II SA/Gd 749/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie wymeldowania, uznając zasadność zawieszenia do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny.
Skarżący E. K. wniósł skargę na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy decyzję o zawieszeniu postępowania w sprawie wymeldowania jego rodziny. Organ zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ rozstrzygnięcie o wymeldowaniu zależało od wyniku sprawy o przywrócenie naruszonego posiadania lokalu, toczącej się przed sądem powszechnym. Sąd administracyjny uznał, że zawieszenie było uzasadnione, gdyż organ meldunkowy musiał poczekać na rozstrzygnięcie sądu powszechnego w kwestii spornego lokalu, aby móc ocenić, czy opuszczenie lokalu miało charakter trwały i dobrowolny.
Sprawa dotyczyła skargi E. K. na postanowienie Wojewody, które utrzymało w mocy decyzję Burmistrza o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania członków rodziny skarżącego. Postępowanie zostało zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na to, że rozstrzygnięcie o wymeldowaniu zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny. Wniosek o wymeldowanie został złożony przez E. K. po tym, jak jego żona C. K., córka M. K. i syn Z. K. opuścili lokal w grudniu 2001 r. Jednakże, członkowie rodziny poinformowali organ, że zostali zmuszeni do opuszczenia lokalu przez E. K. i wytoczyli sprawę o przywrócenie naruszonego posiadania. Organ meldunkowy uznał, że w związku z toczącym się postępowaniem posesoryjnym, konieczne jest zawieszenie postępowania o wymeldowanie do czasu rozstrzygnięcia tej kwestii przez sąd powszechny. Wojewoda utrzymał tę decyzję w mocy. E. K. zaskarżył postanowienie, twierdząc, że pozew o przywrócenie posiadania został wniesiony jedynie w celu uniknięcia wymeldowania i podtrzymując swoje stanowisko o dobrowolnym opuszczeniu lokalu przez rodzinę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę, stwierdzając, że zawieszenie postępowania było prawidłowe. Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ administracji ma obowiązek zawiesić postępowanie, gdy jego rozstrzygnięcie zależy od innego organu lub sądu. W tej sytuacji, ocena charakteru opuszczenia lokalu (trwałego i dobrowolnego) wymagała rozstrzygnięcia przez sąd powszechny w sprawie o przywrócenie posiadania. Dopiero po takim rozstrzygnięciu organ meldunkowy mógł wydać decyzję o wymeldowaniu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ administracji ma obowiązek zawiesić postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ocena charakteru opuszczenia lokalu (trwałego i dobrowolnego) w postępowaniu o wymeldowanie jest ściśle powiązana z rozstrzygnięciem sprawy o przywrócenie naruszonego posiadania przez sąd powszechny. Dlatego zawieszenie postępowania administracyjnego było uzasadnione do czasu prawomocnego zakończenia postępowania przed sądem powszechnym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
przepisy wprowadzające p.u.s.a. i p.p.s.a. art. 97 § § 1 pkt 4
Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.e.l.d.o. art. 15 § pkt 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
k.p.a. art. 97 § § 1 pkt 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
p.u.s.a.
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zawieszenie postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania było uzasadnione na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., ponieważ rozstrzygnięcie zależało od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd powszechny (sprawa o przywrócenie naruszonego posiadania). Organ meldunkowy ma obowiązek zbadać, czy opuszczenie lokalu miało charakter trwały i dobrowolny, co wymaga oczekiwania na rozstrzygnięcie sądu powszechnego w sytuacji sporu. Sprawy wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r. podlegają rozpoznaniu przez WSA.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego, że pozew o przywrócenie posiadania został wniesiony jedynie w celu zapobieżenia wydania decyzji o wymeldowaniu.
Godne uwagi sformułowania
aby można było mówić o opuszczeniu lokalu w rozumieniu powyższej ustawy, opuszczenie musi mieć charakter trwały i dobrowolny organ meldunkowy był zobowiązany do zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania do czasu rozstrzygnięcia prejudycjalnego Dopiero rozstrzygnięcie sądu powszechnego na tle okoliczności sprawy upoważnia organ do stwierdzenia czy opuszczenie lokalu miało charakter trwały i dobrowolny oraz wydania decyzji zgodnie z prawem.
Skład orzekający
Małgorzata Gorzeń
przewodniczący
Anna Orłowska
członek
Marek Gorski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie konieczności zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawach o wymeldowanie, gdy rozstrzygnięcie zależy od kwestii cywilnoprawnych (np. posiadania lokalu) rozstrzyganych przez sądy powszechne."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego i organizacyjnego sądów administracyjnych sprzed reformy z 2004 roku, ale zasada dotycząca zagadnienia wstępnego pozostaje aktualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje złożoność relacji między postępowaniem administracyjnym a cywilnym, szczególnie w kontekście wymeldowania i sporów o posiadanie lokalu. Jest to typowy przykład sytuacji, gdzie sąd administracyjny musi czekać na rozstrzygnięcie sądu powszechnego.
“Kiedy sąd administracyjny musi poczekać na sąd cywilny? Sprawa o wymeldowanie i spór o posiadanie lokalu.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gd 749/03 - Wyrok WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2005-02-17 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2003-12-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Anna Orłowska Małgorzata Gorzeń /przewodniczący/ Marek Gorski /sprawozdawca/ Symbol z opisem 605 Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Oddalono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędziowie NSA Anna Orłowska NSA Marek Gorski (spr.) Protokolant Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Wojewody z dnia 15 października 2002 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wymeldowania oddala skargę. Uzasadnienie Wojewoda decyzją z dnia 15 października 2002 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Burmistrza Miasta nr [...] z dnia 9 września 2002 r. zawieszającą postępowanie administracyjne prowadzone na wniosek E. K. w sprawie wymeldowanie żony C., córki M. i syna Z., do chwili rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Rejonowy w T. W dniu 19 lipca 2002 r. E. K. złożył wniosek o wymeldowanie w/w członków rodziny z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu podał, że opuścili oni lokal w grudniu 2001 r. i przebywają na stałe pod innym adresem. W trakcie postępowania wyjaśniającego C. K., M. K. i Z. K. poinformowali organ o wytoczeniu sprawy o przywrócenie naruszonego posiadania spornego lokalu, bowiem do opuszczenie lokalu w 2001 r. zostali zmuszeni przez E. K. Organ meldunkowy badając przesłankę dobrowolnego opuszczenia lokalu uznał, że w związku z powództwem posesoryjnym na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., należy zawiesić postępowanie o wymeldowanie do czasu rozpoznania kwestii prejudycjalnej przez sąd powszechny. Na skutek odwołania E. K. sprawa zawieszenia postępowania była badana jeszcze raz przez Wojewodę. Organ II instancji nie znalazł podstaw do zmiany postanowienia stwierdzając, że zawieszenie postępowania ma uzasadnienie faktyczne i prawne. E. K. zaskarżył postanowienie organu II instancji do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku. Podkreślił, że strony przeciwne wniosły pozew o przywrócenie naruszonego posiadania tylko w celu zapobieżenia wydania decyzji o wymeldowaniu. Podtrzymał twierdzenia, że od grudnia 2001 r. zamieszkują inny lokal w P. przy ul. [...] i systematycznie dokonywały kradzieży z jego mieszkania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sądy administracyjne zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Przesłanką dokonania wymeldowania danej osoby z lokalu jest opuszczenie przez nią lokalu bez wymeldowania się. Taki stan prawny wynika z obecnego brzmienia art. 15 pkt 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960) oraz orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r., sygn. akt K 20/01 (Dz. U. z 2002 r. Nr 78, poz. 716). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, aby można było mówić o opuszczeniu lokalu w rozumieniu powyższej ustawy, opuszczenie musi mieć charakter trwały i dobrowolny. Organ meldunkowy prowadząc postępowanie w sprawie wymeldowania powinien zbadać i jednoznacznie wyjaśnić czy w danej sprawie opuszczenie lokalu miało taki charakter. Art 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. obliguje organ administracji publicznej do zawieszenia z urzędu postępowania gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W niniejszej sprawie mamy do czynienia właśnie z taką sytuacją. Wobec odmiennych stanowisk stron oraz zawiśnięcia sprawy posiadania lokalu przed sądem powszechnym, organ meldunkowy był zobowiązany do zawieszenia postępowania w sprawie wymeldowania do czasu rozstrzygnięcia prejudycjalnego. Dopiero rozstrzygnięcie sądu powszechnego na tle okoliczności sprawy upoważnia organ do stwierdzenia czy opuszczenie lokalu miało charakter trwały i dobrowolny oraz wydania decyzji zgodnie z prawem. Z uwagi na wyżej wymienione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI