II SA/Gd 786/19

II SA/Gd 786/19 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2020-08-05
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-12-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jolanta Górska /sprawozdawca/
Jolanta Sudoł
Mariola Jaroszewska /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 3296/20 - Wyrok NSA z 2023-09-19
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1202
art. 28 ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2020 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej A w G. na decyzję Wojewody z dnia 25 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarga Spółdzielni Mieszkaniowej na decyzję Wojewody z dnia 25 października 2019 r., nr [...], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Prezydent Miasta decyzją z dnia 21 listopada 2017 r., nr [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił L. G. pozwolenia na przebudowę wewnętrznej instalacji gazu w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. B. [...] w G., działka nr [...], obręb [...], K.
W dniu 12 grudnia 2017 r. do Prezydenta Miasta wpłynął wniosek Spółdzielni, która powołując się na przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2017 r., wskazując, że nie brała udziału w tym postępowaniu, choć przysługuje jej status strony.
Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r., nr [...], wznowił postępowanie na wniosek skarżącej Spółdzielni.
Decyzją z dnia 6 lutego 2018 r., nr [...], Prezydent Miasta odmówił uchylenia decyzji z dnia 21 listopada 2017 r. Jednakże decyzja ta została uchylona decyzją Wojewody z dnia 26 lipca 2018 r., nr [...], a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, z uwagi na zaistnienie przesłanki określonej w art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. i ze wskazaniem na potrzebę zapewnienia stronom, stosownie do treści art. 10 § 1 k.p.a., czynnego udział w ponownie przeprowadzonym postępowaniu oraz na potrzebę ustosunkowania się do podnoszonych przez skarżącą zarzutów.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Prezydent Miasta decyzją z dnia 21 listopada 2018 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 4, art. 150 i art. 151 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r., poz. 2096), odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 21 listopada 2017 r.
Uzasadniając wydaną decyzję Prezydent wskazał, że zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) stronami postępowania w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z kolei, zgodnie z treścią art. 3 pkt. 20 tej ustawy przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Tylko ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości związane z konkretnym przepisem prawa wprowadzającym takie ograniczenia dają prawo właścicielowi, zarządcy lub użytkownikowi wieczystemu takiej nieruchomości do uczestnictwa w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę. Ograniczenia, które nie są wynikiem istnienia przepisów prawnych, nie dają podstawy do uznania danego podmiotu za stronę postępowania (stanowią interes faktyczny, a nie interes prawny). Sam fakt, że dany podmiot jest właścicielem, zarządcą lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości sąsiadującej z nieruchomością, na której ma być realizowana inwestycja nie jest wystarczającą podstawą do uznania, że podmiotowi takiemu przysługuje status strony w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na budowę. Dla przedmiotowego postępowania administracyjnego zakres oddziaływania mieści się wyłącznie w lokalu nr [...] a przedstawione przez Spółdzielnią dowody nie są wystarczającą podstawą do uznania, że przysługuje jej status strony w postępowaniu dotyczącym wydania przedmiotowego pozwolenia na budowę.
Od decyzji Prezydenta Miasta skarżąca Spółdzielnia wniosła odwołanie, domagając się jej uchylenia i uchylenia decyzji z dnia 21 listopada 2017 r. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane w zw. z art. 28 k.p.a. i w zw. z art. 82 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane oraz art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 107 § 1 i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. a także § 164 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem Spółdzielni zakres oddziaływania inwestycji wykracza poza lokal i dlatego też nie jest możliwe jej pominięcie w postępowaniu, a wydana decyzja zapadła w oparciu o niezgodne z prawem oświadczenie właściciela lokalu o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane.
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 25 października 2019 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2018 r.
Uzasadniając wydaną decyzje Wojewoda wskazał na wstępie, że nieruchomość, której dotyczy decyzja z dnia 21 listopada 2017 r. jest lokalem stanowiącym odrębną nieruchomość, której właścicielem jest L. G., co wynika z prowadzonej przez Sąd Rejonowy księgi wieczystej nr [...]. Udział właściciela lokalu nr [...] we współwłasności nieruchomości, z której lokal ten został wydzielony wynosi [...] części, co wynika z prowadzonej przez Sąd Rejonowy księgi wieczystej nr [...]. Odrębna własność lokalu mieszkalnego ustalona została w budynku Spółdzielni Mieszkaniowej, do której mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2018 r., poz. 845 ze zm.).
Dalej, Wojewoda wskazał, że stroną postępowania administracyjnego jest osoba, która brała udział w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną lub, która wprawdzie w postępowaniu zwykłym nie uczestniczyła, lecz może wykazać istnienie swego interesu prawnego lub obowiązku w rozumieniu art. 28 k.p.a. Interes prawny, jako atrybut strony w kwestionowaniu decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, obok inwestora i innych osób mogących także wykazać się prawem do dysponowania nieruchomością objętą procesem inwestycyjnym, posiadają także właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w "obszarze oddziaływania obiektu", co wynika z przepisu art. 28 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, jako stanowiącego lex specialis w stosunku do przepisu art. 28 k.p.a.
Następnie, Wojewoda wyjaśnił, że inwestycja objęta projektem budowlanym dotyczy przebudowy wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. B. [...] w G.. Jak wynika z projektu budowlanego (strona 3) celem opracowania jest zmiana lokalizacji kuchenki gazowej w lokalu nr [...]. Projekt obejmuje swym zakresem zmiany w instalacji gazu w obrębie lokalu mieszkalnego. Na odejściu w pobliżu pionu zamontowany jest kurek odcinający. Instalacja wyposażona jest w centralny gazomierz. Jak wskazał projektant, połączenia gwintowane należy ograniczyć do zamontowania armatury gazowej. Podlegający w postępowaniu odwoławczym materiał dowodowy przedstawiający przebieg instancji gazowej świadczy o tym, że zakres oddziaływania planowanych robót mieści się wyłącznie do lokalu nr [...]. Wskazać należy, że przebieg projektowanej instalacji gazowej ogranicza się tylko do tego lokalu i nie wpływa w żaden sposób na możliwość korzystania z części wspólnych przez pozostałych współwłaścicieli. Ingerencja w istniejącą instalację gazową ogranicza się do elementów w lokalu inwestorki, za kurkiem odcinającym.
Dlatego też, ponieważ obszar oddziaływania inwestycji obejmuje tylko lokal nr [...], w ocenie Wojewody inwestycję tą należy traktować jako czynność zwykłego zarządu, nie wymagającą zgody skarżącej Spółdzielni. Zdaniem Wojewody, fakt, że nie ma urządzeń pomiarowych (liczników gazu) przypisanych do poszczególnych lokali mieszkalnych (gdyż jest jeden gazomierz na budynek) nie przesądza, że jest to część wspólna budynku, albowiem istnieje możliwość odcięcia gazu dostarczanego do poszczególnego lokalu bez szkody dla właściwości użytkowych instalacji, tj. możliwości korzystania z niej przez pozostałych współwłaścicieli.
Odnosząc się do zarzutów skarżącej Spółdzielni Wojewoda wskazał, że brak jest podstaw do uznania ich za zasadne. Jeszcze raz podkreślił, że projekt budowlany nie wskazuje, by inwestycja obejmowała jakiekolwiek części wspólne i jej zakres ograniczony jest do lokalu będącego własnością inwestorki a skarżąca nie wskazała argumentów na poparcie twierdzenia, że zakres oddziaływania inwestycji wykracza poza lokal. Zatem inwestorka zgodnie z prawem złożyła oświadczenie jako właściciel lokalu o dysponowaniu nieruchomością na cele budowlane. Odnosząc się z kolei do zarzutu dotyczącego naruszenia § 164 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie Wojewoda wskazał, że z uwagi na fakt nieuznania skarżącej za stronę postępowania, niemożliwa jest merytoryczna ocena wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Ponadto, Wojewoda wskazał, że z przedłożonego wyciągu ze statutu Spółdzielni (nr KRS [...]) oraz Regulaminu podziału obowiązków pomiędzy Spółdzielnią, a użytkownikami w zakresie remontów i konserwacji budynków i lokali w Spółdzielni Mieszkaniowej, wynikają obowiązki Spółdzielni i użytkowników lokali, jednakże nie obejmują one modernizacji wewnątrz lokalu niedotyczących części wspólnych.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wojewody, brak jest podstaw do uznania aby skarżącej Spółdzielni przysługiwał przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę spornej inwestycji, dlatego też nie wystąpiła przesłanka wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.
We wniesionej do Sądu skardze na powyższą decyzję skarżąca Spółdzielnia wniosła o jej uchylenie i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych.
Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie:
- art. 28 ust. 2 w zw. z art. 82 ust 2 ustawy - Prawo budowlane i w zw. z art. 28 k.p.a. oraz art. 6, art. 7, art. 8 § 1, art. 77, art. 107 § 1 i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz w związku z § 156 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz. 1065) i art. 3 ust. 2 ustawy o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 716), poprzez uznanie, iż skarżącej Spółdzielni nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej przebudowę wewnętrznej instalacji gazu w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. B. [...] w G., działka nr [...], obręb [...] K.;
- art. 151 ust. 1 § 2 k.p.a. w zw. z § 164 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2018 r., odmawiającej uchylenia decyzji Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2017 r., pomimo iż wykazane zostało, że wydana została ona z rażącym naruszeniem przepisów prawa dotyczących warunków technicznych, jakie muszą spełniać budynki;
- art. 138 § 2 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy decyzji Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2018 r., pomimo iż Prezydent Miasta, jako organ I instancji, przy ponownym rozpoznawaniu sprawy nie wykonał wytycznych i nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego w zakresie wskazanym w rozstrzygnięciu organu II instancji uchylającym poprzednio wydaną decyzję i nie przeprowadził postępowania dowodowego w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zaskarżona decyzja Wojewody z dnia 25 października 2019 r., jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2018 r. są zgodne z prawem.
Na wstępie zauważyć należy, że kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje wydane zostały na skutek rozpoznania wniosku skarżącej Spółdzielni o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2017 r., nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą L. G. pozwolenia na przebudowę wewnętrznej instalacji gazu w lokalu mieszkalnym nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. B. [...] w G., działka nr [...], obręb [...], K..
Wznowienie postępowania administracyjnego stanowi nadzwyczajny tryb postępowania, którego przedmiotem nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy ale zbadanie prawidłowości ostatecznego rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym. Przy czym, instytucja wznowienia postępowania może być wykorzystywana tylko w razie wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności i to dopiero po zakończeniu postępowania instancyjnego. Stwarza ona prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną w sposób precyzyjny w art. 145 § 1 k.p.a.
Jednocześnie, zauważyć należy, że w postępowaniu w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego, można wyróżnić fazę wstępną, w której dokonuje się oceny wniosku o wznowienie postępowania pod kątem dopuszczalności wznowienia postępowania oraz postępowanie rozpoznawcze, którego celem jest ustalenie, czy istnieją podstawy wznowienia, a także etap rozstrzygania o losach decyzji zapadłej w postępowaniu, które zostało wznowione. Postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.
Złożony przez skarżącą Spółdzielnię wniosek o wznowienie postępowania oparty został na przesłance określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. i uznany został przez Prezydenta Miasta postanowieniem z dnia 16 stycznia 2018 r. niespornie za mogący stanowić podstawę wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia 21 listopada 2017 r.
Przeprowadzone po wydaniu postanowienia postępowanie, stosownie do treści art. 149 § 2 k.p.a., słusznie doprowadziło orzekające w sprawie organy do uznania, że decyzja Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2017 r. nie jest dotknięta wskazywaną przez skarżącą Spółdzielnię wadą.
Przepis art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Prawidłowo orzekające w niniejszej sprawie organy wskazały, że stroną w postępowaniu administracyjnym jest, stosownie do treści art. 28 k.p.a., każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Zgodnie zaś ze stanowiącym lex specialis do tego przepisu przepisem art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane w postepowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stroną jest inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Przy czym, zgodnie z treścią art. 3 pkt 20 ustawy - Prawo budowlane, obszar oddziaływania obiektu to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia zagospodarowania tego terenu. W rozwinięciu przytoczonej powyżej definicji, wskazać trzeba, że przez oddziaływanie obiektu, o którym w art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, rozumie się takie oddziaływanie, które narusza konkretne normy prawa materialnego, np. przepisy techniczno-budowlane, dające określonemu podmiotowi podstawę do wywodzenia własnego interesu prawnego. Jeżeli projektowana inwestycja nie powoduje naruszenia konkretnych przepisów prawa materialnego, nie wykazuje sprzeczności z normami wynikającymi z przepisów ustawy Prawo budowlane, przepisów dotyczących warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przepisów z zakresu ochrony przeciwpożarowej, itp., to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające interes prawny innych osób i nie uzasadniają przyznania przymiotu strony (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 1613/13, Lex nr 1408014).
Przede wszystkim zauważyć jednak należy, jak wskazuje orzecznictwo, że zdolność występowania wspólnoty mieszkaniowej jako strony postępowania ograniczona jest do sfery prawnej z zakresu zadań wspólnoty, czyli spraw związanych z zarządzaniem nieruchomością wspólną (patrz: wyrok NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II OSK 146/09, Lex nr 555030). Podstawą do zajęcia takiego stanowiska jest uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 19 października 2015 r., sygn. akt II OPS 2/15. W uchwale tej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że spółdzielnia mieszkaniowa wykonująca zarząd nieruchomością wspólną stanowiącą współwłasność spółdzielni, na podstawie art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1222 ze zm.) posiada tytuł prawny do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego w zakresie eksploatacji i utrzymania nieruchomości wspólnej. W tej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych określa, że zarząd nieruchomością wspólną stanowiącą współwłasność spółdzielni dotyczy eksploatacji i utrzymania nieruchomości wspólnej. Kryterium oceny, z punktu widzenia Prawa budowlanego, czy spółdzielnia mieszkaniowa posiada tytuł prawny do dysponowania nieruchomością wspólną na cele budowlane wynikający ze współwłasności i wykonywanego przez spółdzielnię z mocy ustawy zarządu nieruchomością wspólną jest to, czy zamierzenie inwestycyjne dotyczy eksploatacji i utrzymania nieruchomości wspólnej, którą stanowią części budynku i urządzenia i które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. W przypadku, gdy spółdzielnia zamierza podjąć roboty budowlane dotyczące nieruchomości wspólnej regulowane przepisami Prawa budowlanego, konieczne jest ustalenie, czy roboty te dotyczą eksploatacji i utrzymania części budynku i urządzeń stanowiących nieruchomość wspólną. Naczelny Sąd Administracyjny w ww. uchwale wskazał także, że wprawdzie ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych nie określa, na czym polega eksploatacja i utrzymanie nieruchomości wspólnej, którą stanowią część budynku i urządzenia niesłużące wyłącznie do użytku właścicieli lokali, tym niemniej można przyjąć, że eksploatacja i utrzymanie takiej nieruchomości wspólnej obejmuje wszelkiego rodzaju roboty budowlane, które służą prawidłowej eksploatacji i utrzymaniu substancji budynkowej, a to oznacza, że spółdzielnia mieszkaniowa wykonująca zarząd nieruchomością wspólną ma tytuł prawny do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane w zakresie robót budowlanych, które służą eksploatacji i utrzymaniu części budynku i urządzeń objętych współwłasnością.
Konsekwencją powyższego powinno być przyjęcie, że spółdzielnia mieszkaniowa jest stroną w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę obejmującego jedynie wykonanie prac w zakresie eksploatacji i utrzymania nieruchomości wspólnej (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 1996/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodzić należy się zaś z orzekającymi w sprawie organami, które uznały, że zakres inwestycji objętej decyzją Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2017 r. mieści się jedynie w lokalu mieszkalnym nr [...], stanowiącym własność L. G., i nie dotyczy części wspólnych budynku przy ul. B. [...] w G.
Jak wynika projektu budowlanego inwestycja objęta projektem budowlanym dotyczy przebudowy wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...]. Celem jest zmiana lokalizacji kuchenki gazowej w lokalu nr [...]. Projekt obejmuje swym zakresem zmiany w instalacji gazu w obrębie lokalu mieszkalnego nr [...]. W budynku istnieje instalacja gazu zasilana przyłączem z zewnętrznej sieci gazowej. Gaz doprowadzony jest do kuchenek gazowych w poszczególnych lokalach mieszkalnych. Instalacja wyposażona jest w centralny gazomierz. Piony instalacji gazu zasilające kuchenki gazowe poprowadzone są szachtach instalacyjnych. W lokalu nr [...] w pomieszczeniu kuchni zamontowana jest kuchenka gazowa połączona z pionem przewodem stalowym. Na odejściu w pobliżu pionu zamontowany jest kurek odcinający. W związku ze zmianą lokalizacji kuchenki gazowej istniejące podejście na odcinku od kurka odcinającego do kuchenki gazowej zostanie zdemontowane. Zaprojektowane zostało nowe podejście do kuchenki gazowej od istniejącego kurka. Jak wskazał projektant, połączenia gwintowane należy ograniczyć do zamontowania armatury gazowej. W pobliżu projektowanej lokalizacji kuchenki gazowej na podejściu zamontować kurek odcinający na wysokość minimum 70 cm od podłogi. Kuchenkę gazową połączyć z instalacją na sztywno lub za pomocą atestowanego złącza elastycznego. Przewód gazowy zamontować na wierzchu ścian w odległości 2 cm od tynku. W pomieszczeniu, w którym zamontowana będzie kuchenka gazowa zamontować kratkę wentylacyjną połączoną z przewodem z rury spiro z kanałem wentylacyjnym. Włączenie do kanału w miejsce kratki istniejącej.
W ocenie Sądu, roboty dotyczące instalacji wykonywane tylko i wyłącznie w jednym lokalu mieszkalnym, bez ingerencji w części wspólne instalacji, nie stanowią robót budowlanych, które służą eksploatacji i utrzymaniu części budynku i urządzeń objętych współwłasnością.
Powyższej oceny nie może zmienić wskazywane przez skarżącą Spółdzielnię uregulowania zawarte w Statucie Spółdzielni Mieszkaniowej czy też w Regulaminie Spółdzielni a dotyczące obowiązków Spółdzielni w zakresie naprawy i wymiany instalacji gazowej. Ponadto, jak wskazała skarżąca, w § 3 pkt 1 ppkt d tego regulaminu do obowiązków spółdzielni należy naprawa przewodów gazowych itd. a granica odpowiedzialności stron występuje na gazowym zaworze odcinającym. Roboty budowlane związane z przewidzianą decyzją Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2017 r. zmianą lokalizacji kuchenki gazowej w lokalu nr [...] będą prowadzone na odcinku od kurka odcinającego do kuchenki gazowej.
Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 marca 2019 r., sygn. akt II OSK 1123/17 (https://orzeczenia.nsa.gov.pl) remont instalacji znajdującej się wewnątrz lokalu nie będzie wymagał zgody Spółdzielni, jeśli instalację w danym lokalu będzie można odłączyć tak, by nie uniemożliwiało to funkcjonowania instalacji znajdującej się w części wspólnej. To dysponenci poszczególnych lokali korzystają z części wspólnych instalacji nie zaś dysponent części wspólnej korzysta z instalacji znajdującej się w poszczególnych lokalach.
Z uwagi na to, że zatwierdzona decyzją Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2018 r. przebudowa instalacji gazowej w lokalu mieszkalnym nr [...] nie dotyczy części wspólnych budynku przy ul. B. [...] w G., którego zarząd powierzono skarżącej Spółdzielni – skarżąca prawidłowo nie została uznana za stronę postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta z dnia 21 listopada 2017 r.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał rozpoznaną skargę za niezasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł o jej oddaleniu.