II SA/Gd 932/02

II SA/Gd 932/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-11-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Anna Orłowska
Arkadiusz Despot-Mładanowicz
Jacek Hyla /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
612  Sprawy geodezji i kartografii
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Sygn. akt 3 II SA/Gd 932 / 02 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Jacek Hyla (spr.) Sędzia NSA: Anna Orłowska Sędzia WSA: Arkadiusz Despot-Mładanowicz Protokolant: Beata Kaczmar po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2004r., na rozprawie sprawy ze skargi B. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego [...] z dnia 8 marca 2002r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności mapy ewidencyjnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia nr [...], powołując się na przepisy art. 104, art. 107 i art.130 kpa oraz art. 6a ust. 1 pkt. 2 lit. b i art. 7b ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. -Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz, U. nr 100, poz. 1086 z 2000r. - tekst jednolity ze zm.), oraz § 35, § 36 i § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dn. 29 marca 2001r. - w sprawie ewidencji gruntów i budynków ( Dz.U. nr 38 poz. 454 z 2001r) Prezydent Miasta [...] odmówił B. W. dokonania zmiany w operacie ewidencji gruntów prowadzonym dla miasta [...], mającej polegać na unieważnieniu mapy ewidencyjnej z dnia 30 listopada 1977r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że wnioskodawca nie przedstawił dokumentów, na podstawie których można by mapę unieważnić. Podniesione przez niego argumenty nie stanowią podstawy do wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów. W zasobach Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej [...] znajdują się., dokumenty, które powstały w wyniku podziału przedmiotowej nieruchomości (między innymi -mapa uzupełniająca z projektem podziału w skali 1: 1000, protokół graniczny z podaniem lokalizacji znaków naziemnych i podziemnych, zestawienie współrzędnych wydzielonych działek z podaną powierzchnią).
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] decyzją z dnia 8 marca 2002 r. nr [...] na podstawie art. 7b ust. 2 pkt. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz art. 138 §1 ust. 2 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania złożonego od powyższej decyzji przez B. W. uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie tego organu. W uzasadnieniu wskazano, że żaden z przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ani rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38 poz. 454) nie upoważnia organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków do wydawania decyzji w sprawach zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków polegających na unieważnieniu mapy ewidencyjnej. Rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków w §36 stanowi że przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej :
1) w postępowaniu rozgraniczeniowym,
2) w celu podziału nieruchomości,
1) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów,
2) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości,
3) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej,
4) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków.
W przypadku B. W. granica działki [...] z działką [...] obrębu [...] miasta [...] została wykazana na podstawie dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego sporządzonej w celu podziału nieruchomości. Podziału nieruchomości dokonano na podstawie zarządzenia Nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia 10 stycznia 1977 roku w sprawie ustalenia terenów budownictwa jednorodzinnego w [...] oraz ich podziału na działki budowlane, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedla budownictwa jednorodzinnego [...] – [...] w [...], zatwierdzonym uchwałą nr [...] Prezydium Miejskiej Rady Narodowej [...] z dnia 21 grudnia 1972 r. Mapa ewidencyjna z 1977 roku była częścią operatu ewidencji gruntów i budynków prowadzonego na podstawie obowiązujących w 1977 r. przepisów. Zgodnie z nimi prowadzenie operatu ewidencji gruntów było zadaniem ciągłym a wnoszenie zmian na mapę ewidencyjną było i jest czynnością materialno-techniczną. Operat ewidencji gruntów składał się z części kartograficznej oraz części opisowo-tabelarycznej. W skład części kartograficznej wchodziła między innymi mapa ewidencyjna.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. W., wnosząc o jej uchylenie w całości. Skarżący zarzucił, że zaskarżone rozstrzygnięcie narusza przepisy art. 156§ 1 pkt 2 k.p.a. i art.7 i 8 k.p.a. W uzasadnieniu skargi wskazano,- że doszło do rażącego naruszenia przepisów postępowania przy projektowaniu uznawanej przez Prezydenta Miasta [...] za część graficzną decyzji podziałowej z 14 listopada 1977r. - mapy z 30 listopada 1977r. Skarżący wskazał, że w zaskarżonej decyzji powołano się wadliwie na przepis art. 138 § 1 ust. 2 k.p.a., który nie stanowi samodzielnej podstawy do umorzenia postępowania. Skarżący podniósł, że jest właścicielem działki nr [...] (dawniej [...]), zaś właścicielką działki [...] (dawniej [...]) była B. N. Między skarżącym i B. N. doszło do sporu granicznego, który obecnie jest na etapie rozgraniczenia. Skarżący w celu uproszczenia postępowania wykupił od B. N. działkę nr [...]. Zdaniem skarżącego rzeczywisty stan prawny uwidoczniony był na wcześniejszej mapie, która zaginęła, i wzmianki o której znajdują się w przywołanych przez skarżącego dokumentach. Natomiast mapa z 30 listopada 1977r,. została sporządzona, zdaniem skarżącego nielegalnie i z naruszeniem obowiązujących w dacie jej sporządzenia procedur.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym
Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie narusza prawa w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarżący wyraźnie określił swe żądanie w piśmie z dnia 25 września 2001r., domagając się stwierdzenia nieważności mapy ewidencyjnej z 30 listopada 1977r. i zarzucając, że mapę tę sporządzono z rażącym naruszeniem prawa.
Słusznie przyjął zatem organ odwoławczy, że podstawową kwestią istotną z punktu widzenia oceny tego żądania jest rozważenie, czy dopuszczalne jest w ogóle stwierdzenia nieważności mapy stanowiącej część operatu ewidencji gruntów.
Art. 156 k.p.a. przewiduje możliwość stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnych, wymieniając przesłanki zastosowania tego środka. Art. 126 k.p.a. pozwala ponadto na stwierdzenie nieważności postanowień, na które przysługuje zażalenie. Przepisy szczególne przewidują w określonych sytuacjach na stwierdzenie nieważności uchwał organów samorządowych lub też rozstrzygnięć nadzorczych Wojewody. Żaden jednakże przepis szczególny nie dozwala na stwierdzenie nieważności mapy ewidencyjnej.
Zgodnie z §21 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr [...] poz. [...]) operat opisowo - kartograficzny, będący częścią operatu ewidencyjnego składa się między innymi z kopii odpowiedniego fragmentu mapy przeglądowej. Ani operat ewidencyjny, ani tym bardziej jego część opisowo - kartograficzna nie są tego rodzaju aktami administracyjnymi, co do których ustawodawca przewidywałby możliwość kontroli i weryfikacji w trybie stwierdzenia nieważności. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 czerwca 1998r. (sygn. akt II SA 549/98, Baza Orzeczeń LEX nr [...]).
Skoro tak to uznać należy, że postępowanie wszczęte wskutek złożenia przez skarżącego wniosku o stwierdzenie nieważności mapy ewidencyjnej było bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105§1 k.p.a., gdyż brak jest przepisu prawa, który pozwalałby organom administracji na merytoryczne zbadanie tego wniosku. Słuszny jest zatem zarzut skarżącego w takim zakresie w jakim dotyczy on pominięcia w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisu art. 105 k.p.a. To naruszenie przepisów postępowania nie miało jednakże oczywiście żadnego wpływu na wynik sprawy, a zatem brak było podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji wyłącznie z tego powodu.
W orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego niejednokrotnie wskazywano na to, że ewidencja gruntów jest tylko publicznym rejestrem obejmującym dane o gruntach wynikające z odpowiedniej dokumentacji urzędowej , zaś zmian w ewidencji dokonuje się na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych. Zmiana uwidocznionych w ewidencji granic działki wymaga przeprowadzenia stosownego postępowania zakończonego orzeczeniem, które dopiero może być podstawą zmian w ewidencji. Może to być także postępowanie administracyjne lub cywilne mające na celu wyeliminowanie z obrotu prawnego aktu, który spowodował określony zapis w ewidencji. Brak natomiast podstaw do rozstrzygania w toku postępowania administracyjnego o stwierdzeniu nieważności mapy ewidencyjnej.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.