II SA/Gd 767/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2023-03-22

NSAnieruchomościwsa

planowanie przestrzenneprawo własnościteren zieleni ekologicznejzakaz zabudowyochrona środowiskawładztwo planistyczneuchwała rady gminyskarga administracyjnaGdańsk

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę właściciela działki na uchwałę o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, uznając zakaz zabudowy na terenie zieleni ekologicznej za uzasadniony.

Skarżący, właściciel działki oznaczonej jako teren zieleni ekologicznej, zaskarżył uchwałę Rady Gminy w Chojnicach dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, domagając się stwierdzenia nieważności zapisów ograniczających zabudowę jego nieruchomości. Sąd administracyjny, po analizie przepisów i argumentów stron, odrzucił skargę w części dotyczącej terenów nieobjętych bezpośrednim wpływem uchwały na sytuację prawną skarżącego. W pozostałej części, dotyczącej działki skarżącego, sąd oddalił skargę, uznając zakaz zabudowy za zgodny z prawem, podyktowany ochroną środowiska i walorami krajobrazowymi, a także mieszczący się w granicach "władztwa planistycznego" gminy.

Sprawa dotyczyła skargi J. J. na uchwałę Rady Gminy w Chojnicach z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w miejscowości Charzykowy. Skarżący, właściciel działki nr [...] położonej na terenie zieleni ekologicznej (symbol 19.ZE), domagał się stwierdzenia nieważności zapisów planu, które jego zdaniem rażąco naruszały prawo, w szczególności poprzez nieuzasadnione ograniczenie prawa własności i ustalenie całkowitego zakazu zabudowy jego nieruchomości. Argumentował, że zakaz zabudowy nie mieści się w granicach władztwa planistycznego gminy i nie został uzasadniony. Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi, wskazując na dbałość o interes publiczny, ochronę przyrodniczą i krajobrazową cennego obszaru, a także na brak możliwości skutecznej ochrony przed presją inwestycyjną innymi środkami prawnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając skargę, najpierw odrzucił ją w części dotyczącej zapisów planu, które nie dotyczyły bezpośrednio terenu skarżącego ani nie wpływały na jego sytuację prawną. Następnie, w odniesieniu do zapisów dotyczących działki skarżącego (m.in. § 4 ust. 2 pkt 4, § 6 ust. 5, § 14 ust. 1, § 15 ust. 2 pkt 2, 5, 6), sąd oddalił skargę. Uzasadnił to tym, że zakaz zabudowy na terenie zieleni ekologicznej jest zgodny z przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uwzględnia wymogi ochrony środowiska i walory krajobrazowe, a także mieści się w granicach "władztwa planistycznego" gminy, nie naruszając istoty prawa własności. Sąd podkreślił, że prawo własności, choć chronione konstytucyjnie, nie jest absolutne i może podlegać ograniczeniom wynikającym z ustawy, pod warunkiem zachowania zasady proporcjonalności i uwzględnienia interesu publicznego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, zakaz zabudowy na terenie zieleni ekologicznej, wprowadzony miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jest zgodny z prawem i mieści się w granicach "władztwa planistycznego" gminy, pod warunkiem, że jest uzasadniony ochroną środowiska, walorami krajobrazowymi i interesem publicznym, a także nie narusza istoty prawa własności.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że prawo własności nie jest absolutne i może podlegać ograniczeniom wynikającym z ustawy, w tym z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zakaz zabudowy na terenie zieleni ekologicznej jest uzasadniony potrzebą ochrony środowiska i walorów krajobrazowych, a gmina ma prawo kształtować politykę przestrzenną, wyważając interes publiczny i prywatny, o ile działa proporcjonalnie i zgodnie z prawem.

Przepisy (720)

Główne

u.p.z.p. art. 3 § ust. 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, należy do zadań własnych gminy (tzw. "władztwo planistyczne").

u.p.z.p. art. 4 § ust. 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

u.p.z.p. art. 6 § ust. 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości.

u.p.z.p. art. 28 § ust. 1

Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Istotne naruszenie zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego, a także naruszenie właściwości organów, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.

Dz.U. 2022 poz 503 art. 28 § ust. 1