II SA/Gd 609/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2004-09-23
NSAAdministracyjneNiskawsa
geologiagórnictwotorfochrona gruntów rolnychpostępowanie administracyjnewyłączenie gruntówrekultywacjadecyzja administracyjnaSKOWSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę rolniczej spółki na decyzję SKO uchylającą decyzję o wygaszeniu zezwolenia na wyłączenie gruntów rolnych pod eksploatację torfu, uznając, że organ odwoławczy prawidłowo przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia z powodu braków postępowania wyjaśniającego.

Sprawa dotyczyła skargi rolniczej spółki na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję Starosty o wygaszeniu zezwolenia na wyłączenie gruntów rolnych pod eksploatację torfu. SKO uznało, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego. WSA w Gdańsku oddalił skargę, podzielając stanowisko SKO, że przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia było uzasadnione ze względu na naruszenie zasad postępowania administracyjnego przez organ pierwszej instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę M. W.-Gospodarstwo Rolne "W" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lutego 2002 r. Decyzją tą SKO uchyliło decyzję Starosty Powiatu z dnia 5 lipca 2000 r., która wygaszała decyzję Wójta Gminy z dnia 29 stycznia 1993 r. w sprawie czasowego wyłączenia gruntów z produkcji rolnej pod eksploatację torfu. SKO wskazało, że organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego i nie odniósł się do wniosków strony, naruszając tym samym art. 7 i art. 104 § 2 Kodeksu Postępowania Administracyjnego. Skarżąca spółka zarzucała m.in., że decyzja SKO jest niezgodna z prawem, kwestionując fragment uzasadnienia dotyczący możliwości dalszego wydobycia torfu po zmianie klasyfikacji gruntów. WSA oddalił skargę, uznając, że decyzja SKO była prawidłowa. Sąd podkreślił, że przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji było uzasadnione brakami postępowania wyjaśniającego i naruszeniem zasad k.p.a. Sąd wyjaśnił również, że cytowany przez skarżącą fragment uzasadnienia SKO był jedynie przytoczeniem stanowiska organu pierwszej instancji, a nie rozstrzygnięciem SKO. WSA stwierdził, że zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, a decyzja SKO jest zgodna z prawem.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Uzasadnienie

Organ pierwszej instancji nie przeprowadził wystarczającego postępowania wyjaśniającego, nie odniósł się do wniosków strony i nie rozstrzygnął sprawy co do istoty, naruszając tym samym art. 7 i art. 104 § 2 k.p.a.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (7)

Główne

k.p.a. art. 138 § § 2

Kodeks Postępowania Administracyjnego

Organ odwoławczy może uchylić decyzję organu I instancji w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.

p.u.s.a. art. 1

Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

p.p.p.s.a. art. 151

Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala ją.

Pomocnicze

u.o.g.r.l. art. 12 § ust. 2

Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych

k.p.a. art. 7

Kodeks Postępowania Administracyjnego

Organ administracji publicznej jest obowiązany do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władz publicznych.

k.p.a. art. 104 § § 2

Kodeks Postępowania Administracyjnego

Decyzja ostateczna nie może być wzruszona ani przez organ administracji publicznej, ani przez stronę, chyba że przepisy szczególne przewidują wyjątki.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ odwoławczy prawidłowo uchylił decyzję organu pierwszej instancji z powodu braków postępowania wyjaśniającego i naruszenia zasad k.p.a.

Odrzucone argumenty

Decyzja SKO jest niezgodna z prawem. Fragment uzasadnienia SKO stanowi rozstrzygnięcie organu odwoławczego.

Godne uwagi sformułowania

organ I instancji nie przeprowadził żadnych czynności wyjaśniających, aby ustalić, czego precyzyjnie domaga się strona i nie odniósł się w żaden sposób do wniosków strony. nie rozstrzygała przedmiotowej sprawy administracyjnej, co do istoty w całości lub części. fragment uzasadnienia [...] nie jest stanowiskiem zajętym w sprawie ani powodem rozstrzygnięcia a tylko zacytowaniem stanowiska organu I instancji.

Skład orzekający

Marek Górski

przewodniczący-sprawozdawca

Małgorzata Gorzeń

członek

Alina Dominiak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów k.p.a. dotyczących obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ pierwszej instancji oraz prawidłowości decyzji organu odwoławczego uchylającej decyzję organu pierwszej instancji z powodu tych braków."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wygaszenia decyzji administracyjnej i procedury odwoławczej w kontekście ochrony gruntów rolnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy rutynowej procedury administracyjnej i interpretacji przepisów k.p.a. w kontekście ochrony gruntów rolnych, co może być interesujące głównie dla specjalistów z tej dziedziny.

Sektor

rolnictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gd 609/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-09-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-03-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Alina Dominiak
Małgorzata Gorzeń
Marek Gorski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
606  Sprawy z zakresu geologii i górnictwa
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Górski (spr.) Sędziowie: NSA Małgorzata Gorzeń Sędzia WSA Alina Dominiak Protokolant Hanna Tarnawska po rozpoznaniu w dniu 23 września 2004r na rozprawie z udziałem Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Marii Ścigała sprawy ze skargi M. W.-Gospodarstwo Rolne "W" w J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 lutego 2002r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na eksploatację torfu oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 4 lutego 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (Sygn. akt [...]), uchyliło decyzje nr [...], Starosty Powiatu z dnia 5 lipca 2000 r. wygaszającą decyzję Wójta Gminy z dnia 29 stycznia 1993 r. w sprawie czasowego wyłączenia gruntów z produkcji rolnej o pow. 0,5 ha -część powierzchni działek nr [...] i [...] w P.. Podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji był art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071) oraz art. 12 ust.2 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. Nr 16, poz. 78 ze zm.). W uzasadnieniu Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że organ I instancji wydając decyzję z dnia 5 lipca 2000 r. zakończył postępowanie administracyjne rozpoczęte zawiadomieniem nr [...] z dnia 8 czerwca 2000 r. Postępowanie obejmowało wniosek M. W. z dnia 18 kwietnia 2000 r,, o anulowanie opłat i wniosku egzekucyjnego z tytułu czasowego wyłączenia gruntów z produkcji rolnej, oraz sprawę obowiązku rekultywacji terenu poeksploatacyjnego torfu. Decyzja kończąca postępowanie natomiast wygaszała decyzję Wójta Gminy nr [...] z dnia 29 stycznia 1993 r. dotyczącą czasowego wyłączenia gruntów rolnych z produkcji rolnej, zatem nie rozstrzygała przedmiotowej sprawy administracyjnej, co do istoty w całości lub części. Kolegium przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia wytknęło, że Starosta Powiatu nie przeprowadził żadnych czynności wyjaśniających, aby ustalić, czego precyzyjnie domaga się strona i nie odniósł się w żaden sposób do wniosków strony.
M. W. wniósł dnia 7 marca 2002 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku skargę na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Skarżący przytoczył kwestionowany w skardze fragment uzasadnienia zaskarżonej decyzji mówiący o tym, że strona zaniechała eksploatacji torfu po zmianie klasyfikacji gruntów, chociaż bez konieczności uzyskiwania nowej decyzji mogła nadal go wydobywać. Skarżący nie wskazał przy tym żadnych przepisów, które naruszałaby decyzja SKO, stwierdził natomiast, że zaliczenie nieużytków do gruntów leśnych, zwiększałoby koszty pozyskiwania torfu i stałoby się nieopłacalne.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi twierdząc, że skarga jest niezrozumiała. Fragment uzasadnienia zaskarżonej decyzji cytowany przez stronę nie jest stanowiskiem zajętym w sprawie ani powodem rozstrzygnięcia a tylko zacytowaniem stanowiska organu I instancji, wyrażonym w treści uzasadnienia decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sądy administracyjne zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a. organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy może uchylić decyzję organu I instancji w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
Z akt sprawy wynika, że postępowanie wszczęte zawiadomieniem z dnia 8 czerwca 2000 r. dotyczyło anulowania opłat i wniosku egzekucyjnego z tytułu wyłączenia gruntu z produkcji rolnej oraz obowiązku rekultywacji terenu poeksploatacyjnego torfu. Decyzja zaś kończąca to postępowanie, rozstrzygała o wygaśnięciu decyzji Wójta Gminy z dnia 19 stycznia 1993 r. i nie była poprzedzona żadnym postępowaniem wyjaśniającym ani nie odnosiła się do wniosków strony. Kolegium słusznie, zatem zauważyło, że decyzja Starosty Powiatu z dnia 5 lipca 2000 r. i poprzedzające ją postępowanie nie spełniają podstawowych zasad dotyczących postępowania administracyjnego i nie można uznać jej za prawidłową. W szczególności przedmiotowa decyzja nie rozstrzyga sprawy, co do istoty (art. 104 §2 k.p.a.), a postępowanie narusza art. 7 k.p.a. . Kolegium miało, w świetle przytoczonych przepisów i okoliczności faktycznych sprawy, podstawy do uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Zarzuty M. W. nie mogą znaleźć uznania, ponieważ decyzja Kolegium jest zgodna z prawem. Skarżący nie wskazał, żadnego przepisu prawa, który naruszyłaby decyzja Kolegium. Uzasadnienie skargi zawiera nieprawdziwe twierdzenia, ponieważ już w trakcie postępowania zostało wyjaśnione, że grunty objęte decyzja z dnia 29 stycznia 1993 r. nie zostały przekwalifikowane do gruntów leśnych, ale zaliczone do gruntów zadrzewionych ( patrz str. 4 i 5 akt organu I instancji).
Podzielić należy pogląd organu II instancji, iż fragment uzasadnienia; "Stwierdzono, że strona zaniechała przed terminem określonym w decyzji Wójta Gminy eksploatacji torfu powołując się na zmianę klasyfikacji gruntów jednakże zmiana dokonana decyzją z dn. 30 VI 1994 r. nie wiązała się z koniecznością uzyskiwania nowej decyzji na eksploatację torfu i strona mogła nadal go wydobywać" nie jest stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego , a jedynie przytoczeniem treści uzasadnienia organu I instancji. Świadczy o tym zamieszczenie tego zapisu w części historycznej uzasadnienia a nie w części uzasadnienia dotyczącej rozstrzygnięcia sprawy przez organ II instancji.
Na marginesie należy wyjaśnić, że przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji jest dla skarżącego rozstrzygnięciem korzystnym, gdyż daje możliwość rozpatrzenia sprawy po raz kolejny w całości przez organ administracyjny oraz pozwala skarżącemu skorzystać z instytucji procesowych przewidzianych prawem (np. zgłaszanie środków dowodowych, odwołanie).
Z tych względów na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę należało oddalić.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI