II SA/Gd 657/23

II SA/Gd 657/23 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-01-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jolanta Górska
Katarzyna Krzysztofowicz /przewodniczący/
Marek Kraus /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 2625
art. 234
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Górska, Sędzia WSA Marek Kraus (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 31 stycznia 2024 r. sprawy ze skargi Z. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 15 lutego 2023 r. nr SKO.465.1.2023 w przedmiocie wydania decyzji w sprawie wykonania urządzeń zapobiegających szkodom oddala skargę.
Uzasadnienie
1. Zaskarżoną decyzją z dnia 15 lutego 2023 r. o sygn. akt SKO.465.1.2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku (dalej jako "organ drugiej instancji", "Kolegium" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 17 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2000, dalej jako "k.p.a."), w zw. z art. 234 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 2625, dalej jako "P.w."), po rozpoznaniu odwołania Zarządu Dróg Wojewódzkich w Gdańsku (zwanego dalej "Skarżący", "Strona", "ZDW w Gdańsku") od decyzji Burmistrza Miasta Człuchowa z dnia 30 listopada 2022 r. nr PiOŚ.6331.1.19.2021.KS o odmowie wydania decyzji nakazującej współużytkownikom wieczystym drogi wewnętrznej o numerze działki [...] wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom na drodze wojewódzkiej nr [...] w C., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
2. Rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy:
2.1. W dniu 17 czerwca 2021 r. do Urzędu Miejskiego w Człuchowie wpłynął wniosek ZDW w Gdańsku o wydanie decyzji nakazującej wykonanie urządzeń zapobiegających kolejnym szkodom na drodze wojewódzkiej nr [...] w okolicy ul. P.nr [...] w Człuchowie zgodnie z art. 234 ust. 3 P.w.
Po zawiadomieniu stron o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie,
w dniu 16 lipca 2021 r. przeprowadzono oględziny, podczas których ustalono, że fragment drogi wojewódzkiej (dz. nr [...]) przy wjeździe na drogę wewnętrzną (dz. nr [...]) wyłożony jest kostką brukową o długości ok. 6m i szerokości ok. 8-9m. Droga wewnętrzna po lewej stronie od zakończenia kostki brukowej do wysokości działki nr [...] wyłożona jest tłuczniem, a od końca drogi wojewódzkiej, ok. 20mb pokryta jest popękanym betonem. Na nawierzchni występują również piasek i kamienie. Na działce nr [...] znajdują się kamienie ułożone w rzędzie, ok. 6-7 m długości, mające stanowić ogrodzenie przed przedostającym się z tej działki na drogę wojewódzką piaskiem. Podczas oględzin, przedstawiciele stron wnieśli swoje uwagi.
Pismem, które wpłynęło w dniu 26 lipca 2021 r. do Urzędu Miejskiego w Człuchowie, Skarżący przedstawił dokumentację w postaci:
- pisma Starosty Człuchowskiego z dnia 26 listopada 2019 r. nr [..],
iż współużytkownicy wieczyści działki nr [...] nie przedstawili projektu zagospodarowania wód opadowych w obrębie ww. działki oraz planu zagospodarowania drogi wewnętrznej
w celu jej zabezpieczenia przed zalewaniem oraz zanieczyszczeniem drogi wojewódzkiej nr [...] w wyznaczonym terminie;
pisma W. Sp. z o.o. z 28 grudnia 2019 r. stanowiącego odpowiedź na pismo ZDW w Gdańsku z dnia 2 września 2019 r., z którego wynika, że na spotkaniu współużytkownicy i współwłaściciele drogi wewnętrznej - działki nr [...] ustalili przyczyny zejścia wód opadowych zanieczyszczonych piaskiem na ul. P. i podjęli decyzje, że działki nr [...] i [...] zostaną ogrodzone płotem z cokolikiem zabezpieczającym przed spływem wody na drogę wewnętrzną [...] oraz, że ubytki nieutwardzone w drodze pomiędzy działkami [...] i [...] zostaną uzupełnione do dnia 31 maja 2020 roku;
zgłoszenia właścicielki posesji położonej przy ul. [...], (działki nr [..]), z dnia 22 czerwca 2020 r., w którym informuje o oczyszczaniu drogi z gruzu, kamieni i piachu przez straż pożarną, zalaniu podwórka i uszkodzeniu polbruku z dokumentacją fotograficzną;
nagrania video z zalania drogi w dniu 21 czerwca 2020 roku;
- zdjęć oraz zgłoszenia mailowego właścicielki posesji położonej przy ul. [...] z dnia
28 czerwca 2019 r., w którym informuje o zalewaniu i zasypywaniu kamieniami drogi
wojewódzkiej nr [...] (działki nr [...]), o zalewaniu jej posesji, a także usuwaniu kamieni
i dużej ilości piachu, które podczas deszczu osuwają się z działki nr [...]. Poinformowała jednocześnie, że przed remontem drogi wojewódzkiej nr [...], był mały rów, który biegł wzdłuż działki nr [...] przy ul. [...] i nigdy nie tworzyło się bajoro razem z błotem na podwórku.
Podczas kolejnych oględzin, które odbyły się w dniu 17 sierpnia 2021 r. obecni współużytkownicy wieczyści drogi wewnętrznej złożyli propozycję zmiany nawierzchni drogi poprzez usunięcie betonu z bieżącej nawierzchni, podsypanie drogi zagruntowanej przesiąkliwym żwirem około 100-120m2, utwardzenie płytami ażurowymi od granicy pasa drogowego ok. 20mb drogi. Przedstawiciel ZDW w Gdańsku zgodził się z właścicielami drogi, że wystarczy aby na drogę wojewódzką nie wpływał piasek i kamienie, gdyż sama woda nie wywołuje szkody. Strony ustaliły, żeby przed kostką brukową wykonać korytko, które kierowałoby spływającą wodę na pokryty zielenią teren drogi wojewódzkiej. Właściciele drogi wewnętrznej zobowiązali się wystąpić w ciągu 30 dni od dnia 17 sierpnia 2021 r. do ZDW w Gdańsku z pismem, w którym złożą propozycję zmiany wykonania nawierzchni tej drogi.
Pismem z dnia 25 listopada 2021 r. ZDW w Gdańsku wyjaśnił, że nie wpłynęła żadna propozycja wymiany nawierzchni na drodze wewnętrznej (działce nr [...]).
W dniu 8 listopada 2021 r. do organu pierwszej instancji nadesłane zostało pismo pełnomocnika uczestnika postępowania – W. Sp. z o.o., w którym podał, że ZDW w Gdańsku realizując decyzje Wojewody Pomorskiego z dnia 13 stycznia 2017 r. nr WI-IV.-7820.5.2016.TH samodzielnie zmienił stosunki wodne na sąsiadujących działkach, w tym o nr ew. [...]. Nadmienił, że wcześniej w pasie drogowym istniał rów melioracyjny odprowadzający wody gruntowe i opadowe
m. in. z działki nr [...] i działek sąsiadujących. Współwłaściciele drogi wewnętrznej podtrzymują uzgodnienia i deklaracje co do zasadności poprawy stanu nawierzchni drogi wewnętrznej nr [...], lecz po oględzinach w dniu 17.08.2021 roku nastąpił impas
w uzgodnieniach z przyczyn leżących po stronie ZDW w Gdańsku.
Podczas przeprowadzonej przez organ pierwszej instancji w dniu 16.12.2021 r. rozprawy administracyjnej, przedstawiciel ZDW w Gdańsku zapowiedział zasięgnięcie informacji od projektanta i wykonawcy, w jaki sposób zmieniono odwodnienie drogi wojewódzkiej, czy prace miały wpływ na istniejącą sieć melioracji i czy melioracja w ogóle istniała.
W dniu 22 lutego 2022 r. wpłynęło od ZDW w Gdańsku pismo z dnia 10 lutego 2022 r. nr [...] Firmy A. Sp. z o.o. Sp. k. oraz zdjęcia wykonane ze street view z roku 2013 i z foto rejestracji ZDW przedstawiające, że po lewej stronie przy samym wjeździe na drogę dz. [...] nie było rowu, o którym mówił M. K. pokazując na rozprawie w dniu 16.12.2021 r. mapy z lat 60 -70. W piśmie zawarto także, że wypusty na danym odcinku zaprojektowane zostały co ok. 35 m (na łuku kołowym gęściej) przy 3,5m jezdni. To ok. 125 m2 za pojedynczy wpust, co odpowiada normom. Dobór średnic kanalizacji deszczowej został wykonany dla wartości deszczu maksymalnego Q=180 l/s, a więc większej niż zalecana w czasie wykonania dokumentacji projektowej. Na przedstawionych zdjęciach i filmie widać duże ilości napływającego gruntu, co zanieczyszcza cały system kanalizacji deszczowej i ogranicza możliwość odbioru wody opadowej. Rozbudowa drogi wojewódzkiej nie była realizowana pod kątem odwodnienia dojazdu na działce nr [..]. Przed rozbudową tej drogi na odcinku ul. [...] odwodnienie działało na zasadzie mieszanej - głównie sieć kanalizacji deszczowej, z lokalnym odprowadzeniem wody na tereny zielone pasa drogowego. W ciągu drogi lokalnie występowały bezodpływowe rowy drogowe, które nie pełniły funkcji melioracyjnej i prawdopodobnie zabezpieczały drogę przed napływem wody z terenu wyżej. Głównie były głębokości 20-30cm. Mimo zaprojektowania kanalizacji deszczowej na odcinku występowania rowów, projekt rozbudowy drogi zakładał ich zachowanie. Nie wprowadzono więc zmian pogarszających stan pierwotny odwodnienia. Odwodnienie drogi wojewódzkiej zostało poprawione pod kątem zabezpieczenia przyległych terenów od napływu wody z jezdni i chodników. Warunki, opinie i uzgodnienia z wszystkimi niezbędnymi jednostkami samorządowymi i zarządcami, w tym zarządcami zasobów wodnych, w tym również pozwolenia wodnoprawne, potwierdzają prawidłowość przyjętych rozwiązań w zakresie odwodnienia.
Z uzyskanych na etapie projektowania materiałów od jednostek samorządowych
i gestorów sieci wynika, że rowy drogowe przy drodze wojewódzkiej nr [...] nie stanowiły rowów melioracyjnych, a w sąsiedztwie danej lokalizacji brak jest cieków wodnych w rozumieniu prawa wodnego. Projekt nie zakładał likwidacji muld drogowych wzdłuż drogi wojewódzkiej w km od 0+100 do 0+300.
Droga wojewódzka nr [...] przed przebudową miała pochylenie w stronę nieruchomości [...] i była oddzielona od jezdni za pomocą wystającego na +12cm krawężnika, z obniżeniem na zjeździe. Na wysokości działki zaprojektowano trzy wpusty drogowe, de facto polepszono zabezpieczenie zalewania działki przed wodą opadową z jezdni drogi wojewódzkiej. Działka nr [...] służy jako dojazd do terenów produkcyjnych zlokalizowanych pomiędzy ul. [...] a ul. [...], a zrzut wody z urządzeń zakładowych do rowów drogowych jest prawnie zabroniony (art. 39 ust. 1 pkt 8 ustawy
o drogach publicznych). Z dokumentacji filmowej i fotograficznej wynika, że jest bardzo duży spływ namułów z drogi gruntowej, które praktycznie zatykają w trakcie opadu wpusty deszczowe i zamulają rurociągi kanalizacyjne. Rozwiązaniem jest zatrzymanie spływu z drogi, co obciąża właściciela drogi przyległej. W projekcie nie naruszono stosunków wodnych.
W dniu 10 marca 2022 r. przeprowadzono rozprawę administracyjną, w trakcie której pełnomocnik ZDW w Gdańsku zawnioskował o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego.
Postanowieniem z 13 kwietnia 2022 r. organ powołał biegłego z dziedziny hydrologii, stosunków wodnych lub melioracji wodnych celem sporządzenia opinii na okoliczności wymienione w treści postanowienia.
W dniu 24 maja 2022 r. na terenie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]
i nr [...] w obrębie [...], przy ul. [...] w C. przeprowadzono przy udziale biegłego oględziny.
W wydanej ekspertyzie biegły w oparciu o archiwalne mapy i oświadczenia stron ocenił, że stosunki gruntowo-wodne na terenie działki nr [...] miały podobny charakter, jak obecnie. Spływ wód opadowo-roztopowych następował w kierunku drogi wojewódzkiej nr [...]. Przed modernizacją drogi nr [...] istniało obniżenie terenu względem powierzchni jezdni (forma małego rowu), które najprawdopodobniej odprowadzało część wód opadowo-roztopowych z terenu działki nr [...], bez szkody na istniejącą drogę. Modernizacja drogi nr [..] spowodowała ograniczenie spływu i regulację stosunków wodnych w ramach istniejącej/modernizowanej drogi wojewódzkiej nr [...]. Przydrożne zagłębienie (forma rowu) stanowiło pas drogowy i było ściśle z nim związane. Jednocześnie biegły stwierdził, że stosunki wodne (gospodarka wodami opadowo -roztopowymi) przed modernizacją drogi wojewódzkiej nr [...] na terenie działki o nr ewid. [...] prowadzona była nieprawidłowo. Wody opadowo – roztopowe odprowadzane były również na teren drogi wojewódzkiej nr [...].
W opinii biegły przedstawił trzy możliwe scenariusze dotyczące uregulowania stosunków wodnych na analizowanym obszarze.
W podsumowaniu opinii biegły przedstawił następujące wnioski:
1) Zgodnie z obliczeniami podczas deszczu nawalnego trwającego 15 minut na terenie działki nr [...] powstaje ok. 20m3 wód opadowych. Zgodnie z nachyleniem terenu wody te spływają grawitacyjnie w kierunku drogi wojewódzkiej nr [...];
2) Najlepszym rozwiązaniem zagospodarowania wód opadowo-roztopowych na tym terenie jest odprowadzenie ich za pomocą drenażu do istniejącej sieci kanalizacyjnej.
3) Należy ograniczyć, spływ powierzchniowy wód opadowych np. montując ażurowe podkłady, zastępując płyty betonowe w miejscach, w których jest to możliwe;
4) Zaleca się wykonanie koryta zbieracza zabezpieczonego rusztem, o objętości dostosowanej do maksymalnych ilości wód opadowo-roztopowych, który będzie zlokalizowany w styku drogi wojewódzkiej nr [..] i działki nr [..], z którego wody opadowo-roztopowe odprowadzane będą do zbiornika retencyjnego/sieci kanalizacyjnej/studni chłonnych, co uniemożliwi przedostawanie się tych wód na teren drogi wojewódzkiej. W przypadku scenariusza budowy studni chłonnych lub zbiornika retencyjnego, z uwagi na deniwelacje terenu będzie istniała konieczność przepompowywania wód opadowych ze zbieracza do zbiornika retencyjnego/studni chłonnych;
5) Zaleca się także budowę tzw. systemu kanalizacji otwartej (powierzchniowej) wzdłuż działki nr [...], który umożliwi regulacje i kontrolę nad spływem wód opadowych
z powierzchni działki nr [...];
6) Wody opadowe z powierzchni dachowych należy odprowadzić na tereny nieutwardzone, bądź włączyć do sieci drenarskiej i również odprowadzić do istniejącej sieci kanalizacyjnej;
7) Należy dokonać inspekcji i inwentaryzacji istniejącej studzienki na terenie działki nr [...] i w przypadku stwierdzenia jej korzystnych parametrów wykorzystać ją również do odprowadzania wód opadowo-roztopowych z przedmiotowego obszaru;
8) Na działce nr [...] nie stwierdzono prac, które spowodowałyby zmianę stosunków wodnych. Wody pierwotnie odprowadzane były wzdłuż drogi wojewódzkiej nr [...], a po jej modernizacji ograniczono ten spływ. Gospodarka wodno – ściekowa prowadzona na działce nr [..] nie spowodowała szkód na sąsiednich działkach, w tym na drodze wojewódzkiej nr [...];
9) Gospodarka wodno-ściekowa prowadzona na przedmiotowej działce o nr [...] nie spowodowała szkód na sąsiednich działkach w tym na drodze wojewódzkiej nr [...].
Uzupełniając ekspertyzę biegły wyjaśnił, że modernizacja drogi w kwestiach technicznych zakładała m. in. rozbudowę drogi o łącznej długości ok. 19 km, poszerzenie jezdni do 6m w przekroju szlakowym i 7m w przekroju ulicznym, wykonanie poboczy gruntowych utwardzonych, budowę/przebudowę chodników, kanalizacji deszczowej
i oświetlenia ulicznego na terenach zabudowanych, zagospodarowanie wód opadowo-roztopowych z terenu jezdni w pobliżu działki [...] zostało rozwiązane poprzez modernizację sieci kanalizacji burzowej, do której są odprowadzane wody opadowo-roztopowe. Przebudowa drogi, w tym modernizacja odbiorników wody, miała na celu zagospodarowanie wód opadowo-roztopowych spływających z powierzchni jezdni, chodników i skarp bezpośrednio przylegających do drogi. Jej celem nie było natomiast zagospodarowanie (odbiór) wód opadowo roztopowych z terenów o powierzchniach utwardzonych (parkingów, dróg dojazdowych i dachów), należących do prywatnych właścicieli nieruchomości w bezpośrednim sąsiedztwie drogi wojewódzkiej nr [...].
Odnosząc się do istnienia rowu melioracyjnego, o którym informował pełnomocnik W. Sp. z o. o., biegły wskazał, iż rów ten znajdował się na tej samej działce co droga wojewódzka nr [...] oraz przebiegał równolegle do drogi. Pełnił więc funkcję zbieracza wody opadowej z nawierzchni jezdni – był rowem przydrożnym.
Sposób odprowadzania wód opadowo roztopowych z terenu działki nr [...] do przydrożnego rowu lub na teren jezdni jest i był niezgodny z przepisami.
2.2. Burmistrz Miasta Człuchowa decyzją z dnia 30 listopada 2022 r. odmówił wydania decyzji nakazującej wykonanie współużytkownikom wieczystym drogi wewnętrznej o nr ewidencyjnym [...] urządzeń zapobiegających szkodom na drodze wojewódzkiej [...] w C.
Organ pierwszej instancji powołując się na treść przepisu art. 234 ust. 3 P.w. podał, iż w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że współużytkownicy wieczyści drogi wewnętrznej – działki o nr ewid. [...] nie spowodowali zmiany stanu wody na gruncie. Wobec czego brak jest podstaw do wydania decyzji w myśl art. 234 ust. 3 u.P.w. nakazującej właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom. Organ wskazał, na dokonane w tym zakresie ustalenia biegłego. Organ wskazał, iż biegły ocenił, że stosunki gruntowo – wodne na terenie działki nr [...] miały podobny charakter jak ma to miejsce obecnie. Spływ wód opadowo – roztopowych następował w kierunku drogi wojewódzkiej nr [...]. Przed modernizacją drogi nr [...] istniało obniżenie terenu względem powierzchni jezdni (forma małego rowu), które najprawdopodobniej odprowadzało część wód opadowo – roztopowych z terenu działki o nr ew. [...], bez szkody na istniejącą drogę. Gospodarka wodno ściekowa prowadzona na nieruchomości [...] nie spowodowała szkód na działkach sąsiedzkich w tym na drodze wojewódzkiej nr [...]. To modernizacja tej drogi spowodowała ograniczenie spływu i regulację stosunków wodnych w ramach istniejącej/modernizowanej drogi wojewódzkiej nr [...]. W związku z tym organ doszedł do wniosku, że zablokowany został naturalny kierunek spływu wody z działki o nr [...]
w wyniku przeprowadzonej modernizacji drogi nr [...]. Natomiast nie można uznać za zmianę stanu wody na gruncie, kierowanie rynnami bezpośrednio na teren działki [...] wód opadowych z powierzchni dachowej nieruchomości znajdującej się na terenie przyległym (od strony wschodniej) do działki [...].
3. W wyniku rozpoznania wniesionego przez Skarżącego od powyższej decyzji odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Słupsku decyzją z dnia 15 lutego 2023 r., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium powołało treść przepisów u.P.w. mających zastosowanie w sprawie. Następnie, wskazując na chronologiczny przebieg postępowania
i ustalony na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego stan faktyczny,
w oparciu o przywołane orzecznictwo sądów administracyjnych wyjaśniło, że w realiach rozpatrywanej sprawy istotnym jest ustalenie, czy współużytkownicy wieczyści drogi wewnętrznej położonej na działce nr [...] w obrębie [...], przy ul. [...] w C., dokonali zmiany stanu wód na gruncie działki nr [...], która powoduje szkody na gruncie sąsiednim, tj. na działce nr [...] w obrębie [...] C.
Kolegium podało, iż organ pierwszej instancji opierając się na znajdującej się
w aktach sprawie opinii biegłego z zakresu hydrologii, stosunków wodnych, że współużytkownicy wieczyści działki nr [...] nie spowodowali zmiany stanu wody na gruncie, nie można bowiem przyjąć, iż zmianą taką jest kierowanie rynnami na teren działki nr [...] wód opadowych z powierzchni dachowej nieruchomości znajdującej się na terenie przyległym do tej działki. Brak jest zatem podstaw do wydania decyzji nakazujące przywrócenie gruntu do stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom.
Organ odwoławczy odnosząc się do ustaleń w sprawie i wskazując w oparciu
o orzecznictwo na potrzebę oceny zmiany stosunków wodnych w oparciu o wiadomości specjalne i odpowiednią wiedzę m. in. w zakresie hydrologii, gospodarki wodnej, melioracji wodnych i postępowań wodnoprawnych przedstawił, iż ze znajdującej się w aktach sprawy opinii biegłego jednoznacznie wynika, iż stosunki wodne (gospodarka wodami opadowo roztopowymi) na terenie działki nr [...] prowadzone były nieprawidłowo zarówno przed modernizacją drogi wojewódzkiej nr [...] (co wynika ze str. 13 – 14 ekspertyzy w odniesieniu do stosunków gruntowo – wodnych na działce nr [...]
w C. i uzupełnienia tej ekspertyzy, jak i po niej (uzupełnienia tej ekspertyzy). Jednocześnie Kolegium wskazało, że biegły nie stwierdził na tej działce prac, które spowodowałyby zmiany stosunków wodnych (art. 16 ekspertyzy).
Podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, organ odwoławczy podał, że choć istnieją i istniały nieprawidłowości w zakresie gospodarki wodami opadowo roztopowymi na działce nr [...] w C., to współużytkownicy wieczyści działki nr [...] nie wprowadzili żadnych zmian ingerujących w stan wód. Powyższej oceny nie zmienia okoliczność, że ubytki w utwardzeniu tej działki były najprawdopodobniej wypełniane gruzem. Powołany biegły z zakresu hydrologii i stosunków wodnych nie stwierdził bowiem, iż prace te mogły spowodować zmianę stosunków wodnych.
W konsekwencji, Organ odwoławczy stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki wydania decyzji w oparciu o treść art. 234 ust. 3 P.w., umożliwiające nakazanie współużytkownikom wieczystym działki nr [...] w C. wykonania określonych prac.
4. Od powyższej decyzji Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika - radcę prawnego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę, w której zaskarżył w całości decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku oraz zarzucił jej:
1) naruszenie prawa materialnego w postaci art. 234 ust. 3 Prawa wodnego, poprzez jego błędną wykładnię w sytuacji, w której zgromadzony w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do uznania, że właściciele działki nr [...] spowodowali zmianę stanu wody na gruncie i w konsekwencji wydanie wadliwej decyzji, że nie ma podstaw do nakazania właścicielom tego gruntu na przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, które skutkowało
2) naruszeniem przepisów procedury administracyjnej, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy przez organ II instancji decyzji organu I instancji pomimo naruszenia przez ww. decyzję przepisów: art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do ustalenia, działania właścicieli działki nr [...] polegających na utwardzeniu przedmiotowej działki nie spowodowali zmiany stanu wody na ich gruncie, doprowadzając do odprowadzania wód opadowych na grunty sąsiednie.
W oparciu o podniesione zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji
w całości i zobowiązanie organu do wydania decyzji w przedmiocie nałożenia na właścicieli działek o nr [...] obowiązku na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2625) Prawo wodne, polegającego na zagospodarowaniu wód opadowo-roztopowych na ww. działce zgodnie z zaleceniami biegłego wyrażonymi w pkt 2-6 wniosków opinii z czerwca 2022 r. (w aktach sprawy). Wniesiono również o zwrot na rzecz Skarżącego od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W ocenie Skarżącego, SKO przy wydaniu decyzji dopuściło się naruszenia art. 234 ust. 3 P.w., albowiem wbrew stanowisku Organu, w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie wyrażone tamże przesłanki do zastosowania przepisu, do których należą: zmiana stanu wody, szkoda spowodowana tą zmianą i związek przyczynowo skutkowy między odprowadzaniem a szkodą. Skarżąca wskazała, że niewątpliwie doszło do zmiany kierunku odpływu wód opadowych lub roztopowych na grunt sąsiedni, czego współużytkownicy wieczyści drogi wewnętrznej położonej na działce nr [...] przecież nie ukrywali. Powyższe działania jak wskazywał Skarżący, doprowadziły do powstania szkód na DW[...].
Skarżący przywołując obowiązki organu prowadzącego postępowanie, wskazał, że postępowanie administracyjne prowadzone na podstawie art. 234 P.w. ma wykazać jedynie zasadność nakazania właścicielowi danego gruntu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, o których mowa w tym przepisie i że w jego ocenie, w sprawie niniejszej zasadne jest nałożenie na właścicieli działek nr [...] obowiązku wykonania na ich gruncie urządzeń umożliwiających zagospodarowanie wód opadowych na ich terenie (zgodnie z rekomendacjami biegłego), co pozwoli na zabiegnięciu powstawania szkód na DW[...] w przyszłości.
Zdaniem Skarżącego, SKO błędnie uznało, że współużytkownicy wieczyści drogi wewnętrznej położonej na działce nr [...] nie spowodowali zmiany stanu wody na gruncie. Stan faktyczny organ odwoławczy oparł m.in. o opinię biegłego z dziedziny hydrologii. W przedmiotowej opinii ustalono, że działka [...] nie posiada systemu odprowadzania wód, zatem wody opadowe spływają na działki sąsiednie. Biegły ocenił, na podstawie archiwalnych map oraz oświadczeń stron w trakcie wizji terenowej, że stosunki gruntowo – wodne na terenie przedmiotowej działki miały podobny charakter jak ma to miejsce obecnie.
Z twierdzeniem tym Skarżący nie zgadza się, co więcej opinia nie daje odpowiedzi kiedy prace polegające na utwardzeniu gruntu działki nr [...] miały miejsce, niemniej podaje, że od dłuższego czasu współużytkownicy wieczyści drogi wewnętrznej odprowadzali wody opadowe i roztopowe do otwartego rowu drogowego, istniejącego przed modernizacją DW[...]. O tym, że stan wód na omawianym gruncie został zmieniony, w ocenie Skarżącego świadczy fakt wskazany w opinii biegłego, a pomięty przez organy obu instancji, tj. że na działce nr [...] biegły w swojej opinii stwierdził występowanie studzienki w północnej części działki, która prawdopodobnie jest studnią chłonną zbierającą wody opadowo roztopowe (pkt 5 opinii).
W ocenie Skarżącego z powyższego wynika wniosek, że sprzed utwardzania gruntu działki [...] woda opadowa z terenu działki była gospodarowana inaczej niż poprzez odprowadzanie jej na działki sąsiednie, stanowiące pas drogowy DW [...]. Zdaniem strony okoliczność powyższa została całkowicie pominięta przez organy obu instancji. Nie jest zatem słuszne, że stosunki wodne na przestrzeni lat nie zmieniały się. Przeciwnie, prace polegające na utwardzeniu gruntu działki nr [...] doprowadziły do zmiany stosunków wodnych, choć faktycznie materiał dowodowy nie wskazuje kiedy dokładnie do tych zmian doszło (co było obowiązkiem organu).
Skarżący powołał orzecznictwo na poparcie prezentowanej argumentacji oraz podkreślił, że tylko ówcześnie istniejący układ odwodnieniowy na działce sąsiedniej stanowiącej pas drogowy powodował, że na DW[...] nie dochodziło do szkód. Sytuacja ta zmieniła się diametralnie po remoncie DW[...] oraz zagospodarowaniu wód opadowo - roztopowych w sieci kanalizacji burzowej. Z powyższego zdaniem strony skarżącej wynika, że dopiero po dokonaniu modernizacji DW[...] w sprawie ziściła się druga przesłanka wyrażona w art. 234 ust. 3 P.w., tj. powstanie szkody wskutek zmiany stanu wody.
5. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
6.1. Skarga jest niezasadna.
6.2. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy
z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia: naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
6.3. Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wbrew podniesionym w skardze zarzutom,
w postępowaniu przeprowadzonym przez organy nie występują uchybienia, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji są zgodne z prawem.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił przepis art. 234 P.w. Zgodnie z jego treścią, właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może:
1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł – ze szkodą dla gruntów sąsiednich;
2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie.
Na właścicielu gruntu ciąży obowiązek usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody, powstałych na jego gruncie na skutek przypadku lub działania osób trzecich, ze szkodą dla gruntów sąsiednich (ust. 2). Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, z urzędu lub na wniosek, w drodze decyzji, nakazuje właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, ustalając termin wykonania tych czynności (ust. 3). Nakaz, o którym mowa w ust. 3, nie zwalnia z obowiązku uzyskania pozwolenia wodnoprawnego albo dokonania zgłoszenia wodnoprawnego, jeżeli są wymagane.(ust. 4). Postępowania w sprawie decyzji, o której mowa w ust. 3, nie wszczyna się, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym właściciel gruntu sąsiedniego dowiedział się o szkodliwym oddziaływaniu na jego grunt. (ust. 5).
Przez zmianę stanu wody na gruncie należy rozumieć każde działanie, którego efektem jest zmiana ilościowa wody (zwiększenie się bądź zmniejszenie ilości wody na gruncie) oraz zmiana w zakresie jej przepływu przez grunt. Jest to działanie, które ingeruje w naturalny stan wody na danym terenie związany z jego ukształtowaniem, warunkami przyrodniczymi i hydrologicznymi.
Zmiana ta może polegać na zmianie kierunku odpływu znajdującej się na gruncie wody opadowej i roztopowej bądź kierunku odpływu ze źródeł poprzez np. wykonanie przeszkody w odpływie wody opadowej z terenów sąsiednich zgodnie z naturalnym kierunkiem odpływu, nawiezienie ziemi w celu podwyższenia terenu, usunięcie ziemi w celu obniżenia terenu, wykopanie rowu, zasypanie istniejącego rowu, utwardzenie powierzchni działki kostką brukową, wzniesienie murowanego ogrodzenia, czy wykopanie studni i pobór z niej takiej ilości wody, która spowoduje obniżenie poziomu lustra wody na gruntach sąsiednich. Przy czym nie ma znaczenia, czy szkoda nastąpiła w wyniku działania legalnego czy nielegalnego (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 16 stycznia 2017 r., sygn. II SAB/Kr 191/16; wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 maja 2017 r., sygn. II SA/Lu 1134/16; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji w Sprawach Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej zwaną CBOSA).
Należy jednak wyraźnie podkreślić, że nie każda zmiana stosunków wodnych na gruncie, będzie skutkowała zastosowaniem art. 234 ust. 3 Prawa wodnego. Musi to być bowiem zmiana szkodliwie wpływająca na grunty sąsiednie. Sama więc zmiana stanu wody na gruncie nie uprawnia jeszcze organu do tego, aby uwzględnił on zgłoszone w trybie ww. przepisu żądanie. Konieczne jest bowiem także stwierdzenie istnienia związku przyczyno-skutkowego pomiędzy tą zmianą, a owym szkodliwym jej wpływem na grunty sąsiednie (por. m.in. wyrok WSA w Lublinie z 12 lutego 2019 r., II SA/Lu 903/18, CBOSA).
W prowadzonym postępowaniu o naruszenie stosunków wodnych powinnością organu było zatem ustalenie, czy doszło do zmiany stosunków wodnych na gruncie. W przypadku odpowiedzi pozytywnej, organ powinien jednoznacznie ustalić, kto i kiedy zmiany tej dokonał, na czym ona polegała, jaki był stan wód przed dokonaniem zmiany i jaki po jej dokonaniu, oraz jak zmiana wpłynęła na stosunki wodne w terenie, a przede wszystkim czy wpływ ten jest szkodliwy dla gruntów sąsiednich, tj. czy powoduje lub może powodować powstanie szkody. Co ważne, hipoteza przepisu art. 234 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego odnosi się do rzeczywistego szkodliwego oddziaływania na nieruchomości sąsiednie, a nie hipotetycznego (por. wyrok NSA z dnia 26 sierpnia 2020 r., sygn. II OSK 1002/20, CBOSA). Zastosowanie cytowanego przepisu uzależnione jest od wystąpienia skutku w postaci szkody, zatem pomiędzy zmianą stanu wody na gruncie, a szkodliwym oddziaływaniem musi istnieć związek przyczynowo skutkowy.
Nadto, zwrócić należy uwagę, że przepis art. 234 Prawo wodne nie zobowiązuje organu orzekającego w sprawie do ustalenia wszelkich przyczyn danego stanu wody na gruncie zgłaszającego roszczenie, ale nakazuje organowi wyjaśnienie, czy powstałe szkody mogą być następstwem zmiany stanu wody na gruncie sąsiednim, co do którego zgłoszono roszczenie. Postępowanie administracyjne prowadzone na podstawie art. 234 P.w. ma wykazać jedynie zasadność nakazania właścicielowi danego gruntu przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom, o których mowa w tym przepisie.
Dodatkowo ważnym podkreślenia jest też, że co do zasady, sprawy z zakresu zmiany stosunków wodnych na gruntach wymagają dla zastosowania wymienionego wyżej przepisu prawa wiadomości specjalnych. Są to postępowania skomplikowane, wymagające odpowiedniej wiedzy z zakresu hydrologii, gospodarki wodnej, postępowań wodno-prawnych i melioracji wodnych, a ewentualnie również przeprowadzenia badań, analiz
i obliczeń.
W orzecznictwie podkreśla się, że regułą w sprawach tego rodzaju powinien być dowód z opinii biegłego na okoliczność tego, czy doszło do zmiany stanu wód na gruncie, czy na gruncie sąsiednim nastąpiła szkoda oraz czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy zmianą, a szkodą (por. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. II OSK 1495/16; wyrok WSA w Krakowie z dnia 18 czerwca 2015 r., CBOSA).
Dlatego też w tego rodzaju sprawach należy korzystać z dowodu w postaci opinii biegłego, który dysponując odpowiednią wiedzą z wymienionego zakresu będzie w stanie ocenić, czy na działce sąsiedniej powstała szkoda i czy istnieje związek przyczynowy pomiędzy zmianą stanu wód na gruncie, a szkodą.
6.4. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że postępowanie wyjaśniające w sprawie zostało przeprowadzone z zachowaniem przepisów prawa procesowego. W sprawie przeprowadzono rozprawy administracyjne, oględziny, powołano biegłego z dziedziny hydrologii, stosunków wodnych lub melioracji wodnych, zebrano materiał dowodowy, wśród którego znalazła się ekspertyza dotycząca stosunków gruntowo – wodnych na działce nr [...] w mieście C. ( sporządzona przez zespół opracowujący: Ł. S. i M. H. z H. Sp. z o.o.).
Zdaniem Sądu organy prawidłowo w toku prowadzonego postępowania dopuściły i przeprowadziły dowód z opinii biegłego z dziedziny hydrologii, stosunków wodnych lub melioracji wodnych. Sporządzona ekspertyza biegłego wraz z jej uzupełnieniem umożliwiła ocenę co do ewentualnego zaistnienia przesłanek zastosowania przepisu art. 234 ust.3 P.w. Celem wykonanej ekspertyzy była ocena warunków gruntowo – wodnych na terenie działki o nr ewid. [...] w C. i ustalenie sposobu odprowadzania wód opadowo roztopowych z obszaru niniejszej działki. Za zadanie opinii wskazano stwierdzenie i opis zaistniałych zmian lokalnych warunków gruntowo – wodnych, ocena wielkości zmian na tle naturalnych warunków hydrologicznych w rejonie przedmiotowej działki oraz ocena potencjalnych zagrożeń tj. zalewania obszarów sąsiednich.
W wydanej ekspertyzie jej autorzy w oparciu o archiwalne mapy i oświadczenia stron stwierdzili, że stosunki gruntowo-wodne na terenie działki nr [...] miały podobny charakter, jak obecnie. Spływ wód opadowo-roztopowych następował w kierunku drogi wojewódzkiej nr [...]. Przed modernizacją drogi nr [...] istniało obniżenie terenu względem powierzchni jezdni (forma małego rowu), które najprawdopodobniej odprowadzało część wód opadowo-roztopowych z terenu działki nr [...], bez szkody na istniejącą drogę. Modernizacja drogi nr [...] spowodowała ograniczenie spływu i regulację stosunków wodnych w ramach istniejącej/modernizowanej drogi wojewódzkiej nr [...]. Przydrożne zagłębienie (forma rowu) stanowiło pas drogowy i było ściśle z nim związane. Jednocześnie wskazano, że stosunki wodne (gospodarka wodami opadowo -roztopowymi) przed modernizacją drogi wojewódzkiej nr [...] na terenie działki o nr ewid. [...] prowadzona była nieprawidłowo. Wody opadowo – roztopowe odprowadzane były również na teren drogi wojewódzkiej nr [...].
W wydanej ekspertyzie przedstawiono trzy możliwe scenariusze dotyczące uregulowania stosunków wodnych na analizowanym obszarze. W opinii wskazano także, że najlepszym rozwiązaniem zagospodarowania wód opadowo-roztopowych na opisywanym terenie jest ich odprowadzanie za pomocą drenażu do istniejącej sieci kanalizacyjnej.
Istotne jest również to, że autorzy opinii wskazali, że na działce nr [...] nie stwierdzono prac, które spowodowałyby zmianę stosunków wodnych. Wody pierwotnie odprowadzane były wzdłuż drogi wojewódzkiej nr [...], a po jej modernizacji ograniczono ten spływ. Gospodarka wodno – ściekowa prowadzona na działce [...] nie spowodowała szkód na sąsiednich działkach, w tym na drodze wojewódzkiej nr [...].
Mając na uwadze powyższe organy zasadnie w oparciu o sporządzoną opinię biegłego przyjęły, że współużytkownicy wieczyści drogi wewnętrznej położonej na działce nr [...] nie spowodowali zmiany stanu wód na gruncie sąsiednim, w tym drogi wojewódzkiej nr [...], w związku z czym nie zaistniała przesłanka spowodowania przez użytkowników wieczystych gruntu zmian stanu wody na gruncie, szkodliwie wpływających na grunty sąsiednie, w analizowanym przypadku na drogę wojewódzką nr [...]. Organy w oparciu o wnioski wynikające ze sporządzonej ekspertyzy zasadnie przyjęły, że stosunki wodne (gospodarka wodami opadowo-roztopowymi) na terenie działki nr [...] prowadzona była nieprawidłowo zarówno przed modernizacją drogi wojewódzkiej nr [...] jak i po modernizacji, niemniej nie stwierdzono na tej działce prac, które spowodowałyby zmiany tych stosunków wodnych.
Sporządzona w niniejszej sprawie opinia przedstawia w sposób szczegółowy stan omawianych nieruchomości wraz ze wskazaniem stanu przed modernizacją drogi wojewódzkiej nr [...] i po modernizacji, prezentując jaki był wpływ modernizacji drogi na regulację stosunków wodnych, co pozwoliło ocenić sposób prowadzenia gospodarki wodami opadowo – roztopowymi. W odniesieniu do działki nr [...] biegły dokonał badań, co do stosunków gruntowo wodnych. Ocenił je jako posiadające podobny charakter w dacie sporządzania ekspertyzy.
Samą zaś opinię wraz z jej uzupełnieniem należy ocenić jako dokumentację kompletną, rzetelną i zrozumiałą zawierającą potrzebne do wydania rozstrzygnięcia wiadomości z wiedzy specjalnej.
W związku z powyższym w świetle sporządzonej ekspertyzy organy uprawnione były do stwierdzenia, że gospodarka wodami opadowo-roztopowymi na terenie działki [...], zarówno przed modernizacją drogi wojewódzkiej nr [...], jak i po modernizacji tej drogi, prowadzona była nieprawidłowo, niemniej na działce [...] nie stwierdzono prac które spowodowałyby zmiany stosunków wodnych. W wydanej opinii przedstawiono możliwe rozwiązania dotyczące uregulowania stosunków wodnych na analizowanym obszarze, co wydaje się niezbędne do wykonania ze względu na bezpieczeństwo użytkowników drogi wojewódzkiej nr [...], niemniej nie stwierdzono prac na działce [...], które spowodowałyby zmiany stosunków wodnych.
W rezultacie organy zasadnie przyjęły, że pomimo, iż istniały wcześniej (przed modernizacją drogi wojewódzkiej) jak i obecnie nieprawidłowości w zakresie gospodarki wodami opadowo-roztopowymi na terenie działki [...], jednakże współużytkownicy tej działki nie wprowadzili zmian ingerujących w stan wód, wpływających szkodliwie na grunty sąsiednie, zatem brak jest podstaw do wydania w stosunku do współużytkowników działki [...], decyzji nakazującej przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego, lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.
Sąd w związku z tym, nie stwierdził w niniejszej sprawie, ani naruszenia powołanego przez Skarżącą przepisu prawa materialnego, ani też naruszenia powołanych przepisów procesowych.
Wymaga również podkreślenia, że Skarżący pomimo iż nie zgadza się z wnioskami wynikającymi ze sporządzonej w niniejszym postępowaniu ekspertyzy nie przedstawił innej opinii biegłego z dziedziny hydrologii, która potwierdzałaby zasadność stanowiska strony skarżącej.
W związku z powyższym Sąd w wyniku dokonanej kontroli, doszedł do wniosku, że organy w sposób prawidłowy ustaliły okoliczności faktyczne istotne w kontekście rozpatrzenia przedmiotowej sprawy oraz zastosowały właściwą podstawę prawną zapadłych rozstrzygnięć, którą prawidłowo zinterpretowały i należycie wyjaśniły.
6.5. W ocenie Sądu organy prawidłowo oceniły zebrany materiał dowodowy, czego wyrazem są pisemne motywy zapadłych rozstrzygnięć, w pełni oddające rzeczywisty stan rzeczy i zawierające przekonywującą argumentację, a więc odpowiadające warunkom opisanym w art. 107 § 3 k.p.a. Wprost z nich wynika, jakie ustalenia zadecydowały o wydaniu zaskarżonej decyzji i na jakich podstawach dowodowych zostały one oparte, a także zawierają odniesienie do argumentacji powołanej w odwołaniu. Wnioski te są logiczne, a zaprezentowany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji proces dedukcyjny jest jasny i prawidłowy. Odnosi się do całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, znajdując w nim całkowite oparcie.
W ocenie Sądu ustosunkowując się do podniesionego przez Skarżącą zarzutu naruszenia prawa materialnego tj. art. 234 ust.3 P.w. poprzez jego błędną wykładnię, w sytuacji, gdzie (jak podaje Skarżący), zgromadzony materiał dowodowy daje podstawy do uznania, że właściciele działki nr [..] spowodowali zmianę stanu wody i w konsekwencji wydania wadliwej decyzji, zarzut ten jest bezzasadny.
Przede wszystkim wbrew twierdzeniu strony skarżącej zebrany materiał dowodowy nie daje podstaw do stwierdzenia, że użytkownicy działki [...] spowodowali zmianę stosunków wodnych. Skoro, w sprawie w sposób jednoznaczny opinia biegłego podaje brak stwierdzenia wykonania określonych prac na działce [...] powodujących zmiany stosunków wodnych, nie można wywieść, że po stronie użytkowników wieczystych działki istnieje obowiązek wykonania urządzeń zapobiegającym szkodom na drodze wojewódzkiej nr [...].
W związku z powyższym organy prawidłowo przyjęły, że nie zostały spełnione przesłanki z art. 234 ust. 3 Prawa wodnego, do wydania decyzji nakazującej przywrócenia gruntu do stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom.
W ocenie Sądu bezzasadnym pozostaje także zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy przez organ decyzji organu I instancji pomimo naruszenia przez ww. decyzję przepisów: art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dał podstaw do ustalenia, działania właścicieli działki nr [...], polegających na utwardzeniu przedmiotowej działki nie spowodowali zmiany stanu wody na ich gruncie, doprowadzając do odprowadzania wód opadowych na grunty sąsiednie.
W tym miejscu Sąd podkreśla, że dokonując ustaleń stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, w toku postępowania organy działały zgodnie z przepisami prawa i podejmowały wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, co odpowiada zasadzie prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 7 k.p.a. Ponadto, czynności były realizowane z udziałem stron, Skarżącej, którym umożliwiono składanie wniosków dowodowych, składanie oświadczeń, wypowiedzenie się co do zebranych materiałów.
Organy rozstrzygając sprawę bazowały na zebranym w sposób obszerny i kompletny materiale dowodowym, co z kolei wypełnia obowiązek z art. 77 § 1 k.p.a.
Sąd ponownie wskazuje, że postępowanie wyjaśniające w sprawie dotyczącej uregulowania stosunków wodnych na gruncie co do zasady wymaga wiadomości specjalnych oraz odpowiedniej wiedzy z zakresu hydrologii, gospodarki wodnej, postępowań wodnoprawnych i melioracji wodnych oraz ewentualnie przeprowadzenia odpowiednich badań, analiz i obliczeń (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 10 czerwca 2014 r. II SA/Bk 265/13, CBOSA). W niniejszej sprawie wobec spornych kwestii organy zasadnie przeprowadziły dowód z opinii biegłego. Dowód ten (jak wcześniej wspomniano) nie budzi wątpliwości co do wiarygodności oraz przydatności dla rozstrzygnięcia sprawy. Uczynione w jego oparciu ustalenia dały zatem podstawę do przyjęcia, że na działce nr [..] nie stwierdzono prac, które spowodowałyby zmiany stosunków wodnych.
Podnoszona natomiast przez stronę skarżącą okoliczność stwierdzenie istnienia studzienki na terenie działki [...] nie dowodzi, że przed utwardzeniem gruntu na tej działce, woda opadowa z terenu działki była gospodarowana inaczej. Biegły odnośnie tej kwestii wskazał, że konieczna jest inspekcja i inwentaryzacja istniejącej studzienki na terenie działki [...] i w przypadku stwierdzenia jej korzystnych parametrów zasadne jest wykorzystanie jej do odprowadzania wód opadowo-roztopowych z przedmiotowego obszaru.
W ocenie Sądu, zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie zawiera wszystkie niezbędne elementy, w tym przytoczenie przepisów prawnych mających zastosowanie w przedmiotowej sprawie oraz uzasadnienie faktyczne i prawne, a także odniesienie do argumentów odwołania, przy czym wyrażone w tym zakresie stanowisko, nie może zostać uznane za nieprawidłowe, z tego jedynie względu, że pozostaje odmienne od oczekiwań strony skarżącej.
6.6. W ocenie Sądu należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana bez naruszenia przepisów prawa materialnego i po przeprowadzeniu postępowania w sposób prawidłowy, wystarczająco wyjaśniający istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, a w konsekwencji również bez zarzucanego naruszenia przepisów procedury administracyjnej, mogącego mieć istotny wpływ na wynik postępowania.
W związku z powyższym zarzuty skargi naruszenia przepisów postępowania, jak i prawa materialnego nie znajdują uzasadnienia.
6.7. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.