekania w przedmiocie wniosku skarżącego o zwrocie kosztów postępowania sądowego.