II SA/Gd 617/13

II SA/Gd 617/13 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2013-09-30
Data wpływu
2013-08-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Mariola Jaroszewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. F. na uchwałę Rady Gminy z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie umowy dzierżawy oraz odstąpienia od przetargowego trybu jej zawarcia postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej uchwały.
Uzasadnienie
Z. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na uchwałę Rady Gminy z dnia 26 kwietnia 2013 r., nr [[...]] w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie umowy dzierżawy oraz odstąpienia od przetargowego trybu jej zawarcia. W skardze z dnia 1 lipca 2013 r. skarżący zgłosił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały zapobiegnie wyrządzeniu znacznej szkody w mieniu publicznym, gdyż w sytuacji gdyby doszło do przetargu budżet Gminy znacznie by się powiększył.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, a także wszystkich innych aktów podjętych w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3).
Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61, mogą być takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje negatywne, w ocenie strony, skutki materialnoprawne (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2011 r., sygn. akt II OZ 1253/11).
Podkreślenia wymaga, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie wykazał, iż wykonanie tej uchwały rodzi po jego stronie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie przytoczył żadnych konkretnych okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały. Nie wskazał obowiązku działania, jaki zaskarżona uchwała wywołuje po jego stronie, czy też po stronie innego podmiotu. Powoływanie się na interes społeczny oraz to, że w drodze przetargu oferenci mogli by złożyć swoje propozycję czynszów dzierżawy w wysokości przekraczającej obecną nie jest wystarczającą podstawą do wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały, nie są to przesłanki, o którym mowa w przytoczonym przepisie.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.