II SA/Gd 760/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2004-10-06
NSAAdministracyjneNiskawsa
prawo o ruchu drogowympunkty karnesprawdzenie kwalifikacjiprawo jazdyegzamin teoretycznykategoria Bkategoria CWSAadministracja publicznakierowca

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę kierowcy na decyzję o sprawdzeniu jego kwalifikacji do kierowania pojazdami, uznając, że skierowanie na egzamin teoretyczny w zakresie kategorii B i C było uzasadnione mimo popełniania wykroczeń pojazdami do 3,5 tony.

Kierowca W. C. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję o skierowaniu go na egzamin teoretyczny sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami kategorii B i C oraz o zatrzymaniu prawa jazdy do czasu wykazania się kwalifikacjami. Powodem było uzyskanie 32 punktów karnych. Kierowca argumentował, że skierowanie na egzamin kategorii C było bezpodstawne, gdyż wykroczenia popełniał pojazdami do 3,5 tony. Sąd oddalił skargę, uznając skierowanie na egzamin w zakresie obu kategorii za prawidłowe ze względu na wymogi ustawy Prawo o ruchu drogowym.

Sprawa dotyczyła skargi W. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta o skierowaniu skarżącego na egzamin teoretyczny sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B i C, a także o zatrzymaniu mu prawa jazdy tych kategorii do czasu wykazania się wymaganymi kwalifikacjami. Podstawą do wszczęcia postępowania było uzyskanie przez W. C. 32 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Skarżący zarzucił, że skierowanie na egzamin w zakresie kategorii C było bezpodstawne, ponieważ wszystkie wykroczenia popełnił, prowadząc pojazdy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Sąd uznał, że skierowanie na egzamin teoretyczny w zakresie kategorii B i C było prawidłowe, ponieważ zgodnie z art. 88 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym, warunkiem uzyskania prawa jazdy kategorii C jest posiadanie prawa jazdy kategorii B. W związku z tym, organy administracji musiały wskazać obie kategorie. Sąd podkreślił również, że przepisy nie przewidują ewidencjonowania punktów karnych w zależności od rodzaju pojazdu, którym popełniono wykroczenie. Sąd odniósł się także do poglądu NSA, że starosta nie ma obowiązku weryfikowania danych z ewidencji punktów karnych, a jedynie sprawdza formalną poprawność wniosku komendanta policji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, skierowanie na egzamin w zakresie obu kategorii jest uzasadnione.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zgodnie z art. 88 ust. 4 Prawa o ruchu drogowym, warunkiem uzyskania prawa jazdy kategorii C jest posiadanie prawa jazdy kategorii B. Dlatego organy administracji musiały wskazać obie kategorie w decyzji o sprawdzeniu kwalifikacji. Ponadto, przepisy nie przewidują rozróżniania punktów karnych w zależności od rodzaju pojazdu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (9)

Główne

u.p.r.d. art. 114 § pkt 1 lit.b

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów.

u.p.r.d. art. 88 § ust.4

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Warunkiem uzyskania prawa jazdy kategorii C, C1, D lub D1 jest posiadanie prawa jazdy kategorii B.

u.p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.p.r.d. art. 130 § ust.1

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w zakresie od 0-10 i wpisuje do ewidencji.

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez WSA.

u.u.s.a. art. 1 § § 1 i 2

Ustawa o ustroju sądów administracyjnych

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

u.p.r.d. art. 144 § ust.3

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Przepis uchylony z dniem 1 stycznia 1999r., miał charakter kompetencyjny.

Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji art. 7 § ust.1

W sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego.

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skierowanie na egzamin teoretyczny w zakresie kategorii B i C jest uzasadnione, ponieważ warunkiem uzyskania kategorii C jest posiadanie kategorii B, a przepisy nie rozróżniają punktów karnych w zależności od rodzaju pojazdu.

Odrzucone argumenty

Skierowanie na egzamin w zakresie kategorii C było bezpodstawne, gdyż wykroczenia popełniono pojazdami do 3,5 tony. Punkty karne powinny zostać usunięte z ewidencji.

Godne uwagi sformułowania

żaden z obowiązujących przepisów prawa nie przewiduje ewidencjonowania punktów karnych w zależności od rodzaju pojazdu, którym było popełnione wykroczenie.

Skład orzekający

Alina Dominiak

przewodniczący

Anna Orłowska

członek

Krzysztof Gruszecki

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku sprawdzenia kwalifikacji kierowcy w przypadku przekroczenia punktów karnych, w szczególności w kontekście posiadania różnych kategorii prawa jazdy i rodzaju pojazdu."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego sprzed nowelizacji przepisów dotyczących punktów karnych i egzaminowania kierowców.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów prawa o ruchu drogowym w kontekście punktów karnych i egzaminów. Nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gd 760/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-10-06
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-03-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak /przewodniczący/
Anna Orłowska
Krzysztof Gruszecki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędziowie : Sędzia NSA Anna Orłowska, Asesor WSA Krzysztof Gruszecki (spr.), Protokolant: Anna Zegan, po rozpoznaniu w dniu 6 października 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi W. C. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2001r., nr [...] w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami oddala skargę.
Uzasadnienie
3 II SA/Gd 760/02
U z a s a d n i e n i e
Decyzją z dnia 31 stycznia 2001 roku Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art.114 pkt 1 lit.b, art.135 ust.1 pkt 1 lit.g, art.138 ust.1, art.144 ust.3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (Dz.U.Nr 98, poz.602 ze zm.), § 7 ust.1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 kwietnia 1998r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U.Nr 52, poz.320) oraz art.138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 11 października 1999r. Nr [...] o skierowaniu W. C. do Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w T. na egzamin teoretyczny, sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B i C, ponadto orzeczono o zatrzymaniu W. C. prawa jazdy kat. B i C do czasu wykazania się wymaganymi kwalifikacjami do kierowania pojazdami wyżej wymienionych kategorii.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, że pismem z dnia
6 października 1999r. Komendant Wojewódzki Policji wystąpił do Prezydenta Miasta o sprawdzenie kwalifikacji kierującego pojazdem – W. C. w związku z uzyskaniem przez niego 32 punktów karnych za naruszenie przepisów i zasad bezpieczeństwa ruchu drogowego. Decyzją z dnia 14 października 1999r. organ I instancji skierował W. C. na egzamin teoretyczny sprawdzający kwalifikacje do kierowania pojazdami w zakresie kategorii B i C.
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem. Zarzut podniesiony w odwołaniu, że punkty karne powinny zostać usunięte z ewidencji zasługiwałby na uwzględnienie w sytuacji gdyby nie zostało wszczęte postępowanie zmierzające do poddania W. C. egzaminowi. Zdaniem organu odwoławczego usunięcie punktów karnych z ewidencji nastąpić może wyłącznie w sytuacji, gdy osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdami nie przekroczy, w okresie 12 miesięcy od dnia popełnienia pierwszego wykroczenia, liczby punktów powodujących konieczność poddania jej egzaminowi.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W.C. w jej uzasadnieniu stwierdzając, że jest ona dla niego krzywdząca, gdyż posiada prawo jazdy kategorii A, B, C i E. Wszystkie wykroczenia, za które otrzymał punkty karne, popełnione zostały podczas jazdy samochodem o ciężarze do 3,5 tony, w związku z czym skierowanie na egzamin w zakresie kategorii "C" było w jego przekonaniu bezpodstawne.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz.1270).
W myśl art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z postanowieniami art.114 pkt 1 lit.b ustawy Prawo o ruchu drogowym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdem na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów, otrzymanych na podstawie art.130 ust.1 tego aktu prawnego, który stanowi, że określonemu naruszeniu przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w zakresie od 0-10 i wpisuje do ewidencji.
Zgodnie z poglądem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w wyroku z dnia 15 lutego 2002r. sygn akt. II SA 2825/00 (niepublikowanym) wydając decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy do czasu wykazania się przez daną osobę posiadaniem kwalifikacji kierowcy (art.114 pkt 1 lit.b ustawy – Prawo o ruchu drogowym), starosta zasadniczo koncentruje się na ustaleniu, czy stosowny wniosek komendanta wojewódzkiego Policji odpowiada wymogom formalnym wynikającym z przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 kwietnia 1998r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U.Nr 52, poz.329). Starosta nie ma obowiązku prowadzenia postępowania dowodowego ukierunkowanego na zweryfikowanie, w oparciu o odpowiednie dokumenty źródłowe, danych zawartych w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, będących podstawą przypisania kierowcy odpowiedniej liczby punktów, gdyż takie postępowanie wszczynane jest na wniosek zainteresowanego kierowcy w innym postępowaniu, w trybie przepisów o wydawaniu zaświadczeń.
W związku z tym akceptując ten pogląd należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie przedmiotem badania była prawidłowość wniosku komendanta wojewódzkiego Policji o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. Okoliczność ta nie była w sprawie kwestionowana, a sam wniosek spełnia wymagania formalne.
Skarżący podnosi natomiast, że w jego przekonaniu nie powinien być kierowany na egzamin teoretyczny w zakresie prawa jazdy kat. B i C, gdyż wszystkich wykroczeń drogowych dopuścił się jeżdżąc samochodem o całkowitym dopuszczalnym ciężarze do 3,5 tony, w związku z czym skierowanie powinno obejmować jedynie egzamin w zakresie prawa jazdy kat. B.
Ustosunkowując się do tego zarzutu należy stwierdzić, że nie jest on uzasadniony. Zgodnie bowiem z postanowieniami art.88 ust.4 ustawy Prawo o ruchu drogowym warunkiem uzyskania prawa jazdy kategorii C, C1, D lub D1 jest posiadanie prawa jazdy kategorii B. W związku z postanowieniami tego przepisu, kierując na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji organy administracji musiały wskazać łącznie dwie kategorie prawa jazdy, to jest B i C. Odmienne rozstrzygnięcie skutkowałoby bowiem naruszeniem postanowień cytowanego art.88 ustawy Prawo o ruchu drogowym, w obrocie prawnym pozostawałoby bowiem samoistne prawo jazdy kat. C.
Dlatego też uwzględniając postanowienie tego przepisu postępowanie organów administracji należało uznać za w pełni prawidłowe.
Na marginesie powyższych rozważań należy zwrócić uwagę na fakt, że żaden z obowiązujących przepisów prawa nie przewiduje ewidencjonowania punktów karnych w zależności od rodzaju pojazdu, którym było popełnione wykroczenie. W związku z tym wniosek skarżącego w tym zakresie nie mógłby być uwzględniony.
Organy administracji nie uniknęły jednak pewnych błędów procesowych. W podstawach prawnych decyzji obu instancji znalazł się art.144 ust.3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, który został uchylony z dniem 1 stycznia 1999r. Przepis ten miał jednak wyłącznie charakter kompetencyjny, w związku z czym jego przywołanie w podstawie prawnej nie miało wpływu na wynik rozstrzygnięcia.
Dlatego też uwzględniając wszystkie powyższe okoliczności Sąd na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI