II SA/Gd 871/23

II SA/Gd 871/23 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-04-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-10-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jakub Chojnacki
Jolanta Górska /przewodniczący sprawozdawca/
Sławomir Kozik
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 51 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Asesor WSA Jakub Chojnacki, Protokolant Specjalista Dorota Pellowska, , po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 9 sierpnia 2023 r., nr WOP.7721.116.2023.GD w przedmiocie rozbiórki części obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 29 maja 2023 r. nr PINB.5170.161.2.1.2.19.2023.ZSz. 2. zasądza od Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku na rzecz skarżącej B. L. kwotę 980 zł (dziewięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Skarga B. L. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 9 sierpnia 2023 r., nr WOP.7721.116.2023.GD, wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kartuzach ustalił, że na przełomie lat 2014/2020 na terenie działek nr [...] i [...] w B., gmina Ż., zrealizowane zostało przez skarżącą – będącą właścicielem tych działek, ogrodzenie. Ogrodzenie to zrealizowane jest w części z prefabrykowanych elementów żelbetowych, w części z siatki stalowej oraz w części z bloczków betonowych.
Decyzją z dnia 29 maja 2023 r., nr PINB.5170.161.2.1.2.19.2023.ZSz., sprostowaną postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2023 r., nr PINB.5170.161.2.1.2.19.2023.ZSz, wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r., poz. 682) w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kartuzach nakazał skarżącej rozbiórkę części ogrodzenia działki nr [...] w B., wykonanego z paneli betonowych w 2020 r. od strony działki nr [...] w B. (w sąsiedztwie działki nr [...] w B.) na odcinku o długości wynoszącej 51,15 m, usytuowanego w bezpośrednim sąsiedztwie konstrukcji oporowej – przeznaczonej do rozbiórki decyzją PINB w Kartuzach z dnia 18 czerwca 2020 r., nr PINB/70035/197/18/2020/ZS, utrzymaną w mocy przez organ II instancji decyzją z dnia 4 listopada 2020 r., nr WOP.7721.115.2020.TA.
Uzasadniając wydaną decyzję, organ wskazał, że decyzją z dnia 31 maja 2022 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kartuzach orzekł o braku podstaw do podjęcia rozstrzygnięcia sprawy w oparciu o przepis art. 50 i art. 51 ustawy – Prawo budowlane z 1994 r. w przedmiocie ogrodzenia zrealizowanego na terenie działki nr [...] i [...] w B., wykonanego w części z paneli betonowych na odcinku o długości 139 m + 7,95 m oraz siatki stalowej na odcinku o długości 5,2 m + 55 m + 5,4 m (brama, furtka) a także ogrodzenia z bloczków betonowych o długości 99,5 m. Powyższa decyzja została uchylona decyzją Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 29 lipca 2022 r. a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia ze wskazaniem, że o ile posadowienie odcinka ogrodzenia z siatki stalowej oraz odcinka ogrodzenia z bloczków betonowych i ich stan techniczny nie budzą wątpliwości o tyle posadowienie fragmentu ogrodzenia wykonanego z paneli betonowych od strony działki nr [...] w B. budzi wątpliwości w odniesieniu do bezpośredniego sąsiedztwa muru oporowego. Mur oporowy wykonany od strony tej działki był przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem prawomocnej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 listopada 2020 r., utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 18 czerwca 2020 r. nakazującej rozbiórkę konstrukcji oporowej na dwóch odcinkach o długości 30,3 m i 19,6 m, wykonanej na działkach nr [...] i [...] w B. od strony działki nr [...] w B. Zatem od strony tej działki mur oporowy o łącznej długości 49,9 m przeznaczony jest do rozbiórki. Z kolei, z oświadczeń stron postępowania wynika, że ogrodzenie posadowiono na murze oporowym przeznaczonym do rozbiórki. Ogrodzenie było wybudowane po wykonaniu muru oporowego.
Mając to na uwadze, organ wskazał dalej, że z uwagi na ukształtowanie terenu, wzajemne bezpośrednie usytuowanie ogrodzenia z paneli betonowych oraz muru oporowego objętego nakazem rozbiórki istnieje ryzyko, że podczas tej rozbiórki ogrodzenie ulegnie zniszczeniu i obsunięciu, co może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia.
Organ wskazał przy tym, że z uzupełnionego materiału dowodowego wynika, że ogrodzenie zlokalizowane w bezpośrednim sąsiedztwie konstrukcji oporowej przeznaczonej do rozbiórki na odcinku o łącznej długości 51,15 m (19,6 m, 30,3 m i 1,25 m – długość odstępu pomiędzy dwoma odcinkami konstrukcji oporowej) stwarza zagrożenie dla ludzi i mienia. Powyższe wynika z ukształtowania terenu i wzajemnego bezpośredniego usytuowania ogrodzenia z paneli betonowych oraz muru oporowego objętego nakazem rozbiórki. Dokonanie rozbiórki muru oporowego spowoduje również utratę stateczności przedmiotowego ogrodzenia, zlokalizowanego w bezpośrednim sąsiedztwie tej konstrukcji (brak możliwości wsparcia słupów ogrodzenia na murze oporowym), co może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia.
Jednocześnie, organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie nałożenie na właściciela obowiązku wykonania określonych czynności nie doprowadzi do zgodności z prawem zrealizowanych robót budowlanych. Nie da się bowiem w żaden sposób zakwestionować ustaleń poczynionych w trakcie postępowania wyjaśniającego w kwestii dotyczącej lokalizacji przedmiotowego ogrodzenia, tj. bezpośredniego sąsiedztwa konstrukcji oporowej przeznaczonej do rozbiórki a w konsekwencji wykonania obowiązku rozbiórki muru oporowego objętego nakazem, wyeliminowania zagrożenia bezpieczeństwa ludzi imienia związanego z przewróceniem ogrodzenia na działki sąsiednie nr [...] i [...] w B.
Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez skarżącą, zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 9 sierpnia 2023 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r., poz. 682 ze zm.) w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471 ze zm.), Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 29 maja 2023 r.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji o niezbędności nałożenia obowiązku rozbiórki przedmiotowego ogrodzenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane ze względu na konieczność wyeliminowania stanu zagrożenia bezpieczeństwa ludzi podczas rozbiórki muru oporowego. Organ wskazał przy tym, że niewątpliwie na posadowienie tego ogrodzenia nie było wymagane dokonanie zgłoszenia robót budowlanych. Jednakże, przedmiotowe ogrodzenie wykonane zostało w bezpośrednim sąsiedztwie muru oporowego. Mur ten był zaś przedmiotem postępowania zakończonego prawomocną decyzją Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2020 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia 18 czerwca 2020 r. nakazującą rozbiórkę konstrukcji oporowej na dwóch odcinkach o długości 30,3 m i 19,6 m wykonanej na działkach nr [...] i [...] od strony działki nr [...]. Natomiast z protokołu oględzin z dnia 21 lutego 2022 r. wynika, że przedmiotowe ogrodzenie posadowiono na wskazanym murze oporowym przeznaczonym do rozbiórki. Ogrodzenie wybudowano po wykonaniu muru oporowego. Wobec tego, skoro mur oporowy podlega rozbiórce, przedmiotowe ogrodzenie podczas wykonywania tej rozbiórki ulegnie zniszczeniu i obsunięciu, co stanowi zagrożenie bezpieczeństwa ludzi imienia. Rozbiórka muru oporowego spowoduje brak możliwości zakotwienia ogrodzenia w tym murze i w związku z tym utratę stateczności ogrodzenia. Powyższe spełnia przesłankę określoną w art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane. W związku z tym, organ I instancji w dniu 20 marca 2023 r. przeprowadził oględziny, podczas których uaktualnił wymiary przedmiotowego ogrodzenia, tj. 30,3 m +19,6 m (długość muru oporowego przeznaczonego do rozbiórki) +1,25 m (długość odstępu pomiędzy ww. odcinkami muru oporowego przeznaczonego do rozbiórki). Zatem łączna długość przedmiotowego odcinka ogrodzenia wynosi 51,15 m.
W skardze skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, ewentualnie o ich uchylenie, zarzucając naruszenie:
- przepisów postępowania w postaci zasad ogólnych sformułowanych w k.p.a. a w szczególności art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a., co stanowi rażące naruszenie prawa skutkujące nieważnością decyzji, ewentualnie naruszenie prawa mające istotny wpływ na wynik sprawy;
- przepisów postępowania procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj.: art. 7 k.p.a. w zw. z art. 138 k.p.a., poprzez nierozpoznanie istoty odwołania lecz arbitralne przyjęcie słuszności rozstrzygnięcia decyzji I instancji;
- przepisów prawa materialnego, tj. art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane poprzez nieprawidłową kwalifikację konstrukcji posadowionej przez skarżącego;
- przepisów prawa materialnego, tj. art. 48 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę w sytuacji, kiedy taka decyzja nie powinna zostać wydana wobec braku przesłanek.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 18 marca 2024 r. uczestnicy postępowania – M. B. i M. G. wskazali, że w dniu 24 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 488/23 wyrok oddalający skargę B. L. na decyzję o nakazie rozbiórki muru oporowego o wysokości 2 m.
Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Przeprowadzona przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola legalności wykazała, że zarówno zaskarżona decyzja Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 9 sierpnia 2023 r., jak i poprzedzająca ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 29 maja 2023 r. wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa.
Podstawę prawną wydanych decyzji stanowił przepis art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2023 r., poz. 682) w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471 ze zm.), zgodnie z którym przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego.
Przepis ten został zastosowany w niniejszej sprawie z uwagi na stwierdzenie przez orzekające w sprawie organy wystąpienia przesłanki z art. 50 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49f organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia lub zagrożenia środowiska.
Jednakże, w ocenie Sądu, przedmiot niniejszego postępowania i zakres rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji budzą uzasadnione wątpliwości mimo dokonanego przez organ I instancji sprostowania. Nadto, materiał zgromadzony w aktach sprawy uniemożliwia Sądowi ocenę dokonanego przez orzekające w sprawie organy ustalenia, że będący przedmiotem niniejszego postępowania fragment ogrodzenia, tj. ogrodzenie z paneli betonowych zrealizowane na odcinku o długości 51,15 m, zlokalizowane od strony działki nr [...] (w sąsiedztwie działki nr [...]), zagraża bezpieczeństwu ludzi i mienia.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 133 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Orzekające w sprawie organy ocenę swą oparły zaś na decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 29 lipca 2022 r., mocą której uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 31 maja 2022 r. i przekazano sprawę dotyczącą ogrodzenia zrealizowanego na terenie działki nr [...] i [...] w B. do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Jak wskazały przy tym orzekające organy, w decyzji tej Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku stwierdził bowiem, że posadowienie fragmentu ogrodzenia wykonanego z paneli betonowych od strony działki nr [...] w B. budzi wątpliwości w odniesieniu do bezpośredniego sąsiedztwa muru oporowego. Mur oporowy wykonany od strony tej działki był zaś przedmiotem postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem prawomocnej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 listopada 2020 r., utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 18 czerwca 2020 r. nakazującej rozbiórkę konstrukcji oporowej na dwóch odcinkach o długości 30,3 m i 19,6 m, wykonanej na działkach nr [...] i [...] w B. od strony działki nr [...] w B. Zatem od strony tej działki mur oporowy o łącznej długości 49,9 m przeznaczony jest do rozbiórki. Z kolei, z oświadczeń stron postępowania wynika, że ogrodzenie posadowiono na murze oporowym przeznaczonym do rozbiórki. Ogrodzenie było wybudowane po wykonaniu muru oporowego.
Z kolei, w aktach niniejszej sprawy brak jest powołanej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2020 r., jak i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 18 czerwca 2020 r., co uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny w zakresie zasadności i racjonalności powołania się na nie w niniejszej sprawie w kontekście konieczności orzeczenia rozbiórki.
Przy tym, na podstawie uzasadnień wydanych w niniejszej sprawie decyzji nie można ustalić w sposób niebudzący wątpliwości, czy będące przedmiotem niniejszego postępowania ogrodzenie oparte jest na murze oporowym, którego dotyczy decyzja Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 4 listopada 2020 r. i decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Kartuzach z dnia 18 czerwca 2020 r., czy też występuje ono w bezpośrednim jego sąsiedztwie. W kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzjach zastosowano w tym zakresie zarówno jedno, jak i drugie określenie, stosując je zamiennie.
Wyjaśnienie zaś powyższej okoliczności ma niewątpliwie wpływ na wynik sprawy albowiem w sytuacji, gdy przedmiotowe ogrodzenie posadowione jest na murze oporowym, objętym przywołaną wyżej decyzją rozbiórkową, jego rozbiórka będzie konieczna a wręcz nierozerwalnie będzie powiązana z rozbiórką muru oporowego. Z kolei, w sytuacji, gdy przedmiotowe ogrodzenie posadowiono jest w bezpośrednim sąsiedztwie muru oporowego dokładnego wyjaśnienia wymaga, w jaki sposób dokonanie rozbiórki będzie miało wpływ na przedmiotowe ogrodzenie. Z akt sprawy i uzasadnień wydanych decyzji nie wynika przy tym jaka jest odległość miedzy murem a ogrodzeniem i jakie poczyniono ustalenia, które doprowadziły do uznania, że przedmiotowe ogrodzenie podczas wykonania rozbiórki muru oporowego ulegnie zniszczeniu i obsunięciu. Stwierdzenia organów w tym zakresie są dowolne, niepoparte żadnym dowodem.
Zgodnie zaś z treścią art. 7 k.p.a. organ administracji publicznej powinien podjąć wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powyższa zasada znajduje swoje uszczegółowienie w treści art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 k.p.a. Przepisy art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. nakładają na organy administracji obowiązek ustalenia prawdy obiektywnej i podejmowania rozstrzygnięcia na podstawie wszechstronnie wyjaśnionego stanu faktycznego, przy zastosowaniu wszelkich koniecznych środków dowodowych, z uwzględnieniem słusznego interesu strony. Z kolei ustanowiona w art. 80 k.p.a. zasada swobodnej oceny dowodów zobowiązuje do oparcia się przez organ na przekonujących podstawach - wskazanych w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, stosownie do treści przepisu art. 107 § 3 k.p.a.
Jednocześnie, treść nakazanego mocą kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzji obowiązku rozbiórki budzi wątpliwości co do jego zakresu.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kartuzach w wydanej decyzji nakazał bowiem skarżącej rozbiórkę części ogrodzenia działki nr [...] w B., wykonanego z paneli betonowych w 2020 r. od strony działki nr [...] w B. (w sąsiedztwie działki nr [...] w B.) na odcinku o długości wynoszącej 51,15 m, usytuowanego w bezpośrednim sąsiedztwie konstrukcji oporowej – przeznaczonej do rozbiórki decyzją PINB w Kartuzach z dnia 18 czerwca 2020 r., nr PINB/70035/197/18/2020/ZS, utrzymaną w mocy przez organ II instancji decyzją z dnia 4 listopada 2020 r., nr WOP.7721.115.2020.TA. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku w decyzji z dnia 9 sierpnia 2023 r. utrzymał tą decyzję w mocy.
Organy obu instancji do wydanych decyzji nie dołączyły jednakże żadnego załącznika graficznego, który wskazywałby dokładną lokalizację tej części ogrodzenia, której dotyczy nakazana decyzją rozbiórka. Przez to, decyzja taka wywołuje wątpliwości co do jej treści, co rzutuje w dalszej kolejności na jej wykonalność. Tym bardziej, że początkowo przedmiotem prowadzonego postępowania naprawczego było całe ogrodzenie wokół nieruchomości stanowiącej działki oznaczone nr [...] i [...]. Po wydaniu przez organ odwoławczy decyzji kasacyjnej z dnia 29 lipca 2022 r. organ I instancji podzielił to postępowanie na dwie odrębne sprawy: jedną sprawę dotyczącą wskazanego w kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzjach fragmentu ogrodzenia powiązanego, w ocenie organów, z murem oporowym oraz drugą sprawę rozstrzygniętą odrębną decyzją dotyczącą innych fragmentów tego ogrodzenia.
Zgodnie zaś z treścią art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. decyzja administracyjna zawiera rozstrzygnięcie. Wskazany element decyzji jest zasadniczy, albowiem stanowi o ustaleniu prawa, o usunięciu sporu co do niego lub o jego tworzeniu na rzecz określonych podmiotów albo też o zakończeniu postępowania w danej instancji bez orzekania w sprawie co do jej istoty. Wyraża rezultat stosowania normy prawa materialnego do konkretnego przypadku w kontekście określonych okoliczności faktycznych i materiału dowodowego. Konkretyzacja prawa dokonuje się w rozstrzygnięciu, nie zaś w innych elementach decyzji. Rozstrzygnięcie powinno być sformułowane konkretnie i precyzyjnie. Rozstrzygnięcia nie można ani domniemywać, ani wyprowadzać z treści uzasadnienia. Winno ono być wyrażone expressis verbis w osnowie decyzji w sposób precyzyjny, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Rozstrzygnięcie musi być sformułowane w taki sposób, aby możliwe było następnie wykonanie decyzji dobrowolne lub z zastosowaniem środków egzekucji administracyjnej.
Z uwagi na powyższe, Sąd stwierdził, że zarówno decyzja Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 9 sierpnia 2023 r., jak i poprzedzającą ją decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kartuzach z dnia 29 maja 2023 r. wydane zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy a także z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dlatego też, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. Sąd orzekł o ich uchyleniu.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na postawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz skarżących kwotę 980 zł, na którą składa się wpis sądowy w wysokości 500 zł oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r., poz. 1964).