II SA/Kr 3594/01

II SA/Kr 3594/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2005-11-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2001-11-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Grażyna Firek
Joanna Tuszyńska /przewodniczący sprawozdawca/
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 listopada 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska ( spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Grażyna Firek Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2005r. sprawy ze skargi Z.K. , J.K. na decyzję [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 19 października 2001r. Nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji 2. zasądza od [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej Z.K. kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
IISA/Kr 3594/01
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [....] .04.2000r skierowanym do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Z.K. i J.K. zwrócili się o zbadanie zgodności budowy prowadzonej przez G.Z. z wydanym pozwoleniem na budowę. Podnieśli , ze mimo kilkukrotnych próśb o przeprowadzenie wizji , organ nie wszczął postępowania ( w przedłożonych aktach brak wcześniejszych pism skarżących).
W dwóch pismach , stanowiących załączniki do protokołu oględzin z dnia [...] .08.2000r, Z.K. i J.K. zarzucili , że realizowana przy ul. [...] przez G.Z. inwestycja przekracza dopuszczalną wysokość o 0,70 m , ponieważ wysokość obiektu - zgodnie z prawem budowlanym należy mierzyć od najniżej położonego wejścia do budynku , a nie od poziomu parteru. Sprzeczność z decyzją wzizt dotyczy również wysokości najwyższego gzymsu. Podnieśli , że schody do lokalu nr [...] usytuowane są w poprzek działki nr [...] , która pierwotnie miała być droga, a rozwiązania komunikacyjne są zupełnie inne.
W czasie przeprowadzonych przez organ nadzoru budowlanego oględzin w dniu [...].2000r . w związku z uzyskana informacją . że budowa prowadzona przez inwestora G.Z. przy ul. [...] na działce nr [...] prowadzona jest z odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego Z.K. podniosła zarzuty odnośnie odległości realizowanego budynku od drogi - ul. [...] , wysokości okapu, jego szerokości , wysokości kalenicy , kształtu i gabarytu dachu budynku.
Pismem z prezentatą z dnia [...] .2001 r domagała się zbadania i określenia tych parametrów , co jest niezbędne dla określenia zakresu odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego.
Pismem z dnia [...] .2001 r Z.K. i J.K. zarzucili , że budowa prowadzona przez inwestora na podstawie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z dnia [...].07.1999r prowadzona jest z odstępstwami od zatwierdzonego projektu , co powoduje , że decyzja o pozwoleniu na budowę winna zostać uchylona. Podali , że zwiększona została powierzchnia zabudowy , a co za tym idzie zmieniono powierzchnię użytkową i kubaturę budynku , przekroczono wysokość budynku o 4,60 m w gzymsie od strony południowej , nadsypano grunt wokół budynku.
W piśmie z dnia [...] .2001 r skarżący zarzucili , że w czasie oględzin nie dokonano żadnych pomiarów , a przekroczona została wysokość budynku , zmieniono konstrukcję dachu i stropów.
Decyzją z dnia 26.02.2001r Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wr K. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie istotnych odstępstw od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego na działce nr [...] w dobudowie do istniejącego budynku położonego na działce nr [...] wraz z zabudową wnęki do poziomu parteru na działce nr [...] oraz nadbudową kominów budynku położonego na działce nr [...] , wraz z infrastrukturą.
W uzasadnieniu wskazał , że na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu [...].10.2000r ustalono , że obiekt jest realizowany z odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego.
Odstępstwa polegały na wykonaniu balkonu na poziomie I piętra w miejsce zaprojektowanego wykusza , zmieniono kształt ściany szczytowej i zmieniono konstrukcję dachu od strony ul. [...]. Po przedłożeniu przez inwestora dokumentów , o jakie został wezwany postanowieniem z dnia 24.10.2000r , przeprowadzeniu ich analizy i wszystkich innych dowodów zgromadzonych w aktach sprawy , organ uznał , że stwierdzone odstępstwa sat odstępstwami nieistotnymi.
Dostarczony przez Z.K. pomiar wysokości budynku sporządzony przez geodetę J.A. , potwierdza - odnośnie wysokości -zgodność realizacji budynku z zatwierdzonym projektem budowlanym.
W odwołaniu od tej decyzji Z.K. i J.K. (odwołanie podpisała jedynie Z.K. ) podnieśli , że w postanowieniu z dnia 24.10.2000r organ stwierdził istotne odstępstwa od projektu , a w zaskarżonej decyzji określa , że były one nieistotne.
Podtrzymując wcześniejsze uwagi co do zakresu odstępstw stwierdzili , że nie został zrealizowany obowiązek dostarczenia inwentaryzacji powykonawczej , a budynek jest wyższy niż wskazuje pomiar dlatego , że został nadsypany grunt. Decyzja jest przedwczesna , gdyż po przeprowadzeniu wizji nie stwierdzono , jakie są rozbieżności między zatwierdzonym projektem a powstałym budynkiem.
Decyzją z dnia 19 października 2001r znak : [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie ari.138 par.1 pkl l kpa i art.104 kpa . utrzyma w mocy zaskarżoną decyzje.
W uzasadnieniu podał . że organ i instancji prawidłowo prowadził postępowanie.
Zmiany wynikłe w trakcie realizacji nastąpiły w wyniku błędów projektowych poddasza. Zostały one naniesione przez projektanta na projekcie i zostały opatrzone wpisem w dzienniku budowy.
Decyzja została wydana po dostarczeniu przez inwestora wszystkich żądanych dokumentów.
Zgodnie z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy i oświadczeniami strony odnoszącymi się do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (13 m od poziomu gruntu do kalenicy i 8 m od poziomu gruntu do najwyższego gzymsu) stwierdzono, że podstawowe kryterium jakim jest wysokość budynku (13 m) nie zostało naruszone. Projektowana oraz rzeczywista wysokość budynku uwzględnia różnice terenu 0,7 m . Zarzut o naruszeniu wysokości budynku od poziomu terenu do najwyższego gzymsu nie może być uwzględniony, bowiem w przedmiotowym budynku brak jest gzymsu , który stanowi element architektoniczny w formie wysuniętego przed lico ściany poziomego pasa. Wymogi wzizt w zakresie wysokości budynku od poziomu terenu do najwyższego gzymsu nie znajdują zatem zastosowania. Odstępstwo w postaci zmiany nachylenia dachu ma umożliwić prawidłowe korzystanie z pomieszczeń użytkowych na poddaszu.
W skardze na powyższą decyzję Z.K. i J.K. podtrzymali wcześniejsze zarzuty , dodatkowo wskazując na zbliżenie przedmiotowego budynku zadaszeniem i okapem do granicy działki.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Dodatkowo podniósł , że wykonanie zadaszenia nad balkonami na elewacji wschodniej i północnej również nie ma charakteru istotnego odstępstwa.
Sąd zważył co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi . sąd)' administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/.
W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku powinno poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie, stosownie do art. 7 i 77 § l K.p.a. Zgodnie zaś z art. 107 § 3 K.p.a. decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów, na podstawie których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej. Nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nie uzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd administracyjny zaskarżonej decyzji.
Zgodnie z treścią art. 36 a prawa budowlanego istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. W przypadku naruszenia przepisu ust. l, właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę.
W związku z tym , dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy , rzeczą organu było dokonanie oceny, czy stwierdzone odstępstwa były istotne.
Działając w ramach uznania administracyjnego organ winien szczegółowo wyjaśnić , na podstawie szczegółowo dokonanych ustaleń , dlaczego stwierdzone odstępstwa uznaje za nieistotne.
Granice uznania administracyjnego wyznacza art. 7 K.p.a. Oznacza to, że organ administracyjny podejmując rozstrzygnięcie powinien uwzględnić interes społeczny i słuszny interes obywatela.
Jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 kpa), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (art. 77 § l kpa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści.
Obowiązek zebrania całego materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym oznacza, że organ administracji publicznej winien z własnej inicjatywy gromadzić w aktach dowody, które jego zdaniem będą konieczne do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy oraz winien gromadzić w aktach sprawy także dowody wskazane lub dostarczone przez strony, jeżeli mają one znaczenie dla sprawy.
Pominiecie w uzasadnieniu decyzji oceny okoliczności faktycznych mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny upływ na wynik sprawy.
Zaskarżona decyzja narusza powyższe zasady.
Organ nie ustalił w sposób wystarczający stanu faktycznego.
Decyzja organu l instancji , utrzymana w mocy przez organ odwoławczy ,
nawet nie ustala (wymienionego w odpowiedzi na skargę) faktu wykonania zadaszeń nad balkonami.
Organ w ogóle nie ustosunkował się , czy istnieją odstępstwa , w związku ze zgłaszanymi przez skarżących w toku postępowania uwagami :
- schody do lokalu nr [...] usytuowane są w poprzek działki nr [...] , która pierwotnie miała być drogą, a rozwiązania komunikacyjne są zupełnie inne.
- odległości realizowanego budynku od drogi - ul. [...] , wysokości okapu i jego szerokości zbadania i określenia tych parametrów
- zwiększona została powierzchnia zabudowy
- budynek jest wyższy niż wskazuje pomiar dlatego , że został nadsypany grunt.
Ustosunkowanie się organu do pozostałych zarzutów jest zbyt ogólnikowe. Organ odniósł się do oświadczenia strony odnoszącego się do spełnienia warunków decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu , podczas , gdy zgodnie z postanowieniem z dnia 24.10.2000r miało to nastąpić w opinii projektanta.
Oświadczenie o dokonaniu zmiany z uwagi na brak możliwości wejścia do pracowni na poddaszu porządził inspektor nadzoru a nie projektant. Projektant architekt J.Z. wpisał w dzienniku budowy , że wyraża zgodę na zmianę projektu z uwagi na możliwość wykonania wygodniejszego przejścia do pomieszczeń na poddaszu ( pozostała część zapisu nieczytelna). Wreszcie , podnieść należy , że w postanowieniu z dnia 24.10.2000r na inwestora został nałożony obowiązek przedłożenia:
1. inwentaryzacji powykonawczej budynku z naniesionymi odległościami od działek sąsiednich
2. naniesienia przez projektanta (na podkładzie zatwierdzonego projektu) zmian dokonanych w trakcie realizacji budynku , ze szczególnym uwzględnieniem poddasza
3. opinii projektanta, czy wykonane odstępstwa od zatwierdzonej dokumentacji spełniają wymogi z art.5 prawa budowlanego , czy są odstępstwami istotnymi czy nieistotnymi , czy realizowana inwestycja jest zgodna z warunkami decyzji wzizt , szczególnie w zakresie wysokości oraz , czy jest zgodna z przepisami rozporządzenia z dnia 14.12.1994r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
4. oświadczenia kierownika budowy o prawidłowości wykonanych robót, dokonanych jako odstępstwo od zatwierdzonego projektu
5. przedłożenia do wglądu dziennika budowy
6. przedłożenia do wglądu oświadczenia osoby uprawnionej o podjęciu się
obowiązków kierownika budowy.
Inwestor nie wykonał tych zaleceń w całości;
Dokument z k.22 akr administracyjnych nie stanowi inwentaryzacji powykonawczej.
Naniesienie zmian na podkładzie zatwierdzonego projektu nastąpiło tylko na rysunku przedstawiającym przekrój A-A.
Zmiany nie zostały naniesione przez projektanta tylko przez inspektora nadzoru.
Nie wykonano pkt 3 postanowienia ( odniesiono się jedynie do wysokości ściany szczytowej i maksymalnej wysokości).
Nie wykonano pkt 4 postanowienia.
Stosownie do treści art. 145 § l pkt a i c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku .
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.