II SA/Gd 787/22

II SA/Gd 787/22 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-03-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Dariusz Kurkiewicz /przewodniczący/
Elżbieta Rischka /sprawozdawca/
Justyna Dudek-Sienkiewicz
Symbol z opisem
6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 71 ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Sędziowie Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz, Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Protokolant Specjalista Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 marca 2024 r. sprawy ze skargi K.G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 8 lipca 2022 r., nr WOP.7721.17.2022.KK w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 8 lipca 2022 r. Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku (dalej jako "WINB" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735) – dalej jako "k.p.a.", art. 71a ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 2351) – dalej jako "Prawo budowlane", po rozpatrzeniu odwołania K. G. - dalej jako "strona" lub "Skarżąca" i B. G. dalej jako "inwestor" od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bytowie (dalej jako "PINB" lub "organ I instancji") z dnia 30 listopada 2021 r. nakazującej inwestorowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego - budynku gospodarczego (przeznaczonego do przechowywania płodów rolnych, sprzętu rolniczego, materiału siewnego, nawozów i środków ochrony roślin) użytkowanego jako budynek produkcyjno-magazynowy, zlokalizowanego na działce o nr ewid. gruntu [...] (poprzednio działka o nr ewid. gruntu [...]) obręb U., gmina B. – uchylił zaskarżoną decyzję i nakazał inwestorowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania wskazanego obiektu budowlanego.
Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy:
Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 25 marca 2021 r. przez PINB z udziałem inwestora nie stwierdzono, aby w istniejącym budynku gospodarczym zlokalizowanym na ww. działce prowadzono działalność produkcyjno-usługową. Niemniej, w związku z dokonanymi ustaleniami w zakresie wyposażenia ww. budynku oraz dalszego postępowania wyjaśniającego PINB stwierdził, że doszło do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku - z funkcji gospodarczej na produkcyjno-magazynową.
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2021 r., na podstawie art. 71a ustawy Prawo budowlane, PINB wstrzymał użytkowanie tego budynku i nałożył obowiązek przedstawienia, w terminie do dnia 31 października 2021 r., dokumentów wymienionych w sentencji postanowienia.
Powyższe postanowienie zostało skierowane zarówno do inwestora (współwłaściciela nieruchomości), jak i do strony (współwłaściciela nieruchomości).
Wobec nieprzedłożenia dokumentów wymienionych w sentencji postanowienia z dnia 30 czerwca 2021 r., PINB decyzją z dnia 30 listopada 2021 r., na podstawie art. 71a ust. 4 ustawy Prawo budowlane, nakazał inwestorowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego - budynku gospodarczego (przeznaczonego do przechowywania płodów rolnych, sprzętu rolniczego, materiału siewnego, nawozów i środków ochrony roślin) użytkowanego jako budynek produkcyjno-magazynowy, zlokalizowany na ww. działce.
W rozpoznaniu wniesionego odwołania od ww. decyzji WINB decyzją z dnia 8 lipca 2022 r. uchylił zaskarżoną decyzję i nakazał inwestorowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania wskazanego obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił w pierwszej kolejności, że zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń; zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej (art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowalne).
WINB wskazał, że w toku postępowania odwoławczego, mając na uwadze argumentację przedstawioną we wniesionych odwołaniach, zlecił PINB przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego w trybie art. 136 K.p.a.
Po zapoznaniu się z ustaleniami dokonanymi przez PINB kolejno, w dniach 29 marca 2022 r. i 7 czerwca 2022 r. z udziałem inwestora oraz po porównaniu tych ustaleń z ustaleniami dokonanymi w dniu 25 marca 2021 r. i w toku postępowania wyjaśniającego, które poprzedziło wydanie postanowienia z dnia 30 czerwca 2021 r. i następnie decyzji z dnia 30 listopada 2021 r., organ odwoławczy doszedł do wniosku, że faktycznie nastąpiła zmiana sposobu użytkowania przedmiotowego budynku.
Organ odwoławczy stwierdził, że PINB przeprowadził postępowanie administracyjne (legalizacyjne) w sprawie ww. obiektu budowlanego. W wyniku tego postępowania wobec przedmiotowego budynku gospodarczego został zatwierdzony przez organ I instancji projekt budowlany i udzielone pozwolenie na użytkowanie z zastrzeżeniem dopełnienia przez inwestora, we wskazanym terminie, warunków ochrony przeciwpożarowej.
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w opinii organu odwoławczego, prowadzi do wniosku, że przedmiotowy budynek - zalegalizowany jako gospodarczy z przeznaczeniem do przechowywania płodów rolnych, sprzętu rolniczego, materiału siewnego, nawozów i środków ochrony roślin - jest faktycznie użytkowany jako budynek produkcyjno-magazynowy.
Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 25 marca 2021 r. a następnie podczas oględzin w dniu 7 czerwca 2022 r. w przedmiotowym budynku znajdowały się urządzenia/maszyny służące jako (według poszczególnych ustaleń ujętych w protokołach i numeracji urządzeń/maszyn) m.in.: giętarka do zginania prętów zbrojeniowych, gilotyna, maszyna do obróbki naroży plastikowych, zgrzewarka do profili tworzywowych, maszyna do obróbki uszczelek, piła dwugłowicowa do cięcia miękkiej stali, oczyszczarka naroży.
Na dokumentacji fotograficznej załączonej do protokołu oględzin z dnia 29 marca 2022 r. są widoczne ustawione w rogu budynku, przykryte niebieską folią, urządzenia, których przeznaczenia wówczas nie ustalono. Niemniej, odpowiadają one - z wyglądu - parametrom urządzeń / maszyn służących do wyrobu i produkcji stolarki PCV i aluminium.
Zdaniem organu odwoławczego, zgodnie z art. 81 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego mogą dokonywać czynności kontrolnych. Protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego. W świetle całokształtu okoliczności przedmiotowej sprawy i zgromadzonego w aktach materiału dowodowego, za zasadne WINB uznał stanowisko organu I instancji, że faktycznie doszło do zmiany sposobu użytkowania ww. budynku, z funkcji gospodarczej na produkcyjno-magazynową.
W ocenie WINB, inwestor nie przedstawił zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku (jako, pierwotnie, gospodarczego). Przy czym uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy z zamiarem dokonania tego rodzaju zmiany, czy też wystąpienie przez inwestora do właściwego organu z wnioskiem o wyłączenie gruntów (w tym działki nr [...]) z produkcji rolnej celem wykonywania działalności innej niż działalność rolnicza nie zastępują skutecznego zgłoszenia, o którym mowa w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.
Zdaniem WINB, zgodnie z art. 71a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia: 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części, 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2.
Po upływie terminu lub na wniosek zobowiązanego, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i w przypadku stwierdzenia jego wykonania - w drodze postanowienia ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3 - 5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (art. 71a ust. 4 ww. ustawy).
Mając powyższe na względzie, wobec niewykonania obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia 30 czerwca 2021 r., na podstawie art. 71a ustawy Prawo budowlane, WINB stwierdził, że zaskarżona decyzja organu I instancji jest prawnie uzasadniona. Mając wszakże na uwadze fakt podziału przedmiotowej działki (z działki nr [...] na działki nr [...] i [...]) WINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., uchylił zaskarżoną decyzję i nakazał inwestorowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego - budynku gospodarczego (przeznaczonego do przechowywania płodów rolnych, sprzętu rolniczego, materiału siewnego, nawozów i środków ochrony roślin) użytkowanego jako budynek produkcyjno-magazynowy.
Odnosząc się do argumentów przedstawionych w odwołaniach WINB zauważył, że z uwagi na okoliczności sprawy, argumentacja ta nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem nakaz przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego - budynku gospodarczego należy rozumieć jako usunięcie z terenu tego obiektu wszystkich urządzeń/maszyn, które służą do produkcji stolarki PCV i aluminium.
Końcowo WINB wskazał, że po protokolarnym potwierdzeniu przez inspektorów PINB, że powyższy nakaz został w całości wykonany, inwestor będzie mógł podjąć działania w celu dokonania zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w tym przepisami art. 71 i następne ustawy Prawo budowlane.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Skarżąca zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów:
- art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 28 w zw. z art. 77 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób stronniczy, zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, polegającego m.in. na wybiórczym i stronniczym przeprowadzeniu postępowania dowodowego, w szczególności poprzez zaniechanie przeprowadzenia dowodu z zeznań powołanych świadków (m.in. B. K., M. B.), zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, co skutkowało bezpodstawnym przyjęciem przez organ administracyjny, że w okolicznościach niniejszej sprawy doszło do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego - obiektu gospodarczego podczas, gdy do przedmiotowej zmiany nie doszło, a na początku stycznia 2022 r. inwestor na podstawie ustawy z dnia 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, złożył wniosek, o którym mowa w ust. 1 pkt. 2 do Starosty Bytowskiego - postępowanie jest w toku, a także brak jest w aktach sprawy jakiejkolwiek ekspertyzy technicznej, wykonanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń, w zakresie (ewentualnej) zmiany sposobu użytkowania;
- art. 80 k.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. poprzez błędną ocenę dowodów polegającą na przyjęciu w sposób sprzeczny z zasadami doświadczenia życiowego i logicznego rozumowania, że w okolicznościach niniejszej sprawy doszło do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego - obiektu gospodarczego z uwagi na przechowywanie sprzętu;
- art. 71a ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt. 1, art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez bezpodstawne przyjęcie, że inwestor dokonał zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego - budynku gospodarczego, użytkowanego jako budynek produkcyjno-magazynowy bez wymaganego zgłoszenia podczas, gdy nie doszło do zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu;
- art. 71 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że w okoliczności niniejszej sprawy doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowalnego - obiektu gospodarczego, podczas gdy nie zostały w w/w nieruchomości podjęte czynności zmieniające warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń, przy czym organ nie wskazał w uzasadnieniu decyzji zmiany jakich w/w standardów potencjalnie w okolicznościach niniejszej sprawy upatruje;
a w konsekwencji dokonanie błędu w ustaleniach faktycznych, polegających na przyjęciu, że dokonano zmiany sposobu użytkowania obiektu budowalnego - obiektu gospodarczego na budynek produkcyjno-magazynowy.
Mając na uwadze powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, w tym uchylenia decyzji i poprzedzających ją decyzji i umorzenia postępowania, albowiem nie doszło do zmiany sposobu użytkowania; ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Dodatkowo Skarżąca wniosła o przesłuchanie zawnioskowanych w sprawie świadków, tj. B. K., M. B. na okoliczności wskazane w piśmie z dnia 10 lutego 2021 r. tj. na okoliczność tego, iż w kontrolowanym budynku nie doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu w rozumieniu art. 71 Prawa budowlanego, a w szczególności nie doszło do żadnych prac produkcyjnych.
Uzasadnienie skargi stanowi rozwinięcie stawianych zarzutów i w swojej istocie sprowadza się do twierdzenia, że w przedmiotowym budynku maszyny służące do produkcji stolarki PCV i aluminiowej były jedynie przechowywane i nigdy nie służyły do produkcji, a zatem nie doszło do zmiany sposobu użytkowania nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Stan faktyczny nie budzi wątpliwości. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy prowadzi do wniosku, że przedmiotowy budynek – zalegalizowany jako gospodarczy z przeznaczeniem do przechowywania płodów rolnych, sprzętu rolniczego, materiału siewnego, nawozów i środków ochrony roślin – jest faktycznie użytkowany jako budynek produkcyjno-magazynowy. Zatem, wobec braku zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania tego budynku, organ odwoławczy zasadnie zastosował tryb określony w art. 71a ustawy Prawo budowlane.
Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 25 marca 2021 r. a następnie podczas oględzin w dniu 7 czerwca 2022 r. w przedmiotowym budynku znajdowały się urządzenia/maszyny służące do produkcji stolarki okiennej. Urządzenia były podłączone do prądu, a przy niektórych z nich znajdowały się wióry z tworzywa sztucznego.
Na dokumentacji fotograficznej załączonej do protokołu oględzin z dnia 29 marca 2022 r. są widoczne ustawione w rogu budynku, przykryte niebieską folią, urządzenia, których przeznaczenia wówczas nie ustalono. Niemniej, odpowiadają one - z wyglądu - parametrom urządzeń / maszyn służących do wyrobu i produkcji stolarki PCV i aluminium.
Zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń; zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej (art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowalne).
Zgodnie natomiast z art. 81 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego przy wykonywaniu obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego mogą dokonywać czynności kontrolnych. Protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności stanowią podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach prawa budowlanego.
W świetle całokształtu okoliczności przedmiotowej sprawy i zgromadzonego w aktach materiału dowodowego, za zasadne WINB uznał stanowisko organu I instancji, że faktycznie doszło do zmiany sposobu użytkowania ww. budynku, z funkcji gospodarczej na produkcyjno-magazynową.
W ocenie Sądu, inwestor nie przedstawił zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku (jako pierwotnie gospodarczego). Przy czym uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy z zamiarem dokonania tego rodzaju zmiany, czy też wystąpienie przez inwestora do właściwego organu z wnioskiem o wyłączenie gruntów (w tym działki nr [...]) z produkcji rolnej celem wykonywania działalności innej niż działalność rolnicza nie zastępują skutecznego zgłoszenia, o którym mowa w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.
Zdaniem Sądu, zgodnie z art. 71a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia: 1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części, 2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2.
Po upływie terminu lub na wniosek zobowiązanego, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i w przypadku stwierdzenia jego wykonania - w drodze postanowienia ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. W przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3 - 5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części (art. 71a ust. 4 ww. ustawy).
Mając powyższe na względzie, wobec niewykonania obowiązków nałożonych postanowieniem z dnia 30 czerwca 2021 r., na podstawie art. 71a ustawy Prawo budowlane, WINB zasadnie stwierdził, że zaskarżona decyzja organu I instancji jest prawidłowa.
Podkreślenia wymaga, że fakt podziału przedmiotowej działki (z działki nr [...] na działki nr [...] i [...]) obligował WINB, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., do uchylenia decyzji i nakazania inwestorowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego - budynku gospodarczego (przeznaczonego do przechowywania płodów rolnych, sprzętu rolniczego, materiału siewnego, nawozów i środków ochrony roślin) użytkowanego jako budynek produkcyjno-magazynowy.
W opinii Sądu, nie znajdują uzasadnionych podstaw zarzuty naruszenia wskazanych przepisów K.p.a., co miałoby polegać na nieprzeprowadzeniu wnioskowanych przez skarżącą dowodów, w tym z przesłuchania świadków. Naruszenie prawa, na które powołuje się Skarżąca, ze swej istoty polega na tym, iż już proste zestawienie ze sobą treści decyzji z przepisem prawa powinno prowadzić do oczywistego wniosku o naruszeniu prawa. Przy stwierdzeniu rażącego naruszenia prawa nie chodzi zatem o takie naruszenie prawa, które wymagałoby przeprowadzania dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Zatem nie ma tu proceduralnej możliwości poszerzania materiału dowodowego i czynienia uzupełniających ustaleń faktycznych (por. wyrok NSA z 8 grudnia 2021 r., sygn. akt I OSK 4431/18, CBOSA). Oczekiwanie, że w sprawie zostaną przeprowadzone środki dowodowe zmierzające do wykazania naruszenia prawa przez organy nadzoru budowlanego nie mogło być w konsekwencji zrealizowane.
W tym miejscu zauważyć także trzeba, że nie znajdują podstaw zawarte w skardze wnioski, by powyższe środki dowodowe przeprowadzone zostały przez tut. Sąd. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. W oparciu o ten przepis sąd w ogóle nie może zatem przeprowadzać dowodów z przesłuchania stron, czy świadków ani też z wizji lokalnej.
W ocenie Sądu, organy nie dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 7 k.p.a. podejmując rozstrzygnięcie w kontrolowanej sprawie organy zobligowane były z urzędu lub na wniosek strony, podjąć wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Organy te były obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.), a ponadto ocenić, na podstawie całokształtu tego materiału, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Wyraz powyższemu organy powinny dać w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.