II SA/Gd 750/07

II SA/Gd 750/07 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2008-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-11-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jolanta Górska
Krzysztof Ziółkowski /przewodniczący/
Tamara Dziełakowska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 7, art. 77 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Górska Sędzia WSA Tamara Dziełakowska ( spr. ) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w Gdańsku na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi H. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 września 2007 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji w sprawie rozbiórki obiektów budowlanych 1/ uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2007 r., [...], 2/ określa, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane.
Uzasadnienie
Na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego w dniu 11 czerwca 2007 r. przez Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało wszczęte przeciwko zobowiązanemu H. H. postępowanie egzekucyjne w przedmiocie wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wykonanych obiektów budowlanych na działce nr [...] przy ulicy [...] w G. – K.: 1/ fragmentu ogrodzenia od strony ulicy K. wybudowanego na podbudowie betonowej z kątowników metalowych wraz z bramą wjazdową dwuskrzydłową o szerokości 6,15, przy łącznej długości ogrodzenia 9,15 m, 2/ drogi o szerokości ok. 6,0 m i długości ok. 70 m, utwardzonej frezami asfaltowymi, położonej przy wschodniej granicy działki nr [...], 3/ placu o wymiarach ok. 30 m x 40 m, utwardzonego płytami drogowymi żelbetowymi położonego w środkowej części działki nr [...], 4/ budynku o konstrukcji szkieletowej typu kontenerowego ( dwa kontenery trwale połączone ze sobą ) o łącznych wymiarach 5,3 m x 11,34 m położonego na utwardzonym placu, 5/ kontenera metalowego o wymiarach 2,42 m x 12,2 m usytuowanego bezpośrednio przy budynku typu kontenerowego, 6/ kontenera metalowego o wymiarach 2,42 m x 12,2 m usytuowanego przy granicy z posesją nr [...] przy ul. K. W tytule wykonawczym wskazano, że powyższy obowiązek rozbiórki wymienionych obiektów wynika z decyzji administracyjnej z dnia 22 października 2002r. nr [...].
Pismem z dnia 18 czerwca 2007 r. H. H. wniósł zarzuty do prowadzonego postępowania egzekucyjnego w których m. in. stwierdził, że właściciel nieruchomości dokonał rozbiórki bramy wjazdowej i drogi na działce nr [...]. Do pisma załączył dokumenty w przedmiocie dokonanego przez właściciela nieruchomości – J. P. zgłoszenia robót budowlanych związanych ze zmianą lokalizacji wjazdu na posesję.
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2007 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazując na przepisy art. 123 kpa i 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. Nr 110, poz. 968 z 2002 r. ze zm. ) orzekł o odrzuceniu wniesionych zarzutów. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że decyzja administracyjna z dnia 22 października 2002 r. nakazująca H. H. rozbiórkę obiektów budowlanych wzniesionych na działce nr [...] została utrzymana w mocy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 13 stycznia 2003 r. Wniesiona przez zobowiązanego skarga do sądu administracyjnego na powyższą decyzję została wyrokiem z dnia 10 listopada 2005 r. w sprawie II SA/Gd 264/03 oddalona. Wobec powyższego do zobowiązanego skierowano w pierwszej kolejności upomnienie wzywające do wykonania obowiązku, a następnie na jego prośbę przedłużono mu termin wykonania nakazu rozbiórki do dnia 30 kwietnia 2007 r. Z uwagi na upływ powyższego terminu wystawiono tytuł egzekucyjny i wszczęto egzekucję. W uzasadnieniu stwierdzono, że wniesione zarzuty nie mogą być uwzględnione, gdyż "decyzja nakazowa została wydana zgodnie z przepisami prawa budowlanego, utrzymana przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w mocy oraz prawidłowość jej została zbadana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku". Wyjaśniono, że decyzja z dnia 22 października 2002 r. stała się zatem prawomocna i ostateczna i podlega przepisom o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Następnie organ zacytował treść art. 33 powołanej ustawy i stwierdził, że żadna z przesłanek wymienionych w tym przepisie nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.
W zażaleniu na powyższe postanowienie H. H. wyjaśnił, że z uwagi na dokonane przez właściciela nieruchomości zmiany na terenie działki nr [...] nie może wykonać części decyzji, gdyż tym samym ingerowałby w przysługujące właścicielowi prawo własności. Wniósł o zapoznanie się przez organ odwoławczy z treścią jego zarzutów i załączonych dokumentów. Powołał się przy tym na treść art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Dodatkowo zwrócił uwagę, że wykonanie decyzji spowoduje zakończenie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, co z kolei narazi na straty finansowe jego kontrahentów, zwolnienie z pracy pracowników i pogorszenie ich sytuacji materialnej.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że wobec braku dobrowolnego wykonania obowiązku wynikającego z decyzji zasadnym jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego. Następnie przytoczył treść art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i zwrócił uwagę, że w myśl powołanego przez skarżącego punktu 1 tego artykułu tylko wykonanie w całości nałożonego w tytule wykonawczym obowiązku powoduje umorzenie postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie skarżący sam wskazuje, że nie dokonał rozbiórki wszystkich obiektów budowlanych objętych nakazem. Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji w orzeczeniu zaskarżonego postanowienia niewłaściwie orzekł o odrzuceniu zarzutów zamiast o ich oddaleniu, jednakże uchybienie to nie ma żadnego wpływu na sposób rozpatrzenia zażalenia. Wyjaśnił także, że wskazane w zażaleniu okoliczności związane z zakończeniem prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej nie stanowią podstawy do odstąpienia od egzekwowania prawomocnej decyzji. Z kolei kwestie dotyczące częściowego wykonania decyzji przez właściciela działki nie mają znaczenia dla prowadzonego postępowania egzekucyjnego wobec nierozebrania wszystkich obiektów budowlanych objętych decyzją.
W skardze na powyższe postanowienie H. H. zarzucił, że wniesione przez niego zarzuty oraz zażalenie nie zostały prawidłowo rozpatrzone przez organy. Ponownie wyjaśnił, że "aktualny stan prawny dot. poszczególnych punktów tytułu wykonawczego" zmienił się i wykonanie obowiązku jest niezasadne. Wskazując na treść art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oświadczył, że kwestionuje prawidłowość postępowania egzekucyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie odwołując się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Analizując uzasadnienia wydanych w sprawie postanowień należy stwierdzić, że organy administracji nie rozpatrzyły prawidłowo zarzutu skarżącego. Zarzut ten dotyczył wykonania w części obowiązku, a raczej obowiązków wymienionych w tytule wykonawczym. Częściowe wykonanie obowiązku rozbiórki obiektów budowlanych można rozumieć dwojako. Po pierwsze jako wykonanie rozbiórki tylko części obiektu lub obiektów ( np. rozebranie tylko dachu budynku bądź jednej z jego kondygnacji w sytuacji gdy w decyzji nakazano rozebrać cały budynek ). Po drugie - w sytuacji gdy decyzja nakłada obowiązek rozbiórki kilku obiektów budowlanych - jako wykonanie rozbiórki w całości tylko niektórych z nich ( np. decyzja dotyczy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego, ogrodzenia, studni... itp. a zobowiązany dokonuje rozbiórki jedynie niektórych z tych obiektów ). Jest oczywistym, że tylko w tym pierwszym przypadku można a priori uznać, że częściowe wykonanie obowiązku rozbiórki nie ma znaczenia dla prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Rozebranie tylko części obiektu w sytuacji gdy orzeczony nakaz odnosi się do całości obiektu istotnie nie świadczy o wykonaniu obowiązku z decyzji i postępowanie egzekucyjne musi być kontynuowane do czasu wyegzekwowania całego obowiązku tj. doprowadzenia do rozebrania przez zobowiązanego obiektu w całości. W sytuacji natomiast jaka występuje w niniejszej sprawie, gdy nakaz rozbiórki dotyczy sześciu obiektów budowlanych, a dłużnik wskazuje że kilka z nich ( brama z ogrodzeniem, utwardzona droga i plac – vide: zarzuty skarżącego ) zostało rozebranych przez właściciela działki to organ nie mógł uznać, że zarzut dotyczy częściowego wykonania nakazu rozbiórki i wobec nierozebrania wszystkich obiektów prowadzenie egzekucji jest zasadne. Owszem prowadzenie egzekucji jest zasadne ale wyłącznie w odniesieniu do tych obiektów co do których w ogóle nie wniesiono zarzutu opartego na art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W odniesieniu natomiast do tych obiektów co do których dłużnik podnosi, że zostały rozebrane w całości nie ma podstaw do prowadzenia egzekucji, a przypadku potwierdzenia powyższej okoliczności postępowanie egzekucyjne w odniesieniu do rozebranych obiektów należałoby umorzyć stosownie do art. 34 § 4 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W tym znaczeniu zatem należało rozumieć wniesione przez skarżącego zarzuty jako zgłoszone jedynie w odniesieniu do niektórych obiektów budowlanych objętych nakazem rozbiórki i jednym tytułem wykonawczym. Tymczasem z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że organ myli pojęcie "częściowego wykonania obowiązku" z pojęciem "częściowego wykonania rozbiórki obiektu". Tylko to drugie dawałoby organowi podstawę do uznania, że zgłoszony zarzut nie ma żadnego znaczenia. W sytuacji gdy zobowiązany podniósł, że dokonano rozbiórki kilku obiektów budowlanych to organ zobowiązany był do rozpoznania tego zarzutu merytorycznie oceniając przedstawione przez skarżącego okoliczności i dowody. Nie czyniąc tego organ w istocie nie rozpatrzył wniesionych zarzutów dopuszczając się naruszenia przepisów postępowania art. 7 i 77 § 1 kpa. W uzasadnieniu bowiem w ogóle nie rozpatrzono zarzutu dotyczącego wykonania rozbiórki bramy, placu i drogi. Organ nie ustalił czy w okolicznościach niniejszej sprawy można przyjąć, że obiekty te zostały rzeczywiście rozebrane przez właściciela działki czy nie, czy też nastąpiła jedynie zmiana ich usytuowania na działce i czy w związku z tym zasadne jest prowadzenie egzekucji obowiązku ich rozbiórki. Powyższe naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy, albowiem uznanie zasadności twierdzeń skarżącego mogło skutkować częściowym umorzeniem postępowania egzekucyjnego w doniesieniu do niektórych obiektów wskazanych w tytule na podstawie art. 33 pkt 1 bądź też pkt 5 wskazanej ustawy.
Z powyższych względów Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji.
Wskazania co do dalszego postępowania w sprawie wynikają wprost z treści niniejszego uzasadnienia. Organ ponownie rozpozna zarzuty skarżącego wyjaśniając prawdziwość podanych przez skarżącego twierdzeń i oceniając przedstawione przez niego dowody. Po dokonaniu ustaleń organ rozważy zasadność zgłoszonych zarzutów w odniesieniu do wskazanych przez skarżącego obiektów budowlanych pod kątem podstaw wymienionych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.