II SA/Gd 595/20

II SA/Gd 595/20 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2020-11-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-07-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Dariusz Kurkiewicz
Jolanta Górska /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Dobek-Rak
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1708/21 - Wyrok NSA z 2024-03-07
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa A w O. na decyzję Wojewody z dnia 26 maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarga Towarzystwa na decyzję Wojewody z dnia 26 maja 2020 r., nr [...], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
W dniu 21 grudnia 2018 r. do Prezydenta Miasta wpłynął wniosek A. o wydanie pozwolenia na budowę Zakładu Przekształcania Odpadów [..] na terenie działek [..]-[..], przy ul. J. w G. Do wniosku dołączono: oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, z którego wynika, że inwestor posiada prawo użytkowania wieczystego działek inwestycyjnych; decyzję Prezydenta Miasta z dnia 30 grudnia 2011 r., nr [..], ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na "Budowie instalacji termicznego przekształcania frakcji energetycznej odpadów komunalnych na terenie Zakładu Utylizacyjnego; postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 23 lutego 2017 r., w którym wyrażono stanowisko, że realizacja planowanego przedsięwzięcia pn. "Budowa instalacji termicznego przekształcania frakcji energetycznej odpadów komunalnych na terenie Zakładu Utylizacyjnego", dla którego decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r. stała się ostateczna dnia 3 lutego 2012 r. przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w decyzji.
Postanowieniem z dnia 20 lutego 2019 r. Prezydent Miasta nałożył na inwestora obowiązek usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w projekcie budowlanym. Przy piśmie z dnia 26 kwietnia 2019 r. inwestor uzupełnił wniosek w zakresie wskazanym w postanowieniu.
Następnie, ze względu na fakt, że w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach planowanego przedsięwzięcia nałożony został obowiązek przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę, pismem z dnia 19 marca 2019 r., Prezydent Miasta wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z wnioskiem o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia.
Stosownie do wymogu art. 33 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018 r., poz. 2081 ze zm.), pismem z dnia 12 kwietnia 2019 r., Prezydent Miasta zawiadomił: o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia; o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę; o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i raportem oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia oraz o możliwości wnoszenia uwag w sprawie a także o możliwości przeprowadzenia rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa w przypadku dużego zainteresowania przedsięwzięciem. Powyższe zawiadomienie w formie obwieszczenia podane zostało do publicznej wiadomości, poprzez udostępnienie go w dniu 12 kwietnia 2019 r. na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu, ogłoszenie informacji na tablicy ogłoszeń urzędu w dniach od 15 kwietnia 2019 r. do 16 maja 2019 r. oraz ogłoszenie w dniach od 12 kwietnia 2019 r. do dnia 14 maja 2019 r. informacji przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia, tj. na działce nr [..] (słup oświetleniowy, tablica informacyjna przy bramie głównej Zakładu Utylizacyjnego oraz na budynku siedziby Zakładu).
W dniu 14 maja 2019 r. skarżące Towarzystwo wniosło uwagi i wnioski do planowanego przedsięwzięcia, które Prezydent Miasta, pismem z dnia 17 maja 2019 r., przekazał do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, zgodnie z wymogami art. 90 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2019 r., nr [..], wydanym na podstawie art. 90 ust. 1, 2 pkt 1 i 2, art. 91 w zw. z art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił realizację przedsięwzięcia pn.: "Budowa Zakładu Przekształcania Odpadów na terenie działki nr [..] i [..], obręb [..], przy ul. J. w G.".
Pismem z dnia 29 sierpnia 2019 r. Prezydent Miasta zawiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się przed wydaniem decyzji z zebranymi w sprawie dowodami i materiałami w sprawie.
Następnie, Prezydent Miasta decyzją z dnia 9 października 2019 r., nr [..], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186) w zw. z art. 92 i 1rt. 93 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018 r., poz. 2081), następnie uzupełnioną postanowieniem z dnia 30 października 2019 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił Zakładowi Utylizacyjnemu pozwolenia na budowę Zakładu Przekształcania Odpadów na terenie działek nr [..] i [..], przy ul. J. w G., obejmującego swoim zakresem realizację: budynku głównego, budynku administracyjnego, warsztatu i magazynu, budynku wag i portierni, pompowni wody p.poż., zbiornika wody p.poż., stanowiska wody amoniakalnej, zbiornika lekkiego oleju rozpałkowego, garażu, kontenera CEMS, kontenerowej stacji paliw, wiaty na odpady, silosów popiołów ze stanowiskiem załadowczym, podziemnego zbiornika wód deszczowych "czystych", napowietrznej komory ciepłowniczej, instalacji zewnętrznej elektroenergetycznej, instalacji zewnętrznej wodociągowo-kanalizacyjnej, instalacji zewnętrznej ciepłowniczej, instalacji zewnętrznej telekomunikacyjnej, sieci ciepłowniczej naziemnej, sieci elektroenergetycznych, dróg wewnętrznych i chodników, parkingów.
W wydanej decyzji Prezydent określił szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie oraz szczególne warunki realizacji przedsięwzięcia, wskazując, że na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia należy zrealizować warunki nałożone przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, tj.:
a) prace budowlane, będące źródłem hałasu, wykonywać wyłącznie w godzinach dziennych, od 6.00 do 22.00;
b) wyposażyć plac budowy w sorbenty do ograniczania i usuwania ewentualnych zanieczyszczeń substancji olejowych;
c) wyposażyć instalację spalania odpadów w system ciągłego monitoringu emisji, umożliwiającą przekazywanie wyników monitoringu w czasie rzeczywistym Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska. Umieścić przy wjeździe do zakładu tablicę elektroniczną, przedstawiająca wyniki pomiarów;
d) wody opadowe i roztopowe, po podczyszczeniu, wykorzystywać na potrzeby technologiczne i do prac porządkowych (w tym przypadku wody umownie czyste z dachu) oraz do zasilania ogrodów deszczowych;
e) w miarę możliwości ścieki, np. powstające w procesie uzdatniania wody odsoliny z kotła, ścieki z chłodzenia odpadów paleniskowych, po podczyszczeniu, wykorzystywać ponownie do procesów technologicznych i pomocniczych;
f) prowadzić regularne badania składu morfologicznego frakcji energetycznej odpadów komunalnych przeznaczonych do spalania w instalacji;
g) odpady przeznaczone do spalania przyjmować z zakładów zagospodarowania odpadów, które podpiszą stosowne umowy z Zakładem Utylizacyjnym, w celu wyeliminowania możliwości spalania w instalacji frakcji energetycznej niewiadomego pochodzenia;
h) utrzymywać podciśnienie w bunkrze magazynowym odpadów co powoli na złagodzenie skutków emisji odorów podczas operacji i rozładunku;
i) eksploatację instalacji prowadzić zgodnie z opracowanymi instrukcjami stanowiskowymi i technologicznymi. Zapewnić przeszkolenie pracowników w celu zapewnienia prawidłowej eksploatacji instalacji i urządzeń.
Prezydent określił także szczególne warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia wynikające z opinii Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 2 lipca 2019 r., nr [..], wskazując, że:
a) prace ziemne realizować w oparciu o aktualną dokumentację hydrogeologiczną i geologiczną, co zapewni możliwość prowadzenia robót w sposób wykluczający zagrożenie dla środowiska gruntowo-wodnego;
b) w razie konieczności prowadzić czasowe odwadnianie wykopów powstałych na etapie prac ziemnych;
c) wszelkie prace budowlane oraz eksploatacyjne prowadzić z należytą ostrożnością, z wykorzystaniem sprawnego technicznie sprzętu kontrolowanego pod kątem nieszczelności układu paliwowego, hydraulicznego oraz klimatyzacyjnego;
d) zorganizować zaplecze placu budowy na utwardzonym podłożu, z którego wody opadowe i roztopowe odprowadzane będą systemem odwadniającym wyposażonym w urządzenia podczyszczające (tj. piaskownik i separator substancji ropopochodnych);
e) wyposażyć zakład w zapas neutralizatorów i sorbentów, które będą mogły być zastosowane do ilościowego zbierania uwolnionych na powierzchnie gruntu zanieczyszczeń;
f) wykonać odrębne opracowanie dla planowanej do realizacji na terenie inwestycji stacji transformatorowej, w którym należy uwzględnić optymalny sposób zabezpieczenia gruntu dostosowany do rodzaju transformatorów, w które ma być ona wyposażona;
g) prowadzić proces termicznego przekształcania odpadów komunalnych w jednej linii technologicznej o wydajności 160 000 kg/rok i przepustowości nominalnej 20,5 t/h;
h) do procesu kierować wyłącznie ściśle wyselekcjonowaną frakcję odpadów komunalnych o optymalnym dla instalacji składzie energetycznym i morfologicznym;
i) odpady przeznaczone do przekształcenia magazynować w szczelnym i wyposażonym w system odbioru odcieków bunkrze. Powstające w nim ścieki kierować do dwóch bezodpływowych zbiorników wybieralnych;
j) zorganizować halę załadunku odpadów jako zadaszony obiekt o szczelnym podłożu zabezpieczającym grunt przed kontaktem z dostarczanymi do bunkra odpadami;
k) spalanie odpadów prowadzić z zapewnieniem optymalnych warunków procesu. W tym celu zastosować kocioł o odpowiednich parametrach wyposażony w palniki wspomagające i system automatycznego sterowania spalaniem;
l) ścieki generowane na etapie odsalania kotła kierować do instalacji składającej się z odgazowywacza i zbiornika atmosferycznego, a następnie do stacji uzdatniania wody i zawracać do odpowiednich procesów technologicznych;
m) powstające w kotle odpady stale (żużle i popioły) odbierać i schładzać przy zastosowaniu wody w szczelnych przenośnikach uniemożliwiających powstanie odcieków z odpadów na etapie ich transportu;
n) wody pochodzące z chłodzenia odpadów paleniskowych oraz procesu oczyszczania i magazynowania żużla kierować do zbiornika technologicznego celem dalszego wykorzystania w innych liniach technologicznych zakładu;
o) nadmiar cieczy uzyskiwanej na etapie kondensacji wilgoci z gazów spalinowych kierować do zbiornika technologicznego zasilającego instalację demineralizacji wody;
p) stację demineralizacji wody zasilać wodą wodociągową i strumieniami wody, zawróconymi z innych procesów technologicznych. Ścieki powstające w stacji uzdatniania neutralizować i wykorzystywać do procesu chłodzenia żużla;
q) substancje niebezpieczne i odpady technologiczne magazynować w przystosowanych do tego celu silosach i zbiornikach. Składowanie żużli realizować w boksach zlokalizowanych w specjalnie do tego przystosowanym budynku. Na terenie inwestycji wykonać silosy do przetrzymywania pyłów paleniskowych, lotnych popiołów z procesu oczyszczania gazów odlotowych, zbiorniki na HCI, NaOH, olej napędowy, lekki olej rozpałkowy, CaO, Ca(OH)2, węgiel aktywowany i wodę amoniakalną. Każdy z obiektów magazynowych przystosować do przetrzymywania ww. substancji oraz wyposażyć w zabezpieczenia chroniące środowisko wodno-gruntowe przed wyciekami gromadzonych w nich substancji;
r) teren przedsięwzięcia wyposażyć w instalację zewnętrzną kanalizacji deszczowej ("czystą" i "brudną"), dla których odbiornikiem będą zbiorniki bezodpływowe, instalację kanalizacji sanitarnej, z której ścieki odprowadzę będą do miejskiej sieci kanalizacji sanitarnej. Instalacja wodociągowa wody pitnej oraz instalacja wodociągowa przeciwpożarowa zasilana będzie z miejskiej sieci wodociągowej;
s) prowadzić podczyszczanie ścieków powstających na etapie: eksploatacji laboratorium, mycia posadzki hali wyładunkowej, eksploatacji obszaru załadunku oleju oraz instalacji stacji demineralizacji. W celu zapewnienia wydajnej pracy urządzeń podczyszczających prowadzić ich okresowy przegląd i usuwanie nagromadzonych zanieczyszczeń przez wyspecjalizowaną firmę;
t) wody opadowe i roztopowe ujmować w oddzielne systemy kanalizacji deszczowej. Wody z dachów kierować do systemu kanalizacji deszczowej "czystej" i dalej do podziemnego zbiornika o pojemności 140 m3. Wody z powierzchni dróg, placów i parkingów zbierać w system kanalizacji deszczowej "brudnej" wyposażonej w separatory substancji ropopochodnych zintegrowane z osadnikami i kierować do zbiornika wód deszczowych o pojemności 315 m3;
u) w przypadku przepełnienia zbiorników do magazynowania wód deszczowych ich zawartość należy odbierać z zastosowaniem wozu asenizacyjnego i zagospodarować poza obszarem inwestycji;
v) wodę na cele socjalno-bytowe i technologiczne pobierać w maksymalnej ilości 10 dm3/s z miejskiej sieci wodociągowej. Wyklucza się możliwość pobierania wody z zlokalizowanych w sąsiedztwie studni barierowych;
w) ścieki socjalno-bytowe oraz podczyszczone ścieki przemysłowe kierować do układu kanalizacji sanitarnej, którego właścicielem jest A.. w maksymalnej ilości 7,0 dm3/s na warunkach ustalonych przez gestora sieci.
Prezydent określił także szczególne warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia wynikające z opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 9 lipca 2019 r., nr [..], wskazując:
a) warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich: uwzględnić wnioski, zalecenia oraz rozwiązania techniczne organizacyjne zawarte w Raporcie o oddziaływaniu na środowisko, dotyczące: gospodarki odpadami; oddziaływania przedsięwzięcia na tereny sąsiednie (zastosować nowoczesny i sprawny technicznie sprzęt o niskich parametrach emisji zanieczyszczeń i hałasu, zapewnić odpowiednią organizację pracy); przywrócenia do stanu pierwotnego terenu po zakończeniu inwestycji; zaprojektowania systemu kanalizacji wraz z urządzeniami podczyszczającymi zapewniającymi przechwytywanie powstających ścieków opadowych i roztopowych; ograniczenia wycieków paliwa i środków chemicznych z pojazdów i urządzeń na placu budowy;
b) podczas realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia należy przestrzegać założeń technologicznych, stanowiących podstawę opracowania Raportu o oddziaływaniu na
środowisko t.j.: uwzględnić założenia technologiczne, wnioski i zalecenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu na środowisko, w tym:
- zastosować instalacje umożliwiające prowadzenie termicznego procesu przekształcania odpadów w sposób zapewniający utrzymanie przez co najmniej 2 sekundy, nawet w najbardziej niekorzystnych warunkach, w reprezentatywnym punkcie komory spalania, temperatury nie niższej niż 850°C;
- wyposażyć instalację w system odazotowania spalin, ograniczający emisję NOx metodą selektywnej redukcji niekatalitycznej SNCR z wykorzystywaniem wody amoniakalnej;
- wyposażyć instalację w system redukcji zanieczyszczeń kwaśnych z wykorzystaniem mleka wapiennego;
- wyposażyć instalację w system oczyszczania kwaśnych składników spalin metodą półsuchą (z wykorzystaniem wysokoaktywnego wapna hydratyzowanego) w celu redukcji związków SO2, HF, HCL, połączoną metodą strumieniowo pyłową z wykorzystaniem węgla aktywnego - w celu redukcji metali ciężkich, dioksyn, furanów;
- utrzymywać podciśnienie w bunkrze w celu uniknięcia wydostawania się odorów na zewnątrz;
- przewidzieć silosy i zbiorniki na materiały sypkie jako szczelne oraz wyposażyć w filtry na przewodzie odpowietrzającym i minimalnej skuteczności 20 mg/m3;
- zastosować emitor odprowadzający gazy odlotowe ze spalania odpadów o wysokości 65 m;
- określić sposób postępowania z odpadami;
- zastosować rozwiązania chroniące środowisko gruntowo wodne przed zanieczyszczeniem (składowanie odpadów, dostarczanych do spalarni, w szczelnym bunkrze o konstrukcji żelbetowej, wyposażonym w dedykowaną instalację odprowadzania odcieków; wykonanie szczelnego magazynu żużla jako placu ogrodzonego z 3 stron ścianami; transportowanie odpadów stałych z oczyszczania gazów odlotowych, popiołów lotnych i pyłów z kotłów, zawierających substancje niebezpieczne, zamkniętymi przenośnikami do szczelnych silosów, wyposażonych w urządzenia odpylające; oczyszczanie spalin);
- zapewnić podczyszczanie wód opadowych z terenów narażonych na zabrudzenie, przed odprowadzeniem do odbiornika;
- zastosować technologię oraz materiały budowlane przyjazne środowisku, posiadające wymagane prawem certyfikaty;
- na etapie likwidacji należy przewidzieć rekultywację gruntów.
W wydanej decyzji Prezydent nie określił wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych, wskazując, że planowane przedsięwzięcie nie zalicza się do zakładów stwarzających możliwość wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Prezydent nie określił także wymogów w zakresie transgranicznego oddziaływania w odniesieniu do przedsięwzięć, dla których przeprowadzono postępowanie dotyczące transgranicznego oddziaływania na środowisko, wskazując, że nie zachodzi prawdopodobieństwo oddziaływania transgranicznego, wobec czego nie wystąpiła potrzeba przeprowadzenia postępowania dotyczącego transgranicznego oddziaływania na środowisko. Prezydent wskazał również, że instalacja do termicznego przetwarzania odpadów nie należy do przedsięwzięć, dla których może być ustanowiony obszar ograniczonego użytkowania. Ponadto, jak wynika z obliczeń, przedstawionych w Raporcie o oddziaływaniu na środowisko, eksploatacja instalacji nie spowoduje przekroczenia standardów jakości środowiska.
Prezydent określił ponadto, że w celu zabezpieczenia przed skutkami wystąpienia sytuacji awaryjnych należy:
a. na etapie realizacji przewidzieć odpowiednie działania, mające na celu zabezpieczenie przed ewentualnym wyciekiem substancji niebezpiecznych przy poborze paliwa dla urządzeń i maszyn budowlanych;
b. zapewnić wykwalifikowaną obsługę, znającą procedury postępowania podczas wystąpienia awarii;
c. zabezpieczyć odpowiednią ilość sorbentów i dyspergentów na okoliczność wycieków substancji ropopochodnych;
d. instalację termicznego przekształcania odpadów wyposażyć w system wczesnego wykrywania i powiadamiania o pożarze, utracie szczelności instalacji oraz niebezpiecznym nagromadzeniu substancji grożących wybuchem (metan, pył węglowy, popioły).
Ponadto, Prezydent wskazał, że w zakresie zapobiegania, ograniczenia oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko należy:
a. prowadzić monitoring oddziaływania na środowisko dla projektowanego przedsięwzięcia w fazie realizacji przedsięwzięcia obejmujący nadzór nad wykonawcą robót, ze szczególnym uwzględnieniem zagospodarowania mas ziemnych;
b. monitorować oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko:
- prowadzić bieżący monitoring ilości i jakości odpadów poddawanych przekształcaniu termicznemu w zakresie: zawartości siarki, chloru, zawartości części stałych, wilgotności, ciepła spalania;
- prowadzić bieżący monitoring ilości i jakości wytwarzanych odpadów, głównie w procesie termicznego przekształcania odpadów;
- prowadzić ciągły monitoring parametrów procesu spalania i pracy instalacji, prowadzić ciągle i okresowe pomiary emisji substancji do powietrza, zgodnie z przepisami szczególnymi w tym zakresie, wyniki monitoringu rejestrować automatycznie i przekazywać w czasie rzeczywistym Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska i właściwemu organowi ochrony środowiska;
- na bieżąco prowadzić badania jakości pyłów pochodzących z technicznych środków ograniczania emisji do powietrza z emitora spalarni, a następnie odpady te przekazywać do zagospodarowania zgodnie z uzyskaną na podstawie pomiarów charakterystyką;
- wykonywać systematyczne przeglądy eksploatacyjne urządzeń;
b. wykonać analizę rozprzestrzeniania substancji w powietrzu z uwzględnieniem wyników i pomiarów wielkości emisji uzyskanych w ramach wstępnych pomiarów wykonanych na podstawie art. 147 ust. 4 ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz w ramach monitoringu.
W wydanej decyzji Prezydent nałożył także na inwestora obowiązek przedłożenia analizy porealizacyjnej, obejmującej okres 12 miesięcy w pełni obciążonej instalacji, wskazując, że: należy wykonać analizę rozprzestrzeniania substancji w powietrzu, z uwzględnieniem wyników pomiarów wielkości emisji uzyskanych w ramach wstępnych pomiarów wykonanych na podstawie art. 147 ust. 4 ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz w ramach monitoringu; analizę rozprzestrzeniania substancji w powietrzu wykonać w oparciu o referencyjne metodyki modelowania poziomów substancji w powietrzu, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. Nr 16, poz. 87); powyższą analizę poprzeć pomiarami immisji substancji w powietrzu w dwóch punktach pomiarowych, znajdujących się poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny, w okolicy najbliższej zabudowy mieszkaniowej gdzie przepływ powietrza wokół czerpni nie będzie ograniczony żadnymi przeszkodami; należy również wykonać kontrolne pomiary poziomów hałasu, w miejscach, w których określone są w przepisach dopuszczalne poziomy hałasu, w miejscach, w których akustyczne oddziaływanie przedsięwzięcia będzie najbardziej niekorzystne. Ponadto, należy dokonać analizy funkcjonowania systemu tymczasowego magazynowania frakcji energetycznej w czasie serwisowania instalacji (w okresie wyłączania instalacji); wyniki pomiarów i analizy należy przedstawić Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska, Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska i Prezydentowi Miasta w terminie do 30 miesięcy od dnia oddania obiektu do użytkowania.
Od decyzji Prezydenta Miasta skarżące Towarzystwo wniosło odwołanie, domagając się jej uchylenia i zarzucając pominięcie ppkt od e) do h) warunków nałożonych przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2019 r. oraz brak na stronie 3 - pkt 1, a na stronie 7 - pkt 10.
W uzupełnieniu wniesionego odwołania dodatkowo Towarzystwo zarzuciło zaskarżonej decyzji:
- naruszenie art. 72 ust. 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla przedsięwzięcia nieposiadającego ważnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ponieważ powoływane w postanowieniu Prezydenta Miasta z dnia 27 lutego 2017 r. o etapowaniu inwestycji dokumenty, nie określają na jakie etapy została podzielona realizacja przedsięwzięcia i zgodnie z art. 72 ust. 4 ww. ustawy postanowienie powinno uwzględniać informacje na temat stanu środowiska i możliwości realizacji ww. warunków, czego nie dokonano w uzasadnieniu postanowienia, a o wydaniu postanowienia nie były powiadomione strony postępowania ani nie zostało ono opublikowane na stronie inwestora;
- że jest to inna inwestycja niż ta, która była przedmiotem postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, z uwagi na zmiany w stosunku do pierwotnego projektu, tj. odstąpienie od budowy dwóch linii spalania odpadów 2x 16 Mg/h na rzecz jednej linii 20,5 Mg/h i pominięcie w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko z grudnia 2018 r., że nowy projekt instalacji, będącej przedmiotem postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, będzie miał większe oddziaływanie na środowisko i generował większe zagrożenia w przypadku wystąpienia awarii;
- nieprzewidzenie w projekcie inwestycji instalacji do stabilizacji i zestalania pyłow;
- naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, poprzez wydanie pozwolenia na budowę dla obiektu budowlanego, który nie może być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem, jakim jest odzysk energii cieplnej, ponieważ brak jest podłączenia do sieci ciepłowniczej, co narusza także decyzję o uwarunkowaniach środowiskowych;
- brak określenia w pozwoleniu na budowę ilości energii elektrycznej i cieplnej, jaką instalacja będzie wytwarzała oraz sprzedawała do sieci;
- naruszenie art. 158 ust. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 160 ust. 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach oraz art. 143 pkt 2 i art. 204 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, art. 23 ust. 4 Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r., poprzez wydanie pozwolenia dla instalacji nie spełniającej najlepszej dostępnej techniki (BAT);
- brak informacji w raporcie oceny oddziaływania na środowisko o przewidywanej ilości do wytworzenia i sprzedania energii cieplnej, podczas gdy w decyzji Komisji Europejskiej o przyznaniu środków finansowych dla przedsięwzięcia wskazuje się odpowiednio 109 GWh w stosunku do 123 GWh;
- brak przedstawienia w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko z grudnia 2018 r. obliczeń pozwalających stwierdzić, czy instalacja będzie w stanie osiągnąć wymaganą sprawność energetyczną wynoszącą R1 > 0,65;
- niezgodność z pkt 2 lit. u decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r. wydanej przez Prezydenta Miasta, poprzez brak zagwarantowania wykorzystania wytwarzanego ciepła w okresie letnim i zimowym;
- naruszenie art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, z uwagi na brak w dokumentacji postępowania wymaganej analizy finansowej, która odzwierciedlałaby rzeczywiste przepływy pieniężne z nakładów inwestycyjnych poniesionych na budowę jednostki wytwórczej;
- naruszenie pkt 3 lit. c decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r. wydanej przez Prezydenta Miasta, poprzez brak wyszczególnienia w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, jak i wydanym pozwoleniu na budowę, kodów odpadów przeznaczonych do termicznego przetwarzania w instalacji;
- naruszenie art. 225 i 226 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, poprzez niewskazanie w raporcie oceny oddziaływania na środowisko i w wydanym pozwoleniu na budowę konieczności przeprowadzenia postępowania kompensacyjnego, z uwagi na fakt, że spalarnia będzie emitować 5,22 Mg/r wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych i 23,5 Mg/r pyłów PMIO i PM2,5, co dodatkowo przyczyni się do zwiększenia stężeń tych szkodliwych związków na obszarze objętym Programem Ochrony Powietrza dla strefy aglomeracji;
- brak w dokumentach strategicznych rozwoju Miasta określenia terminu i zabezpieczenia finansowego dla zadania budowy przyłącza ciepłowniczego pozwalającego na odbiór ciepła produkowanego przez spalarnię.
Wojewoda pismem z dnia 25 marca 2020 r. zlecił Prezydentowi Miasta przeprowadzenie postępowania uzupełniającego, poprzez zobowiązanie inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego, zgodnie z wymogami ustawy - Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, w terminie do 30 kwietnia 2020 r., o wskazane szczegółowo elementy.
W dniu 28 kwietnia 2020 r. Prezydent Miasta przekazał Wojewodzie uzupełnioną i ostemplowaną dokumentację projektową.
Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 26 maja 2020 r., wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186) w związku z art. 92 i art. 93 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r., poz. 2081), Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 9 października 2019 r.
Uzasadniając wydaną decyzję, Wojewoda wskazał na wstępie, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego na terenie działek inwestycyjnych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr XXVIII/819/2000 Rady Miasta z dnia 26 października 2000 r. Zgodnie z załącznikiem graficznym do tej uchwały działki nr [..] i [..], zlokalizowane są w obrębie jednostki planistycznej 006-53. Strefa 53 stanowi funkcje wydzielone uciążliwe - składowisko odpadów komunalnych, łącznie z lokalizacją obiektów do intensywnej utylizacji odpadów (sortownie, kompostownie, pryzmy energetyczne i inne). Rysunek planu określa nieprzekraczalną linię zabudowy mierzoną od linii rozgraniczającej ul. J. (019-82) - 10 m i od drogi (018-81) - 8 m. Zgodnie z planem miejsca postojowe samochodów dla potrzeb własnych należy zapewnić w obrębie każdej nieruchomości według wskaźnika minimalnego: 20 stanowisk/100 zatrudnionych. W zakresie infrastruktury plan przewiduje: dostępność komunikacyjną z ul. J. (019-82 i 018-81), z wykluczeniem obsługi z jezdni głównej Obwodnicy, zaopatrzenie w wodę z własnych ujęć wód podziemnych lub z wodociągu miejskiego, elektryczność: z sieci 15 kV, z dopuszczeniem budowy stacji transformatorowej oraz przebudowy linii energetycznych w przypadku kolizji z projektowanym zagospodarowaniem terenu, gaz: z urządzeń bezprzewodowych lub gaz ziemny, ogrzewanie: wyklucza indywidualne źródła ciepła na paliwo stałe, ścieki: odprowadzenie do kanalizacji miejskiej, a do czasu budowy kanalizacji plan dopuszcza zastosowanie mechaniczno-biologicznej oczyszczalni ścieków gwarantujące nieprzekraczalne parametry odpływu: BZT5 < 15 mg/dm3, zawiesina < 50 mg/dm3, azot amonowy <6,0 mg/dm3 lub odprowadzenie ścieków do szczelnych zbiorników bezodpływowych. Uchwała ustanawia segregację odpadów według grup asortymentowych i zagospodarowanie przez specjalistyczne przedsiębiorstwo. W zakresie warunków wynikających z ochrony środowiska plan nakazuje: oczyszczanie wód odciekowych ze składowiska przed odprowadzeniem do odbiornika, utrzymanie wysokiego reżimu składowania odpadów, maksymalną rzędną składowania - 135 m n.p.m., wygrodzenie terenu składowiska, zachowanie wzdłuż granic składowiska pasa zadrzewień i zakrzewień o szerokości minimalnej 30 m, wprowadzenie gatunków drzew i krzewów zgodnych z warunkami siedliskowymi i odpornych na podwyższone stężenie zanieczyszczeń powietrza. Plan miejscowy ustanawia także zakaz sytuowania obiektów budowlanych w pasie 40 m od zewnętrznej krawędzi skrajnego pasa ruchu Obwodnicy.
Jak wynika zaś z projektu budowlanego, planowane zamierzenie budowlane polega na budowie zakładu termicznego przekształcania odpadów komunalnych na działkach nr [..] i [..] w G., wydzielonych z funkcjonującego składowiska odpadów. Inwestycja obejmuje: budynek wag i portiernię, budynek administracyjny wraz z warsztatem i magazynem (wysokości 12,08 m), budynek główny, składający się z kilku budynków połączonych w jedną bryłę: hali rozładunkowej (wysokości 15,40 m), bunkru zasypowego (wysokości 37,10 m), budynku kotła i oczyszczalni spalin (wysokości o dwóch wysokościach 44,07 m i 28,53 m), budynku obsługowego, w którym znajdują się między innymi sterownia, pomieszczenia socjalne, pion komunikacyjny (wysokości 37,10 m), budynku elektrycznego i sprężarkowni (wysokości 13 m) oraz budynku turbiny i generatora (wysokości 15,64 m), a także kondensatora chłodzonego powietrzem, budynku przetwarzania i składowania żużla (wysokości 11,30 m), komina (wysokości 65 m), pompownię wody p. poż. (wysokości 4,20 m), zbiornik wody p. poż. (wysokości 12,60 m), stanowisko rozładunku i magazynowania wody amoniakalnej, zbiornik lekkiego oleju rozpałkowego, stację transformatorową (objęta oddzielną procedurą), parking dla samochodów, garaż (wysokości 6,80 m), kontener CEMS, kontener stacji paliw, wiatę na odpady (wysokości 3,30 m), wagę pomostową wjazdową i wagę pomostową wyjazdową, silosy popiołów, podziemny zbiornik wód deszczowych "czystych", budynek przygotowania próbek odpadów (wysokości 4 m) i elektroniczną tablicę informacyjną.
Teren inwestycji od południowej i południowo-wschodniej strony graniczy z wewnętrznym układem komunikacyjnym istniejącego Zakładu Utylizacyjnego, będącym własnością inwestora, od północnej i zachodniej strony działka jest bezpośrednio otoczona terenem składowiska odpadów, które to należy do inwestora. Minimalne odległości budynków od granicy działki nr [..] wynoszą: od północnej granicy działki: budynku garażowego - 15 m, od budynku przetwarzania i składowania żużla - 11,05 m, od wschodniej granicy: budynku kotła i oczyszczania spalin - 17,05 m, od południowej granicy: napowietrznej komory ciepłowniczej - 6,55 m, budynku turbiny i generatora - 18,8 m, budynku administracyjnego - 28,90 m, portierni - 53,25 m, od zachodniej granicy działki: budynku portierni - 14,65 m, zbiornika wody pożarowej - 18,45 m, hali rozładunkowej - 34,95 m, budynku garażowego - 23,20 m. Obiekty technologiczne zaprojektowano w centralnej, północnej części działki. Powierzchnia zabudowy wynosi 25,7 % działki, powierzchnia terenu biologicznie czynnego 32,9 %. Główny wjazd na teren inwestycji zaprojektowano w południowo-wschodnim narożniku. Wokół głównych obiektów poprowadzona jest droga, która pełni także funkcję drogi pożarowej. Głowna droga ma szerokość 7 m i parametry umożliwiające obsługę pojazdów o długości 18 m. Szerokość drogi pożarowej wynosi 4 m. Przed halą rozładunkową zaprojektowano plac manewrowy o wymiarach 32 x 40 m. Do budynków zapewniono także dojścia. Osoby niepełnosprawne mają dostęp do wszystkich budynków. Przed budynkiem administracyjnym zaprojektowano parking z 10 miejscami postojowymi dla samochodów osobowych: 8 miejsc o wymiarach 2,5 x 5,0 m i 2 miejsca dla samochodów osób niepełnosprawnych o wymiarach 3,6 x 5,0 m oraz jezdnie manewrowe szerokości 5,0 m. Parking obsługiwany jest od drogi wewnętrznej dwoma zjazdami jednokierunkowymi, szerokości 5,0 m każdy. Oba te zjazdy oraz 16 miejsc dla samochodów osobowych o wymiarach 2,5 x 5,0 m, 1 miejsce dla samochodów osób niepełnosprawnych o wymiarach 3,6 x 5,0 m oraz 2 miejsca dla autobusów o wymiarach 3,0 x 14,0 m są objęte odrębną procedurą administracyjną - pozwoleniem na budowę Prezydenta Miasta nr [..] z dnia 24 kwietnia 2019 r. Przy wjeździe i wyjeździe zlokalizowane będą wagi pomostowe służące do pomiaru ciężaru samochodów. Wokół terenu zaprojektowano ogrodzenie z bramami wjazdowymi i furtkami dla pieszych. Na terenie zakładu przewiduje się zatrudnienie dla 77 osób w systemie zmianowym.
Wojewoda wskazał, że zaplanowane obiekty nie przekraczają określonej w planie miejscowym linii zabudowy. Inwestycja będzie pełnić funkcję uciążliwą, polegającą na utylizacji odpadów komunalnych, co wpisuje się w funkcję określoną w planie. Dostęp do drogi publicznej - ulicy J. będzie się odbywać wewnętrznym układem komunikacyjnym (drogi zakładowe) istniejącego Zakładu Utylizacyjnego do istniejącego zjazdu z ulicy J., która jest drogą publiczną. Zapewniono 27 miejsc postojowych dla samochodów osobowych. Wody deszczowe i roztopowe z dachów budynków i obiektów planuje się odprowadzić poprzez system zakładowej instalacji zewnętrznej kanalizacji deszczowej do szczelnego zbiornika na opady, natomiast wody deszczowe i roztopowe z dróg i placów poprzez system zakładowej instalacji zewnętrznej kanalizacji deszczowej po podczyszczeniu w separatorze substancji ropopochodnych zintegrowanych z osadnikiem do szczelnego zbiornika. Także zaopatrzenie w media zgodne jest z warunkami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - woda z sieci wodociągowej, źródłem ciepła dla zakładu będzie energia cieplna uzyskiwana w procesie spalania, a w okresie postoju kotłowni zakładowa sieć ciepłownicza zasilana z miejskiej sieci ciepłowniczej, odprowadzenie ścieków z pomieszczeń, w których przechowywane będą chemikalia przewiduje się do studni bezodpływowych i wywożenie do neutralizacji, natomiast ścieki sanitarne kierowane będą do zewnętrznej kanalizacji ciśnieniowej, zaopatrzenie w energię elektryczną z generatora elektrycznego, produkującego energię elektryczną powstałą w wyniku spalania odpadów oraz z sieci elektroenergetycznej. Zgodnie z planem wygrodzono teren Zakładu Przekształcania Odpadów. Obiekty budowlane znajdują się w odległości większej niż 40 m od zewnętrznej krawędzi skrajnego pasa ruchu Obwodnicy.
Jednocześnie, Wojewoda nie stwierdził, aby rozwiązania projektowe zatwierdzone kontrolowaną decyzją uchybiały przepisom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W szczególności spełnione zostały zawarte w tym akcie wymogi dotyczące odległości budynków, przesłaniania, zapewnienia dojścia i dojazdu do działek i budynków, dostępności budynków dla osób niepełnosprawnych, zapewnienia miejsc postojowych oraz miejsca gromadzenia odpadów, odprowadzenia wód deszczowych, zapewnienia dostępu do sieci oraz wymogi związane z bezpieczeństwem pożarowym. Rysunek zagospodarowania terenu sporządzono na kopii mapy do celów projektowych i zawiera m.in. określenie wzajemnych odległości od siebie projektowanych obiektów oraz odległości obiektów od granic działki nr [..], charakterystyczne rzędne wysokościowe, prawidłowe opisy oznaczeń w legendzie zgodne z oznaczeniami na rysunku. Dokumentacja zawiera niezbędne informacje, pozwalające na zbadanie zgodności inwestycji z wytycznymi obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Projekt architektoniczno-budowlany zawiera wszystkie wymagane elementy: opisy techniczne zawierające założenia i wyniki obliczeń statyczno - wytrzymałościowych, zwymiarowane rysunki architektoniczne, konstrukcyjne, z uwzględnieniem część technologicznej, rzuty wszystkich kondygnacji w tym fundamentów, charakterystyczne przekroje, rysunki wszystkich elewacji. Opracowanie projektowe zawiera także projekt instalacji elektrycznych, odgromowych, telekomunikacyjnych oraz technologicznych oraz rozwiązania projektowe przebudowy sieci elektroenergetycznej i teletechnicznej. Opisy techniczne poszczególnych obiektów zawierają kategorię geotechniczną. Projekt zawiera także informację o kodach odpadów. Inwestor wyjaśnił, że stacja transformatorowa będzie częścią odrębnego, kolejnego zadania inwestycyjnego, a obiekt może samodzielnie funkcjonować bez jej budowy. Dostęp do drogi publicznej będzie zapewniony przez wewnętrzną drogę należącą do Zakładu Utylizacyjnego do ulicy J., która jest drogą publiczną - przedłożono plan sytuacyjny obrazujący dostęp do ulicy J. Wyjaśniono, że zbiorniki retencyjne są podstawowymi elementami systemu kanalizacji deszczowej i zostały zwymiarowane tak, aby przejąć całkowitą ilość wód opadowych bez uwzględniania pojemności ogrodów deszczowych, które stanowią dodatkową retencję.
Ponadto, Wojewoda wskazał, że dokumentacja budowlana zawiera oświadczenie projektantów, a także sprawdzających, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji został opracowany przez uprawnionych projektantów. Z uwagi na rodzaj inwestycji, projektanci zapewnili sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osoby posiadające uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności. Z zebranego materiału dowodowego wynika również, iż ze względu na specyfikę projektowanej inwestycji, opracowano informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Inwestor wraz z wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a po uzupełnieniu w toku postępowania odwoławczego przedłożył kompletny projekt budowlany. Opracowanie posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia. Dokumentacja projektowa w dniu 9 kwietnia 2020 r. została ponownie uzgodniona bez uwag z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. W dniu 13 grudnia 2018 r. w zakresie technologii projekt został uzgodniony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego bez uwag pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, natomiast w dniu 20 kwietnia 2020 r. całą dokumentację projektową ponownie uzgodniono z rzeczoznawcą do spraw sanitarnohigienicznych. Dołączono również uzgodnienie z dnia 26 kwietnia 2019 r. z A. w zakresie zgodności z wymogami eksploatacyjnymi oraz standardem przyjętych rozwiązań dla miejskiego systemu odwadniającego. Ponadto dokumentacja zawiera zgodę na lokalizację komina Szefa Służby Ruchu Lotniczego Sil Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 31 sierpnia 2018 r. Z uwagi na fakt, iż inwestycję zaliczono do trzeciej kategorii geotechnicznej, w złożonych warunkach gruntowych, opracowanie projektowe zawiera oprócz opinii geotechnicznej także dokumentację badań podłoża gruntowego, projekt geotechniczny oraz dokumentację geologiczno-inżynierską. Dokumenty te zostały sporządzone przez uprawnionych geologów. Dokumentacja geologiczno-inżynierska określająca warunki geologiczno- inżynierskie w podłożu działki [..] zlokalizowanej na terenie Zakładu Utylizacyjnego w związku z zamierzoną budową Zakładu Przekształcania Odpadów została sporządzona w kwietniu 2017 r. i uzupełniona w lipcu 2017 r. Została ona zatwierdzona decyzją Prezydenta Miasta z dnia 18 lipca 2017 r. Dodatek do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, określającej warunki geologiczno-inżynierskie w podłożu działki [..] zlokalizowanej na terenie Zakładu Utylizacyjnego w związku z zamierzoną budową Zakładu Przekształcania Odpadów został opracowany w lutym 2019 r. Został on także zatwierdzony decyzją z dnia 11 marca 2019 r. przez Prezydenta Miasta. W Dokumentacji badań podłoża gruntowego ustalono, że prace ziemne należy prowadzić pod stałym nadzorem geotechnicznym. Opracowanie projektowe zawiera również wymaganą w decyzji środowiskowej dokumentację hydrologiczną określającą warunki hydrogeologiczne w podłożu działki zlokalizowanej na terenie Zakładu Utylizacyjnego w związku z zamierzoną budową zakładu termicznego przekształcania odpadów, została opracowana w 2017 r. Dokumentacja ta została zatwierdzona decyzją wydaną w dniu 11 lipca 2017 r. przez Marszałka Województwa.
Następnie, Wojewoda wyjaśnił, że przedsięwzięcie polegające na budowie Zakładu Przekształcania Odpadów zaliczane jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r., poz. 71), które ma zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Na realizację przedsięwzięcia inwestor uzyskał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach od Prezydenta Miasta z dnia 30 grudnia 2011 r., która stała się ostateczna 3 lutego 2012 r. Z kolei, w dniu 23 lutego 2017 r. Prezydent Miasta, na wniosek inwestora, wydał podpisane przez upoważnioną osobę postanowienie, w którym wskazał, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz nie zmieniły się warunki określone w decyzji. Postanowienie to nie zostało zaskarżone a organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma uprawnień do badania jego zgodności z prawem. Wydanie takiego postanowienia przed upływem 6 lat od ostateczności decyzji przedłuża jej ważność do okresu 10 lat, na podstawie art. 72 ust. 4 i 4a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Obecnie zapisy tej ustawy są zmienione i złagodzone, gdyż do wydłużenia okresu ważności decyzji wystarczy ustalenie, że aktualne są warunki realizacji przedsięwzięcia określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub postanowieniu, o którym mowa w art. 90 ust. 1, jeżeli było wydane. Prezydent Miasta w piśmie, które wpłynęło do Wojewody w dniu 21 lutego 2020 r. wyjaśnił, że inwestor złożył w dniu 13 stycznia 2017 r. wniosek zawierający informację o etapowej realizacji przedsięwzięcia oraz o aktualności warunków określonych w wydanej decyzji środowiskowej na realizację tego przedsięwzięcia. Zgodnie z informacją przedstawioną w postępowaniu etapowanie polegać miało na realizacji według odrębnego pozwolenia na budowę ogrodzenia terenu inwestycji, parkingu dla samochodów oraz elementów odwodnienia. Inwestor przedstawił również planowany harmonogram realizacji wszystkich etapów inwestycji. Jako że postanowienie to jest ostateczne, inwestor miał prawo na podstawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r. wystąpić z wnioskiem o pozwolenie na budowę, co uczynił w dniu 21 grudnia 2018r. i ma prawo nadal nią się posługiwać. W kompetencji organu administracji architektoniczno-budowalnej nie leży zaś badanie poprawności wydania tego postanowienia
Wojewoda ocenił przy tym, że analiza porównawcza danych zawartych w obu raportach oddziaływania na środowisko oraz w decyzji z 2011 r. i w postanowieniu z 2019 r. wskazuje, że planowana inwestycja nie zwiększa negatywnego oddziaływania na środowisko. Z porównania wynika, że parametry te ( tj. ilość odpadów, liczba linii, dostępność czasowa, przepustowość linii, zakres wartości opałowej, moc cieplna kotła, czas przebywania po ostatniej dawce powietrza, zawartość całkowitego węgla org. (TOC) w popiele suchym i kotłowym, powietrze spalania razem i ilość powietrza wtórnego) nie różnią się znacznie a wręcz są niższe w ostatecznie przyjętym rozwiązaniu, zatem dopuszczalna jest realizacja inwestycji w oparciu o decyzję z 2011 r. po przeprowadzeniu postępowania w sprawie ponownej oceny oddziaływania.
Dalej, Wojewoda wskazał, że nie dopatrzył się błędów w postępowaniu, które zakończyło się wydaniem postanowienia uzgadniającego Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska zaś w niniejszym postępowaniu nie jest możliwa ocena tego postanowienia pod kątem szczegółowych uregulowań merytorycznych w nim zawartych. Prezydent Miasta, po otrzymaniu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, pismem z dnia 19 marca 2019 r. wystąpił do regionalnego dyrektora ochrony środowiska z wnioskiem o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia, załączając wymagane dokumenty. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, pismem z dnia 3 kwietnia 2019 r., zwrócił się do Prezydenta Miasta o zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa i pismem z dnia 12 kwietnia 2019 r. zawiadomiono: o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, o możliwości zapoznania się z dokumentacją sprawy, w tym z raportem oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia oraz wnoszeniu uwag i wniosków w sprawie w terminie 30 dni, które zostaną rozpatrzone przez organ uzgadniający a także o możliwości przeprowadzenia rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa w przypadku dużego zainteresowania planowanym przedsięwzięciem, wyrażonego licznymi uwagami i wnioskami napływającymi w sprawie. Powyższe zawiadomienie zostało podane do publicznej informacji poprzez udostępnienie informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu (data publikacji 12 kwietnia 2019 r.); ogłoszenie informacji na tablicy ogłoszeń urzędu (15 kwietnia - 16 maja 2019 r.); ogłoszenie informacji przez obwieszczenie w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscu planowanego przedsięwzięcia - (wywieszenie 12 kwietnia 2019 r. na działce nr [..] - słup oświetleniowy, tablica informacyjna przy bramie głównej Zakładu Utylizacyjnego oraz na budynku siedziby zakładu). W piśmie z dnia 12 kwietnia 2019 r. skarżące Towarzystwo wniosło uwagi. W konsekwencji, postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2019 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, po wcześniejszym zasięgnięciu opinii Państwowego Gospodarstwa Wody Polskie, Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i ich uwzględnieniu, uzgodnił realizację przedsięwzięcia pn. Budowa Zakładu przetwarzania Odpadów na terenie działki nr [..] i [..] przy ul. J. w G. W postanowieniu tym odniesiono się do zmian w stosunku do określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r., stwierdzając jednocześnie, że proponowane rozwiązania techniczne i organizacyjne zapewniają minimalizację oddziaływania przedsięwzięcia na komponenty środowiska i zdrowie ludzi. W postanowieniu tym odniesiono się również do zarzutów skarżącego Towarzystwa. W ocenie Wojewody w postanowieniu tym w myśl art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. organ ocenił całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak również w sposób odpowiadający art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnił wydane rozstrzygnięcie, wskazując przesłanki, które wziął pod rozwagę.
Ponadto, Wojewoda wskazał, że pismem z dnia 4 lutego 2020 r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z prośbą o zajęcie stanowiska wobec zarzutów skarżących i w odpowiedzi: wyjaśniono kwestię zastosowania najlepszej dostępnej techniki (BAT); uznano, że zmiana zakresu inwestycji nie wpłynie na zwiększenie prawdopodobieństwa powstania sytuacji awaryjnej; uznano, że celem ponownej oceny nie było wskazywanie konkretnych rodzajów odpadów komunalnych do unieszkodliwiania, a kody odpadów winny zostać wskazane w pozwoleniu zintegrowanym udzielonym w późniejszym etapie przez Marszałka Województwa; w kwestii braku stabilizacji i zestalania pyłów z procesu spalania stwierdzono, że obowiązujące przepisy nie nakładają takiego obowiązku; wyjaśniono też, że postępowanie kompensacyjne jest przeprowadzane na etapie pozwolenia zintegrowanego.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego Towarzystwa dotyczącego uzupełnień do raportu oddziaływania inwestycji na środowisko Wojewoda wyjaśnił, że organ ochrony środowiska zapewnił udział społeczeństwa zawiadomieniem z dnia 12 kwietnia 2019 r. o wszczęciu postępowania z udziałem społeczeństwa w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania ww. przedsięwzięcia na środowisko. Poinformowano o możliwości zapoznania się z dokumentami w sprawie, w tym raportu oraz o terminie i miejscu zapoznania się z treścią dokumentów. W ocenie Wojewody, niepodanie do publicznej wiadomości informacji o uzupełnieniu raportu w rozpatrywanym przypadku nie stanowi naruszenia obowiązku zapewnienia udziału społeczeństwa w postępowaniu. Bowiem jak wskazano w wezwaniu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia 15 maja 2019 r. organ ten nie brał udziału w procesie uzgadniania pierwotnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla niniejszego przedsięwzięcia wydanej przez Prezydenta Miasta w roku 2011. W związku z powyższym Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej nie dysponuje wersją raportu o oddziaływaniu na środowisko z marca 2011 wraz z jego uzupełnieniami na podstawie którego niniejsza decyzja została wydana. W związku z tym uzupełnienia wymagają podstawowe informacje w zakresie koncepcji technologicznej poszczególnych instalacji, których opisu nie zawiera Raport z grudnia 2018 r. Zatem wezwanie tego organu wynikało z faktu, iż nie miał on dostępu do raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, będącej podstawą do wydania przez Prezydenta Miasta decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie inwestor dokonał jedynie stosownych wyjaśnień w oparciu o dokumenty, które były w posiadaniu Prezydenta Miasta i do których skarżący mieli dostęp w postępowaniu prowadzonym przez ten organ. Zatem rozwiązania przyjęte w raporcie oddziaływania na środowisko nie uległy zmianie, w związku z czym nie miały wpływu na wynik rozstrzygnięcia, tym samym nie było potrzeby zawiadamiania społeczeństwa. Na etapie postępowania odwoławczego, w dniu 22 maja 2020 r. uprawniona osoba dołączyła do akt sprawy podpisane uzupełnienie raportu i jednocześnie oświadczyła, że sporządziła wyjaśnienia i uzupełnienia raportu zawarte w piśmie z dnia 11 czerwca 2019 r. oraz spełniała na ten dzień wymagania określone w art. 74a ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
W ocenie Wojewody, wydane w dniu 27 sierpnia 2019 r. postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska odpowiada prawu. Postanowienie nakłada warunki realizacji inwestycji nałożone przez RDOŚ, jak i warunki nałożone opinią Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz warunki nałożone opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Uzasadnienie postanowienia zawiera informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz informacje o tym, w jaki sposób rozpatrzono uwagi zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa. Organ zawarł również wymagane informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione ustalenia zawarte w raporcie oddziaływania na przedsięwzięcia na środowisko oraz ustalenia zawarte w opinii Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego.
Wojewoda wskazał także, że organ ochrony środowiska słusznie wskazał, że przedmiotowa inwestycja położona jest poza obszarami europejskiej sieci Natura 2000. Najbliżej położony obszar Natura 2000 znajduje się w odległości 7,8 km.
Ponadto, zdaniem Wojewody, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska zasadnie przyjął, iż Zakład Przekształcania Odpadów nie zalicza się do zakładów stwarzających możliwość wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, o którym mowa w rozporządzeniu w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia awarii przemysłowej. Na podstawie danych i obliczeń znajdujących się na stronach 224-226 raportu wynika, że substancją niebezpieczną, wykorzystywaną podczas eksploatacji instalacji termicznego przekształcania odpadów, będzie olej opałowy służący do wspomagania procesu spalania w ilości 30,24 (Mg). Ilość ta jest zdecydowanie mniejsza niż wartość minimalna wynosząca 2500 (Mg) decydująca o zaliczeniu inwestycji do zakładu o zwiększonym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, zgodnie z załącznikiem do ww. rozporządzenia. Z kolei, w oparciu o przeprowadzoną w raporcie analizę rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w powietrzu z uwzględnieniem referencyjnych metod modelowania zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu uznać należy, że nie zachodzi prawdopodobieństwo oddziaływania transgranicznego.
W ocenie Wojewody, brak jest również podstaw do utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania. Instalacja termicznego przetwarzania odpadów nie jest wymieniona w art. 135 ustawy – Prawo ochrony środowiska, gdyż przyjmowane odpady będą na bieżąco poddawane procesowi spalania, a odpady poprocesowe mają być magazynowane jedynie czasowo na terenie zakładu. Ponadto, jak słusznie zauważył Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, obliczenia przedstawione w raporcie wykazały, że eksploatacja instalacji nie spowoduje przekroczenia standardów jakości środowiska.
Wojewoda wskazał, że w decyzji o pozwoleniu na budowę uwzględniono wymagania określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z 2011 r. tj.:
a. projektowane obiekty zostały wkomponowane w istniejące otoczenie, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak już wyżej wskazano planowana inwestycja spełnia wymagania tegoż planu;
b. inwestor zmienił zamierzenie w związku ze zmianą warunków gospodarowania odpadami oraz aktualizacją zapotrzebowania, zastosował jedną linię technologiczną o wydajności 160 000 Mg/rok, o przepustowości 12,8-20,5 Mg/h, średniej wartości opałowej na poziomie 8,5-16 MJ/kg i dyspozycyjności 7800 h/rok (Tom XI pkt 2.1), co zostało uwzględnione w ponownej ocenie oddziaływania na środowisko; nie zmieniono jakichkolwiek przewidzianych dla instalacji uwarunkowań w zakresie oddziaływania na środowisko; wszystkie istotne wymagania dla instalacji zostały implementowane w projekcie budowlanym i uwzględnione w raporcie z powtórnej oceny, co znajduje swoje potwierdzenie w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 27 sierpnia 2019 r.;
c. w wyniku dokonania uzupełnienia projektu budowlanego podano kody i frakcje odpadów w tabeli: 19 12 12 - inne odpady (w tym zmieszane substancje i przedmioty) z mechanicznej obróbki odpadów inne niż wymienione w 19 12 11 zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 9 grudnia 2014 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. 2014 poz. 1923); będzie to balast o frakcji >300, balast o frakcji 100-300, balast z podczyszczalnia RDF (z PCV), RDF – frakcja energetyczna, frakcja <100 kierowana do węzła stabilizacji tlenowej (kompostowni): kolejny kod odpadów będący frakcją energetyczną to kod 19 0501 zgodnie z ww. rozporządzeniem są to nieprzekompostowane frakcje odpadów komunalnych i podobnych, będzie to stabilizat – odsiew >20 mm; ostatnim wyodrębnionym kodem odpadów traktowanym jako frakcja energetyczna są odpady o kodzie 20 03 07 czyli odpady wielkogabarytowe, które będą rozdrobnionymi odpadami;
d. instalacja została wyposażona w kocioł z paleniskiem rusztowym z zastosowaniem rusztu posuwisto zwrotnego, chłodzony wodą, zbudowany w kierunku podłużnym, złożony z kilku oddzielnych stref napędowych;
e. komora paleniskowa wyposażona została w palniki rozruchowo-wspomagające zasilane olejem opałowym, które umożliwią dokonanie rozruchu instalacji i doprowadzenie temperatury spalin w komorze paleniskowej do min. 850 °C oraz będą wspomagać proces w przypadku obniżenia się wymaganej temperatury spalin w komorze;
f. instalacja termicznego przekształcania odpadów została zaprojektowana w sposób zapewniający przy najbardziej niedogodnych termicznie warunkach pracy instalacji utrzymanie temperatury strumienia spalin, po ostatnim doprowadzeniu powietrza do komory spalania, na wysokości co najmniej 850°C, oraz czas przebywania spalin w tej temperaturze będzie wynosił co najmniej 2 sekundy;
g. zasady blokowania dozowania odpadów uwzględniono w technologii pracy zakładu;
h. instalacja odzysku energii zastała zaprojektowana jako kogeneracyjny układ z turbiną parową pracującą w układzie upustowo-kondensacyjnym;
i. magazyn żużli zaprojektowano jako szczelny z obudową ograniczającą ewentualną niezorganizowaną emisję pyłów; budynek składowania i magazynowania żużli zaprojektowano jako szczelny z obudową ograniczającą ewentualną niezorganizowaną emisję pyłu; budynek zostanie wykonany ze stalowej konstrukcji na dachu oraz w górnych i dolnych częściach ścian, stalowa konstrukcja zostanie wykończona płytami izolacyjnymi;
j. bunkier na odpady zaprojektowano jako szczelny zbiornik magazynowy o pojemności zapewniającej możliwość przetrzymywania odpadów przez okres pięciu dni; dla średniej gęstości odpadów 0,3Mg/m3 i dziennej dostawie 495 Mg/dzień wymagana 5-dniowa objętość bunkra wynosi 8250 m3; koncepcja technologiczna zakłada pojemność bunkra o pojemności 9850 m3;
k. budynek wyposażony będzie w instalację kanalizacji obejmującej odprowadzenie odcieków z miejsca magazynowania żużli; ścieki odprowadzane będą poprzez kanał odwodnieniowy, a następnie skierowane zostaną do zbiornika o pojemności 50 m3 znajdującego się w budynku kotła, gdzie zostaną ponownie wykorzystane do celów procesowych; ziemia, gdzie składowany będzie żużel, pokryta będzie wytrzymałą i nieprzepuszczalną podłogą dostosowaną do działania środków chemicznych pochodzących ze składowanego żużla; woda pochodząca z żużla w trakcie procesu odwadniania będzie odbierana osobno i wykorzystana ponownie do uzupełnienia w przenośniku mokrego żużla;
l. projektuje się instalację do odprowadzania odcieków pochodzących z bunkrów magazynowania odpadów; ze względu na to, że w bunkrze będą magazynowane odpady wstępnie wyselekcjonowane, nie przewiduje się powstawania odcieków podczas normalnej pracy zakładu lub ich ilość będzie znikoma; ewentualne odcieki z bunkra kierowane będą do szczelnego zbiornika bezodpływowego o pojemności V = 2,0 m3 i przekazywane zostaną do neutralizacji firmom zewnętrznym, posiadającym uprawnienia do zagospodarowania lub unieszkodliwiania tego rodzaju ścieków; w celu wyeliminowania przedostawania się na zewnątrz niekontrolowanej emisji odorów w bunkrze zastosowano wentylację podciśnieniową; podczas normalnej pracy budynek magazynowania odpadów jest stale utrzymywany w stanie lekkiego podciśnienia dzięki zastosowaniu wentylatora powietrza pierwotnego, który bezpośrednio z dołu zasysa powietrze spalania kierowane do kotła; dzięki temu można uniknąć wypuszczania do atmosfery powietrza o brzydkim zapachu; do bunkra powietrze przedostawać się będzie z hali wyładunkowej poprzez otwarte klapy szybów zasypowych i dodatkowe żaluzje z klapami pożarowymi w ścianie oddzielającej te obiekty; rozwiązanie takie sprawi, że powstające w bunkrze odory i pył będą zasysane pod ruszt paleniska i niwelowane podczas spalania odpadów; aby umożliwić taki sam obieg powietrza w trakcie przestoju kotła, projektuje się zasysanie powietrza z bunkra przy użyciu wentylatora wyciągowego; projekt instalacji wyciągowej z bunkra według projektu technologii;
n. bunkier na odpady podzielono na sekcje, które w przypadku samozapłonu odpadów ograniczą rozprzestrzenianie się ognia; system gaśniczy oparto na działkach wodno-pianowych oraz detekcję za pomocą kamer termowizyjnych; podział na sekcje będzie zrealizowany przez odpowiedni system gaśniczy, który będzie można uruchomić w ten sposób, że odpowiednie sekcje będą zidentyfikowane i wybiorczo gaszone; działka wodno-pianowe uruchamiane będą automatycznie przez sygnał z systemu sygnalizacji pożarowej inicjowany detekcją termowizyjną na wczesnym etapie pożaru odpadów komunalnych; dostępna będzie także możliwość sterowania ręcznego działkami wodno-pianowymi z pomieszczenia nastawni z kabiną operatora suwnicy; bunkier oddzielony zostanie od budynku ścianami o klasie odporności ogniowej REI 240 a otwory technologiczne będą chronione instalacjami zraszaczowymi; opisany wyżej system zabezpieczeń przeciwpożarowych ograniczy rozprzestrzenianie się pożaru w przypadku samozapłonu odpadów;
o. bunkier wyposażony jest w urządzenia zabezpieczające na wypadek pożaru takie jak działka wodno-pianowe, detekcję pożaru za pomocą kamer termowizyjnych, system oddymiania grawitacyjnego oraz instalacje zraszaczowe chroniące otwory technologiczne a hala wyładunkowa wyposażona jest w system sygnalizacji pożaru i instalację hydrantową;
p. silosy popiołów będą wykonane ze stali i będą wyposażone w kontrolę poziomu, pomiar ciśnienia filtr zapobiegający emisji popiołu / pyłu; rodzaj konstrukcji silosów magazynowych zapewnia uszczelnienie przed emisją pyłu; zaprojektowano 2 silosy popiołów; pojemność silosu na popiół z kotła wynosi około 120 m3 , pojemność silosu na popiół lotny wynosi 250 m3 ;
q. wyloty silosów zabezpieczono w filtr odpylający wraz z pierścieniem mocującym go do dachu silosu; filtr jest wyposażony w worki z systemem czyszczenia w celu zagwarantowania poziomu emisji poniżej 20 mg/Nm3;
r. system załadunku i rozładunku odpadów pylących (w tym pyłów i popiołów lotnych) zaprojektowano w sposób ograniczający emisje; aby uniknąć rozproszenia pyłu podczas operacji rozładunku, silosy zostaną wyposażone w elastyczną rurę, która podczas operacji rozładunku będzie bezpośrednio połączona z ciężarówką; ten system jest również wyposażony w przełącznik poziomu do pomiaru poziomu pyłu wewnątrz ciężarówki; po osiągnięciu wysokiego poziomu ładowanie wózka zostanie automatycznie zatrzymane; aby ograniczyć rozproszenie pyłu w obszarze otaczającym w przypadku awarii systemu, obszar pod słupkiem rozładunkowym jest pokryty panelami;
s. miejsca magazynowania odpadów, w tym niebezpiecznych - ograniczenie wpływu na środowisko i bez dostępu osób postronnych; niebezpieczne odpady powstałe podczas prac konserwacyjnych (olej, rękawiczki, papier olejowy itp.) będą przechowywane w specjalnych koszach w warsztacie; odpady powstałe podczas pracy (żużel i popiół / pył) zostały już przeznaczone do składowania (budynek do waloryzacji żużla i silosy); ścieki są przechowywane w dedykowanych zbiornikach;
t. system odprowadzenia spalin zaprojektowano w sposób umożliwiający pracę na podciśnieniu, w przypadku nieszczelności spaliny nie wydostają się na zewnątrz;
u. system odazotowania spalin - wysokosprawny, minimalizujący emisję NOx, metodą selektywnej redukcji niekatalitycznej SNCR, z wykorzystaniem mocznika lub wody amoniakalnej;
v. zastosowano akustyczny system pomiarowy rozkładu temperatury komory paleniskowej w celu zaaplikowania reduktora w odpowiednim zakresie temperatur (AGAM); system składa się z zespołów urządzeń nadawczo-odbiorczych zainstalowanych w komorze spalania oraz sterownika PLC do oceny danych uzyskanych z tych urządzeń; analiza danych umożliwi określenie temperatury spalin w danym punkcie pomiarowym oraz dozowanie wody amoniakalnej w odpowiednim zakresie temperatur;
w. zaprojektowano wysokosprawny system oczyszczania kwaśnych składników spalin metodą półsuchą, w celu redukcji związków SO2, HF, HCL, połączoną z metodą strumieniowo-pyłową z wykorzystaniem węgla aktywnego/koksu aktywnego- w celu redukcji metali ciężkich, dioksyn i furanów;
x. parametry emitorów i emisji z linii termicznego przekształcania odpadów są wykazane w tabeli standardów emisji; stężenia na wylocie z komina nie powodują przekroczeń standardów emisyjnych, a wielkość emisji nie powoduje przekroczeń dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu lub wartości odniesienia poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny;
y. zaprojektowano stalowy komin o wysokości 65 m odprowadzający gazy odlotowe ze spalania odpadów;
z. komin będzie wyposażony w stanowiska umożliwiające monitoring;
aa. system wewnętrznej kanalizacji deszczowej, zbierającej ścieki w postaci wód opadowych i roztopowych z zanieczyszczonych powierzchni szczelnych, wyposażono w urządzenia podczyszczające - separator substancji ropopochodnych zintegrowany z osadnikiem o przepływie nominalnym 50 dmVs i maksymalnym - 500 dmVs oraz pojemności osadnika ok. 10550 l;
bb. wody opadowe i roztopowe z powierzchni dachowych kierowane będą do szczelnego zbiornika o pojemności V=140 m3 a następnie wykorzystywane będą do m.in. do celów porządkowych (do mycia posadzek) oraz technologicznych; zbiornik zintegrowany będzie z pompownią wód deszczowych; wody opadowe i roztopowe z dróg i placów podczyszczane będą w separatorze substancji ropopochodnych zintegrowanym z osadnikiem, a następnie odprowadzane będą do szczelnego zbiornika o pojemności V=315 m3; do wymiarowania
zbiornika przyjęto metody obliczeniowe zgodne z najnowszą dostępną wiedzą techniczną, projektuje się dwie pompy zatapialne o wydajności Q=3,0 dm3/s i wysokości podnoszenia H=40 mH20;
cc. zgodnie z decyzją należało oczyszczalnię ścieków przemysłowych wyposażyć w urządzenia podczyszczające o parametrach technicznych zapewniających podczyszczenie ścieków na poziomie gwarantującym możliwość ich dalszego oczyszczenia w oczyszczalni ścieków, jednak projektowana instalacja termicznego przetwarzania odpadów nie wymaga wyposażenia w oczyszczalnię ścieków przemysłowych, ze względu na efektywną pracę urządzeń sozotechnicznych w postaci separatorów ropopochodnych zintegrowanych z osadnikami, które zapewnią podczyszczenie ścieków w stopniu zadawalającym, aby nie przekraczały dopuszczalnych parametrów i było możliwe ich dalsze oczyszczanie w oczyszczalni ścieków; w związku z powyższym nie ma potrzeby projektowania oczyszczalni ścieków przemysłowych, o której mowa w podpunkcie cc, punktu 3, decyzji środowiskowej;
dd. przy realizacji inwestycji nie będzie wykorzystany gruz budowlany;
ee. przy budowie planowanej inwestycji termicznego przekształcania odpadów komunalnych nie będą przemieszczane niezanieczyszczone masy ziemne w związku z makroniwelacją terenu i realizacją inwestycji, za wyjątkiem humusu, który zostanie zdjęty na pełną głębokość jego zalegania, która będzie określona według faktycznego stanu występowania; zdjęty humus składowany będzie w regularnych pryzmach, zabezpieczony przed zanieczyszczeniem, a także najeżdżaniem przez pojazdy i zagęszczeniem;
ff. na potrzeby inwestycji została wykonana: "Dokumentacja hydrogeologiczna określająca warunki hydrogeologiczne w podłożu działki [..] zlokalizowanej na terenie Zakładu Utylizacyjnego w związku z zamierzoną budową zakładu termicznego przekształcania odpadów; zgodnie z oświadczeniem zespołu projektowego wyniki ostały uwzględnione w rozwiązaniach zawartych w projekcie budowlanym;
gg. zaprojektowano ogrodzenie dla całego terenu obejmującego obiekty wchodzące w skład inwestycji/ instalacji; ogrodzenie zostało zaprojektowane wokół terenu oraz zaplanowano ogrodzenie pola wyprowadzenia mocy (nie objęte niniejszym projektem); nasadzenia zieleni zaprojektowano;
hh. planuje się zainstalowanie w stacji transformatorowej transformatora wyposażonego w szczelną misę olejową o pojemności odpowiedniej do ilości oleju zawartego w transformatorze; inwestor planuje realizację tej części inwestycji jako odrębnego zadania wraz z przyłączem odprowadzenia wyprodukowanej energii.
Ponadto, Wojewoda wskazał, że w postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2019 r. uzgadniającym realizację Budowy Zakładu Przekształcania Odpadów Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska określił, jakie warunki należy spełnić podczas realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, uwzględniając w całości warunki przedstawione w opinii Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie oraz warunki ujęte w opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, a także wskazał, iż podczas realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia wymagane jest przestrzeganie założeń technologicznych, stanowiących podstawę opracowania raportu oddziaływania na środowisko. Wojewoda zwrócił przy tym uwagę, że określone w postanowieniu warunki realizacji przedsięwzięcia na etapie ponownej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stanowią konkretyzację zaleceń pochodzących z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Jednocześnie, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska przedstawił, jakie wymagania zawarte w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r. zostały zmienione, tj.:
- na podstawie analizy akustycznej organ uznał, że transport odpadów w porze nocnej nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnego poziomu immisji hałasu z projektowanego zakładu, w związku z czym nie wykluczył dostarczania odpadów w porze nocy;
- organ wskazał, że projekt nie zakłada wykorzystania ujęć barierowych;
- organ wskazał, że obecnie lampy sodowo-niskociśnieniowe są wycofywane z użycia, dlatego z uwagi na problem z dostępnością do tych lamp jako rozwiązanie równoważne przewidział zastosowanie lamp LED o niskiej wartości promieniowania UV;
- organ odstąpił od warunku nakazującego oczyszczalnię ścieków przemysłowych wyposażyć w urządzenia podczyszczające o parametrach technicznych, zapewniających podczyszczanie ścieków na poziomie gwarantującym możliwość ich dalszego oczyszczania, gdyż ścieki podczyszczane będą "u źródła";
- organ wskazał, że przy budowie przedmiotowej inwestycji nie będą przemieszczane niezanieczyszczone masy ziemne w związku z makroniwelacją terenu i realizacją inwestycji.
Organ ochrony środowiska stwierdził, iż w pozostałym zakresie przedstawione w raporcie rozwiązania są zgodne z warunkami określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W ocenie organu, z informacji i obliczeń zawartych w raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz jego uzupełnienia wynika, że spalarnia: spełniać będzie wymagania obowiązujących przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Rozwoju z dnia 21 stycznia 2016 r. w sprawie wymagań dotyczących prowadzenia procesu termicznego przekształcania odpadów oraz sposobów postępowania z odpadami powstałymi w wyniku tego procesu, eksploatacja instalacji termicznego przekształcania odpadów nie spowoduje przekroczenia standardów emisyjnych, ustalonych przepisami dla instalacji spalania odpadów, nie spowoduje też przekroczenia standardów jakości powietrza oraz wartości odniesienia poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny, emisja hałasu z instalacji nie spowoduje przekroczenia wartości dopuszczalnych na granicy terenów chronionych akustycznie, eksploatacja instalacji w normalnych warunkach, przy uwzględnieniu projektowanych zabezpieczeń i rozwiązań organizacyjnych nie stanowi zagrożenia dla gruntów, wód podziemnych i wód powierzchniowych, a planowana inwestycja po zastosowaniu działań minimalizujących nie będzie negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000.
Reasumując, Wojewoda, po sprawdzeniu zawartości projektu budowlanego oraz jego zgodności z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, a także postanowieniem uzgadniającym realizację przedsięwzięcia, stwierdził, że przyjęte rozwiązania projektowe niniejszego przedsięwzięcia są zgodne z warunkami, które mogły być uwzględnione na obecnym etapie procesu inwestycyjnego, określonymi przez Prezydenta Miasta w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r., a także warunkami określonymi w postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 27 sierpnia 2019 r., dotyczącym ponownej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, która zmieniła i doprecyzowała wymagania decyzji środowiskowej.
Wojewoda zaznaczył przy tym, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie kończy ostatecznie długotrwałego procesu inwestycyjnego. Inwestor jest bowiem zobowiązany przed przystąpieniem do użytkowania obiektów uzyskać ostateczną decyzję organu nadzoru budowlanego o pozwoleniu na użytkowanie. Ponadto, prowadzący instalację jest zobligowany przepisami prawa uzyskać pozwolenie zintegrowane przed rozpoczęciem eksploatacji instalacji. Zatem pozwolenie na budowę nie przesądza ostatecznie o całym przedsięwzięciu.
Odnosząc się do kolejnego zarzutu skarżącego Towarzystwa Wojewoda wyjaśnił, że istotnie w decyzji brak było wskazanych przez skarżące Towarzystwo elementów, jednak Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 30 października 2020 r., wydanym na podstawie art. 111 § 1a k.p.a., uzupełnił z urzędu wydaną decyzję o warunki Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, dokładnie o wskazane przez skarżącego punkty.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego Towarzystwa, że zasadniczym zmianom uległ zakres inwestycji w stosunku do tego, co było przedstawione w raporcie na etapie uzyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, Wojewoda wyjaśnił, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma możliwości oceny decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, natomiast zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane ma obowiązek sprawdzić zgodność projektu budowlanego m.in. z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Do zakresu tego należy na pewno sprawdzenie, czy inwestycja objęta projektem odpowiada tej, która była oceniana w postępowaniu środowiskowym. Wojewoda zaznaczył przy tym, że w przypadku takich inwestycji, jak objęta zaskarżoną decyzją o pozwoleniu na budowę, na etapie jej planowania czyni się wiele założeń możliwych do sprecyzowania dopiero na etapie sporządzenia projektu budowlanego, poza tym biorąc pod uwagę skomplikowany proces realizacji tego typu inwestycji rozkłada się ona długim czasie, w którym dochodzi często do rozwoju i zmiany technologii, czy powstania nowych rozwiązań. Zatem procedura ponownej oceny ma na celu umożliwić realizację inwestycji mimo zmian, które zaszły przez lata przygotowań. Gdyby założyć, że inwestycja nie może zmienić się w żadnym zakresie, ponowna ocena nie miałaby zastosowania, a rozwiązania nie mogłyby korzystać ze zdobyczy rozwoju technologii, co wydaje się być bezcelowe właśnie z punktu widzenia ochrony środowiska. Z porównania parametrów przedstawionych w obu raportach wynika zaś, że parametry te nie różnią się znacznie, a wręcz są niższe w ostatecznie przyjętym rozwiązaniu, co zmniejsza negatywny wpływ na środowisko. Z kolei, stanowisko skarżącego, że projekt instalacji, zatwierdzony badaną decyzją o pozwoleniu a budowę, będzie miał większe oddziaływania na środowisko i generował większe zagrożenie w przypadku wystąpienia awarii, nie zostało poparte żadną rzeczową argumentacją. Natomiast, argumentacja inwestora przedstawiona w piśmie z dnia 22 stycznia 2020 r., dotycząca zmniejszenia ilości odpadów, które będą spalane w ciągu roku, jest całkowicie wiarygodna i uzasadniona. Trudno oczekiwać, aby mimo ustalenia mniejszego zapotrzebowania budować instalację o zdecydowanie większym przerobie. Wojewoda dodał przy tym, że plany inwestycyjne trwają od blisko 10 lat i w tym czasie inwestor dokonał wielu analiz i ustaleń, do których należy m.in. zawarcie porozumień międzygminnych, z których wynika skala zapotrzebowania. Zmniejszenie ilości odpadów mających być spalanych w ciągu roku jest jednoznaczne ze zmniejszeniem oddziaływania inwestycji na środowisko. Wojewoda podkreślił także, że zarówno raport oddziaływania na środowiska z roku 2011 jak i raport oddziaływania na środowisko z roku 2018 zostały sporządzone przez osoby posiadające odpowiednie wykształcenie i wiedzę, poprzedzone wieloma analizami i obliczeniami, w zgodzie z obowiązującymi w czasie ich powstawania i zatwierdzania przepisami, a następnie ocenione przez odpowiednie organy zajmujące się ocenami środowiskowymi z racji swoich kompetencji. Natomiast w celu podważenia przyjętych rozwiązań skarżący nie przedstawili żadnej ekspertyzy czy opinii sporządzonej przez osoby posiadające doświadczenie w badanej materii. Dyskusja zaś na temat ewentualnego perspektywicznego zapotrzebowania na tego typu działania (tj. utylizacja odpadów w jak największym zakresie) wykracza poza ramy niniejszego postępowania i nie leży w kompetencjach organu administracji architektoniczno-budowlanego.
Odnośnie do zarzutu zwiększonego ryzyka awarii w przypadku budowy jednej linii w miejsce dwóch Wojewoda wyjaśnił, że z analizy załączonej do wniosku dokumentacji budowlanej wynika, iż problem awarii był szeroko analizowany i w związku z tym inwestor wprowadził wiele rozwiązań mających na celu uniknięcie skutków ewentualnej awarii ograniczając zagrożenie do minimum, wskazując przy tym na opis zawarty w tomie XI Część Technologiczna Opis techniczny. Wojewoda zaznaczył, że jest to tylko część zabezpieczeń zastosowanych w planowanej inwestycji, jednak dokładnie analizując zarówno raport z 2018 roku, jak i opracowania projektowe można wywnioskować, że inwestor bardzo dokładnie przygotował inwestycję do sytuacji awaryjnych, jakie mogą wystąpić podczas jej eksploatacji. Ponadto, kwestia spełnienia wszystkich warunków środowiskowych była analizowana na etapie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a następnie na etapie ponownej oceny oddziaływania na środowisko i nie wzbudziła zastrzeżeń właściwych organów. W decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r. w pkt 4 "Wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych" nie ustalono takich wymogów ze względu na to, iż przedsięwzięcie nie należy do kategorii zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii. Podobny zapis znalazł się w pkt 2 postanowienia uzgadniającego z dnia 27 sierpnia 2019 r.
Odnośnie do zarzutu dotyczącego naruszenia art 5 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, poprzez wydanie pozwolenia budowę dla obiektu budowlanego, który nie może być użytkowany zgodnie z jego przeznaczeniem, z uwagi na to, że nie podano kiedy nastąpi wyprowadzenie mocy cieplnej z planowanej instalacji Wojewoda wyjaśnił, że w pierwotnym raporcie, tak jak i raporcie sporządzonym na etapie pozwolenia na budowę, podano moce cieplne paleniska jednej linii na poziomie około 63 MW oraz informacje odnośnie zakładanej dostępności, tj. czasu pracy 7 800 h oraz zastosowanych urządzeniach do produkcji energii elektrycznej w trybie kogeneracji (turbina upustowo-kondensacyjna). W pierwotnym raporcie podano skrajne parametry pracy turbiny w pkt. 5.4.7. "Produkcja prądu i ciepło oddane". Ponieważ ostateczna ilość produkowanej energii elektrycznej jest zależna od zapotrzebowania na ciepło zgłaszane przez miejską sieć dystrybucyjną ciepła i dobranej ostatecznie przez projektanta turbiny, w raporcie sporządzonym na etapie pozwolenia na budowę podano, w rozdziale 5.4.5. "Produkcja prądu i ciepło oddane'' informacje dotyczące przewidywanej rocznej produkcji energii elektrycznej brutto tj. 109 GWh, oraz informacji o jej wykorzystaniu ok. 86 GWh przesłane zostanie do publicznego systemu elektroenergetycznego dla przyjętych przez wykonawcę raportu założeń odnośnie ciepła skierowanego do sieci miejskiej. Ponadto, wymagania co do zawartości raportu oddziaływania na środowisko ujęto w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i wśród nich brak jest obowiązku umieszczenia informacji dotyczącej ilości wytwarzanej energii (elektrycznej i cieplnej). Wymóg taki nie wynika również z art. 36 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane i z art. 93 ust. 1 ustawy środowiskowej. Ponadto, jak wskazał Wojewoda, nie należy do kompetencji organu administracji architektoniczno-budowlanej ustalanie w decyzji o pozwoleniu na budowę terminu wyprowadzenia energii w przypadku przedsięwzięcia objętego badaną decyzją, ani w przypadku jakiejkolwiek inwestycji. Termin oddania inwestycji do użytkowania zależny jest tylko i wyłącznie od inwestora i tylko on decyduje o tym jak długo ją będzie realizował. Niewątpliwie to do zadań organu nadzoru budowlanego należy ustalenie, czy inwestycja może być użytkowana zgodnie z przeznaczeniem, jednak również ten organ nie ma wpływu na termin realizacji inwestycji. Możliwość wykonywania robot budowlanych ograniczona jest tylko przepisem art. 37 ust. 1 ustawy - Prawo budowlane, który mówi, że decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, gdy inwestor nie rozpocznie jej realizacji przed upływem 3 lat od dnia, w którym stała się ostateczna lub przerwie inwestycję na okres dłuższy niż 3 lata.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego Towarzystwa, dotyczącego naruszenia art. 158 ust. 2 pkt 2 i 3 oraz art. 160 ust. 7 ustawy o odpadach oraz art. 204 ust. 1 ustawy - Prawo ochrony środowiska i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady z 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy, poprzez wydanie pozwolenia dla instalacji nie spełniającej najlepszej dostępnej techniki Best Available Techniques (BAT), Wojewoda wskazał, że zarzut ten nie został poparty żadnymi argumentami. Jednocześnie, Wojewoda zauważył, że w raporcie z 2018 r. znajduje się porównanie proponowanych rozwiązań z BAT. Na kolejnych stronach tego raportu znajduje się tabela z porównaniem wymogów określonych dla techniki BAT z rozwiązaniami zastosowanymi w planowanej instalacji. Również, Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w piśmie z dnia 20 lutego 2020 r. odnoszącym się do zarzutów Towarzystwa obszernie odniósł się do obowiązujących przepisów w tej materii oraz wyjaśnił, na czym polega zastosowanie najlepszych dostępnych technik. Analizując wszystkie dostępne opracowania Wojewoda zgodził się z tym organem, że planowana inwestycja spełnia wszystkie oczekiwane warunki, dążąc przede wszystkim do ograniczenia wielkości emisji spowodowanych inwestycją.
W odpowiedzi na zarzut braku instalacji do stabilizacji i zestalania pyłów, Wojewoda wyjaśnił, że jest on oparty na nieokreślonych bliżej doniesieniach medialnych o nieprawidłowościach do jakich dochodzi przy unieszkodliwianiu odpadów pochodzących ze spalarni i zauważył, że ani decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ani postanowienie z ponownej oceny oddziaływania nie zawierają wymogu wyposażenia inwestycji w taką instalację. Skarżący nie podał przepisu prawa nakazującego spełnienie tego warunku przez instalację związaną ze spalaniem odpadów. W raporcie nie uwzględniano zaś dedykowanej instalacji stabilizacji i zestalania pyłów lotnych, gdyż przyjęto założenie, iż przedmiotowy proces będzie się odbywał poza terenem spalarni. Założono, że popioły w sposób hermetyczny będą ładowane na dedykowane cysterny i przekazywane do firmy trzeciej posiadającej stosowne zezwolenia. Sposób postępowania z pyłami lotnymi opisano między innymi w rozdziale "Transport i składowanie pozostałości" przedmiotowego raportu, wskazując, że do transportu pozostałości, przechwyconych przez filtr tkaninowy, do obu przewidzianych w tym celu silosów, należy zaprojektować dwa (po jednym na każdą linię) przenośniki ciśnieniowe, wyposażone w odpowiednie zasobniki i podkreślono, że planuje się składowanie ww. pozostałości w podziemnych wyrobiskach kopalni soli. W rozdziale "Załadunek materiałów sypkich do silosów" wskazano, że obrót pyłami i pozostałościami pylistymi ze spalenia zakłada hermetyzację na etapie transportu do zbiorników magazynowych (silosów) oraz załadunku do pojazdów (cystern) i transportu. Z uwagi na planowane rozwiązania nie będzie występować emisja niezorganizowana pyłów i pozostałości pylistych ze spalenia. Jednocześnie, w tabeli "Zestawienie referencyjnych BAT z rozwiązaniami stosowanymi w przedsięwzięciu" w rozdziale 14 "Porównanie proponowanych rozwiązań z BAT" zawiera opis dotyczący obszaru - metody postępowania z pozostałościami procesu oczyszczania spalin, wskazuje wymóg wynikający z BAT: scalanie pozostałości z procesu FGT z użyciem cementu oraz zastosowane rozwiązanie w celu spełnienia tego wymogu tj.: pozostałości z oczyszczania spalin w tym nadmiar reagentów, węgiel aktywny, przereagowane odczynniki, popioły będą scalane z dodatkiem cementu, wody i substancji stabilizującej i dalej składowane poza terenem Zakładu Utylizacyjnego jako produkt nie niebezpieczny. Przyjęcie rozwiązania polegającego na zagospodarowaniu poza terenem instalacji zgodnie z wymaganiami BAT jest w pełni zgodne z BAT, w dokumencie referencyjnym, wskazano, że w wielu krajach składowanie w kopalniach soli jest dozwolone i stosowane. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w piśmie z dnia 20 lutego 2020 r. wyjaśnił również, że "obowiązujące przepisy, tj. rozporządzenia z dnia 21 stycznia 2016 r. w sprawie wymagań dotyczących procesu termicznego przekształcania odpadów oraz sposobów postępowania z odpadami powstałymi w wyniku tego procesu nie nakładają obowiązku stabilizacji i zestalania pyłów. § 10 ust. 1 i ust. 2 tego rozporządzenia wskazuje, że odpady powstałe w wyniku procesu poddaje się odzyskowi, a w przypadku braku takiej możliwości - unieszkodliwia się je ze szczególnym uwzględnieniem frakcji metali ciężkich. W szczególności dopuszcza się wykorzystanie odpadów, o których mowa w ust. 1 do sporządzania mieszanek betonowych na potrzeby budownictwa, z wyłączeniem budynków przeznaczonych do stałego przebywania ludzi lub zwierząt oraz do produkcji lub magazynowania żywności, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4. Przewidziany został odzysk metali z żużli w układzie waloryzacji żużla.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego Towarzystwa, dotyczącego braku przedstawienia w raporcie oddziaływania inwestycji na środowisko z grudnia 2018 r. obliczeń pozwalających stwierdzić, czy instalacja będzie w stanie osiągnąć wymaganą sprawność energetyczną wynoszącą R1 > 0,65 Wojewoda wyjaśnił, że w pierwotnym raporcie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko znajduje się informacja, że zgodnie z szacunkowymi obliczeniami, średnia wartość wskaźnika będzie się utrzymywała na poziomie około 0,68, a więc powyżej minimalnej wartości wymaganej." W raporcie ponownej oceny oddziaływania, znajduje się informacja, że wymóg wynikający z Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów — Załącznik II, Procesy odzysku (Rl), musi być spełniony dla nowopowstających instalacji efektywność energetyczna musi być równa lub większa niż: 0,65. Tak jest też w tym przypadku. Ponadto, przy zastosowaniu obecnej technologii, nie ma możliwości niedotrzymania wskaźnika efektywności energetycznej na poziomie powyżej 0,65. Wartość ta bez wątpliwości będzie powyżej wartości wymaganej R1 > 0,65. Dyrektywa wskazuje, że wzór na efektywność energetyczną (Ep - (Ef + Ei))/(0,97 x (Ew + Ef)), stosowany jest zgodnie z dokumentem referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik (BAT) dla termicznego przekształcania odpadów. Zgodnie z art. 66 ust. 5 ustawy środowiskowej w przypadku, gdy planowane przedsięwzięcie jest związane z użyciem instalacji objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia zintegrowanego, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać zgodność z najlepszymi dostępnymi technikami. Powyższy wymóg został spełniony w rozdziale 14 raportu pt.: "Porównanie proponowanych rozwiązań z BAT". Nie ma zaś obowiązku przedstawiania w raporcie obliczeń dotyczących wymagań sprawności energetycznej. Według wyjaśnień inwestora informacje te były kluczowe z punktu widzenia uzyskania dofinansowania i wszystkie obliczenia potwierdzające zgodność wskaźnika R1 i PES były przekazane do KE, tak na etapie notyfikacji pomocy publicznej, jak i na etapie zatwierdzania dofinansowania z POIiŚ. Obliczenia zostały szczegółowo opisane w Rozdziale 6.3.1.7 Studium Wykonalności. Jednocześnie, w Wymaganiach dla Wykonawcy (SIWZ) w ramach postępowania na jego wybór w PFU wprowadzono wymóg osiągnięcia wskaźnika R1.
Odnosząc się do kolejnego zarzutu skarżącego Wojewoda wskazał, że organ administracji architektoniczno-budowlanej nie ma uprawnień do badania zgodności inwestycji z decyzją Komisji Europejskiej o przyznaniu środków finansowych dla przedsięwzięcia. Komisja Europejska w ramach swojej działalności, odpowiednio dbając o jakość zawartych umów, ma własne organa kontrolne, które zapewne dokonają wszelkich sprawdzeń inwestycji zarówno podczas realizacji inwestycji, jak i po jej zakończeniu. Ponadto, decyzja, którą dostarczył skarżący, jest w języku angielskim, a dokumenty w postępowaniach administracyjnych winny być przedstawiane w języku urzędowym, którym jest język polski. Dowód w sprawie sporządzony w języku obcym powinien zostać przetłumaczony na język polski przez przysięgłego tłumacza. Organ odwoławczy nie wzywał jednak skarżącego stowarzyszenia do przetłumaczenia przedłożonego dokumentu, ani też sam nie zlecił jego tłumaczenia, gdyż dokument ten nie stanowi dowodu mającego istotne znaczenie dla sprawy, ponieważ, Wojewoda nie jest organem właściwym do badania zgodności inwestycji z decyzją Komisji Europejskiej o przyznaniu środków finansowych dla niniejszego przedsięwzięcia.
Podobnie, Wojewoda wskazał, że nie ma uprawnień do żądania i sprawdzania analizy finansowej, wynikającej z ustawy - Prawo energetyczne, której brak zarzuca skarżące Towarzystwo. Zgodnie bowiem z zapisami art. 10a ust. 1 tej ustawy przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej lub ciepła, przesyłaniem i dystrybucją ciepła oraz inni przedsiębiorcy, planujący budowę, przebudowę lub znaczną modernizację po dniu 5 czerwca 2014 r. jednostki wytwórczej o mocy nominalnej cieplnej powyżej 20 MW, sieci ciepłowniczej lub sieci chłodniczej, sporządzają analizę kosztów i korzyści budowy, przebudowy lub znacznej modernizacji tej jednostki lub sieci ciepłowniczej, lub sieci chłodniczej, mającą na celu określenie najbardziej efektywnych pod względem zasobów oraz opłacalnych rozwiązań umożliwiających spełnienie wymogów w zakresie ogrzewania i chłodzenia, zwaną dalej "analizą kosztów i korzyści". Dalej, Wojewoda wskazał, że nie wszystkie warunki, jakie spełnić muszą wytwórcy np. energii lub inni dowolni przedsiębiorcy, aby podjąć działania, muszą być objęte decyzją o pozwoleniu na budowę. Żaden przepis prawa nie nakłada bowiem obowiązku dołączenia tego typu analizy do wniosku o pozwolenie na budowę. Organ administracji architektoniczno-budowlanej ma jasno określone zadania i kompetencje, może podejmować działania tylko w granicach prawa. Przedsiębiorca produkujący energię, zanim ostatecznie uruchomi taką działalność, będzie musiał spełnić jeszcze wiele warunków, o których nie ma możliwości rozstrzygać w decyzji o pozwoleniu na budowę. Podobnie jest z każdą działalnością np. produkcyjną, nie wystarczy wybudować obiekty służące produkcji. Kwestia zapewnienia środków finansowych nawet na realizację obiektów objętych pozwoleniem na budowę nie leży w kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego Towarzystwa dotyczącego niespełnienia w decyzji o pozwoleniu na budowę warunku nałożonego w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w pkt. 3.c, zgodnie z którym "wsad’’ frakcji wysokoenergetycznej do spalarni musi zostać jednoznacznie określony poprzez podanie odpowiednich kodów odpadów, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 r. w sprawie katalogu odpadów (Dz.U. nr 112, poz. 1206) oraz ich frakcji w myśl zapisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 2 czerwca 201O r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych kwalifikowania części energii odzyskanej z termicznego przekształcania odpadów komunalnych (Dz.U. nr 117, poz. 788). Inwestor przyjmując ww. decyzję zgodził się z wszystkimi jej ustaleniami, żadna ze stron nie wniosła odwołania, zatem decyzja stała się ostateczna i wszystkie jej ustalenia wiążą zarówno inwestora, jak i organy orzekające na jej podstawie. Zatem warunki wymienione do uwzględnienia w projekcie budowlanym winny się tam bezwzględnie znaleźć. Organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek sprawdzić zgodność inwestycji z tą decyzją oraz wyegzekwować nałożone obowiązki, dlatego w trakcie postępowania uzupełniającego zobowiązano do uzupełnienia projektu budowlanego w tym zakresie, co zostało spełnione. Brak jest przepisów prawa nakazujących podanie ww. kodów w decyzji o pozwoleniu na budowę. Kody odpadów powinny być określone w pozwoleniu na wytwarzanie odpadów lub pozwoleniu zintegrowanym. Celem ponownej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko nie jest wskazanie kodów odpadów. Organ ochrony środowiska w postanowieniu wskazał, że do procesu termicznego przekształcania odpadów będą kierowane wysegregowane odpady komunalne o nominalnej wartości opałowej 11 000 kJ/kg, a w celu zapewnienia prawidłowego procesu spalania poprzez skierowanie do niego odpadów spełniających wymagania Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w postanowieniu tym nałożył warunki dla etapu eksploatacji instalacji, takie jak prowadzenie regularnych badań składu morfologicznego frakcji energetycznej odpadów komunalnych przeznaczonych do spalania w instalacji oraz przyjmowania przeznaczonych do spalania odpadów z zakładów zagospodarowania odpadów, które podpiszą stosowne umowy z Zakładem Utylizacyjnym, w celu wyeliminowania możliwości spalania w instalacji frakcji energetycznej niewiadomego pochodzenia. Ponadto, podnieść należy, że postanowienie RDOŚ wydane zostało po analizie raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko stanowiącego załącznik do wniosku o pozwolenie na budowę, w którym wskazano kody odpadów.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 225 i art. 226 ustawy - Prawo ochrony środowiska poprzez "niewskazanie" w raporcie i w wydanym pozwoleniu na budowę konieczności przeprowadzenia postępowania kompensacyjnego, Wojewoda wskazał, że przepisy te nie odnoszą się do niezbędnego zakresu raportu oddziaływania na środowisko, nie zawierają również delegacji co do zawarcia takich ustaleń w decyzji o pozwoleniu na budowę. Z samego brzmienia art. 225 należy wywieść, że dotyczy on przypadków, w których zostały przekroczone standardy jakości powietrza, realizacja planowanej inwestycji takich przekroczeń nie zakłada. Zgodnie z ustawą - Prawo ochrony środowiska, postępowanie kompensacyjne przeprowadzane jest w przypadku nowo budowanych lub rozbudowywanych instalacji wprowadzających gazy lub pyły do powietrza, znajdujących się na obszarach, na których zanotowano przekroczenia norm jakości powietrza. Postępowanie kompensacyjne również jest przeprowadzane na etapie pozwolenia zintegrowanego wydawanego przez marszałka województwa. Postępowanie takie przeprowadza się niezależnie od postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego Towarzystwa, wskazującego na potrzebę przedłożenia przez inwestora opracowania z 2015 r. pt. "Ocena wpływu przyłączanego źródła na warunki funkcjonowania systemu ciepłowniczego" i zmienionego i uzupełnionego raportu oddziaływania na środowisko i poddania go pełnej procedurze administracyjnej, Wojewoda wskazał, że dokumenty niezbędne do przedłożenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej zostały wymienione w art. 33 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane, natomiast elementy niezbędne do ujęcia w projekcie budowlanym zostały wymienione w art. 34 ust. 1 i 2 tej ustawy. W tych przepisach brak jest delegacji dla organu do wzywania o dokumenty, o których pisze Towarzystwo.
Z kolei, jak wskazał Wojewoda, z przedłożonej przez skarżące Towarzystwo opinii geologiczno-sanitarnej wynika, że została ona sporządzona na wniosek B., a celem jej jest ocena, czy prowadzenie inwestycji według projektu przedstawionego przez zamawiającego, nie spowoduje zagrożenia dla życia, zdrowia ludzi i środowiska. Wnioski z tego opracowania obejmują wskazania, jakie winny być uwzględnione podczas sporządzania projektów wykonawczych (poza kompetencją tut. organu) oraz podczas prowadzenia robót budowlanych dla zachowania bezpieczeństwa. Opracowanie tego typu dokumentów świadczy o tym, że inwestor planując realizację tak poważnej inwestycji podejmuje wszelkie kroki aby zminimalizować jej wpływ na środowisko. Ocena tego typu opracowań nie leży w gestii tut. organu. Z tych samych względów nie ma możliwości ani potrzeby dołączania do akt sprawy innych opracowań, o których pisze skarżące Towarzystwo.
Odnosząc się do zarzutów skarżącego Towarzystwa dotyczących karty informacyjnej "Budowy sektora (kwatery) składowania odpadów komunalnych o pow. 67800 m2 dla Zakładu Utylizacyjnego" oraz ogłoszenia Wydziału Ochrony Środowiska UM o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. inwestycji, a także tego, że inwestycja ta została wybudowana w 2014 r., Wojewoda wyjaśnił, że w aktach przedmiotowej sprawy takich dokumentów nie zgromadzono, gdyż nie mają one wpływu na badaną inwestycję z punktu widzenia organu administracji architektoniczno-budowlanej. Kwestia realizacji innych inwestycji oraz nakładów finansowych poniesionych na tę inwestycji nie leży w zainteresowaniu organu. Każdy inwestor ma prawo realizować inwestycje zgodnie ze swoimi potrzebami.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego Towarzystwa dotyczących braku podpisanej wersji raportu oddziaływania na środowisko oraz informacji o kwalifikacjach autorów tego opracowania oraz podejrzenia o braku spełnienia wymogów ustawowych przez autorów tego opracowania, Wojewoda wyjaśnił, że istotnie, raport w wersji papierowej nie był podpisany, co nie oznacza jednak braku wymaganych kwalifikacji autora, a świadczy raczej o niedbalstwie sporządzających go. Sytuacja taka ma miejsce wielokrotnie w postępowaniach administracyjnych. Ustawa o dostępie do informacji o środowisku reguluje obowiązkową zawartość tego opracowania oraz kwestię wykształcenia jego autorów, jednak nie ma obowiązku w opracowaniu tym umieszczania tytułu naukowego, specjalności oraz wykształcenia. Wymóg wykształcenia podlega kontroli odpowiedniego organu środowiskowego, nieustalone są zasady, w jaki sposób należy to robić, mogą zatem to być ustalenia własne organu. Zasady regulujące postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę określa jasno, jakie wymogi winna spełniać osoba sporządzająca projekt budowlany i jakie obowiązki ma organ w celu zweryfikowania spełnienia tych wymogów. Takich obowiązków nie nałożono na organy w postępowaniach w sprawie ocen oddziaływania na środowisko. W analizowanej sprawie organ środowiskowy nie miał wątpliwości co do ww. kwestii. Dodać też należy, że zarzut ten nie jest merytoryczny i nie ma wpływu na prawidłowość prowadzonego postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Natomiast, podpisy na raporcie uzupełniono 28 lutego 2020 r., złożono również oświadczenie kierującego zespołem autorów raportu o oddziaływaniu na środowisko z dnia 7 lutego 2020 r. W oświadczeniu znajduje się informacja o ukończonych stosownych studiów przez osobę kierującej zespołem autorów.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego Towarzystwa, że raport z grudnia 2018 r. jest niekompletny, gdyż brakuje w nim informacji o odpadach i przeznaczonym do wydobycia zanieczyszczonym gruncie w ilości ok. 300 tys. ton, Wojewoda wskazał, że informacje na ten temat znalazły się w opinii geotechniczno-sanitarnej rozwiązań projektowanych planowanej na działce nr [..] budowy obiektu Zakładu Przekształcania Odpadów, dokumentacji badań podłoża gruntowego dla potrzeb rozpoznania geotechnicznego w podłożu działki nr [..] w związku z zamierzoną budową Zakładu i w dodatku do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej, określającej warunki geologiczno-inżynierskie w podłożu ww. działki oraz w raporcie z sierpnia 2011 r. Jednocześnie, Wojewoda wyjaśnił, że kod 17 06 06 jest to kod na urobek z pogłębiania inny niż wymieniony w 17 05 05 - zanieczyszczony grunt wydobyty w celu realizacji dróg, sieci oraz posadowienia budynków będzie sklasyfikowany jako odpad o kodzie 17 05 06. Natomiast założone 80 tys. ton nie jest to ciężar 300 000 m3 gruntu. Jest to urobek wydobyty z pogłębiania przy zastosowaniu technologii palowania, która nie wymaga wymiany 300 000 m3 gruntu antropogenicznego. Ponadto, decyzja środowiskowa przewiduje, że w przypadku, gdy w czasie prowadzenia prac ziemnych nastąpi podejrzenie obecności zanieczyszczeń, próbki gruntu poddać należy badaniu zgodnie z metodyką określoną przepisami o standardach jakości gleby i ziemi, a w przypadku stwierdzenia przekroczenia tych standardów, masy ziemne, traktowane jako odpad, należy usunąć i poddać unieszkodliwieniu w trybie przewidzianym przepisami o odpadach, poza miejscem realizacji inwestycji. Miejsce po wywiezionej ziemi uzupełnić czystym gruntem. Uwarunkowania powyższe nie zmieniły się i nadal obowiązują inwestora. W związku z powyższym w dokumentacji budowlanej, tj. Projekt zagospodarowania terenu. Opis techniczny Tom I, Rozdział 1 punkt 9 str. 44 - 50 "Zabezpieczenie przed gazem gruntowym" przedstawiono szczegółowe uwarunkowania prowadzenia robot ziemnych z uwzględnieniem warunków zastanych na placu budowy w środowisku aktywnych procesów metanogennych. Rozwiązania te uwzględniają wyniki badań geologicznych i hydrogeologicznych, które zostały złożone do UM jako uzupełnienie dokumentacji budowlanej, tj.: "Dokumentacja badań podłoża gruntowego dla potrzeb rozpoznania geotechnicznego w podłożu działki [..] zlokalizowanej na terenie Zakładu Utylizacyjnego w związku z zamierzoną budową Zakładu Przekształcania Odpadów, luty 2019 r., w tym dokumentacja z wstępnych oraz szczegółowych badań sozologicznych; "Dodatek do dokumentacji geologiczno-inżynierskiej określającej warunki geologiczno-inżynierskie w podłożu działki [..] zlokalizowanej na terenie Zakładu Utylizacyjnego w związku z zamierzoną budową Zakładu Przekształcania Odpadów, luty 2019 r. Załączona przez skarżące Towarzystwo "opinia geotechniczno-sanitarna" nie podlega ocenie w postępowaniu o pozwolenie na budowę, ze względu na brak wymogu dołączenia takiego opracowania do wniosku.
Odnosząc się do zarzutu nieczytelności niektórych stron raportu Wojewoda wskazał, że jest on niezasadny i wyjaśnił, że rzeczywiście strony 125, 126, 128 są wydrukowane w innej grafice, jednak nie sprawia to problemu z odczytaniem tekstu a już na pewno nie wpływa na treść raportu. Podobnie jest ze zdjęciami na stronie 131 i 132. Stan zagospodarowania terenu przedstawiony na nich, a zatem i data sporządzenia nie mają znaczenia, są to zdjęcia poglądowe, na których wskazano obszar objęty inwentaryzacją. Powyższe nie ma żadnego wpływu na prawidłowość wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę.
Dalej, Wojewoda wyjaśnił, że budowa parkingu nie jest objęta badanym wnioskiem, jak twierdzi skarżący, etap ten został zaznaczony na projekcie zagospodarowania terenu jako objęty odrębnym opracowaniem i decyzją o pozwoleniu na budowę, natomiast raport wymienia te roboty budowlane, gdyż stanowią one część całej inwestycji. Raport nie musi przy tym zawierać informacji na temat etapowania inwestycji, gdyż informacja ta nie ma znaczenia dla oceny wpływu inwestycji na środowisko.
Wojewoda wyjaśnił ponadto, że na postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę nie ma również wpływu treść uchwały nr 321/XXX/16 Sejmiku Województwa z dnia 29 grudnia 2016 r. – Plan Gospodarki Odpadami dla Województwa 2022, poza tym właśnie taka wartość mocy przerobowej została określona w raporcie z 2018 r. Co więcej, jak wskazał nie ma możliwości, aby w raporcie z 2011 r. uwzględniono treść uchwały z 2016 r. Określenie wartości mocy przerobowej na poziomie 160 000 Mg/rok świadczy o tym, że prace nad przygotowaniem inwestycji cały czas trwały, w wyniku zebranych danych od gmin mających przekazywać odpady zmieniono moc przerobową planowanej inwestycji oraz ograniczono ją do jednej linii spalania. Zatem już w roku 2016 inwestor miał wiedzę na temat potrzeb produkcyjnych, co zawarł w kolejnych opracowaniach niezbędnych do realizacji tego przedsięwzięcia.
Odnosząc się z kolei do zastrzeżeń zgłoszonych w toku postępowania przez C., że pomimo iż w Projekcie Budowlanym z grudnia 2018 r. występuje informacja, iż na terenie projektowanej inwestycji w latach 1996-2000 wyrobisko kruszywa było wypełnione nasypami mineralno -organicznymi w towarzyszącym Projektowi Budowlanemu Raporcie Środowiskowym z listopada 2018 r. brakuje informacji o możliwych skutkach związanych z występowaniem gazu składowiskowego, Wojewoda wyjaśnił, że zgodnie z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji wydaną przez Prezydenta Miasta w dniu 30 grudniu 2011 r. odniesiono się do warunków prowadzenia prac ziemnych. Ustalono tu zakres obowiązków dla inwestora, jeśli w toku tych prac nastąpi podejrzenie obecności zanieczyszczeń i wskazano, że próbki gruntu należy poddać badaniu zgodnie z metodyką określoną przepisami o standardach jakości gleby i ziemi, a w przypadku stwierdzenia przekroczenia tych standardów, masy ziemne, traktowane jako odpad, należy usunąć i poddać unieszkodliwieniu w trybie przewidzianym przepisami o odpadach, poza miejscem realizacji inwestycji. Miejsce po wywiezionej ziemi uzupełnić czystym gruntem, w tym wypadku takim, w którym stężenia zanieczyszczeń nie przekraczają wartości przewidzianych dla rodzaju gruntu grupy "C" zgodnie ze standardami określonymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie standardów jakości gleby oraz standardów jakości ziemi (Dz. U. nr 165, poz. 1359). Przywołane rozporządzenie już nie obowiązuje i zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 1 września 2016 r. w sprawie sposobu prowadzenia oceny zanieczyszczenia ziem (Dz. U. z 2016 r., poz. 1395), zatem oczywistym jest, że nałożone obowiązki należy wykonać zgodnie z obowiązującymi przepisami na dzień realizacji inwestycji. Zgodnie z wyjaśnieniami inwestora zawartymi w piśmie z dnia 17 lutego 2020r., a złożonymi w odpowiedzi na zastrzeżenia Stowarzyszenie, zakres prac ziemnych w pierwszym etapie związany będzie z makroniwelacją terenu pod budowę zakładu, a w następnym z niezbędnymi wykopami dla projektowanych budynków, obiektów budowlanych i sieci. Zakres prac ziemnych może ulec zmianie w wyniku bieżącej oceny jakości gruntu z wykopu w oparciu o ww. zapisy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Założony rodzaj fundamentów (pale wraz z generalnie płytkimi fundamentami, bez głębokich wykopów - z pewnymi wyjątkami) minimalizuje ingerencję w podłoże. Takie założenie w rezultacie daje rozwiązanie eliminujące stałą emisję (może wystąpić ewentualna czasowa emisja podczas części prac budowlanych). W projekcie budowlanym opisano metody postępowania w związku z ewentualnym występowaniem gazu w gruncie. Zatem, skoro inwestor jest zobowiązany do postępowania zgodnie z warunkami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to zdaniem Wojewody będzie on te roboty prowadził w taki sposób, aby były one bezpieczne dla środowiska naturalnego oraz zdrowia i życia ludzi.
Odpowiadając na zarzut Stowarzyszenia, że inwestor wykonał dodatkową opinię geotechniczną i sanitarną lecz udostępnił ją Stowarzyszeniu dopiero w styczniu 2020 r. i potwierdziła ona obawy Stowarzyszenia dotyczące dużej ilości gazu składowiskowego a także innych zanieczyszczeń na terenie przyszłej inwestycji, Wojewoda wyjaśnił, że inwestor właśnie w trosce o właściwe zabezpieczenie środowiska zlecił wykonanie tej analizy, aby odpowiednio przygotować się do realizacji inwestycji. W aktach sprawy brak jest informacji, aby Stowarzyszenie wnosiło o udostępnienie jakichkolwiek opracowań, jako że nie zgłosiło swojego udziału w postępowaniu. Co więcej, dokumentacja ta nie jest opracowaniem, które należy dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę i nie podlega ocenie organu administracji architektoniczno-budowlanej.
Jednocześnie, Wojewoda podkreślił, że postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na budowę inwestycji, dla której niezbędne jest przeprowadzenie ponownej oceny oddziaływania na środowisko prowadzone jest w ten sposób, aby umożliwić udział społeczeństwa. Zatem, nawet jeżeli nie wcześniej, to po zawiadomieniu o tym postępowaniu w formie obwieszczenia umieszczanego, zgodnie z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko również na stronie Biuletynu Informacji Publicznej organu szczególnie organizacje społeczne mają możliwość wnosić uwagi do postępowania. Takich uwag nie wniosło Towarzystwo, mimo iż już wcześniej powzięło wiedzę na temat prowadzonego postępowania w tej sprawie (co najmniej od lutego 2019 r.). Towarzystwo jak i Stowarzyszenie nie skorzystali z prawa do zapoznania się z aktami sprawy na żadnym etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, a Stowarzyszenie nie skorzystało z tego prawa nawet na etapie postępowania odwoławczego. Celem ponownej oceny oddziaływania jest umożliwienie wykonania dokładnej analizy przedsięwzięcia po konkretnym doborze planowanych rozwiązań technicznych, ale również umożliwienie udziału społeczeństwa. Udział ten jednak nie może być nieograniczony, skoro postępowanie to przewiduje dodatkowy 30 - dniowy okres umożliwiający zapoznanie się z aktami sprawy, a tak naprawdę w każdym postępowaniu możliwość ta jest do momentu wydania rozstrzygnięcia przez organ, to postępowanie prowadzone przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska zakończyło się dopiero 27 sierpnia 2019 r. Jako, że zawiadomienie zostało umieszczone w BIP-ie Urzędu Miejskiego oraz np. w miejscu lokalizacji inwestycji 12 kwietnia 2019 r., to strony miały faktyczną możliwość wnoszenia uwag przez okres około 4 miesięcy. Natomiast, aktywność tych organizacji notuje się dopiero po wydaniu postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska. Ramy czasowe określone w postępowaniach wiążą nie tylko organy administracji publicznej, są one obowiązujące także dla stron tych postępowań i składanie wniosków po upływie terminów określonych przepisami prawa budzi wątpliwości organu, czy strony te są naprawdę zainteresowane obroną społeczności lokalnej przed negatywnym wpływem inwestycji na środowisko czy tylko przedłużaniem procedur administracyjnych celem odsunięcia w czasie rozstrzygnięcia.
Odnosząc się do zarzutu Towarzystwa, że zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta projekt budowlany nie spełnia wymagań art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane, ponieważ nie określono czy i kiedy nastąpi wyprowadzenie mocy cieplnej z planowanej instalacji, Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Zastosowanie tej zasady w konkretnej sprawie administracyjnej wymaga dostosowania jej do konkretnego stanu faktycznego, musi być adekwatne do rodzaju inwestycji i warunków, w jakich ona powstaje. Zamierzenie budowlane nie funkcjonuje jako element całkowicie odrębny, niepołączony w żaden sposób z innymi obiektami i działający na swoje potrzeby, lecz włącza się w infrastrukturę miejską, stając się istotną jej częścią i funkcjonując wspólnie, dzięki połączeniu z innymi elementami tej infrastruktury, zrealizowanymi jako odrębne zamierzenia. W przypadku skomplikowanego zamierzenia, o złożonej funkcjonalności, konieczne jest wykorzystanie wielu rożnych elementów infrastruktury, przyłączanych za pomocą odpowiednich urządzeń, które nie wszystkie mogą być objęte jedną decyzją o pozwoleniu na budowę, z rożnych względów, na przykład dlatego, że realizowane są przez inne podmioty, takie jak gestorzy sieci. W przypadku omawianej inwestycji uwzględnia to w swoich zapisach decyzja środowiskowa, gdzie przywołano ustalone przez D.. wstępne warunki przyłączenia, w tym parametry czynnika grzewczego: temperatura zasilania/powrotu: - zima: 120/70; - lato: 60-70/50; oraz zakres prac obejmujący budowę magistrali przesyłowych DN 700 i DN 600, zainstalowanie w źródle pomp obiegowych, budowę stacji podnoszenia ciśnień oraz modernizację przepompowni. Ustalono też, że przyłączenie do sieci energetycznej będzie wymagało budowy stacji transformatorowej 15/ 110 kV oraz budowy linii 110 kV do jednej z istniejących linii 110 kV zlokalizowanych w rejonie przedmiotowej inwestycji. Określono przy tym, że wszystkie prace w tym zakresie prowadzone będą jako odrębne zadanie inwestycyjne i w razie konieczności zostaną objęte odrębną decyzją środowiskową. Zgodnie z zakresem zamierzenia określonym wnioskiem inwestora przyłącza do sieci elektroenergetycznej i ciepłowniczej, które przewidziane są zarówno w decyzji środowiskowej, jak i w dokumentacji projektowej, związane z wyprowadzeniem energii elektrycznej i ciepła, nie są objęte projektem budowlanym ze względu na specyfikę realizacji obiektów wytwarzających energię, co wymaga, zgodnie z ustawą - Prawo energetyczne, uzgodnień i udziału w tych procedurach odpowiednich operatorów sieci odbiorczych. W przypadku sieci ciepłowniczej granicą odpowiedzialności przedsiębiorstwa ciepłowniczego lub odbiorcy za urządzenia i instalacje cieplne jest miejsce określone w warunkach przyłączenia oraz w umowie o przyłączenie. Ustalenie miejsca rozgraniczenia własności ma istotne znaczenie dla określenia odpowiedzialności za prawidłowe funkcjonowanie sieci czy przyłącza. Przy czym przez "przyłącze" rozumie się odcinek sieci ciepłowniczej doprowadzający ciepło wyłącznie do jednego węzła cieplnego albo odcinek zewnętrznych instalacji odbiorcy za grupowym węzłem cieplnym lub źródłem ciepła, łączący instalacje z instalacjami odbiorcy w obiektach, zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 15 stycznia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków funkcjonowania systemów ciepłowniczych (Dz.U. z 2007 r., Nr 16, poz. 92). Zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia, przyłączenie podmiotu do sieci ciepłowniczej następuje na podstawie umowy o przyłączenie do sieci i po spełnieniu warunków przyłączenia do tej sieci, zwanych "warunkami przyłączenia". Zgodnie z § 6 ust 3 pkt 2 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy do sieci ciepłowniczej mają być przyłączane źródła ciepła, warunki przyłączenia źródła ciepła powinny określać miejsce rozgraniczenia własności oraz miejsce rozgraniczenia eksploatacji sieci ciepłowniczej, urządzeń lub instalacji między przedsiębiorstwem ciepłowniczym lub dystrybutorem ciepła a wytwórcą ciepła. Na potrzeby omawianej inwestycji D ustaliło warunki przyłączenia źródła do sieci ciepłowniczej z dnia 7 września 2018 r. Zgodnie z tymi warunkami miejscem podłączenia układu wyprowadzania ciepła z Zakładu Przekształcania Odpadów do nowoprojektowanego przyłącza ciepłowniczego 2 x Dn500 w technologii rur preizolowanych jest punkt "A" zlokalizowany na granicy działki przy ul. J., działka nr [..]. W zakresie przyłączenia do sieci ciepłowniczej, na podstawie warunków przyłączenia z dnia 7 września 2018 r. zawarta została w dniu 14 sierpnia 2019 r. umowa o przyłączenie źródła do sieci ciepłowniczej, na mocy której D.zobowiązał się do przyłączenia do sieci ciepłowniczej źródła ciepła - Zakładu Przekształcania Odpadów i tym samym do wybudowania odpowiedniej infrastruktury umożliwiającej odbiór produkowanego przez [..] ciepła do sieci miejskiej - służącej wyłącznie odbiorowi ciepła z [..]. W umowie określono, że miejsce rozgraniczenia własności infrastruktury ciepłowniczej i urządzeń jest zlokalizowane na granicy budynku napowietrznej komory ciepłowniczej, przed układem pomiarowo-rozliczeniowym od strony sieci ciepłowniczej. Zgodnie z warunkami umowy przyłączeniowej po stronie operatora sieci ciepłowniczej są obowiązki związane z przygotowaniem dokumentacji projektowej, jej zatwierdzeniem i realizacją robot budowlanych w celu wykonania przyłącza. Natomiast projekt budowlany przedmiotowej inwestycji obejmuje projekt napowietrznej komory rozliczeniowej, zlokalizowanej przy granicy działki [..], która będzie miejscem podłączenia układu wyprowadzenia ciepła. W komorze zlokalizowana będzie armatura odcinająca, odpowietrzająca, odwadniająca oraz układ pomiarowy. Przewody stalowe izolowane w płaszczu stalowym 2 x Dn 500/900 wyprowadzone będą z budynku turbiny i generatora i prowadzone napowietrznie na estakadzie nad drogą w kierunku kondensatora, następnie mocowane do konstrukcji kondensatora, a przed komorą wprowadzone pod ziemię.
Odnosząc się do zarzutu skarżącego Towarzystwa, dotyczącego braku określenia terminu i zabezpieczenia finansowego dla zadania budowy przyłącza ciepłowniczego pozwalającego na odbiór ciepła produkowanego przez spalarnię, Wojewoda wskazał, że zarzut ten nie może być uwzględniony w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na budowę, ponieważ analizowanie takich kwestii wykracza poza zakres kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej i nie ma żadnego wpływu na ocenę zgodności zamierzenia z przepisami Prawa budowlanego.
Wojewoda wyjaśnił przy tym, że w celu zapewnienia zaopatrzenia [..] w energię elektryczną w dniu 22 stycznia 2020 r. została zawarta umowa o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej nr [..] E. a C. Przedmiotem tej umowy jest określenie wzajemnych praw i obowiązków Operatora i Podmiotu Przyłączanego w zakresie przyłączenia do Sieci Instalacji Przyłączanej, znajdującej się w obiekcie: [..] - elektrociepłownia, której tytułem operator zobowiązuje się do budowy przyłącza i/lub rozbudowy sieci w sposób uwzględniający warunki przyłączenia, a podmiot przyłączany zobowiązuje się do wykonania instalacji przyłączanej w sposób uwzględniający warunki przyłączenia oraz do zapłaty opłaty za przyłączenie. Miejscem rozgraniczenia własności będą: zaciski prądowe wyłącznika SN-15kV od strony urządzeń odbiorczych w projektowanym złączu kablowym SN-15kV; miejscem dostarczania energii będą: zaciski prądowe wyłącznika SN-15kV od strony urządzeń odbiorczych w projektowanym złączu kablowym SN-15kV. Umowa określa, jaka część obowiązków w zakresie wykonania przyłącza elektroenergetycznego leży po stronie inwestora, a jaka po stronie operatora sieci. Zgodnie z zamiarem inwestora wykonanie przyłącza 110 kV, stacji transformatorowej i przyłącza 15 kV stanowić będzie kolejne, odrębne zadanie inwestycyjne i nie zostało objęte projektem budowlanym zatwierdzanym w niniejszym postępowaniu. Rozwiązanie takie jest jak najbardziej uprawnione, jako że [..] jest projektowany jako jednostka wytwarzająca w procesie spalania odpadów energię elektryczną i ciepło, która do swojej prawidłowej pracy nie wymaga bezwzględnego podłączenia zasilania od strony sieci elektroenergetycznej 110kV (stacji transformatorowej) dostawcy energii elektrycznej ani dodatkowego ciepła. Jednym z przewidzianych w dokumentacji projektowej schematów działania projektowanej instalacji jest jej autonomiczność (wyspa energetyczna), opisana w Tomie III Projektu Budowlanego, Główny Budynek Technologiczny. Opis Techniczny w pkt 7.1 wskazuje, iż jednym z podstawowych trybów zasilania instalacji jest tryb wyspowy, czyli prąd na potrzeby [..] będzie pobierany z generatora. Jak bowiem przewidziano, zapewnienie zasilania obiektu w energię elektryczną odbywać się może z objętego projektem budowlanym turbogeneratora, a w razie jego awarii, z sieci 110kV/15kV jako zasilanie podstawowe lub z sieci zasilania rezerwowego 15kV. Turbogenerator jest w stanie pracować w trybie wyspowym (obciążenie elektryczne określane jest przez użytek własny urządzeń wewnętrznych). Istnieje również możliwość zasilania obiektu w przypadku bardzo poważnej awarii (zaniku zasilania z generatora, zaniku zasilania z sieci 110kV, zaniku zasilania z sieci 15kV) z agregatu prądotworczego - także przewidzianego w projekcie budowlanym. Wobec powyższych ustaleń, zdaniem Wojewody, zakres projektu budowlanego jest wystarczający do wydania pozwolenia na budowę dla zasadniczego etapu planowanej inwestycji, jako stanowiącego samodzielną całość, która następnie będzie włączona w infrastrukturę miejską i nie można mówić o naruszeniu zasady określonej w art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, ani też wymogów decyzji środowiskowej.
Odnosząc się do uwagi Stowarzyszenia, dotyczącej zobowiązania inwestora do przedłożenia zezwolenia na zniszczenie siedlisk ptaków podlegających ochronie w trybie art. 56 ustawy o ochronie przyrody, Wojewoda wyjaśnił, że nie leży to w kompetencjach organu administracji architektoniczno-budowlanej i podkreślił, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi, że w przypadku zniszczenia miejsca, w którym obecnie gniazduje brzegówka, należy uzyskać odrębne zezwolenie w trybie art. 56 ustawy o ochronie przyrody. Wymóg ten określono dla etapu realizacji inwestycji, nie zaś dla etapu wymogów dotyczących ochrony środowiska koniecznych do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania pozwolenia na budowę. Również raport oddziaływania na środowisko z 2018 r., stanowiący dokument, w oparciu o który organ ochrony środowiska wydaje uzgodnienie, przewiduje nadzór przyrodniczy na budowie inwestycji, w którego zakresie obowiązków będzie w miarę potrzeb uzyskiwanie zezwoleń w trybie art. 56 ustawy o ochronie przyrody.
Wojewoda nie stwierdził także potrzeby wystąpienia do Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska o wszczęcie postępowania w sprawie wystąpienia zagrożenia szkody w środowisku, wskazując, że nie ma przeszkód by sam skarżący zainicjował takie postępowanie, bowiem zgodnie z brzmieniem art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie organ ochrony środowiska jest obowiązany przyjąć od każdego zgłoszenie o wystąpieniu bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku lub szkody w środowiska.
Reasumując, Wojewoda stwierdził, że rozwiązania przyjęte w projekcie budowlanym nie naruszają ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, są zgodne z przepisami, w tym z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej dla przedmiotowego zamierzenia budowlanego, a także postanowienia uzgadniającego realizację przedsięwzięcia, inwestor złożył projekt sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane oraz legitymujące się aktualnymi na dzień jego opracowania i sprawdzenia zaświadczeniami o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, ponadto projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenie o jego sporządzeniu zgodnie zobowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej a opracowanie jest kompletne i posiada wymagane uzgodnienia, pozwolenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia a inwestor złożył również na przepisowym druku prawidłowo wypełnione oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stąd też organ zobowiązany był stosownie do treści art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego wydać decyzję o pozwoleniu na budowę przedmiotowej inwestycji.
We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skardze na decyzję Wojewody z dnia 26 maja 2020 r. Towarzystwo wniosło o jej uchylenie.
Zdaniem skarżącego Towarzystwa zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, wydane zostały z naruszeniem art. 145 ust. 1 ustawy o odpadach, poprzez wydobywanie odpadów ze składowiska odpadów, na którym są składowane zmieszane odpady komunalne z innymi rodzajami odpadów na działkach nr [..] i [..] obręb [..] w G. przy ul. J.
Ponadto, skarżący podniósł, że w toku postępowania wniósł szereg uwag, zastrzeżeń i wniosków a zdecydowana większość z nich nie została rozpatrzona i uwzględnione, ewentualnie została rozpatrzona tylko pozornie.
Skarżący wskazał na niewyjaśnioną niekompletność decyzji Prezydenta Miasta - na stronie 3 brakuje punktu 2 a na stronie 7 brakuje punktu 10.
W ocenie skarżącego, sprawa ważności decyzji środowiskowej nie została wystarczająco wyjaśniona. Bowiem jeśli nawet przyjąć, że miało miejsce etapowanie inwestycji, to nie można zgodzić się, że warunki jej realizacji nie uległy zmianie, dowód czego stanowi tabela na stronie 17 decyzji Wojewody.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał w całości stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wydanej decyzji.
Uczestnik postępowania Zakład Utylizacyjny w pismach z dnia 21 października 2020 r. i 16 listopada 2020 r., popierając w całości stanowisko Wojewody zawarte w odpowiedzi na skargę, wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego. Wskazał przy tym, że nie doszło do naruszenia art. 145 ust. 1 ustawy o odpadach, gdyż działki, na których realizowana jest inwestycja, nie stanowią i nie stanowiły składowiska odpadów, a w decyzji środowiskowej wskazano inwestorowi sposób zachowania w przypadku podejrzenia obecności zanieczyszczeń gruntu i taką procedurę realizuje inwestor, jako że w trakcie wstępnego etapu realizacji inwestycji natrafiono na nasypy antropogeniczne składające się z ziemi przemieszanej z odpadami, które nie powinny się tam znajdować i powinny zostać zagospodarowane zgodnie z ustawą o odpadach.
Skarżący w piśmie z dnia 20 października 2020 r. stanowiącym uzupełnienie skargi powołał się na dołączone do niego pismo Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 8 października 2020 r. dotyczące wniosku o przeprowadzenie kontroli Zakładu Utylizacyjnego.
Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Kontrola legalności, przeprowadzona na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r., poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wykazała, że decyzja Wojewody z dnia 26 maja 2020 r. jest zgodna z prawem.
Materialnoprawną podstawę kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzji stanowił przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
W ocenie Sądu, orzekające w sprawie organy słusznie uznały, że zaplanowana inwestycja spełnia wymogi określone w art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane. Stosownie zaś do treści art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w przypadku spełnienia wymogów wynikających z ustawy, organ nie ma możliwości, aby odmówić wnioskowanego pozwolenia.
Przede wszystkim nie ulega wątpliwości, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego na terenie działek inwestycyjnych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zatwierdzonego uchwałą nr XXVIII/819/2000 Rady Miasta z dnia 26 października 2000 r. Działki nr [..] i [..], obręb [..], zlokalizowane są w obrębie jednostki planistycznej 006-53 - funkcje wydzielone uciążliwe - składowisko odpadów komunalnych, łącznie z lokalizacją obiektów do intensywnej utylizacji odpadów (sortownie, kompostownie, pryzmy energetyczne i inne). Jak natomiast wynika z projektu budowlanego, planowane zamierzenie budowlane polega na budowie zakładu termicznego przekształcania odpadów komunalnych na działkach nr [..] i [..] w G., wydzielonych z funkcjonującego składowiska odpadów. Inwestycja będzie pełnić funkcję uciążliwą, polegającą na utylizacji odpadów komunalnych, co wpisuje się w funkcję określoną w planie. Wojewoda trafnie stwierdził, że zaplanowane obiekty nie przekraczają określonej w planie miejscowym linii zabudowy. Jednocześnie, brak jest podstaw do stwierdzenia, aby rozwiązania projektowe zatwierdzone kontrolowaną decyzją uchybiały przepisom rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji został opracowany przez uprawnionych projektantów. Dokumentacja budowlana zawiera stosowne oświadczenia projektantów a także sprawdzających, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Inwestor przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz kompletny projekt budowlany wraz z wymaganymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami.
W szczególności zaś do wniosku dołączono ostateczną decyzję Prezydenta Miasta o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r., jako że inwestycja polegająca na budowie Zakładu Przekształcania Odpadów jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 46 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 71), mającym zastosowanie w sprawie, stosownie do § 4 aktualnie obowiązującego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.
Decyzja ta, wbrew zarzutom skarżącego podnoszonym w toku postępowania administracyjnego oraz w skardze, mogła zostać wykorzystana przy ubieganiu się przez inwestora o pozwolenie na budowę w niniejszej sprawie, co prawidłowo oceniły organy obu instancji.
Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 13 stycznia 2017 r. inwestor złożył wniosek o wydanie postanowienia, o którym mowa w artykule 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, tj. stanowiska, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo oraz, że aktualne są warunki realizacji przedsięwzięcia określone w wydanej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że wydzielono budowę układu komunikacyjnego wraz z niezbędną infrastrukturą z uwagi na stan techniczny istniejącego układu drogowego i w związku z tym inwestor uzyskał decyzję Prezydenta Miasta z dnia 5 sierpnia 2016 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę parkingów wraz z odwodnieniem - zbiornik retencyjny i ogrodzeniem na terenie nieruchomości przy ul. J. w G. Realizacja natomiast pozostałej części przedsięwzięcia, polegającego na budowie instalacji termicznego przekształcania frakcji energetycznej odpadów komunalnych jako drugiego etapu prac ma, jak wskazano w tym wniosku, charakter wyłącznie organizacyjny, zaś wydzielenie do drugiego etapu prac pozwoli na przeprowadzenie postępowania w sprawie wyłonienia podmiotu, który będzie odpowiedzialny za zaprojektowanie oraz budowę pozostałej części instalacji termicznego przekształcania w reakcji energetycznej odpadów komunalnych oraz uzyskanie decyzji zezwalającej na realizację robót budowlanych i w związku z tym zaistniała konieczność uzyskania stanowiska, że realizacja planowanego przedsięwzięcia przebiega etapowo i, że aktualne są warunki jego realizacji. Wniosek ten został uwzględniony postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r. przez Prezydenta Miasta, który na podstawie artykułu 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, postanowił wyrazić stanowisko, że realizacja planowanego przedsięwzięcia, dla którego decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r. stała się ostateczna dnia 3 lutego 2012 r., przebiega etapowo oraz, że nie zmieniły się warunki określone w decyzji, wskazując w uzasadnieniu, że zgodnie z informacjami zawartymi we wniosku o wydanie decyzji o stanowiskowych uwarunkowaniach oraz materiałami w sprawie, między innymi raportem oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, inwestor planował realizację przedsięwzięcia z podziałem na etapy, z informacji przedstawionych przez inwestora wynika, że realizacja przedsięwzięcia przebiega etapowo, a warunki określone w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie zmieniły się. Postanowienie to stało się ostateczne, skutkiem czego, nie może być oceniane przez organy, z mocy art. 16 Kpa, ani też przez Sąd, jako że nie pozostaje w granicach niniejszej sprawy wyznaczonych przepisem art. 135 p.p.s.a. W związku z tym, nie mogą odnieść skutku zarzuty skarżącego dotyczące etapowania inwestycji i warunków jej realizacji, ocenione w tymże postanowieniu. Skutkiem zaś wydania tego postanowienia, złożenie wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę możliwe było w terminie 10 lat od dnia, w którym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stała się ostateczna, zgodnie z treścią art. 72 ust. 4 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w brzmieniu ustalonym po zmianie dokonanej w 2015 r., co wynika wprost z treści art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 9 października 2015 r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2015 r., poz. 1936).
Wbrew twierdzeniom skarżącego, inwestycja objęta wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę stanowi przedsięwzięcie, którego dotyczy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 30 grudnia 2011 r. Kwestia dotycząca modyfikacji tej inwestycji została szczegółowo wyjaśniona przez Wojewodę w zaskarżonej decyzji i ocenę w tym zakresie w całości akceptuje Sąd orzekający w niniejszej sprawię. Wskazać bowiem należy, że w decyzji z dnia 30 grudnia 2011 r. został nałożony obowiązek przeprowadzenia ponownej oceny na środowisko w toku postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Zgodnie natomiast z treścią art. 88 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku ponowne przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma miejsce również w razie stwierdzenia, że we wniosku o wydanie decyzji zostały dokonane zmiany w stosunku do wymagań określonych w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W związku z tym były podstawy do prowadzenia postępowania na podstawie decyzji z dnia 30 grudnia 2011 r. W toku niniejszego postępowania przeprowadzono ponowną ocenę odziaływania na środowisko w postępowaniu z udziałem społeczeństwa na podstawie przedłożonego przez inwestora kolejnego raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, zakończoną pozytywnym dla inwestora postanowieniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 27 sierpnia 2019 r. uzgadniającym realizację przedsięwzięcia pn.: "Budowa Zakładu Przekształcania Odpadów na terenie działki nr [..] i [..], obręb [..], przy ul. J. w G.", określającym warunki szczegółowe tej realizacji na wszystkich etapach.
Co więcej, jak wynika z zaskarżonej decyzji, Wojewoda szczegółowo przeanalizował dane wynikające ze sporządzonych dla przedsięwzięcia raportów oddziaływania na środowisko, decyzji z 2011 r. i postanowienia z 2019 r. (por. tabela na stronie 17 decyzji Wojewody), stwierdzając końcowo, że inwestycja nie zwiększa negatywnego oddziaływania na środowisko, gdyż istotne parametry nie różnią się znacznie, lecz wręcz przeciwnie, są niższe w ostatecznie przyjętym rozwiązaniu, skutkiem czego dopuszczalna jest realizacja inwestycji w oparciu o decyzję z 2011 r. po przeprowadzeniu postępowania w sprawie ponownej oceny oddziaływania.
Wniosek złożony w niniejszej sprawie dotyczy w dalszym ciągu budowy Zakładu Przekształcania Odpadów. Zmiany wynikają jedynie z zastosowanej technologii termicznego przetwarzania odpadów i zastąpienia pierwotnie projektowanych dwóch linii jedną linią technologiczną. Zmiany te zostały szczegółowo ujęte w raporcie odziaływania na środowisko procedowanym w toku ponownej oceny środowiskowej. Samo postępowanie dotyczące ponownej oceny zostało przeprowadzone i rozstrzygnięte prawidłowo przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, co właściwie ocenił Wojewoda w zaskarżonej decyzji.
W decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę uwzględniono uwarunkowania realizacji inwestycji określone w decyzji Prezydenta Miasta o środowiskowych uwarunkowaniach, postanowieniu uzgadniającym Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 27 sierpnia 2019 r., oraz opiniach Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wody Polskie oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. W konsekwencji zaś stwierdzono zgodność projektu budowlanego z określonymi w tych aktach wymaganiami ochrony środowiska. Wskazać przy tym należy, że w projekcie przedstawiono analizę zgodności projektu z wymaganiami określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a także kody wsadów reakcji energetycznej. W zaskarżonej decyzji Wojewoda odniósł się do wszystkich zarzutów skarżącego Towarzystwa, wyjaśniając wnikliwie poszczególne kwestie. Ocenę w tym zakresie również podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie.
Wyjaśnić jedynie należy, że analiza finansowa, o której mowa w przepisie art. 10a ust. 1 ustawy - Prawo energetyczne, a której brak zarzucało skarżące Towarzystwo, zgodnie z treścią art. 74 ust. 8 ustawy o udzielaniu informacji o środowisku, dołączana jest do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowanych, poczynając od dnia 1 października 2016 r. Przepis ten nie ma jednakże zastosowania do ponownej oceny oddziaływania na środowisko przeprowadzanej w toku postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Nadto, jak trafnie wskazał Wojewoda, przepisy prawa nie nakładają obowiązku dołączenia takiej analizy do wniosku o pozwolenie na budowę. Z dokumentacji sprawy wynika przy tym, że wyprodukowana energia cieplna w procesie spalania odpadów zostanie wprowadzona do miejskiej sieci ciepłowniczej. Przyłącza do sieci elektroenergetycznej i ciepłowniczej, przewidziane w decyzji środowiskowej, nie są objęte projektem budowlanym, natomiast dla niniejszej inwestycji D.. ustaliło warunki przyłączenia źródła do sieci ciepłowniczej z dnia 7 września 2018 r.
W podnoszonej konsekwentnie przez skarżącego kwestii dotyczącej odpadów Wojewoda trafnie odwołał się do wynikających z decyzji Prezydenta Miasta z dnia 30 grudnia 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach warunków prowadzenia prac ziemnych.
W tym zakresie podkreślić należy, że we wszystkich opracowaniach dotyczących inwestycji, w tym przede wszystkim w projekcie budowlanym, w opisie inwestycji wskazano, że aktualnie teren inwestycji jest niezagospodarowany i obejmuje działki wydzielone z funkcjonującego składowiska odpadów.
Z raportu o oddziaływaniu na środowisko z sierpnia 2011 r. wynika że projektowana instalacja zostanie zlokalizowana na terenie Zakładu Utylizacyjnego. Teren inwestycji jest obecnie użytkowany jako rezerwa terenowa oznaczona numerem [..]. W chwili obecnej teren ten nie jest zagospodarowany, aczkolwiek został częściowo pozbawiony warstwy humusu, znajdują się na nim grunty słabo nośne, które w przypadku realizacji inwestycji będą musiały ulec wymianie. W kierunku północnym znajdują się podstawowe tereny użytkowane przez Zakład.
W raporcie o oddziaływaniu na środowisko z grudnia 2018 r. także wskazano, że aktualnie teren pod inwestycję jest niezagospodarowany i obejmuje działki wydzielone z funkcjonującego składowiska odpadów. Analizując wymagania wynikające z decyzji środowiskowej w kwestii dotyczącej odpadów wskazujące, że w przypadku gdy w czasie prowadzenia prac ziemnych nastąpi podejrzenie obecności zanieczyszczeń próbki gruntu należy poddać badaniu, a masy ziemne traktowane jako odpad usunąć i poddać unieszkodliwieniu w trybie przewidzianym przepisami o odpadach poza miejscem realizacji inwestycji, stwierdzono, że na podstawie dokumentacji hydrotechnicznej przyjmuje się, że cały wydobyty grunt będzie traktowany jako odpad i zostanie usunięty, i poddany unieszkodliwieniu w trybie przewidzianym przez przepisy ustawy o odpadach poza miejscem realizacji inwestycji.
Również w uzgadniającym postanowieniu z dnia 27 sierpnia 2019 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, określając warunki dla etapu realizacji inwestycji, wskazał na konieczność realizacji prac ziemnych w oparciu o aktualną dokumentację hydrogeologiczną oraz konieczność uwzględnienia wniosków, zaleceń oraz rozwiązań technicznych, organizacyjnych zawartych w Raporcie o oddziaływaniu na środowisko, dotyczących gospodarki odpadami, oddziaływania przedsięwzięcia na tereny sąsiednie i przywrócenia do stanu pierwotnego po zakończeniu inwestycji.
Co więcej, inwestor wykonał dodatkową opinię geotechniczną i sanitarną, jak wyjaśnił Wojewoda, w trosce o właściwe zabezpieczenie środowiska, aby odpowiednio przygotować się do realizacji inwestycji, przy czym dokumentacja ta nie jest opracowaniem, które należy dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę i nie podlega ocenie organu administracji architektoniczno-budowlanej.
W powyższym zakresie inwestor składał również wyjaśnienia w piśmie z dnia 17 lutego 2020 r., opisując zakres niezbędnych prac ziemnych i wyjaśniając, że zakres ten może ulec zmianie w wyniku bieżącej oceny jakości gruntu. Założony rodzaj fundamentów, minimalnie ingerujących w podłoże, stanowi rozwiązanie eliminujące stałą emisję. Może jednak wystąpić czasowa emisja, przy czym w projekcie budowlanym opisano metody postępowania w związku z ewentualnym występowaniem gazu w gruncie.
W tej sytuacji trafnie Wojewoda ocenił, że skoro inwestor jest zobowiązany do postępowania zgodnie z warunkami decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to roboty będą prowadzone w sposób bezpieczny dla środowiska naturalnego oraz zdrowia i życia ludzi.
W ocenie Sądu, złożone przez skarżącego w toku postępowania przed Sądem pismo Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 8 października 2020 r., dotyczące wniosku skarżącego o przeprowadzenie kontroli Zakładu Utylizacyjnego nie może zmienić powyższej oceny. Przede wszystkim bowiem pismo to dotyczy okoliczności, które miały miejsce już po wydaniu zaskarżonej decyzji, natomiast sąd administracyjny rozpoznając skargę dokonuje oceny zgodności z prawem decyzji, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny z daty zaskarżonej decyzji. Stąd też zdarzenia, które miały miejsce po wydaniu decyzji, zasadniczo nie mają znaczenia dla oceny zgodności z prawem kontrolowanej decyzji. I dokładnie taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Wojewoda, przed wydaniem zaskarżonej decyzji, nie mógłby dokonać oceny okoliczności wynikających z tego pisma. Niezależnie od tego wskazać należy, że z pisma tego wynika, że podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 8 września 2020 r., a więc w czasie wykonywania robót na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, stwierdzono wydobywanie przez Spółkę odpadów. Ustalono, że w czasie wstępnego etapu realizacji inwestycji, w trakcie badań, natrafiono na nasyp antropomorficzny składający się z ziemi przemieszanej z odpadami. W trakcie kontroli trwały prace związane z wymianą gruntu. W trakcie tej kontroli nie stwierdzono jednak, aby działka nr [..], przeznaczona pod realizację zakładu termicznego przekształcania odpadów komunalnych, była legalnym składowiskiem odpadów, dla którego zostały wydane decyzje, o których mowa w art. 128 ustawy o odpadach. Z pisma tego wynika także, że powstał spór czy ma miejsce usuwanie, czy też wydobywanie odpadów. Z kolei, z pisma z dnia 12 października 2020 r. wynika, że zostało wszczęte przez Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska postępowanie w sprawie kary pieniężnej ze wydobywanie odpadów.
Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu, zasadnie orzekające w sprawie organy zatwierdziły projekt budowlany i udzieliły pozwolenia na budowę dla wnioskowanej inwestycji.
Sąd nie stwierdził jednocześnie, aby w toku przeprowadzonego postępowania doszło do naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ ma wynik sprawy. Rozpoznając przedmiotową sprawę, organy architektoniczno-budowlane obu instancji dokonały prawidłowych i jednoznacznych ustaleń faktycznych, które znajdują potwierdzenia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Ustalenia te były niezbędne i wystarczające do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Orzekające organy procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawidłowo powołały i zastosowały przepisy Prawa budowlanego. Ponadto, szczegółowe i obszerne uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a., a także odpowiada wynikającej z art. 11 k.p.a. zasadzie przekonywania.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 p.p.s.a., wniesioną w niniejszej sprawie skargę, jako bezzasadną, oddalił.
Wyjaśnić przy tym należy, że brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o zwrot kosztów zgłoszonego przez uczestnika niniejszego postępowania sądowego. Zgodnie bowiem z przepisami art. 200, art. 201 i art. 202 p.p.s.a. zwrot kosztów w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym, przysługuje w ściśle określonych wypadkach wyłącznie skarżącemu. W ustawie brak jest natomiast przepisów, które przewidywałyby zasądzenie kosztów sądowych na rzecz uczestnika lub organu i to nawet w sytuacji uwzględnienia przez wojewódzki sąd administracyjny ich stanowiska procesowego.
Sąd wydał w niniejszej sprawie wyrok na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie bowiem z treścią art. 133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym albo jeżeli ustawa tak stanowi. Przepis art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) stanowi zaś, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Z uwagi na intensyfikację rozwoju epidemii oraz niemożność przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.