II SA/GD 748/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2005-09-28
NSAAdministracyjneŚredniawsa
plan zagospodarowania przestrzennegouchwała rady gminyinteres prawnynaruszenie prawadopuszczalność skargisąd administracyjnynieruchomościprawo własności

WSA w Gdańsku odrzucił skargę na uchwałę Rady Miasta dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając ją za niedopuszczalną, ponieważ skarżący zaskarżyli uchwałę odmawiającą usunięcia naruszenia, a nie sam plan.

Właściciele działki wezwali Radę Miasta do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego związanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zarzucając m.in. naruszenie prawa własności i konstytucyjnej ochrony praw nabytych. Rada Miasta uchwałą odmówiła uwzględnienia wezwania. Skarżący złożyli skargę na tę uchwałę odmawiającą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ skarżący powinni byli zaskarżyć uchwałę uchwalającą plan, a nie uchwałę odmawiającą usunięcia naruszenia, która ma charakter procesowy.

Sprawa dotyczyła skargi A. B. i J. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia 22 czerwca 2005 r., która odmawiała usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżących w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący, właściciele działki objętej planem, pierwotnie wezwali organ gminy do usunięcia naruszenia, podnosząc szereg zarzutów dotyczących m.in. ograniczenia prawa własności, naruszenia praw nabytych decyzjami o warunkach zabudowy, zasady równości oraz nie uwzględnienia poprzedniego planu. Rada Miasta odmówiła uwzględnienia wezwania poprzez podjęcie uchwały z dnia 22 czerwca 2005 r. Skarżący zaskarżyli właśnie tę uchwałę odmawiającą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skargę na uchwałę organu gminy można wnieść po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Uchwała odmawiająca usunięcia naruszenia ma charakter procesowy i warunkuje dopuszczalność skargi na uchwałę merytoryczną (w tym przypadku uchwałę uchwalającą plan). Skoro skarżący zaskarżyli uchwałę procesową, a nie uchwałę uchwalającą plan, skarga została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga na uchwałę odmawiającą usunięcia naruszenia interesu prawnego jest niedopuszczalna, ponieważ ma ona charakter procesowy i nie rozstrzyga merytorycznie o prawach i obowiązkach stron. Dopuszczalna jest skarga na uchwałę, która faktycznie narusza interes prawny.

Uzasadnienie

Uchwała odmawiająca usunięcia naruszenia interesu prawnego jest aktem procesowym warunkującym dopuszczalność skargi na uchwałę merytoryczną. Skarżący powinni zaskarżyć uchwałę, która faktycznie narusza ich prawa, a nie uchwałę, która jedynie odmawia usunięcia naruszenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (2)

Główne

u.s.g. art. 101 § 1

Ustawa o samorządzie gminnym

Skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Uchwała odmawiająca usunięcia naruszenia ma charakter procesowy.

p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1-5.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga została odrzucona jako niedopuszczalna, ponieważ skarżący zaskarżyli uchwałę procesową (odmawiającą usunięcia naruszenia), a nie uchwałę merytoryczną (uchwalającą plan).

Godne uwagi sformułowania

Uchwała ta warunkuje dopuszczalność skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy Skarżący A. B. i J. S. nie zaskarżyli uchwały, którą plan uchwalono lecz uchwałę nr [...] Rady Miasta z dnia 22 czerwca 2005 r., podjętą przez organ gminy po wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego, wyrażającą wolę organu odmowy usunięcia tego naruszenia.

Skład orzekający

Krzysztof Ziółkowski

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi na uchwały organów gminy, w szczególności rozróżnienie między uchwałą merytoryczną a procesową w kontekście wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury związanej z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego w sprawach planowania przestrzennego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną dotyczącą dopuszczalności skargi w postępowaniu administracyjnym, co jest kluczowe dla praktyków.

Kiedy skarga na uchwałę jest niedopuszczalna? Kluczowe rozróżnienie między uchwałą merytoryczną a procesową.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gd 748/05 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2005-09-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-09-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Krzysztof Ziółkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski po rozpoznaniu w dniu 28 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. i J. S. na uchwałę Rady Miasta z dnia 22 czerwca 2005 r., nr [...] w przedmiocie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego dotyczącego uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W uchwale z dnia 26 stycznia 2005 r. nr [...] Rada Miasta Gminy uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy M. K. w G. wraz z drogą dojazdową i ciągiem infrastruktury technicznej. W oparciu o treść art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, A. B. i J. S. – właściciele działki nr [...], znajdującej się na terenie objętym planem, wezwali powyższy organ gminy do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego. Uchwalonemu planowi wzywający zarzucili:
- naruszenie zasady swobody dysponowania przysługującym prawem własności nieruchomości, przez narzucenie w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego konieczności zakupu, bądź odsprzedaży części nieruchomości,
- brak poszanowania konstytucyjnej ochrony praw nabytych w wydanych uprzednio decyzjach o warunkach zabudowy, z których wynika, że działka nr [...] przeznaczona jest na cele budownictwa mieszkaniowego,
- naruszenie konstytucyjnej zasady równości obywateli względem prawa przez stworzenie odmiennych wymogów co do powierzchni minimalnej sąsiadujących ze sobą działek,
- nie uwzględnienie w swoich założeniach podziałów działek, sporządzonych stosownie do postanowień poprzedniego planu zagospodarowania przestrzennego,
- bezpodstawne ustalenie stawki procentowej w odniesieniu do obszaru, na którym znajduje się działka wzywających na poziomie 30%,
- zmuszanie do korzystanie z nie istniejących dróg wewnętrznych, wykluczając możliwość korzystanie z drogi publicznej.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie uchwałą nr [...] z dnia 22 czerwca 2005 r. Rada Miasta postanowiła nie uwzględnić wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego sformułowanego przez A. B. i J. S.
W tej sytuacji, na powyższą uchwałę skargę złożyli A. B. i J. S., podnosząc zarzuty sformułowane uprzednio w treści pisma skierowanego do Rady Miasta i zawierającego wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał podjętych przez organy gminy z zakresu administracji publicznej. Art. 101 ust. 1 tej ustawy określa, że skargę na uchwałę organu gminy może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą. Zgodnie z powołanym przepisem art. 101 ust. 1 ustawy, zaskarżyć uchwałę organów gminy można dopiero po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Określenie "bezskuteczne wezwanie" oznaczać może zarówno brak jakiejkolwiek reakcji ze strony organu gminy, jak i wyrażoną wyraźnie odmowę usunięcia naruszenia, która musi nastąpić w formie uchwały. W niniejszym stanie faktycznym organ gminy ustosunkował się do treści wezwania skarżących, podejmując cytowaną wyżej uchwałę z dnia 22 czerwca 2005 r., na mocy której nie uwzględnił wezwania skarżących do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego.
Wskazać w tym miejscu należy, że uchwała ta, podjęta w następstwie wezwania do usunięcia naruszenia, ma charakter procesowy, a nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej, podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy. Uchwała ta warunkuje dopuszczalność skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy, w tym wypadku na uchwałę Rady Miasta z dnia 26 stycznia 2005 r., nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnicy M. K. w G. wraz z drogą dojazdową i ciągiem infrastruktury technicznej.
Skarżący A. B. i J. S. nie zaskarżyli uchwały, którą plan uchwalono lecz uchwałę nr [...] Rady Miasta z dnia 22 czerwca 2005 r., podjętą przez organ gminy po wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego, wyrażającą wolę organu odmowy usunięcia tego naruszenia .
Mając powyższe na uwadze, skargę na powyższą uchwałę należało uznać za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec o jej odrzuceniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI