II SA/GD 97/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2025-07-02

NSAochrona środowiskawsa

odpadyrdzenie samochodoweregeneracjaodpady samochodoweochrona środowiskazarządzenie pokontrolneinspekcja ochrony środowiskagospodarka odpadamigospodarka o obiegu zamkniętymprawo UE

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił częściowo zarządzenie pokontrolne Inspektora Ochrony Środowiska dotyczące kwalifikacji rdzeni samochodowych jako odpadów, uznając, że materiał dowodowy był niewystarczający do takiej klasyfikacji.

Spółka z o.o. zaskarżyła zarządzenie pokontrolne Inspektora Ochrony Środowiska, które nakazywało m.in. prowadzenie instalacji zgodnie z pozwoleniem na wytwarzanie odpadów oraz uzyskanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w postaci rdzeni samochodowych. Spółka argumentowała, że rdzenie przeznaczone do regeneracji nie są odpadami, a proces regeneracji nie stanowi odzysku. Sąd uznał, że materiał dowodowy zebrany przez organ był niewystarczający do jednoznacznego zakwalifikowania rdzeni jako odpadów, w szczególności w kontekście specyfiki rynku motoryzacyjnego i gospodarki o obiegu zamkniętym. W związku z tym uchylono punkty zarządzenia dotyczące kwalifikacji rdzeni jako odpadów i konieczności uzyskania zezwolenia na ich przetwarzanie. Pozostałe punkty zarządzenia, dotyczące sposobu magazynowania odpadów, zostały utrzymane w mocy.

Przedmiotem sprawy była skarga "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na zarządzenie pokontrolne Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura w Słupsku. Zarządzenie to nakazywało spółce m.in. prowadzenie instalacji w sposób zgodny z pozwoleniem na wytwarzanie odpadów, w tym w zakresie ilości, miejsca, sposobu i rodzaju magazynowania odpadów, a także uzyskanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów o kodzie 16 01 22 (inne odpady) w postaci rdzeni samochodowych oraz prawidłowe dokonywanie odbioru i zgłaszanie przemieszczania odpadów. Organ Inspekcji Ochrony Środowiska uznał, że rdzenie samochodowe przeznaczone do regeneracji stanowią odpad, a proces regeneracji jest odzyskiem, co wymaga stosownych zezwoleń i procedur. Spółka zaskarżyła zarządzenie w całości, podnosząc szereg zarzutów dotyczących m.in. błędnej wykładni pojęć "odpad" i "pozbycie się", naruszenia przepisów proceduralnych oraz braku podstaw do wszczęcia kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, analizując sprawę, uznał, że kluczowe znaczenie ma wykładnia art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach. Sąd, odwołując się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz inicjatyw legislacyjnych UE dotyczących gospodarki o obiegu zamkniętym w sektorze motoryzacyjnym, stwierdził, że materiał dowodowy zebrany przez organ kontrolny był niewystarczający do jednoznacznego zakwalifikowania nabywanych przez spółkę rdzeni samochodowych jako odpadów. Sąd podkreślił, że nie każda używana część samochodowa, która wymaga regeneracji, musi być traktowana jako odpad, zwłaszcza gdy jest nabywana jako towar z zamiarem jej regeneracji i dalszego wykorzystania, a procesy transportu i magazynowania są dostosowane do specyfiki tej branży. W związku z tym Sąd uchylił punkty 2, 3 i 4 zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego. Natomiast w odniesieniu do punktu 1 zarządzenia, dotyczącego sposobu magazynowania odpadów, Sąd uznał, że spółka nie kwestionowała wszystkich stwierdzonych nieprawidłowości, a ustalenia organu w tym zakresie znajdowały oparcie w protokole kontroli i oględzin, dlatego skargę w tej części oddalono. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie zawsze. Materiał dowodowy zebrany przez organ był niewystarczający do jednoznacznego zakwalifikowania rdzeni jako odpadów, zwłaszcza w kontekście specyfiki rynku motoryzacyjnego i gospodarki o obiegu zamkniętym.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że nie każda używana część samochodowa wymagająca regeneracji musi być traktowana jako odpad. Kluczowe jest ustalenie, czy posiadacz zamierza się jej pozbyć w sposób szkodliwy dla środowiska, czy też nabywa ją jako towar z zamiarem regeneracji i dalszego wykorzystania, co wpisuje się w cele gospodarki o obiegu zamkniętym.

Przepisy (676)

Główne

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa o Inspekcji Ochrony Środowiska

u.o. art. 3 § 1

Ustawa o odpadach

Dyrektywa 2008/98/WE art. 3 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2008/98/WE w sprawie odpadów

Implementacja definicji odpadu.

p.p.s.a. art. 146 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Dz.U. 2023 poz 824 art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Dz.U. z 2023r., poz. 1587 art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa materialna do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Podstawa do wydania zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 12 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Nakładanie obowiązków na kierownika jednostki lub osobę fizyczną.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja odpadu.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

Pomocnicze

u.o. art. 3 § 1

Ustawa o odpadach

Definicja odpadu, kluczowe jest ustalenie, czy posiadacz przedmiotu zamierza się go pozbyć.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa o Inspekcji Ochrony Środowiska

Rodzaje kontroli (planowe, pozaplanowe, interwencyjne).

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

k.p.a.

Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

p.p.s.a. art. 200

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 205 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie art. 14 § 1

Rozporządzenie ws. Przemieszczania Odpadów art. 4

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1013/2006 w sprawie przemieszczania odpadów

Ustawa o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów art. 32 § 2

Ustawa o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów art. 2 § 35

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1157 w sprawie przemieszczania odpadów art. 85 § 2

Europejskie prawo o klimacie art. 4 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej

Dyrektywa ws. Pojazdów Wycofanych z Eksploatacji art. 7 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji

u.o. art. 41 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów

Ustawa z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów art. 32 § 2

u.i.o.ś. art. 11 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'pozbycie się'.

TUE art. 4 § 3

Traktat o Unii Europejskiej

Konstytucja RP art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 7

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Konstytucja RP art. 91 § 3

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odpad'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'odzysk'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'zapobieganie powstawaniu odpadów'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'ponowne użycie'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przygotowanie do ponownego użycia'.

u.o. art. 3 § 1

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Definicja 'przetwarzanie odpadów'.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o działaniach służących wyeliminowaniu naruszeń.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

k.p.a.

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego

Nie stosuje się do ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia zarządzenia pokontrolnego.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole planowe i pozaplanowe.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Kontrole interwencyjne.

u.i.o.ś. art. 9 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Definicja kontroli interwencyjnych.

u.i.o.ś. art. 10b § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Czynności inspektorów w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przeciwko środowisku.

u.i.o.ś. art. 10b § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Sankcje i środki wychowawcze.

u.i.o.ś. art. 2 § 1

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Właściwość organu Inspekcji Ochrony Środowiska.

u.i.o.ś. art. 12 § 2

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska

Obowiązek informowania o podjętych działaniach.

u.o.

Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach

Skład orzekający

Diana Trzcińska

sędzia

Justyna Dudek-Sienkiewicz

przewodniczący sprawozdawca

Krzysztof Kaszubowski

sędzia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów

Drafting pism i dokumentów

Odpowiedzi na pytania prawne

Pogłębiona analiza z doktryny

Wypróbuj Asystenta AI za darmo

Powiązane tematy

odpady rdzenie samochodowe regeneracja odpady samochodowe ochrona środowiska zarządzenie pokontrolne inspekcja ochrony środowiska gospodarka odpadami gospodarka o obiegu zamkniętym prawo UE

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony

II SA/Gd 97/25 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-07-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Diana Trzcińska
Justyna Dudek-Sienkiewicz /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Kaszubowski
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku
Uchylono zaskarżony akt w części
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 824
art. 12 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski Sędziowie: Sędzia WSA Diana Trzcińska Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Katarzyna Sałek-Gałązka po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na zarządzenie pokontrolne Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura w Słupsku z dnia 5 grudnia 2024 r. nr 114/2024 w przedmiocie nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepisów ochrony środowiska 1. uchyla punkty 2, 3 i 4 zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego, 2. oddala skargę w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura w Słupsku na rzecz strony skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. kwotę 1177 zł (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
L. Sp. z o.o. wniosła skargę na zarządzenie pokontrolne z dnia 5 grudnia 2024 r. nr 114/2024 wydane przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska Delegatura w Słupsku.
Zaskarżonym zarządzeniem nakazano:
Prowadzić instalację w sposób zapewniający dotrzymanie warunków określonych w pkt III oraz w VI decyzji Prezydenta Miasta Słupska z dnia 6 marca 2023 r. znak: GKiOŚ.ROŚ.6221.13.2022.IŻ - pozwolenie na wytwarzanie odpadów, w zakresie ilości odpadów poszczególnych przewidzianych do wytworzenia w ciągu roku oraz w zakresie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowania odpadów. Termin wykonania: od dnia otrzymania zarządzenia.
W przypadku kontynuowania przetwarzania odpadów o kodzie 16 01 22 należy uzyskać zezwolenie na przetwarzanie odpadów. Termin wykonania: od dnia otrzymania zarządzenia.
Odbiór odpadów w postaci rdzeni samochodowych przemieszczanych zza granicy dokonywać tylko w zakresie odpadów przemieszczanych legalnie, tj. po uprzednim przeprowadzeniu procedury uzyskania zgody lub zgłoszenia. Termin wykonania: od dnia otrzymania zarządzenia.
W przypadku kontynuowania działalności w zakresie wywozu odpadów w postaci rdzeni samochodowych dokonać uprzedniego pisemnego zgłoszenia właściwemu organowi wysyłki i za pośrednictwem tego organu. Termin wykonania: od dnia otrzymania zarządzenia.
W uzasadnieniu zarządzenia wyjaśniono, odnośnie do punktu pierwszego, że spółka dysponuje decyzją o pozwoleniu na wytwarzanie odpadów, wydaną w dniu 6 marca 2023 r. nr GKiOŚ.ROŚ.6221.13.2022.IŻ, dla instalacji zlokalizowanej w S. przy ul. P. [...]. W pkt III decyzji określono dopuszczalną ilość odpadów do wytworzenia w odniesieniu do poszczególnych kodów odpadów. Analiza ewidencji odpadów wykazała, że ilość ta została przekroczona w 2023 r. (w odniesieniu do odpadów o kodach 12 01 14, 11 01 13, 16 01 22) i w 2024 r. (w odniesieniu do odpadów o kodach 12 01 14 i 16 01 22).
Ponadto oględziny przeprowadzone 8 maja 2024 r. wykazały, że w miejscu magazynowania odpadów o kodzie 17 04 07 znajdowały się odpady o kodzie 16 01 17. Odpady o kodzie 08 01 11* magazynowane były w metalowych beczkach po 200 l zamiast w zbiorniku typu mauzer. Oględziny przeprowadzone 30 września 2024 r. wykazały, że odpady o kodzie 15 01 02 magazynowane były bezpośrednio na betonowym podłożu. Zgodnie z decyzją powinny być magazynowane na palecie. Odpady o kodzie 15 01 06 magazynowane były na palecie w kartonowym pudełku zamiast w zbiorniku typu mauzer. Odpady o kodzie 16 01 19 magazynowane były na paletach w drewnianej skrzyni i w kartonowym pudełku zamiast w worku typu big bag. Odpady o kodzie 16 01 17 magazynowane były w miejscu magazynowania odpadów o kodzie 17 04 07, 12 01 04, 12 01 03. Sposób magazynowania odpadów narusza pkt VI decyzji o pozwoleniu na wytwarzanie odpadów.
Odnośnie do punktu drugiego zarządzenia organ wyjaśnił, że w toku kontroli stwierdzono składowanie rdzeni samochodowych. Rdzenie te stanowią odpad w myśl art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2023r., poz. 1587). O zakwalifikowaniu rdzeni do odpadów świadczy przede wszystkim fakt, że już ich poprzedni posiadacze dokonali tzw. "pozbycia się", wobec czego rdzenie stały się odpadami przed nabyciem ich przez spółkę. Części te zostały usunięte z pojazdów z uwagi na zużycie, bez regeneracji rdzenie nie mogłyby być dalej wykorzystywane w tym samym celu, do którego zostały wyprodukowane. W większości przypadków rdzenie przeznaczone do regeneracji były transportowane oraz magazynowane w sposób, który nie chroni ich przed dalszymi uszkodzeniami, tj. luzem jak złom, bez opakowań jednostkowych, wyjątkiem była część rdzeni przekazywana przez I. Z informacji uzyskanych od pracownika firmy wynika, że w każdym transporcie znajdują się rdzenie, które ze względu na skalę uszkodzeń nie są zdatne do regeneracji. Powyższy stan rzeczy potwierdza również pismo GIOŚ z dnia 7 sierpnia 2023 r. dotyczące nielegalnego transgranicznego przemieszczenia odpadów z Wielkiej Brytanii do Polski do spółki L. ujawnionego w dniu 7 czerwca 2023 r.
W ocenie organu, L. Sp. z o.o. przetwarza odpady o kodzie 16 01 22 metodą odzysku R5 poprzez regenerację zużytych rdzeni samochodowych. Odpady przetwarzane są pod adresem ul. P. [..] w S. Pod adresem ul. P. [...] w S., a później po przeniesieniu przy ul. I. [...] w P., następuje natomiast wstępna weryfikacja rdzeni (metoda odzysku R12). Spółka nie posiada zezwolenia na prowadzenie działalności w tym zakresie. Rdzenie samochodowe pozyskiwane przez spółkę w celu ich regeneracji stanowią odpad o kodzie 16 01 22. L. sp. z o.o. przetwarzała więc odpady o kodzie 16 01 22 metodą odzysku R5 pod adresem P. [...] w S., a od maja pod adresem I. [...] w P. bez wymaganego zezwolenia na przetwarzanie odpadów, co stanowi naruszenie art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach.
W odniesieniu do punktu trzeciego i czwartego zarządzenia pokontrolnego, organ wyjaśnił, że rdzenie samochodowe zakwalifikowane zostały zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 2 stycznia 2020 r. w sprawie katalogu odpadów do kodu 16 01 22 – inne niewymienione odpady nie zostały sklasyfikowane pod żadnym kodem w załączniku III, IV lub VIA do rozporządzenia (WE) nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14.06.2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. UE 2 Nr 190 str. 1 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem. Stanowią one odpad spoza listy. W przypadku przemieszczania tego typu odpadów obowiązuje procedura uprzedniego zgłoszenia i zgody, która określona została w art. 4 rozporządzenia. Niestosowanie powyższych procedur spełnia definicję nielegalnego transgranicznego przemieszczania odpadów, o którym mowa w art. 2 ust. 35 lit. a i b rozporządzenia. Przywóz zużytych rdzeni samochodowych zza granicy dokonywany był bez zgłoszenia i zgody państw zainteresowanych przemieszczeniem. W toku kontroli nie udało się określić dokładnej ilości przywożonych i wywożonych odpadów o kodzie 16 01 22.
W ocenie organu, Spółka odsyłała odpady w postaci rdzeni samochodowych zleconym transportem, po dokonaniu ich selekcji i przetworzeniu ich poprzez regenerację (metoda odzysku R5), a część rdzeni, które nie zostały zakwalifikowane do regeneracji wysyłała z powrotem za granicę - jest więc organizatorem przemieszczenia odpadów. Poprzez brak uprzedniego pisemnego zgłoszenia właściwemu organowi wysyłki i za pośrednictwem tego organu zorganizowania przemieszczenia naruszono art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów, co stanowi nielegalne przemieszczenie odpadów.
Organ wyjaśnił też, że rozporządzenie WE nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. UE 2 Nr 190 str. 1 ze zm.) zostało wprawdzie uchylone rozporządzeniem 2024/1157 z dnia 11 kwietnia 2024 r. w sprawie przemieszczania odpadów, niemniej w myśl art. 85 ust. 2 rozporządzenia UE nr 1013/2006 co do zasady - z wyjątkami wskazanymi w tym przepisie - stosuje się je do 21 maja 2026 r.
L. Sp. z o.o. wniosła skargę na powyższe zarządzenie pokontrolne, zaskarżając je w całości. Podniosła, że organ przyjął interpretację, zgodnie z którą rdzenie przeznaczone do regeneracji stanowią odpady, a proces regeneracji rdzeni i wstępna weryfikacja stanowią odzysk. W konsekwencji organ zarządził spełnienie przez skarżącą, wynikających z przepisów, obowiązków prawnych, mających zastosowanie przy przyjęciu, że rdzenie stanowią odpady, a proces regeneracji odzysk. Zarządzenie pokontrolne zostało sformułowane w ten sposób, że aby skarżąca mogła kontynuować działalność w zakresie regeneracji rdzeni, musi uprzednio zadośćuczynić tym obowiązkom, tj. w szczególności uzyskać zezwolenie na przetwarzanie odpadów. Zdaniem skarżącej zaskarżone zarządzenie zostało wydane wskutek naruszenia szeregu przepisów, w tym m.in.:
1/ art. 2 i art. 7 Konstytucji RP poprzez niewyjaśnienie okoliczności dotyczących każdego rdzenia, a dopiero to pozwoliłoby określić, czy dochodzi do "pozbycia się" konkretnych rdzeni, a zatem, czy muszą one zostać zakwalifikowane jako "odpady" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach ("u.o."). Organ nie wyjaśnił też, na czym polega wstępna weryfikacja rdzeni prowadzona przez skarżącą, co dopiero umożliwiłoby ocenę tego, czy stanowi ona proces odzysku R12 oraz na czym szczegółowo polega regeneracja rdzeni, co dopiero umożliwiłoby ocenę tego, czy stanowi ona proces odzysku R5.
2/ art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska ("u.i.o.ś.") w zw. z art. 11 ust. 1 u.i.o.ś. poprzez:
- wydanie zarządzenia pokontrolnego w ślad za uprzednio przeprowadzoną kontrolą wszczętą na skutek okoliczności ustalonych w toku czynności przeprowadzonych na podstawie art. 10b ust. 1 i 2 u.i.o.ś. pomimo, że notatka urzędowa z dnia 31 stycznia 2024 r. stanowiąca załącznik nr 2 do Protokołu Kontroli nie zawiera załączników z czynności przeprowadzonych na podstawie art. 10b ust. 1 i 2 u.i.o.ś. dokumentujących przebieg tych czynności, w konsekwencji nie zostało udowodnione, że wszczęcie kontroli było uzasadnione wynikiem czynności przeprowadzonych na podstawie art. 10b ust. 1 i 2 u.i.o.ś., a zatem że wszczęcie kontroli było legalne, podczas gdy kontrola została wszczęta w związku z ustaleniami dokonanymi w ramach czynności przeprowadzonych w trybie art. 10b ust. 1 i 2 u.i.o.ś., tak więc zarządzenie pokontrolne mogło być wydane wyłącznie, jeżeli organ ustalił, że zaistniały podstawy do wszczęcia kontroli na podstawie dowodów z przebiegu tych czynności, które powinny być załączone do notatki urzędowej z dnia 31 stycznia 2024 r., stanowiącej załącznik nr 2 do protokołu kontroli;
- wydanie zarządzenia pokontrolnego w oparciu o okoliczność, że w każdym transporcie rdzeni do skarżącej znajdują się rdzenie, które ze względu na skalę uszkodzeń nie są zdatne do regeneracji, która została stwierdzona poza kontrolą, podczas gdy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś. w zw. z art. 11 ust. 1 u.i.o.ś. organ mógł wydać zarządzenie pokontrolne wyłącznie na podstawie ustaleń poczynionych w toku kontroli, stwierdzonych w protokole kontroli;
- wydanie zarządzenia pokontrolnego w oparciu o okoliczności dotyczące sposobu transportu rdzeni i ich stanu technicznego stwierdzone w piśmie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 7 sierpnia 2023 r., podczas gdy pismo GIOŚ nie zostało załączone do protokołu kontroli, a zatem organ nie miał prawa przyjmować ustaleń kontroli w oparciu o to pismo,
- wydanie zarządzenia pokontrolnego, w uzasadnieniu którego wskazano m.in. że "oględziny przeprowadzone 8.05.2024 r. wykazały, że w miejscu magazynowania odpadów o kodzie 17 04 07 znajdowały się odpady o kodzie 16 01 17", co nie zostało wyrażone w protokole oględzin zakładu skarżącej przy ul. P. [...] w S. z dnia 8 maja 2024 r.
3/ art. 3 ust. 1 pkt 6 u.o. poprzez błędną wykładnię pojęcia "pozbycie się" przedmiotu, decydującą o możliwości zakwalifikowania danego przedmiotu jako odpadu, polegającą na przyjęciu przez organ, że jedyną i zarazem wystarczającą przesłanką uznania, że doszło do "pozbycia się" przedmiotu jest fizyczna utrata kontroli nad przedmiotem, podczas gdy pojęcie "pozbycie się" powinno być rozumiane jako zasadnicza zmiana przeznaczenia przedmiotu odmienna od głównego celu, dla którego dany przedmiot został wyprodukowany, w szczególności gdy nowy sposób użytkowania przedmiotu mógłby negatywnie wpływać na człowieka lub środowisko,
4/ art. 3 ust. 1 pkt 6 u.o., art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej w zw. z art. 91 ust. 3 Konstytucji, art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1119 w sprawie ustanowienia ram na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmiany rozporządzeń (WE) nr 401/2009 i (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie) w zw. z art. 4 ust. 1 Europejskiego Prawa o Klimacie oraz art. 7 ust. 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE z dnia 18 września 2000 r. w sprawie pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dyrektywa ws. Pojazdów Wycofanych z Eksploatacji), poprzez błędną wykładnię pojęcia "odpad", tj. z pominięciem zasady prowspólnotowei wykładni prawa polskiego w sytuacji, w której prawo unijne kładzie duży nacisk na gospodarkę obiegu zamkniętego, której pełne wprowadzenie ma służyć osiągnięciu przez Unię Europejską do 2050 r. neutralności klimatycznej, co stanowi prawnie wiążący cel, podczas gdy zastosowanie tej zasady skutkowałoby wzmocnieniem konkluzji wynikającej z przepisów w związku ze stanem faktycznym tej sprawy, że rdzenie nie stanowią odpadów, a ich regeneracja nie stanowi odzysku;
5/ art. 3 ust. 1 pkt 14 u.o., załącznika nr 1 do u.o., art. 3 ust. 1 pkt 33 u.o. i art. 3 ust. 1 pkt 18 u.o. poprzez błędną wykładnię pojęcia "odzysk", tj. z pominięciem pojęcia "zapobiegania powstawaniu odpadów" polegającą na przyjęciu, że proces regeneracji, któremu skarżąca poddaje rdzenie stanowi odzysk odpadów metodą odzysku R5 oraz że wstępna weryfikacja przez skarżącą rdzeni samochodowych stanowi odzysk odpadów metodą odzysku R12, podczas gdy proces regeneracji rdzeni, w tym wstępna weryfikacja rdzeni jako pierwszy etap tego procesu w ogóle nie stanowi odzysku odpadów, lecz "zapobieganie powstawaniu odpadów" w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 33 u.o., a konkretnie "ponowne użycie", które zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 18 u.o. oznacza: "działanie polegające na wykorzystywaniu produktów lub części produktów niebędących odpadami ponownie do tego samego celu, do którego były przeznaczone",
6/ art. 2 pkt 35 lit. a i b Rozporządzenia WE nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów w zw. z art. 3 ust. 1 lit. b tiret iii Rozporządzenia ws. Przemieszczania Odpadów w zw. z art. 4 Rozporządzenia ws. Przemieszczania Odpadów w zw. z art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o międzynarodowym przemieszczaniu odpadów poprzez bezpodstawne zastosowanie tych przepisów wobec rdzeni transportowanych do skarżącej zza granicy w celu regeneracji, mimo że nie stanowią one odpadów oraz nie były transportowane w celu poddania ich procesom odzysku, podczas gdy Rozporządzenie ws. Przemieszczania Odpadów może mieć zastosowanie jedynie wobec odpadów, a rdzenie przywożone do Polski nie stanowią odpadów, a także procedura uprzedniego zgłoszenia i zgody na transgraniczne przemieszczanie odpadów ma zastosowanie, gdy odpady niesklasyfikowane pod żadnym kodem w załączniku III, IIIB, IV lub IVA do Rozporządzenia ws. Przemieszczania Odpadów mają być poddane procesom odzysku, a rdzenie transportowane do Skarżącej nie tylko nie stanowią odpadów, ale również nie mają być poddane procesom odzysku.
7/ art. 2 pkt 35 lit. a i b Rozporządzenia ws. Przemieszczania Odpadów art. 3 ust. 1 lit. b tiret iii Rozporządzenia ws. Przemieszczania Odpadów w zw. z art. 4 Rozporządzenia ws. Przemieszczania Odpadów poprzez bezpodstawne zastosowanie tych przepisów wobec rdzeni wywożonych z Polski wobec braku możliwości ich regeneracji, podczas gdy Rozporządzenie ws. Przemieszczania Odpadów może mieć zastosowanie jedynie wobec odpadów, a rdzenie wywożone z Polski nie stanowią odpadów, ponieważ są one nadal sprawne, mimo że nie spełniają stosowanych przez skarżącą kryteriów przyjęcia do regeneracji ("Kryteria Przyjęcia do Regeneracji L."), a ponadto procedura uprzedniego zgłoszenia i zgody na transgraniczne przemieszczanie odpadów ma zastosowanie w sytuacji, gdy odpady niesklasyfikowane pod żadnym kodem w załączniku III, IIIB, IV lub IVA mają być poddane procesom odzysku, a rdzenie wywożone z Polski nie tylko nie stanowią odpadów, ale również nie mają być poddane procesom odzysku.
W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów wskazanych w uzasadnieniu skargi, na okoliczności tam wskazane.
W uzasadnieniu skargi wskazano m.in., że regeneracja rdzeni jest procesem, który nie ma swojej ustawowej definicji. W praktyce to wieloetapowy proces, w ramach którego używane, lecz sprawne rdzenie poddawane są czynnościom mającym na celu przywrócenie ich oryginalnych parametrów technicznych i użytkowych. Skarżąca pozyskuje rdzenie kupując je. Jeżeli na etapie weryfikacji jakościowej okaże się, że dany rdzeń nie jest zdatny do dalszego użytkowania, skarżąca uznaje go za odpad i pozbywa się go zgodnie z Pozwoleniem na Wytwarzanie Odpadów. Jeżeli na etapie weryfikacji jakościowej okaże się, że dany rdzeń jest zdatny do dalszego użytkowania, ale nie spełnia kryteriów L., taki rdzeń jest odsyłany do dostawcy, w tym za granicę. Odesłanie rdzeni z powrotem do dostawcy miało miejsce wyłącznie w jednostkowych sytuacjach.
Skarżąca podkreśliła, że zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 6 u.o. przez odpady rozumie się każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany, przy czym pojęcie "pozbycie się" nie jest zdefiniowane w przepisach, powinno ono jednak być rozumiane jako zasadnicza zmiana przeznaczenia przedmiotu odmienna od głównego celu, dla którego dany przedmiot został wyprodukowany, w szczególności gdy nowy sposób użytkowania przedmiotu mógłby negatywnie wpływać na człowieka lub środowisko. W tym kontekście wskazano na brak możliwości kwalifikowania rdzeni samochodowych jako odpadów. Ponadto dla ustalenia, czy dana substancja lub przedmiot stanowi odpad kluczowe jest ustalenie realnego postępowania wytwórcy z substancją lub przedmiotem w kontekście subiektywnej jego woli (zamiaru). W sytuacji gdy wytwórca substancji lub przedmiotu traktuje substancję lub przedmiot jako cenny surowiec, który może być wykorzystany w określonym procesie przemysłowym, substancja lub przedmiot nie mogą być traktowane jako odpad.
Organ pominął okoliczności świadczące o tym, że nabywane przez skarżącą rdzenie samochodowe przeznaczone do regeneracji, po wymontowaniu z pojazdów są nadal sprawne i mogą być nadal bez regeneracji używane zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem, a regeneracja wykonywana przez skarżącą obejmuje wyłącznie działania niestanowiące napraw, dzięki którym rdzenie przywracane są do stanu technicznego odpowiadającego fabrycznie nowym częściom samochodowym i tym samym wydłużany jest czas ich eksploatacji. Oznacza to, że rdzenie nie stają się odpadami przed dostarczeniem ich do spółki. Skarżąca stanowczo zaprzeczyła także, jakoby prowadziła jakikolwiek odzysk odpadów, ponieważ rdzenie nie są odpadami.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie wskazując, że o kwalifikacji danego przedmiotu jako odpadu rozstrzyga przesłanka pozbycia się, mogącego być działaniem faktycznym, zamierzonym lub nakazanym. Zaistnienie tej przesłanki można więc stwierdzić wyłącznie na podstawie zachowania posiadacza przedmiotu, z uwzględnieniem okoliczności obiektywnych umożliwiających odtworzenie zamiaru, jaki mu przyświecał w stosunku do tego przedmiotu. Nie chodzi tu przy tym o utratę kontroli nad przedmiotem, lecz o zasadniczą zmianę jego wykorzystania, odmienną od głównego przeznaczenia, do którego przestał on się nadawać. Pozbyciem się przedmiotu będzie również przekazanie go (zbycie) innemu podmiotowi, który będzie go wykorzystywał w inny, zasadniczo odmienny od dotychczasowego sposób. Odpadami mogą być więc także materiały podlegające ponownemu gospodarczemu wykorzystaniu i mogące być w związku z tym przedmiotem transakcji handlowej jako dobro określonej wartości ekonomicznej. W kategorii odpadów mogą być traktowane także przedmioty podlegające powtórnemu gospodarczemu wykorzystaniu, w tym poddawane procesom odzysku. Kluczowe znaczenie ma wola pozbycia się przedmiotowych części z uwagi na ich zużycie. Już sama okoliczność, że części wymagają regeneracji świadczy o tym, że ich zużycie, niezależnie od jego stopnia, uniemożliwiało ich dalsze użytkowanie zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem. W konsekwencji sporne części samochodowe należało uznać za odpad w dacie ich pozbycia się przez dotychczasowych posiadaczy, co nastąpiło przed ich międzynarodowym przemieszczeniem. Wypełniają zatem definicję odpadu z przepisów art. 3 pkt 1 dyrektywy 2008/98, jak i art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o opadach - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1.10.2024 r., III OSK 3756/21.
Organ podkreślił, że wbrew aktualnym twierdzeniom skarżącej, która wywodzi, że kupowane rdzenie są sprawne, a jedynie używane, wedle ustaleń organu weryfikacja zdatności rdzeni do poddawania ich procesom regeneracji odbywa się dopiero na terenie Polski po ich przywiezieniu zza granicy. Przesłuchiwany w dniu 10 listopada 2023 r. M. A. wskazał, że dopiero na etapie rozładowywania transportu części samochodowych przywiezionych zza granicy są one poddawane weryfikacji i że praktycznie w każdym transporcie są bardzo uszkodzone części lub takie, które w tym transporcie w ogóle nie powinny się znaleźć, np. drążek, co świadczy o tym, że skarżąca nie weryfikuje sprawności używanych części samochodowych na etapie ich sprowadzania zza granicy. Także sposób transportu tych części nie zabezpiecza ich przed uszkodzeniami, co byłoby niezbędne w przypadku, w którym spółka przywoziłaby zza granicy używane, ale sprawne części samochodowe. Sam sposób postępowania z rdzeniami samochodowymi już po przywiezieniu ich do kraju także wskazuje na to, że aktualne twierdzenia kontrolowanego, że kupuje on używane, ale wciąż sprawne części samochodowe są formułowane wyłącznie na potrzeby skargi, ale nie odpowiadają rzeczywistości. Czynności kontrolne wykazały, że na terenie spółki rdzenie magazynowane były w sposób, który nie chronił ich przed dalszymi uszkodzeniami, tj. luzem jak złom, bez opakowań jednostkowych, które z natury rzeczy chronią towar przed uszkodzeniem.
Organ podkreślił też, że produkt używany to produkt sprawny, który może być dalej użytkowany zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem. W przypadku części samochodowych miałoby to miejsce, jeżeli używana i sprawna część została wymontowana z danego pojazdu i wmontowana w innym pojeździe bez konieczności przeprowadzenia naprawy lub regeneracji tej części. W przypadku sprzedaży używanego produktu na rzecz innego odbiorcy, który dalej użytkowałby ten produkt zgodnie z jego pierwotnym przeznaczeniem, nie można mówić o "pozbyciu się", bowiem ma zastosowanie definicja "ponownego użycia". Natomiast w odniesieniu do spornych części samochodowych mamy do czynienia z przygotowaniem do ponownego użycia (art. 3 ust. 1 pkt 22 ustawy o odpadach), przez które rozumie się odzysk polegający na sprawdzeniu, czyszczeniu lub naprawie, w ramach którego produkty lub części produktów, które wcześniej stały się odpadami, są przygotowane do tego, aby mogły być ponownie wykorzystane - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1.10.2020 r., II OSK 16919/18. Zatem jako odpady traktowane są nie tylko przedmioty, które posiadacz uważa za zbędne i których chciałby się pozbyć, ale także takie, które podlegają dalszym procesom odzysku w celu ich gospodarczego wykorzystania.
Odwołując się do pisma Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z 6 maja 2024 r. organ wskazał, że w projekcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymogów w zakresie obiegu zamkniętego w odniesieniu do projektowania pojazdów oraz zarządzania pojazdami wycofanymi z eksploatacji, zmieniającym rozporządzenia 2018/858 i 2019/1020 oraz uchylającego dyrektywy 2000/53/WE i 2005/64 WE w art. 31 ust. 1 wskazuje się, że wszystkie części i komponenty usunięte z pojazdu wycofanego z eksploatacji podlegają ocenie w celu ustalenia, czy nadają się m.in. do ponownego użycia albo regeneracji lub odnowienia. W tym przypadku części i komponenty, które nadają się do ponownego użycia, regeneracji lub odnowienia, nie uznaje się za odpady. Oznacza to, że obowiązek dokonywania oceny usuniętych z pojazdu wycofanego z eksploatacji części i komponentów w kontekście możliwości ponownego użycia i regeneracji, a zatem nieuznania ich za odpad, jest dopiero na etapie procedowania, a nie stanowi zmiany przepisów prawa powszechnie obowiązującego.
Organ wyjaśnił następnie, że na podstawie wyników czynności kontrolnych przeprowadzonych w zakładach skarżącej zostało wydane zarządzenie pokontrolne, wydane w oparciu o przepisy ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska. Zarządzenie pokontrolne zawiera ustalony stan faktyczny sprawy, tj. wskazuje ustalone naruszenia i sposób ich usunięcia.
W piśmie procesowym z dnia 29 maja 2025 r. skarżąca udzieliła repliki na odpowiedź na skargę, do której załączyła opinie prywatne w postaci ekspertyzy sporządzonej w dniu 27 marca 2025 r. przez prof.dr.hab. B. R. w sprawie statusu prawnego rdzeni przeznaczonych do regeneracji, opinię prawną sporządzoną w dniu 25 kwietnia 2025 r. przez radcę prawnego D. C. oraz aplikanta radcowskiego M. G. z P. sp.k. dotyczącą statusu prawnego rdzeni przeznaczonych do regeneracji, stanowisko Stowarzyszenia [...] w sprawie statusu prawnego używanych części samochodowych podlegających procesowi regeneracji z dnia 5 maja 2025 r. W replice skarżąca podkreśliła m.in., że powołane przez organ w odpowiedzi na skargę orzeczenia sądów administracyjnych dotyczą innych stanów faktycznych, tj. takich, w których zgodnie z fakturami, przedmiotem sprzedaży był "złom". To właśnie te okoliczności, a nie kwestia poddawania części samochodowych procesowi regeneracji przesądziły o przyjęciu przez NSA, że części nabywane przez skarżącego stanowiły odpady. W tej sprawie takie okoliczności nie zachodzą. Skarżąca podkreśliła, że fakt poddania rdzeni procesowi regeneracji nie stanowi przesłanki przesądzającej o statusie samych rdzeni. Kwestią przesądzającą o możliwości zakwalifikowania rdzeni jako odpadów jest seplenienie przesłanki "pozbycia się", nie zaś poddanie rdzeni procesowi regeneracji. Twierdzenie przez organ, że już sama okoliczność, że rdzenie wymagają regeneracji przesądza o tym, że są odpadami, potwierdza jedynie, że organ nie wyjaśnił, na czym polega proces regeneracji rdzeni i w konsekwencji, czy może on być kwalifikowany jako proces odzysku. Skarżąca opisała przebieg procesu weryfikacji rdzeni przed ich nabyciem i przedstawiła zdjęcia przykładowych faktur dotyczących sprzedaży rdzeni skarżącej przez corebrokerów jak też zdjęcia z aplikacji administrowanej przez dystrybutora obrazujących przebieg procesu zamawiania rdzenia. Przedstawiła również swoje stanowisko, pozostające w kontrze do stanowiska organu, w kwestii zakwalifikowania przez organ procesu rdzeni jako przygotowania do ponownego użycia, uznania przez WIOŚ, że ustalenia dokonane w trybie art. 10b u.i.o.ś. w przedmiocie naruszeń przepisów dotyczących gospodarki odpadami mogły stanowić podstawę do wszczęcia kontroli oraz uznania przez WIOŚ, że zarządzenie pokontrolne zostało wydane na podstawie ustaleń kontroli.
Na rozprawie w dniu 18 czerwca 2025 r. pełnomocnik wyjaśnił, że dowody przedstawione na etapie postępowania sądowego nie były przedstawione w trakcie kontroli, kontrolujący ograniczyli się do tego, co zobaczyli na terenie zakładu. Kontrolowany zwracał uwagę w trakcie czynności kontrolnych, że stosuje kryteria kwalifikacji jakości rdzeni. Sam jednak nie przedstawił tych dokumentów, bo nie miał świadomości, że będą wymagane.
W dniu 30 czerwca 2025 r. skarżąca złożyła załącznik do protokołu rozprawy z dnia 18 czerwca 2025 r. wyjaśniając, że przedstawiane w toku postępowania sądowego dowody nie były przedstawiane kontrolującym, gdyż nie byli oni tymi dowodami zainteresowani. Kontrolujący byli informowani o obowiązujących w spółce procedurach, wskazywany im był system WMS, przeglądali oni faktury zakupowe, niemniej jednak nie uznali oni tych dowodów za istotne. Potrzeba ich przedstawienia pojawiła się dopiero po wydaniu zaskrzonego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna.
Przedmiotem kontroli legalności działania administracji publicznej w niniejszej sprawie jest opisane na wstępie zarządzenie pokontrolne wydane przez PWIOŚ.
Podstawą materialną do wydania tego aktu stanowił art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U. z 2023 r., poz. 824 ze zm.), zwanej dalej u.i.o.ś. Zgodnie z tym przepisem na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska może wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej. Zgodnie natomiast z art. 12 ust. 2 u.i.o.ś kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowana osoba fizyczna, w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym, mają obowiązek poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych naruszeń.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 maja 2023 r., sygn. akt III OSK 2163/21, jakkolwiek zarządzenie pokontrolne poddaje się kognicji sądów administracyjnych, to jednak zakres tej kontroli nie jest taki sam, jak w przypadku kontroli decyzji lub postanowienia wydanych w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. Wynika to ze specyfiki zarządzenia pokontrolnego, które powinno wskazywać adresatowi nieprawidłowości w zakresie nałożonych na niego obowiązków o charakterze publicznoprawnym w przedmiocie ochrony środowiska. Zarządzenie pokontrolne wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska powinno m.in. nakładać następujące obowiązki na jego adresata w zależności od występującego w danej sprawie stanu faktycznego i stanu prawnego. Po pierwsze, usunięcie ustalonych naruszeń w jego działalności, które są związane z nieprzestrzeganiem odpowiednich przepisów materialnego prawa ochrony środowiska. Po drugie, jeżeli zachodzi taka okoliczność, wystąpienie do właściwego miejscowo i rzeczowo organu ochrony środowiska w celu "uporządkowania" stanu formalnoprawnego kontrolowanego podmiotu w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej oddziaływującej na środowisko. Po trzecie, określenie planowanych działań, które powinny zapobiegać wystąpieniu tego rodzaju nieprawidłowej działalności gospodarczej uciążliwej dla środowiska. Zarządzenie pokontrolne nie stanowi sankcji administracyjnej, ponieważ nie nakłada dodatkowych obowiązków, lecz stanowi tylko "przypomnienie" o obowiązkach, które wynikają z przepisów prawa ochrony środowiska regulujących działalność danego przedsiębiorcy.
Na podstawie tak zakreślonych ram prawnych w zakresie dokonywanej przez wojewódzki sąd administracyjny kontroli legalności zarządzenia pokontrolnego stwierdzić należy, że sąd ten nie jest uprawniony do badania legalności ustaleń faktycznych ujętych w protokole kontroli. W takiej sytuacji, przedmiotem kontroli nie byłoby bowiem zarządzenie pokontrolne, ale dokument w postaci protokołu kontroli. Z tego względu do wydawania zarządzeń pokontrolnych nie stosuje się przepisów z ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572) – zwanej dalej k.p.a. odnośnie ustaleń stanu faktycznego i uzasadnienia, zarówno w stosunku do czynności kontrolnych, jak i wydania zarządzenia pokontrolnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OSK 1091/21 oraz z 20 września 2022 r., sygn. akt III OSK 1242/21). Zarządzenie pokontrolne, w przeciwieństwie do decyzji wymierzającej karę za naruszenie wymagań ochrony środowiska, ma formę sygnalizacyjną i adresat takiego zarządzenia w zakreślonym terminie jest zobowiązany do wyjaśnienia jakie działania w związku z tym zarządzaniem podjął. Z pełnych gwarancji procesowych, wynikających z przepisów k.p.a., strona może więc skorzystać, jeśli na skutek niewykonania zarządzenia pokontrolnego zostanie wszczęte postępowanie administracyjne przewidziane przepisami stosownej ustawy z zakresu materialnego prawa ochrony środowiska (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2479/17).
Charakter prawny zarządzania pokontrolnego powoduje, że Sąd rozpoznając skargę na takie zarządzenie dokonuje badania w zakresie sprawdzenie czy: kontrola została przeprowadzona przez właściwy, powołany do tego organ, czy treść zarządzenia koresponduje z ustaleniami poczynionym w protokole kontroli oraz czy treść zarządzenia pokontrolnego znajduje oparcie w powszechnie obowiązujących przepisach prawa.
W realiach rozpoznawanej sprawy kontrola została przeprowadzona przez organ do tego uprawniony (zob. art. 2 ust. 1 ww. ustawy), co nie jest przedmiotem sporu.
Zastrzeżenia natomiast budzi treść zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego w kontekście ustaleń poczynionych w protokole kontroli i powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Z tego względu zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach, ponieważ prawidłowa wykładnia tego przepisu przekładać się będzie na ocenę, czy ustalenia protokołu kontroli były wystarczające do sformułowania zaskarżonego zarządzenia w oparciu o poprawnie zastosowane powszechnie obowiązujące przepisy prawa.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach, przez odpady rozumie się każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany. Przepis ten stanowi implementację art. 3 pkt 1 dyrektywy nr 2008/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylającej niektóre dyrektywy (Dz.Urz. UE L z 2008 r. poz. 312, s. 3). Konieczne jest zatem ustalenie, czy zbywca przedmiotu zamierzał się go pozbyć nie widząc dla niego innego zastosowania. Jest to warunek konieczny dla przyjęcia, że dany przedmiot stanowi odpad. Pojęcie "pozbycie się", które stanowi przesłankę do uznania za odpad, oznacza zmianę sposobu użytkowania wskazanego przedmiotu, czyli użytkowanie w inny sposób niż nakazuje to przeznaczenie danego przedmiotu, a nowy sposób użytkowania mógłby wywoływać niekorzystne oddziaływanie na środowisko.
Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 1 października 2024 r., III OSK 3756/21, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zakwalifikowanie substancji lub przedmiotu jako "odpadów" wynika przede wszystkim z zachowania posiadacza i ze znaczenia terminu "pozbywać się" (wyrok z 4 lipca 2019 r., Tronex, C 624/17, EU:C:2019:564, pkt 17 i przytoczone tam orzecznictwo). W odniesieniu do pojęcia "pozbywać się" z utrwalonego orzecznictwa wynika również, że należy je interpretować z uwzględnieniem celu dyrektywy 2008/98, którym zgodnie z motywem 6 tej dyrektywy jest zmniejszenie negatywnych skutków wytwarzania odpadów i gospodarowania nimi dla zdrowia ludzkiego i środowiska. Pojęcie to wymaga również wykładni w świetle art. 191 ust. 2 TFUE, który stanowi, że polityka Unii Europejskiej w dziedzinie środowiska stawia sobie za cel wysoki poziom ochrony i opiera się w szczególności na zasadach ostrożności i działania zapobiegawczego. Wynika z tego, że pojęcia "pozbywać się", a zatem i pojęcia "odpadów" w rozumieniu art. 3 pkt 1 dyrektywy 2008/98, nie można interpretować w sposób zawężający. Pojęcie "pozbywać się" obejmuje zarówno "odzysk", jak i "unieszkodliwianie" danej substancji lub przedmiotu w rozumieniu art. 3 pkt 15 i pkt 19 dyrektywy 2008/98.
Z orzecznictwa TSUE wynika także, że to, czy dany przedmiot lub substancja stanowi "odpad" w rozumieniu dyrektywy 2008/98, należy ustalić w świetle wszystkich okoliczności, z uwzględnieniem celu tej dyrektywy i jej skuteczności, która nie powinna zostać naruszona, co jest szczególnie istotne w tej sprawie. Konkretne okoliczności mogą zatem stanowić wskazówkę występowania działania polegającego na pozbywaniu się, zamiaru pozbycia się lub zobowiązania do pozbycia się substancji lub przedmiotu w rozumieniu art. 3 pkt 1 dyrektywy 2008/98. System nadzoru i gospodarowania ustanowiony dyrektywą 2008/98 ma bowiem na celu objęcie swoim zakresem wszystkich przedmiotów i substancji, których ich właściciel się pozbywa, nawet jeżeli mają one wartość handlową i są gromadzone z powodów handlowych do celów recyklingu, regeneracji lub ponownego wykorzystania (zob. podobnie wyroki: z 24 czerwca 2008 r., Commune de Mesquer, C 188/07, EU:C:2008:359, pkt 40; z 3 października 2013 r., Brady, C 113/12, EU:C:2013:627, pkt 42 i przytoczone tam orzecznictwo).
W wyroku z 14 października 2020 r. w sprawie C-629/19 TSUE ponadto orzekł, że należy zwrócić szczególną uwagę, czy rozpatrywany przedmiot lub substancja nie są już przydatne dotychczasowemu właścicielowi, a więc czy przedmiot lub substancja stanowią obciążenie, którego posiadacz zamierza się pozbyć. Gdy taka sytuacja rzeczywiście ma miejsce, istnieje ryzyko, że posiadacz pozbędzie się danego przedmiotu lub substancji, które do niego należą, w sposób mogący szkodzić środowisku, w szczególności porzucając, wysypując lub unieszkodliwiając je w niekontrolowany sposób. Taki przedmiot lub substancja, wchodząc w zakres pojęcia "odpadów" w rozumieniu dyrektywy 2008/98, podlegają przepisom tej dyrektywy, co oznacza, że odzyskiwania lub unieszkodliwiania przedmiotu lub substancji należy dokonać bez zagrożenia zdrowia ludzi oraz bez stosowania procesów lub metod, które mogłyby szkodzić środowisku. W związku z tym stopień prawdopodobieństwa ponownego wykorzystania towaru, substancji lub produktu bez wstępnego przetwarzania stanowi istotną przesłankę ich kwalifikacji jako odpad. Przepisy dyrektywy 2008/98 dotyczą bowiem zapewnienia, żeby czynności odzyskiwania i unieszkodliwiania odpadów były wprowadzane w życie bez zagrożenia dla zdrowia ludzkiego oraz bez stosowania procesów lub metod, które mogłyby szkodzić środowisku. Uwzględniając obowiązek dokonania wykładni rozszerzającej pojęcia "odpadów", należy uznać, że dotyczy to jedynie sytuacji, w których ponowne wykorzystanie takiego towaru lub substancji jest nie tylko możliwe, ale i pewne, bez konieczności poddania w tym celu uprzedniemu procesowi odzyskiwania odpadów, o którym mowa w załączniku II do dyrektywy 2008/98. W kontekście tych rozważań TSUE konsekwentnie podkreśla, że to organy krajowe są właściwe do oceny okoliczności faktycznych rozpoznawanej przez nich sprawy i ustalenie, czy posiadacz przedmiotu lub substancji rzeczywiście miał zamiar ich "pozbycia się".
W konsekwencji wykładnia terminu "pozbycie się" powinna być indywidualizowana, w szczególności wówczas, gdy jest wątpliwe, czy dany przedmiot jest wskutek pozbycia się odpadem. Zgodnie z sugestiami zawartymi w orzecznictwie sądów UE wykładnia taka powinna brać pod uwagę ogólne cele przepisów dotyczących gospodarowania odpadami, a więc w przypadku polskiej ustawy o odpadach – ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju.
Stwierdzenie istnienia unijnego prawa gospodarowania odpadami w systemie europejskiego prawa ochrony środowiska oraz stopnia wewnętrznego jego zespolenia, jest szczególnie ważne z punktu widzenia procesu sądowego stosowania prawa krajowego. Polega on na takim doborze i powiązaniu wzajemnych celów regulacji prawnych (prawa krajowego i prawa unijnego), że w efekcie tworzą one określoną całość. Stosowanie każdej z tych części łącznie powinno przyczyniać się do osiągnięcia celu nadrzędnego jakim jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony środowiska, o którym mowa w art. 191 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U.z 2004 r. Nr 90 poz. 864/2, dalej: TFUE). W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości "zapewnienie wysokiego poziomu ochrony środowiska" rozumiane jest najczęściej jako jeden z celów ogólnych dyrektyw dotyczących ochrony środowiska (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 22 czerwca 2022 r., C-661/20, Komisja Europejska przeciwko Republice Słowackiej, LEX nr 3356056). Powiązanie celu ogólnego w postaci zapewnienia wysokiego poziomu ochrony środowiska z zasadami ogólnymi prawa ochrony środowiska dostrzegł Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 7 listopada 2018 r., C-461/17 (zob. wyrok TS z 7.11.2018 r., C-461/17, Brian Holandia i in. v. An Bord Pleanȧla, ZOTSiS 2018, nr 11, poz. I-883, LEX 2600158). W europejskim prawie gospodarowania odpadami ważne znaczenie ma stopień racjonalności celów oraz środki i metody osiągnięcia danego celu. Racjonalizacja w procesie tworzenia prawa powinna dotyczyć nie tylko celów, ale także instrumentów ich realizacji takich jak np. zasada prewencji. Ważne znaczenie dla jurysdykcji państw członkowskich ma uregulowanie w prawie UE kryteriów i metod klasyfikacji celów aktów prawnych pod kątem zapobiegania zagrożeniom spowodowanym przez odpady. Trybunał Sprawiedliwości dokonując wykładni pojęcia "odpady" odwołuje się bardzo często do celu dyrektywy, w której to pojęcie występuje (zob. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 12 grudnia 2013 r., C-241/12, Postępowania Karne Przeciwko Shell Nederland VerkoopmaatschappIj BV i Belgian Shell NV, ZOTSiS 2013, nr 12, poz. I-821, LEX 1396656).
W świetle powyższych rozważań nie ulega zatem wątpliwości, że sformułowana wyżej definicja odpadu jest definicją szeroką i musi ulegać doprecyzowaniu na gruncie poszczególnych stanów faktycznych.
Powyższe stwierdzenie nabiera istotnego znaczenia w tej sprawie, ze względu na specyfikę rynku producentów pojazdów i ich komponentów, który to rynek charakteryzuje się rosnącym deficytem surowców. Owe szczególne potrzeby branży motoryzacyjnej powodują wzrost roli recyklingu materiałów wykorzystywanych w regeneracji, co wpisuje się w strategie dotyczące gospodarki o obiegu zamkniętym. W lipcu 2023 r. opublikowano propozycję Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wymogów w zakresie obiegu zamkniętego w odniesieniu do projektowania pojazdów oraz zarządzania pojazdami wycofanymi z eksploatacji, zmieniające rozporządzenia (UE) 2018/858 i 2019/1020 oraz uchylające dyrektywy 2000/53/WE i 2005/64/WE (tzw. End-of-life vehicles Regulation - ELVR).
W uzasadnieniu wniosku wskazano m.in., że sektor motoryzacyjny odpowiada za znaczną część zużycia energii i zasobów materiałowych w Unii, a tym samym w dużym stopniu przyczynia się do powstawania gazów cieplarnianych. Produkcja pojazdów w państwach trzecich w celu wprowadzenia ich do obrotu na rynku Unii wnosi wkład w globalną emisję gazów cieplarnianych, która z kolei wywiera negatywny wpływ na środowisko w Unii. (...) Sektor motoryzacyjny jest jednym z największych użytkowników pierwotnego aluminium, pierwotnej stali i pierwotnych tworzyw sztucznych, które mają związek z produkcją nowych pojazdów wprowadzanych do obrotu na rynku Unii. Sytuacja ta może wywierać znaczący wpływ na środowisko w związku z zapotrzebowaniem na energię niezbędną do wydobycia i przetworzenia tych materiałów. Ślad środowiskowy związany z produkcją nowych pojazdów może wzrastać wraz z trwającą elektryfikacją floty, jak również z powodu powszechniejszego wykorzystania elektroniki w przyszłych modelach, przy czym oba te procesy wymagają znaczącej ilości surowców krytycznych i strategicznych oraz metali szlachetnych takich jak miedź i metale ziem rzadkich. W wyniku tych zmian etap produkcji może odznaczać się większym śladem środowiskowym niż etap użytkowania pojazdów. Co więcej, obecne wymogi w prawie Unii dotyczące gospodarowania odpadami skutkują niewystarczającym poziomem odzysku zasobów z pojazdów wycofanych z eksploatacji, przy czym istnieje znaczny potencjał zwiększenia ilości i jakości części, komponentów i materiałów przeznaczonych do ponownego użycia, regeneracji, odnowienia lub recyklingu pochodzących z pojazdów wycofanych z eksploatacji. Aby wyeliminować ten wpływ na środowisko i przyczynić się do obniżenia emisyjności sektora, należy usprawnić funkcjonowanie jednolitego rynku i przyspieszyć przechodzenie sektora motoryzacyjnego na gospodarkę o obiegu zamkniętym. Jest to zgodne z komunikatem Komisji z dnia 11 marca 2020 r. w sprawie nowego planu działania UE dotyczącego gospodarki o obiegu zamkniętym na rzecz czystszej i bardziej konkurencyjnej Europy, stanowiącym wezwanie do dokonania przeglądu obecnych przepisów z myślą o "propagowaniu modeli biznesowych o obiegu zamkniętym poprzez powiązanie kwestii projektowych z przetwarzaniem po wycofaniu z eksploatacji, o opracowaniu przepisów dotyczących obowiązkowej zawartości materiałów z recyklingu w przypadku niektórych materiałów komponentów oraz o poprawie wydajności recyklingu".
Co istotne, w punkcie 58 preambuły projektu rozporządzenia wskazano, cyt. "Uznając potencjał dotyczący w zakresie regeneracji i odnawiania w sektorze motoryzacyjnym oraz wkład tych działań w gospodarkę o obiegu zamkniętym, konieczne jest zapewnienie podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność w tym sektorze jasności prawa. Należy zatem doprecyzować (podkreślenie Sądu), że nie należy uznawać za odpady usuniętych z pojazdu wycofanego z eksploatacji części i komponentów, które nadają się do ponownego użycia, regeneracji lub odnowienia. Jest to konieczne w celu ułatwienia wysyłki, transportu lub jakiegokolwiek innego transferu takich części i komponentów. Odpowiednie organy krajowe powinny mieć możliwość zażądania dokumentacji od uprawnionego zakładu przetwarzania, który usunął daną część lub komponent, potwierdzającej w drodze specjalnej oceny techniczną przydatność odpowiednich części i komponentów do regeneracji, odnowienia lub ponownego użycia.".
Z powyższego fragmentu wynika, że celem ustawodawcy unijnego jest nie tyle wprowadzenie nowej regulacji zmieniającej dotychczasową, co usunięcie niejasności prawa (doprecyzowanie), że nie należy uznawać za odpady usuniętych z pojazdu wycofanego z eksploatacji części i komponentów, które nadają się do ponownego użycia, regeneracji lub odnowienia. Innymi słowy, nie jest tak, że dotychczasowe przepisy unijne jednoznacznie kwalifikowały poddawane regeneracji rdzenie samochodowe jako odpady. Taka kwalifikacja była oczywiście możliwa, zależało to jednak od okoliczności danej sprawy. Planowana regulacja natomiast ma za zadanie usunąć niepewność prawa w tym zakresie i wprowadzić jasne kryteria wykluczające traktowanie takich rdzeni jako odpady.
Powyższe regulacje nie są bez znaczenia dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Powoływanie się na powyższą unijną inicjatywę ustawodawczą (ELVR) nie oznacza stosowania przepisów, które jeszcze nie obowiązują czy ściślej rzecz ujmując, dokonywania wykładni prawa krajowego w świetle przepisów unijnych, które jeszcze nie obowiązują, co jasno należy podkreślić. Znaczenie tej inicjatywy ustawodawczej polega natomiast na zwróceniu uwagi na dwie kwestie. Po pierwsze, na szczególne uwarunkowania branży motoryzacyjnej zmagającej się z deficytem surowców i koniecznością dokonywania wykładni w świetle art. 191 ust. 2 TFUE, który stanowi, że polityka Unii Europejskiej w dziedzinie środowiska stawia sobie za cel wysoki poziom ochrony i opiera się w szczególności na zasadach ostrożności i działania zapobiegawczego. W tym świetle uznawanie usuniętych z pojazdu wycofanego z eksploatacji części i komponentów, które nadają się do ponownego użycia, regeneracji lub odnowienia, za towar, nie odpady, nie godzi we wskazane cele ochrony środowiska, a wręcz im służy, z zastrzeżeniem, że każdorazowo powinno to podlegać ocenie na gruncie konkretnych okoliczności faktycznych. Po drugie, skoro celem inicjatywy ustawodawczej jest "doprecyzowanie", że nie należy uznawać za odpady usuniętych z pojazdu wycofanego z eksploatacji części i komponentów, które nadają się do ponownego użycia, regeneracji lub odnowienia, to taka interpretacja nie jest wykluczona również na gruncie obecnie obowiązujących unijnych przepisów o odpadach.
Sąd zgadza się z argumentacją skargi, że powyższa inicjatywa ustawodawcza wskazuje, że paradoksalnie przyjęcie rozszerzającej wykładni pojęcia "odpadu" w przypadku części samochodowych, które nadają się do regeneracji zamiast zapewnić szerszą ochronę przed negatywnym oddziaływaniem tych części na środowisko, może spowodować skutek całkowicie odwrotny, tj. zwiększyć ich negatywne oddziaływanie na środowisko. Uznanie bowiem, że części samochodowe przeznaczone do regeneracji stanowią odpad powoduje utrudnienia w ich przemieszczaniu i w konsekwencji stanowi znaczną przeszkodę do podjęcia działań zapewniających wydłużenie cyklu życia tych części. Ostatecznie skutkuje tym, że rdzenie, pomimo że posiadają potencjał w zakresie regeneracji, nie są już nigdy ponownie wykorzystane. Generuje to konieczność produkcji nowych części samochodowych zamiast wykorzystania już istniejących. Produkcja nowych części pozostawia po sobie znaczny ślad środowiskowy, związany przede wszystkim z emisją gazów cieplarnianych z energii wykorzystywanej do wydobycia surowców pierwotnych i przetworzenia surowców pierwotnych w materiały służące do produkcji części samochodowych.
Z protokołu kontroli wynika, że organ kwalifikując nabywane przez spółkę rdzenie jako odpady kierował się następującymi względami. Po pierwsze, uznał, że rdzenie stały się odpadami przed ich nabyciem przez spółkę, bowiem zostały one usunięte z pojazdów z uwagi na zużycie, czyli brak możliwości korzystania z nich zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem. W celu ich ponownego użycia wymagały regeneracji. Po drugie, w większości przypadków rdzenie transportowane były i przechowywane na terenie spółki w sposób, który nie chronił ich przed dalszymi uszkodzeniami, tj. luzem jak złom, bez opakowań jednostkowych, za wyjątkiem części rdzeni przekazywanych przez I. Po trzecie, w każdym transporcie znajdowały się rdzenie, które ze względu na uszkodzenia nie nadawały się do regeneracji. Jako dowody w sprawie wskazano: pismo GIOŚ z dnia 7 sierpnia 2023 r. dotyczące nielegalnego transgranicznego przemieszczenia odpadów z Wielkiej Brytanii do Polski ujawnionego w dniu 7 czerwca 2023 r. Wskazano, że transport zużytych zacisków hamulcowych pochodzących z Wielkiej Brytanii zatrzymany w dniu 7 czerwca 2023 r. przez funkcjonariuszy Oddziału Celnego w Poznaniu Wielkopolskiego Urzędu Celno-Skarbowego zakwalifikowany został jako nielegalny transport odpadów o kodzie 16 01 22 m.in. z powodu śladów korozji oraz uszkodzeń, a także ze względu na sam sposób transportu, tj. brak wystarczającego zabezpieczenia przed uszkodzeniami i utratą wartości. Odpady przewożone były na dwóch paletach luzem, przełożone warstwą kartonową poziomą, zaciski po wyłożeniu z kartonu pozostawiały brudne zaolejone plamy. Wskazano również, że z przekazanej przez spółkę dokumentacji wynika, że spółka zbierała z Polski i z zagranicy opisane rodzaje rdzeni. Procedura zwrotu części od I. odbywa się poprzez odesłanie ich do I. Odpady zakupione na Allegro oraz na OLX nie są odsyłane, są włączane w proces i odzyskiwanie są poszczególne podzespoły. Części zza granicy odsyłane są zleconym transportem zarówno przez spółkę jak i organizatora. Wówczas dokonywana jest korekta faktury.
Skarżąca zanegowała stanowisko organu, że używane rdzenie mogą zostać uznane za części, których posiadacz pozbywa się. Wskazała, że rdzenie nabywane były jako towary, a nie złom. Szczegółowo opisała procedurę zamawiania oraz kupowania przez nią rdzeni. Wyjaśniła, że pozyskuje rdzenie za pośrednictwem programu wymiany części dystrybutora tj. I., od tzw. corebokerów, tj. sprzedawców rdzeni oraz w ramach zakupów na platformach Allegro i OLX. W każdym przypadku rdzenie są używane ale sprawne.
Program wymiany działa w ten sposób, że klienci dystrybutora części zamiennych - najczęściej warsztaty samochodowe - przy zamówieniu nowej części do pojazdu oddają część używaną (rdzeń) do dystrybutora, po to aby mogła ona zostać zregenerowana. Cena nowej części jest obniżana o cenę oddanego używanego rdzenia. Dystrybutor przekazuje używany rdzeń skarżącej. Po regeneracji rdzeń przekazywany jest dystrybutorowi w celu sprzedaży.
Przy zakupach od corebrokerów oraz za pośrednictwem Allegro i OLX, spółka zamawia konkretne modele części, które są potrzebne w celu realizacji planu regeneracji (swego rodzaju biznes plan, zakładający na jakie zregenerowane rdzenie w danym roku będzie największe zapotrzebowanie). Spółka wysyła do corebrokera zapytanie, czy posiada on konkretną część o konkretnych parametrach, odpowiadających Kryteriom Przyjęcia do Regeneracji L., które są corebrokerowi udostępniane, jeśli tak, spółka składa zamówienie. Część jest do spółki wysyłana zgodnie z Kryteriami Transportowania Rdzeni L. W ramach zakupów za Allegro i OLX spółka wyszukuje rdzenie najczęściej na aukcjach używanych i sprawnych części samochodowych organizowanych na tych platformach.
Spółka przedłożyła faktury wskazujące, że nabywa w celu regeneracji konkretne modele części o konkretnych parametrach oraz że są one określane jako części używane ale sprawne. Takie też określenie widniało na fakturze dotyczącej zakupu rdzeni z Wielkiej Brytanii, których transport został zatrzymany w dniu 7 czerwca 2023 r. (pkt 77 skargi i wskazane załączniki). Każdy rdzeń przeznaczany do regeneracji jest indywidualnie oznaczony poprzez wskazanie jego indeksu i jest zweryfikowany pod kątem pochodzenia, co wynika też z dokumentacji fotograficznej wykonanej podczas kontroli. Przedłożyła też zdjęcia z aplikacji administrowanej przez dystrybutora obrazujące przebieg procesu zamawiania rdzenia.
W zakładzie przy ul. P. [...] w S., gdzie znajduje się hala, w której przeprowadzana jest główna część procesu regeneracji rdzeni - rdzenie transportowane są tutaj z zakładu, w którym są magazynowane, następnie rdzenie poddawane są tutaj weryfikacji jakościowej, tj. sprawdzeniu czy spełniają Kryteria Przyjęcia do Regeneracji L., wyselekcjonowane rdzenie są układane, bez opakowań (luzem) w skrzyni, w taki sposób, aby nie uległy uszkodzeniu. Skrzynia z rdzeniami przeznaczonymi do regeneracji jest stawiana przed halą, w której regeneracja jest dokonywana, pod wiatą osłaniającą rdzenie przed deszczem. W celu przeprowadzenia regeneracji rdzenie przenoszone są do środka hali, gdzie znajdują się stanowiska do regeneracji. Proces regeneracji co do zasady przebiega w taki sposób, że najpierw rdzenie są czyszczone i rozbierane, po to żeby zbadać części składowe, następnie rdzenie są ponownie myte, wymieniane są bądź dokładane niektóre elementy składowe rdzeni, po to aby je na koniec złożyć, przetestować i włożyć do pudełka (pkt 17 uzasadnienia skargi).
Odnośnie sposobu transportu spółka wskazała, że rdzenie przyjmowane przez Skarżącą w celu regeneracji są zabezpieczane przy transporcie w sposób wskazany w stosowanych przez Skarżącą od wielu lat Kryteriach Transportowania Rdzeni L. Zgodnie z tymi Kryteriami, ogólne standardy, które powinny spełniać opakowania wszystkich rdzeni są następujące: jeżeli opakowanie zbiorcze / paleta nie jest szczelna należy zapewnić szczelność palety (poprzez wyłożenie folią bądź innym materiałem nieprzepuszczającym cieczy), z zewnątrz paleta musi być owinięta folią strecz, na każdej palecie powinna się znajdować lista zapakowanych części zawierająca indeks lub opis zastosowania oraz ilość. Standardy, jakie powinny spełniać opakowania alternatorów / rozruszników do regeneracji są następujące: towar powinien być ułożony z zachowaniem odstępów uniemożliwiających uszkodzenie wyrobów w wyniku uderzania się o siebie, każda warstwa towaru powinna być przełożona przekładką kartonową, w przypadku alternatorów z pompą vacum, płyn powinien być zlany, przyłącza części powinny być zabezpieczone przed wyciekiem. Standardy, jakie powinny spełniać opakowania zacisków hamulcowych do regeneracji są takie same, jak w przypadku alternatorów oraz rozruszników, a ponadto każdy wyrób powinien zawierać kartę informacyjną ze wskazaniem indeksu oraz partii, zlany powinien być również płyn hamulcowy.
Spółka wskazała również, że rdzenie przeznaczone do regeneracji nie są magazynowane w magazynie Skarżącej jak odpady, lecz są starannie poukładane, tak aby zabezpieczyć je przed dalszym uszkodzeniem oraz warunkami atmosferycznymi. W zarządzeniu pokontrolnym organ wypunktował, że części były magazynowane przez skarżącą luzem, bez opakowań jednostkowych, w sposób, który nie chroni ich przed dalszymi uszkodzeniami. Spółka wyjaśniła, że rdzenie, które = znajdowały się luzem w koszach poza magazynem, zostały w ten sposób ułożone, ponieważ były przygotowane do procesu regeneracji. Nie były one przy tym ułożone warstwowo, jak złom, w sposób narażający na uszkodzenie. Ponadto, każdy z tych rdzeni posiadał swoją etykietę, co pokazują zdjęcia nr 4 i 5 załączone do protokołu oględzin zakładu przy ul. P. [...] w S. z dnia 8 maja 2024 r., stanowiącego załącznik nr 3 do protokołu kontroli.
W ocenie Sądu, w świetle wyjaśnień skarżącej i przedstawionych przez nią dowodów, oraz biorąc pod uwagę przedstawioną wyżej wykładnię art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach, uwzględniającą również kontekst systemowy i celowościowy, argumentacja organu musi zostać uznana za niewystarczającą. Argumenty dotyczące procesu transportu i magazynowania rdzeni nie uwzględniają specyfiki procesu regeneracji rdzeni. Nie jest kwestionowane, że rdzenie są częściami używanymi, stąd należy to uwzględnić oceniając, czy są one transportowane lub magazynowane jak złom czy jak towar. Nie ma podstaw wymaganie, aby części używane były transportowane jak części nowe, tj. w opakowaniach. Nie jest wykluczone, że transportowanie czy magazynowanie takich części luzem jest standardową praktyką w tego rodzaju branży, samo w sobie zatem nie stanowi jeszcze wystarczającej przesłanki do uznania, że jest to złom.
Konfrontując stanowiska obu stron i przedstawione przez nie dowody Sąd stwierdził, że materiał dowodowy zgromadzony w toku kontroli nie był wystarczający aby dokonać jednoznacznego zakwalifikowania nabywanych przez skarżącą rdzeni jako odpadów w świetle przedstawionej wyżej wykładni art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o odpadach. Stanowisko organu w tej kwestii było rezultatem przyjęcia szerokiej wykładni pojęcia odpadów, bez uwzględnienia szczególnych okoliczności tej sprawy i charakteryzowało się pewnego rodzaju generalizacją i automatyzmem. W ocenie Sądu nie można jednak przyjąć, że zawsze wymontowana z pojazdu używana część będzie odpadem. Takie okoliczności, jak nabywanie używanych rdzeni pod warunkiem spełniania przez nie odpowiednich wymogów, konkretnie oznaczonych, kupowanych jako części używane ale sprawne, z zachowaniem standardów ich transportu odpowiadających ich charakterowi może stanowić przesłankę do przyjęcia, że nie są one nabywane jako złom, lecz jako towar. Rozstrzygnięcie tej kwestii wymagałoby jednak przeanalizowania przedłożonych przez spółkę dowodów, takich jak faktury, opis procedur zakupu i transportowania, aplikacje zakupowe, system WMS (Warehouse Management System) itd., czego organ nie uczynił.
Nie można też czynić spółce zarzutu z tego, że nie przedłożyła wszystkich dowodów na etapie kontroli. Jak wyjaśnił pełnomocnik spółki na rozprawie, przedstawiciele spółki informowali organ o stosowanych procedurach, niemniej jednak nie mieli świadomości, w jakim kierunku zmierza kontrola, skoro cała branża działa bez uznawania rdzeni przeznaczonych do regeneracji za odpady.
Podsumowując, w ocenie Sądu ustalenia protokołu kontroli były niewystarczające aby uznać, że sprowadzane przez spółkę rdzenie wypełniają definicję odpadu z przepisów art. 3 pkt 1 dyrektywy 2008/98, jak i art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy o opadach. Z tego też względu punkty 2-4 zaskarżonego zarządzenia należało uchylić na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a.
Sąd oddalił natomiast skargę w odniesieniu do punktu 1 zaskarżonego zarządzenia. W punkcie tym nakazano prowadzić instalację w sposób zapewniający dotrzymanie warunków określonych w pkt III oraz w VI decyzji Prezydenta Miasta Słupska z dnia 6 marca 2023 r. znak: GKiOŚ.ROŚ.6221.13.2022.IŻ - pozwolenie na wytwarzanie odpadów, w zakresie ilości odpadów poszczególnych przewidzianych do wytworzenia w ciągu roku oraz w zakresie miejsca i sposobu oraz rodzaju magazynowania odpadów.
W uzasadnieniu wskazano, że oględziny przeprowadzone 8 maja 2024 r. wykazały, że w miejscu magazynowania odpadów o kodzie 17 04 07 znajdowały się odpady o kodzie 16 01 17. Odpady o kodzie 08 01 11* magazynowane były w metalowych beczkach po 200 l zamiast w zbiorniku typu mauzer. Oględziny przeprowadzone 30 września 2024 r. wykazały, że odpady o kodzie 15 01 02 magazynowane były bezpośrednio na betonowym podłożu. Zgodnie z decyzją powinny być magazynowane na palecie. Odpady o kodzie 15 01 06 magazynowane były na palecie w kartonowym pudełku zamiast w zbiorniku typu mauzer. Odpady o kodzie 16 01 19 magazynowane były na paletach w drewnianej skrzyni i w kartonowym pudełku zamiast w worku typu big bag. Odpady o kodzie 16 01 17 magazynowane były w miejscu magazynowania odpadów o kodzie 17 04 07, 12 01 04, 12 01 03. Sposób magazynowania odpadów narusza pkt VI decyzji o pozwoleniu na wytwarzanie odpadów.
Spółka nie kwestionowała zarządzenia w zakresie odnoszącym się do "ilości odpadów poszczególnych przewidzianych do wytworzenia w ciągu roku". Spór w powyższym zakresie dotyczył w zasadzie wyłącznie ustaleń co do miejsca, sposobu i rodzaju magazynowania odpadów. Spółka zarzuciła, że:
- na zdjęciu nr 16 załączonym do protokołu oględzin z 8 maja 2024 r. nie wynika, aby w miejscu magazynowania odpadów o kodzie 17 04 07 (mieszaniny metali) znajdowały się inne odpady tj. w szczególności odpady o kodzie 16 01 17 (metale żelazne)
- z żadnego ze zdjęć załączonych do protokołu oględzin z dnia 30 września 2024 r. (stanowiącego załącznik nr 9 do protokołu kontroli) nie wynika, aby odpady o kodzie 16 01 17 (metale żelazne) były magazynowane w miejscu magazynowania odpadów o kodzie 17 04 07 (mieszaniny metali), 12 01 04 (cząstki i pyły metali nieżelaznych) 12 01 02 (odpady z toczenia i piłowania metali nieżelaznych).
Odnosząc się do powyższego zarzutu wskazać należy, że dokumentacja fotograficzna załączona do protokołu oględzin jest dowodem, który podlega ocenie łącznie z treścią samego protokołu oględzin, tj. ustaleniami osób dokonujących oględzin. Inaczej mówiąc, ustalenia protokołu kontroli w powyższym zakresie znajdują oparcie w protokole oględzin (jego części opisowej), choć zdaniem skarżącej nie w dokumentacji fotograficznej. W ocenie Sądu choć rzeczywiście jakość załączonych do protokołów oględzin zdjęć nie jest najlepsza, sam ten jednak fakt nie dyskwalifikuje wiarygodności odnotowanych w protokole spostrzeżeń inspektów.
Po drugie, co istotniejsze, wytknięte przez spółkę niespójności nie wyczerpywały wszystkich nieprawidłowości stwierdzonych w toku kontroli w zakresie magazynowania odpadów. Z protokołu kontroli wynika bowiem, że m.in. w miejscu magazynowania odpadów o kodzie 16 02 16 (elementy usunięte ze zużytych rządzeń inne niż wymienione w 16 02 15) znajdowały się odpady nieselektywnie zbierane w postaci folii, wentylatora, grzejnika, kabli oraz elementów plastikowych. W miejscu magazynowania odpadów o kodzie 16 01 18 (metale nieżelazne) znajdowały się zardzewiałe odpady metali pochodzenia samochodowego. W metalowym kontenerze typu łódka w miejscu magazynowania odpadów o kodzie 16 01 17 – metale żelazne obecne były z metalami żelaznymi były odpady w postaci puszek po napojach, czyli odpady o kodzie 20 01 40 – metale. Nieprawidłowości w zakresie magazynowania odpadów, niekwestionowanych przez spółkę, a wynikających z protokołu kontroli, jest więcej. Zarządzenie pokontrolne w zakresie punktu pierwszego jest zatem prawidłowe. Nawet bowiem jednorazowość i nieumyślność naruszenia przepisów z zakresu ochrony środowiska, a konkretnie, przepisów dotyczących magazynowania odpadów, uzasadnia reakcję organu polegającą na wydaniu zarządzenia pokontrolnego nakładającego na spółkę obowiązek przestrzegania warunków wynikających z pozwolenia na wytwarzanie odpadów w zakresie ich magazynowania. Zarządzenie pokontrolne jest stosunkowo najłagodniejszą formą reakcji na ustalenia kontroli, w którym stwierdza się naruszenie konkretnego obowiązku prawnego dotyczącego ochrony środowiska.
Nietrafny jest też zarzut z punktu 7 petitum skargi, odnoszącego się do braku podstaw do wszczęcia kontroli interwencyjnej w odniesieniu do kwestii ujętych w puntach 1, 2 i 3 zarządzenia pokontrolnego. Zgodnie z art. 9 u.i.o.ś. Inspekcja Ochrony Środowiska prowadzi kontrole planowe i pozaplanowe (ust. 1). Kontrole planowe planuje się, uwzględniając potrzebę zapewnienia systematycznej oceny zagrożeń życia i zdrowia ludzi oraz środowiska, w szczególności wynikających z działalności podmiotów korzystających ze środowiska, i ustala w planach kontroli (ust. 1a). Natomiast do kontroli pozaplanowych zalicza się kontrole: przeprowadzane na wniosek organów administracji publicznej lub podmiotów, o ile przepisy szczególne przewidują możliwość występowania z takim wnioskiem oraz kontrole interwencyjne (ust. 1b). Zgodnie z art. 9 ust. 1 c ww. ustawy, przez kontrole interwencyjne rozumie się kontrole przeprowadzane w związku z rozpatrywaniem skarg i interwencji dotyczących zanieczyszczenia środowiska lub podejrzenia wystąpienia takiego zanieczyszczenia, wystąpienia poważnych awarii lub w celu przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia.
W niniejszej sprawie została przeprowadzona kontrola pozaplanowa interwencyjna. Została ona wszczęta w związku z ustaleniami poczynionymi w trybie art. 10b u.o.i.ś. Zgodnie z art. 10b ust. 1, w przypadku powzięcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa przeciwko środowisku określonego w art. 182, art. 183 lub art. 186 Kodeksu karnego lub wykroczeń przeciwko środowisku określonych w przepisach odrębnych, Główny Inspektor Ochrony Środowiska, wojewódzki inspektor ochrony środowiska lub upoważnieni inspektorzy Inspekcji Ochrony Środowiska mogą podjąć czynności, o których mowa w ust. 2 (m.in.: dokonanie oględzin pomieszczeń i innych miejsc, żądanie pisemnych lub ustnych informacji, gromadzenie i zabezpieczanie dowodów). Czynności te prowadzą do zastosowania sankcji lub środków wychowawczych, co potwierdza art. 10b ust. 2 pkt 5 i 8 uioś. Organy IOŚ uprawnione są w tym zakresie do udzielenia pouczeń, zwracania uwagi, ostrzegania lub stosowania innych środków oddziaływania wychowawczego oraz do nakładania grzywien w postępowaniu mandatowym za wykroczenia określone w trybie przewidzianym przepisami o postępowaniu w sprawach o wykroczenia. Rezultatem tego rodzaju czynności nie jest zastosowanie środka w postaci zarządzenia pokontrolnego.
Ustalenia poczynione w toku czynności prowadzonych na podstawie art. 10b u.i.o.ś. mogą jednak w rezultacie prowadzić do wszczęcia kontroli interwencyjnej. Nie oznacza to jednak, że zakres kontroli interwencyjnej może ograniczać się wyłącznie do kwestii badanych w ramach czynności prowadzonych na podstawie art. 10b tej ustawy. Kompetencji kontrolnych nie można bowiem utożsamiać z czynnościami w sprawach o wykroczenia, do przeprowadzenia których IOŚ jest niewątpliwie uprawniona na mocy art. 10b ust. 1 u.i.o.ś. Ustalenia poczynione w trybie art. 10b u.i.o.ś. mogą stanowić interwencję dotyczącą zanieczyszczenia środowiska lub podejrzenia wystąpienia takiego zanieczyszczenia, wystąpienia poważnych awarii lub w celu przeciwdziałania popełnieniu przestępstwa lub wykroczenia w rozumieniu art. 9 ust. 1 c ww. ustawy. Kontrola wszczęta w związku z taką interwencją może obejmować, tak jak w tej sprawie, kontrole przestrzegania przepisów ustawy o odpadach w zakresie realizacji obowiązków podmiotów gospodarujących odpadami.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił punkty 2-4 zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., a w pozostałym zakresie skargę oddalił na podstawie art. 11 p.p.s.a.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c i art. 15 § 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1964 ze zm.), zasądzając od organu zwrot na rzecz skarżącej kwotę 1177 zł, na którą składa się wpis od skargi (200 zł), opłata od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w podwójnej stawce, uwzględniające jego nakład pracy i stawiennictwo na rozprawie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI