IV SA 3606/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w WarszawieWarszawa2004-06-24
NSAbudowlaneWysokawsa
prawo budowlanepozwolenie na budowęsamowola budowlanapostępowanie naprawczeuchylenie decyzjinadzór budowlanyprojekt budowlanyodstępstwa od pozwolenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów nadzoru budowlanego, uznając, że błędnie zastosowano przepisy prawa budowlanego w postępowaniu naprawczym dotyczącym samowoli budowlanej.

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji nakładającej na inwestorów obowiązek przedłożenia zatwierdzonego projektu budowlanego budynku mieszkalnego wybudowanego niezgodnie z pozwoleniem na budowę. Sąd uchylił decyzje obu instancji, stwierdzając, że organy nadzoru budowlanego nieprawidłowo zastosowały art. 51 Prawa budowlanego, ograniczając się jedynie do nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentacji zamiast określenia konkretnych czynności naprawczych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał skargę W. J. i B. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Decyzja ta nakładała na inwestorów obowiązek przedłożenia zatwierdzonego projektu budowlanego budynku mieszkalnego, wybudowanego niezgodnie z pozwoleniem na budowę (rozbudowa i zabudowa tarasu). Organy administracji uznały, że zastosowanie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego było zasadne, a nie art. 48 (nakaz rozbiórki), ponieważ inwestor posiadał pozwolenie na budowę, a jedynie dokonał odstępstw. Skarżący zarzucali rażące naruszenie przepisów KPA i nieprawidłowe prowadzenie postępowania dowodowego. Sąd uznał skargę za zasadną, stwierdzając błędne rozstrzygnięcie organów. Sąd wskazał, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego musi określać konkretne czynności faktyczne mające na celu doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem, a nie ograniczać się do żądania dokumentacji, co powinno być regulowane przez art. 81c Prawa budowlanego. Błędna wykładnia przepisu i brak wyczerpującego zbadania sprawy uzasadniały uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, decyzja taka nie jest zgodna z art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Przepis ten wymaga określenia konkretnych czynności faktycznych mających na celu doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem, a nie ogranicza się do żądania dokumentacji.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakłada na organ obowiązek wskazania konkretnych działań naprawczych, a nie tylko żądania dokumentów. Obowiązek dostarczenia dokumentacji powinien być regulowany przez art. 81c Prawa budowlanego. Błędna wykładnia tego przepisu przez organy administracji stanowiła istotne naruszenie prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (11)

Główne

Prawo budowlane art. 51 § ust. 1 pkt 2

Ustawa - Prawo budowlane

PPSA art. 145 § § 1 ust. 1 pkt c

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 105

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Prawo budowlane art. 48

Ustawa - Prawo budowlane

Prawo budowlane art. 81c

Ustawa - Prawo budowlane

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organy nadzoru budowlanego błędnie zinterpretowały i zastosowały art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, ograniczając się do nałożenia obowiązku przedłożenia dokumentacji zamiast określenia konkretnych czynności naprawczych. Obowiązek przedłożenia dokumentacji technicznej powinien być nałożony na podstawie art. 81c Prawa budowlanego, a nie art. 51 ust. 1 pkt 2. Organy nie przeprowadziły wyczerpującego postępowania dowodowego i nie ustaliły charakteru odstępstw od pozwolenia na budowę.

Godne uwagi sformułowania

Decyzja wydana na podstawie tego przepisu nie może ograniczać się do nakazania inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy przedłożenia określonej dokumentacji, ekspertyz i ocen, ale musi wskazywać przede wszystkim konkretne czynności faktyczne mające na celu doprowadzenie wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem oraz sposób ich dokonania. Prawidłowa wykładnia art. 51 ust 1 pkt.2 Prawa budowlanego powoduje, że nie można zaakceptować poglądu obu organów, że rozstrzygnięcie organu nadzoru kontrolowane w niniejszym postępowaniu nieważnościowym, "było zgodne z literą prawa i odpowiadało zamysłowi ustawodawcy". Obowiązek dostarczenia określonej dokumentacji ekspertyz i ocen winien być nałożony na podstawie art. 81 c Prawa budowlanego.

Skład orzekający

Izabela Ostrowska

przewodniczący

Grzegorz Czerwiński

członek

Bogusław Moraczewski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 51 Prawa budowlanego w kontekście postępowań naprawczych i obowiązku organów w zakresie określania czynności faktycznych, a nie tylko dokumentacji."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji istotnych odstępstw od pozwolenia na budowę, gdy inwestor posiadał pozwolenie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowa jest prawidłowa interpretacja przepisów proceduralnych przez organy administracji i jak błąd w tym zakresie może prowadzić do uchylenia decyzji. Pokazuje praktyczne znaczenie rozróżnienia między art. 48 a art. 51 Prawa budowlanego.

Błąd w interpretacji Prawa budowlanego: dlaczego samo żądanie dokumentów nie wystarczy w postępowaniu naprawczym?

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA 3606/03 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2004-06-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-09-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Bogusław Moraczewski /sprawozdawca/
Grzegorz Czerwiński
Izabela Ostrowska /przewodniczący/
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie asesor WSA Grzegorz Czerwiński, sędzia NSA Bogusław Moraczewski (spr), Protokolant Marcin Gruszczyński, po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2004 sprawy ze skargi W. J. i B. L. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2002 Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji z dnia [...]. 09.2000 r. Nr [...], z tym że decyzja ta nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].10.2002r znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania W. J. oraz B. L., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].09.2002r. Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia [...].05.2000r. Nr [...] znak: [...], nakładającą na B. i
W. P. obowiązek przedłożenia w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w M. zatwierdzonego projektu-budowlanego – dokumentacji inwentaryzacyjno-projektowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej, wybudowanego na nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...], położonej w W., osiedle S.
W wyniku dokonanej analizy materiału dowodowego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż w rezultacie przeprowadzonej kontroli przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego, ustalono, że budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie szeregowej, należący do B. i W. P., zlokalizowany na działce nr ewid. [...] położonej w W., pobudowany został niezgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę z dnia [...].10.1998r, Nr [...] znak: [...] wydaną przez Burmistrza Miasta W. Odstępstwa od wydanej decyzji polegały na rozbudowie i zabudowie tarasu od strony wschodniej działki. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem nałożył na inwestorów na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, obowiązek dokonania szeregu czynności w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, określając jednocześnie termin wykonania tych czynności. W opinii organu odwoławczego rozstrzygnięcie oparte na wyżej wymienionym przepisie prawa budowlanego było zasadne.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w pełni poparł pogląd Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który w uzasadnieniu decyzji z dnia [...].09.2002r. podniósł, iż rozstrzygnięcia organu nadzoru budowlanego opartego na przepisie art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego nie można zakwalifikować jako rażącego naruszenia prawa, gdyż było ono zgodne z literą prawa i odpowiadało zamysłowi ustawodawcy. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z up. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M., gdyż zaistniały stan rzeczy nie odpowiada brzmieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa formułującego pozytywną przesłankę dla stwierdzenia nieważności danego aktu.
Ponadto organ II instancji odnosząc się do zarzutu skarżących, iż organ nadzoru budowlanego winien na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo Budowlane wydać decyzję nakazującą dokonanie rozbiórki segmentu budynku mieszkalnego jednorodzinnego, uznał go za bezzasadny. Zgodnie bowiem z art. 48 cyt. ustawy właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesionego sprzeciwu. Przepis ten ma zastosowanie do budowanych lub pobudowanych obiektów bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W przedmiotowej sytuacji zastosowanie winien mieć art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego, gdyż ma tu miejsce stwierdzenie pobudowania obiektu niezgodne z otrzymanym pozwoleniem na budowę, co w pełni uzasadnia zastosowanie omawianego przepisu.
Od decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].10.2002r. skargę złożyli W. J. i B. L. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji I i II instancji oraz o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.2000r.
W opinii skarżących decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak i decyzje odmawiające stwierdzenia jej nieważności rażąco naruszają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 105, gdyż odnoszą się one do nieistniejącego budynku jednorodzinnego położonego na działce nr ewid. [...] w W. osiedle S. Strona skarżąca podnosi, iż postępowanie zakończone decyzją z dnia [...].05.2000r. prowadzono w odniesieniu do nieistniejącej inwestycji, bowiem budynki jednorodzinne na działkach o numerach ewid od [...] nie istnieją, a działki te zabudowuje wyłącznie jeden budynek położony na wszystkich działkach. Skarga zawiera także zarzut niestarannego przeprowadzenia postępowania dowodowego przez organy administracji oraz wydanie decyzji w oparciu o nieprawdziwą dokumentację i oświadczenia. Ujawnione naruszenia zasad postępowania, zdaniem skarżących uzasadniają uchylenie decyzji wydanej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak i utrzymującej ją w mocy decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie ze względu na błędne rozstrzygniecie organu administracji. Sąd nie jest związany granicami skargi, ale zakresem rozstrzygnięcia objętego decyzją, to oznacza , że władny jest uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które przytacza strona skarżąca.
W wyniku przeprowadzonej kontroli budynku mieszkalnego jednorodzinnego organy nadzoru budowlanego stwierdziły odstępstwa od ustaleń i warunków określonych w decyzji o pozwoleniu na budowę. W przypadku stwierdzenia zaistniałych okoliczności, organ uprawniony jest do wydania na podstawie art. 51 Prawa budowlanego, w zależności od charakteru i stanu zaawansowania robót budowlanych, określonych decyzji: nakazującej zaniechanie dalszych robót, bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, jeżeli nie ma możliwości doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem; albo decyzji określającej czynności jakie należy wykonać w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie, określając jednocześnie termin wykonania tych czynności. Istotne odstępstwa od warunków określonych w pozwoleniu na budowę, powodujące zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia albo środowiska, bądź które są realizowane w sposób odbiegający od określonego w przepisach, uzasadniają zastosowanie przez organ środków przewidzianych w art. 50 i 51 Prawa budowlanego, nie zaś rygor art. 48 cyt ustawy. W omawianym przypadku inwestorowi nie można czynić zarzutu dopuszczenia się samowoli budowlanej w rozumieniu art. 48, jeżeli w dacie rozpoczęcia robót budowlanych legitymował się ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę.
W powołaniu na art. 51 ust 1 pkt 2 prawa budowlanego Powiatowy
Inspektor Nadzoru Budowlanego zobowiązał inwestorów do przedłożenia
zatwierdzonego projektu budowlanego-dokumentacji inwentaryzacyjno-
projektowej budynku mieszkalnego jednorodzinnego, a w szczególności do
przedłożenia oceny technicznej stanu budynku oraz projektu zagospodarowania
działki. Decyzja wydana na podstawie tego przepisu nie może ograniczać się do
nakazania inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy przedłożenia określonej
dokumentacji, ekspertyz i ocen, ale musi wskazywać przede wszystkim
konkretne czynności faktyczne mające na celu doprowadzenie
wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem oraz sposób ich
dokonania. Przyjęcie odmiennego poglądu co do treści rozstrzygnięcia , jaka
powinna być zawarta w decyzji wydanej w postępowaniu naprawczym w
oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 nie jest możliwe. Prowadziło by ono do
sytuacji, w której organ wydawałby pozwolenie na wznowienie robót
budowlanych po wykonaniu obowiązku dostarczenia określonej dokumentacji,
niezależnie od treści przedstawionych przez stronę dokumentów i wniosków.
Skutkowałoby to w efekcie wydaniem pozwolenia na wznowienie robót
budowlanych, które w świetle przedstawionej dokumentacji należałoby ocenić
jako sprzeczne z przepisami prawa i regułami budowlanej. Prawidłowa wykładnia art. 51 ust 1 pkt.2 Prawa budowlanego powoduje, że nie można zaakceptować poglądu obu organów, że rozstrzygniecie organu nadzoru kontrolowane w niniejszym postępowaniu nieważnościowym, "było zgodne z literą prawa i odpowiadało zamysłowi ustawodawcy".
Podkreślić należy, iż obowiązek dostarczenia określonej dokumentacji ekspertyz i ocen winien być nałożony na podstawie art. 81 c Prawa budowlanego. Przywołany przepis zawiera uprawnienie organu administracji architektoniczno-budowlanej i organu nadzoru budowlanego do żądania od uczestników procesu budowlanego informacji i udostępnienia dokumentów związanych m.in. z prowadzeniem robót budowlanych, przekazywaniem obiektu budowlanego do użytkowania. Zgodnie z ust. 2 cytowanego artykułu w razie powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, organy administracji architektoniczno budowlanej i nadzoru budowlanego mogą nałożyć na uczestników procesu budowlanego w drodze postanowienia obowiązek dostarczenia na ich koszt w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz.
Ponadto stwierdzić należy, iż organy administracji na podstawie art. 7 i 77 kpa zobowiązane są do zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności sprawy, aby uzyskać podstawę do prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego. W postępowaniu nieważnościowym obowiązkiem organów było ustalenie jaki charakter miały stwierdzone odstępstwa od warunków pozwolenia na budowę tzn. istotne czy też nie istotne oraz konkretnie jakie czynności faktyczne należy wykonać w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem w rozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, jeżeli inwestor dopuścił się istotnych odstępstw. Należy również ocenić, czy ograniczenie się w kontrolowanej decyzji Nr [...] z dnia [...].05.2000r tylko do nałożenia obowiązku przedłożenia stosownej dokumentacji jest zwykłym czy też rażącym naruszeniem wymienionego przepisu. Zajętemu stanowisku należy dać pełny wyraz zgodnie z wymogami określonymi w art. 107§ 3 kpa.
Ujawnione naruszenie przepisów prawa mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia powodują uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI