II SA/GD 912/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2004-10-14
NSAAdministracyjneŚredniawsa
prawo jazdynieważność decyzjipostępowanie administracyjneKodeks postępowania administracyjnegodowodyświadkowieprawo o ruchu drogowymsąd administracyjny

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o stwierdzeniu nieważności prawa jazdy, uznając, że organ nie zebrał wystarczających dowodów, aby stwierdzić rażące naruszenie prawa.

Sprawa dotyczyła uchylenia decyzji stwierdzającej nieważność prawa jazdy kategorii D, wydanego w 1989 roku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało decyzję za nieważną z powodu braku dokumentacji potwierdzającej ukończenie kursu i zdanie egzaminu. Sąd administracyjny uznał, że organ nie zebrał wystarczających dowodów, nie przesłuchał świadków wskazanych przez skarżącego i nie podjął wystarczających kroków do wyjaśnienia sprawy, co stanowiło naruszenie przepisów K.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy wcześniejszą decyzję stwierdzającą nieważność decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z 1989 roku w części dotyczącej przyznania prawa jazdy kategorii D. Kolegium Odwoławcze uznało, że brak jest potwierdzenia ukończenia kursu i zdania egzaminu na tę kategorię, co stanowi rażące naruszenie prawa. Skarżący K. D. argumentował, że prawo jazdy uzyskał w trakcie służby wojskowej i dołączył oświadczenia świadków potwierdzające ten fakt. Sąd administracyjny uznał, że organ nie zebrał wystarczających dowodów, nie przesłuchał świadków ani nie podjął dalszych kroków w celu weryfikacji informacji, co narusza zasady postępowania administracyjnego. W związku z tym sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Kolegium, stwierdzając ich niewykonalność i zasądzając koszty postępowania od organu na rzecz skarżącego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli organ administracji nie podjął wszelkich niezbędnych kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym nie przesłuchał świadków i nie wystąpił o precyzyjne wyjaśnienia.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że organ administracji nie wykazał należytej staranności w wyjaśnianiu sprawy, ignorując oświadczenia świadków i nie podejmując dalszych kroków w celu ustalenia, czy skarżący faktycznie uzyskał prawo jazdy. Brak dokumentacji nie jest automatycznie równoznaczny z rażącym naruszeniem prawa, jeśli istnieją inne dowody lub możliwości ich uzyskania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (12)

Główne

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadku rażącego naruszenia prawa. Sąd podkreślił, że rażące naruszenie prawa wymaga zaprzeczenia stanu prawnego i musi być poparte gruntownym postępowaniem dowodowym.

p.p.s.a. art. 145 § 1

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji.

Pomocnicze

k.p.a. art. 157 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada prawdy obiektywnej, nakazująca organom podejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

k.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

p.r.d. art. 70

Prawo o ruchu drogowym

Określa przesłanki uzyskania prawa jazdy (sprawność fizyczna i psychiczna, umiejętność czytania i pisania, odpowiednie przeszkolenie, kwalifikacje, wiek).

p.u.s.a. art. 1 § 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.u.s.a. art. 1 § 2

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 152

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Dz.U. Nr 153, poz. 1271 art. 97 § 1

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Przekazanie spraw do rozpoznania wojewódzkim sądom administracyjnym.

Dz.U. Nr 153, poz. 1271 art. 97 § 2

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Stosowanie dotychczasowych przepisów o kosztach sądowych.

u.n.s.a. art. 55 § 1

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Podstawa do zasądzenia kosztów postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ administracji nie podjął wystarczających kroków do wyjaśnienia stanu faktycznego, w tym nie przesłuchał świadków i nie wystąpił o precyzyjne wyjaśnienia. Brak dokumentacji nie jest wystarczającą podstawą do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa bez dalszego postępowania dowodowego.

Godne uwagi sformułowania

o rażącym naruszeniu prawa można mówić w takim przypadku, gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowi zaprzeczenie stanu prawnego w całości lub w części postępowanie w tej kategorii spraw mimo jego nadzwyczajnego charakteru niczym nie różni się od postępowań w innych sprawach powinny być podejmowane działania mające na celu wszechstronne wyjaśnienie okoliczności stanu faktycznego Takie postępowanie stanowi niewątpliwie naruszenie postanowień art.7 i 77 K.p.a. zobowiązujących organy administracji do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego.

Skład orzekający

Małgorzata Gorzeń

przewodniczący

Alina Dominiak

członek

Krzysztof Gruszecki

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wymogi dotyczące postępowania dowodowego w sprawach o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnych, obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego przez organ."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku dokumentacji z lat 80., ale zasady postępowania są uniwersalne.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną zasadę proceduralną dotyczącą obowiązku organów administracji do dokładnego wyjaśniania stanu faktycznego, nawet w sprawach o stwierdzenie nieważności decyzji.

Czy brak dokumentów sprzed lat może pozbawić Cię prawa jazdy? Sąd wyjaśnia, jak organ musi działać.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gd 912/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-10-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Krzysztof Gruszecki /sprawozdawca/
Małgorzata Gorzeń /przewodniczący/
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak Asesor WSA Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu w dniu 14 października 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2002 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej wydania prawa jazdy 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 października 2001r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 października 2001r. nr [...] nie podlegają wykonaniu; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego K. D. 20 zł (dwadzieścia złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
3 II SA/Gd 912/02
U z a s a d n i e n i e
Decyzją z dnia 31 stycznia 2002r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art.156 § 1 pkt 2 i art.157 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy własną decyzję z dnia 25 października 2001r. Nr [...] stwierdzającą nieważność decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 11 maja 1989r. nr 2809/75 w części przyznającej prawo jazdy kat. "D".
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że K.D. uzyskał prawo jazdy kat. A, B, C i E, natomiast brak jest potwierdzenia uzyskania prawa jazdy kat. D, a organy administracji nie są w posiadaniu dokumentacji o ukończeniu kursu oraz dacie egzaminu na tę kategorię prawa jazdy.
W trakcie postępowania wyjaśniającego ustalono również, że K. D. nie figuruje w protokołach egzaminacyjnych w T. z okresu od 13.12.1981r. do 31.12.1992r. będących w posiadaniu Wojewody. Nie znajduje się on również w rejestrze Komendy Wojewódzkiej Policji jako były funkcjonariusz resortu do spraw wewnętrznych. Dlatego też zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego brak było podstaw do wydania K. D. prawa jazdy kat. "D" w związku z czym zachodziły przesłanki do stwierdzenia nieważności, na podstawie art.156 § 1 pkt 2 K.p.a., decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 11.05.1989r. w zakresie dotyczącym wydania prawa jazdy kat. "D".
Zgodnie bowiem z postanowieniami art.70 ustawy z dnia 1 lutego 1983 roku Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydawania zakwestionowanej decyzji prawo jazdy mogła uzyskać osoba posiadająca wymaganą sprawność fizyczną i psychiczną, umiejąca czytać i pisać, odbyła odpowiednie przeszkolenie i wykazała się niezbędnymi kwalifikacjami oraz osiągnęła wymagany dla danej kategorii wiek.
Zdaniem organu administracji w rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono potwierdzenia tych przesłanek, a zatem zachodziły podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy z dnia 15 maja 1989r. z uwagi na występujące rażące naruszenie prawa.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł K. D. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że jako rezerwista odbywał w okresie od 12.12.1981r. do dnia 26.02.1982r. służbę w KWMO, w trakcie której zdał również egzamin na prawo jazdy kat. "D". W jego przekonaniu dokumenty mogły zaginąć, nie powinien on jednak ponosić negatywnych tego następstw. Na potwierdzenie podnoszonych okoliczności do skargi dołączona została kopia książeczki wojskowej z potwierdzeniem faktu odbywania służby w MO oraz oświadczenia trzech świadków potwierdzające, że K.D. zdał egzamin na prawo jazdy kat. "D".
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem
l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.).
W myśl art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie bowiem z postanowieniami art.156 § 1 pkt 2 K.p.a., który stanowił podstawę prawną zakwestionowanego rozstrzygnięcia organ administracji może stwierdzić nieważność decyzji jedynie w przypadku stwierdzenia rażącego naruszenia prawa. Zgodnie z poglądami wypracowanymi w doktrynie o rażącym naruszeniu prawa można mówić w takim przypadku, gdy czynności zmierzające do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowi zaprzeczenie stanu prawnego w całości lub w części (Borkowski [w:] Adamiak, Borkowski, K.p.a. Komentarz, 6 wyd., Warszawa 2004, s. 730).
Oczywiście postępowanie w tej kategorii spraw mimo jego nadzwyczajnego charakteru niczym nie różni się od postępowań w innych sprawach. W związku z tym również w tej kategorii spraw zgodnie z zasadą określoną w art.7 K.p.a. powinny być podejmowane działania mające na celu wszechstronne wyjaśnienie okoliczności stanu faktycznego.
W rozpatrywanym przypadku sporna pozostawała kwestia możliwości wydania K. D. przez Naczelnika Miasta i Gminy prawa jazdy
kat. "D". W związku z tym Kolegium powinno podjąć działania zmierzające do ustalenia czy K. D. spełniał przesłanki określone w art.70 Prawa o ruchu drogowym "uprawniające go do otrzymania prawa jazdy kat. "D". W tym zakresie jedyną wątpliwością był brak dokumentacji potwierdzającej odbycie szkolenia oraz zdanie egzaminu kwalifikacyjnego. Dokonując ustaleń w tym zakresie Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło się do Komendy Wojewódzkiej Policji w B. o wyjaśnienie czy K. D. uzyskał prawo jazdy kat. "D" odbywając służbę w Jednostce KWMO [...] oraz otrzymując odpowiedź, że osoba taka nie figuruje w ewidencji. W aktach sprawy znajduje się również pismo od Wojewody z lipca 2001r. informujące Starostwo Powiatowe w G. D. o tym, że K. D. nie występuje w protokołach egzaminacyjnych z okresu od 13 grudnia 1981r. do 31 grudnia 1992r., ale odtworzenie wyniku egzaminu będzie możliwe po odtworzeniu daty jego przeprowadzenia.
Z pierwszej informacji nie wynika, że K. D. nie odbywał służby w KWMO [...], ani czy zdał w tym okresie egzamin, ale jedynie, że jego nazwisko nie figuruje w kartotekach. W związku z tym powinna być ona zweryfikowana przy użyciu innych środków dowodowych.
Analogicznie przedstawia się sytuacja z informacją, udzieloną przez Wojewodę. Po pierwsze nie wynika z niej, że skarżący nie zdawał egzaminu, a wręcz przeciwnie, że odtworzenie wyniku będzie możliwe po podaniu daty jego przeprowadzenia. Po drugie pismo to powstało przed datą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy.
Odnosząc się do tych ustaleń K. D. przedłożył Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu oświadczenia trzech świadków, z których wynika, że zdał on egzamin na prawo jazdy kat. "D" w trakcie odbywania służby w Milicji Obywatelskiej. I. K. określił nawet precyzyjnie, że miało to miejsce w G. w miesiącach luty-kwiecień 1982r.
Organ administracji w całym swoim postępowaniu nie odniósł się do faktów wynikających z tych oświadczeń. Nie przesłuchał również w charakterze świadków ich autorów. Nie wystąpił także do Wojewody o udzielenie bardziej precyzyjnych wyjaśnień na temat egzaminu K. D. na prawo jazdy kat. "D".
Takie postępowanie stanowi niewątpliwie naruszenie postanowień art.7 i 77 K.p.a. zobowiązujących organy administracji do wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności stanu faktycznego. Dlatego też przy ponownym rozpoznaniu sprawy w pierwszej kolejności Samorządowe Kolegium Odwoławcze powinno przesłuchać świadków, których oświadczenia znajdują się w aktach sprawy, a następnie po dokonanych na ich podstawie ustaleniach wystąpić do właściwych organów o udzielenie dokładniejszych wyjaśnień w zakresie uprawnień skarżącego w zakresie prawa jazdy kat. "D", od tych znajdujących się w aktach sprawy.
Dlatego też uwzględniając wszystkie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Na podstawie art.152 cytowanej wyżej ustawy Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 października 2001r. nr [...], nie podlegają wykonaniu.
Ponieważ art.97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje stosować dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, to wobec uwzględnienia skargi Sąd zasądził koszty postępowania na rzecz skarżącego na podstawie art.55 ust.1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U.Nr 74, poz.368 z późn. zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI