IV SA/Wr 926/04

IV SA/Wr 926/04 - Wyrok WSA we Wrocławiu
Data orzeczenia
2006-01-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-12-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Sędziowie
Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/
Marcin Miemiec
Mirosława Rozbicka-Ostrowska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
*Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Mirosława Ostrowska-Rozbicka Sędziowie : Sędzia WSA Marcin Miemiec Asesor WSA Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/ Protokolant: Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu w 17 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku okresowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
J. Z. pismem z dnia [...]r. wystąpił do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. o przyznanie pomocy finansowej w postaci zasiłku okresowego. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, samotnie gospodaruje i nie posiada żadnego majątku.
Decyzją z dnia [...]r. Nr [...]wydaną na podstawie art. 106 ust. 1, 3 i 4 w związku z art. 3 ust. 4, art. 5, art. 8, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 36 pkt 1b, art. 38 ust. 1 pkt 1, ust 2 pkt 1, ust. 4 , ust. 5, art. 101, art. 102, art. 147 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64 poz. 593 ze zm.) działający z upoważnienia Prezydenta Miasta L., Zastępca Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. przyznał J.Z. zasiłek okresowego od [...]r. do [...]r. w kwocie [...]zł miesięcznie. W uzasadnieniu decyzji podał, że wnioskodawca spełnia przesłanki do przyznania prawa do zasiłku okresowego, jednakże na wysokość udzielonej pomocy istotny wpływ miały sytuacja życiowa i potrzeby oraz aktualne możliwości finansowe Ośrodka Pomocy Społecznej. Posiadane ograniczone środki na realizację zadań własnych gminy umożliwiły wypłatę zasiłku okresowego wyłącznie w kwocie minimalnej.
Od powyższej decyzji J. Z. złożył odwołanie wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji i podnosząc, że jest osobą bezrobotną, samotnie gospodarującą, nie posiadającą dochodu, a zatem zasiłek okresowy winien być przyznany w pełnej wysokości, tj. w kwocie 418 zł.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazało, że zasiłek okresowy przysługuje w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego, osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej na podstawie art. 38 ust. l pkt 1 ustawy o pomocy społecznej), przy czym kryterium dochodowe dla osoby samotnie gospodarującej wynosi 461 zł zgodnie art. 8 ust 1 pkt 1 ustawy.
Stan faktyczny sprawy został ustalony na podstawie materiału dowodowego zebranego przez organ I instancji, w tym przeprowadzonego wywiadu środowiskowego z wnioskodawcą w dniu [...]r., z którego wynika, że jest on osobą samotnie gospodarującą, bezrobotną bez prawa do zasiłku, a jego jedyny dochód stanowi tylko dodatek mieszkaniowy. Spełnia tym samym kryterium dochodowe niezbędne do przyznania zasiłku okresowego. Zasiłek okresowy został przyznany w minimalnym wymiarze na podstawie art. 38 ust. 2 pkt l i art. 147 ust. l pkt l ustawy o pomocy społecznej określającego zasady obliczania zasiłku stałego w wysokości [...]zł, tj.: ([...]-[...]) x 20%.
Z informacji przekazanej przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w L., podanej również do wiadomości strony wynika, iż na dofinansowanie wypłat zasiłków okresowych (zgodnie z art. 147 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej) organ pomocy społecznej otrzymał kwotę 947.000 zł. Środki te pozwalały na przyznanie zasiłków okresowych średnio na okres trzech miesięcy. Podkreślono także, że środki finansowe w wysokości 1.570.000 zł przeznaczone na realizację zadań własnych gminy nie dają możliwości wypłaty zasiłków okresowych w wyższej kwocie niż minimalna, bowiem wydatkowane są także na wypłatę zasiłków celowych na zaspokojenie niezbędnej potrzeby bytowej, zasiłków celowych specjalnych, pokrycie wydatków na świadczenia zdrowotne w publicznych zakładach opieki zdrowotnej oraz sprawienie pogrzebu.
Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji, co do wysokości jak i okresu na jaki przyznano zasiłek okresowego z uwagi na rozmiar środków finansowych, jakimi dysponuje organ pomocy społecznej do realizacji powierzonych mu ustawowo zadań, które są ograniczone oraz potrzeby innych osób lub rodzin, znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. Z. wniósł o uchylenie przedmiotowych decyzji powtarzając żądania podniesione w odwołaniu z wyrównaniem zasiłku okresowego do pełnej wysokości i o nadanie wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne podane w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.
Ustalając stan faktyczny w sprawie organ związany jest zasadami ogólnymi przyjętymi w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego), z której wynika obowiązek szczególnie starannego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tym celu obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organ administracyjny obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Realizacja zasady ogólnej prawdy obiektywnej musi znaleźć odbicie w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej". (...). Spełniając wymogi tego przepisu organ administracji winien zawrzeć w uzasadnieniu przedstawienie danych dotyczących sytuacji finansowej tj. ilość posiadanych środków finansowych przez Ośrodek Pomocy Społecznej, kwot przeznaczonych na poszczególne rodzaje zasiłków, liczby osób ubiegających się o pomoc, oraz przyjętych kryteriów rozdziału pieniędzy. Przytoczone bowiem w decyzji argumenty są zbyt ogólnikowe i nie pozwalają na dokonanie oceny działania Ośrodka Pomocy Społecznej w ramach uznania administracyjnego, którego granice wyznaczają jego możliwości finansowe. Stanowią w miarę szczegółowe przedstawienie w decyzji organu odwoławczego tylko wycinka sytuacji materialnej w zakresie zasiłków okresowych. Organ I instancji nie zawarł nawet tych danych w swojej decyzji, a przedstawił je dopiero w informacji skierowanej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na skutek wniesionego odwołania.
Żądanie natomiast skarżącego w zakresie nadania wyrokowi Sądu rygoru natychmiastowej wykonalności co do zasądzenia wyrównania zasiłku okresowego nie może zostać uwzględnione, gdyż nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części (....);
2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części (....);
3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa (.....).
Zgodnie z art. 152 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany orzec w jakim zakresie zaskarżony akt może być wykonany przed uprawomocnieniem się wyroku. Jednakże w tym przedmiocie nie zachodziła potrzeba orzekania, gdyż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Z powyższych względów sąd orzekł jak w sentencji.