II SA/Gd 583/01

II SA/Gd 583/01 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-06-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-02-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Andrzej Przybielski /przewodniczący sprawozdawca/
Barbara Skrzycka-Pilch
Krzysztof Ziółkowski
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Andrzej Przybielski (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA: Barbara Skrzycka - Pilch Sędzia NSA: Krzysztof Ziółkowski Protokolant: Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 stycznia 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części obiektu budowlanego oddala skargę.
Uzasadnienie
II SA/Gd 583/01
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 12 października 2000r. Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 48, art. 83 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. nakazał J. K. rozbiórkę części obiektu dobudowanej do budynku istniejącego J.G., przy ulicy [...], na działce nr [...]. Rozbiórka miała polegać na likwidacji piwnic w kształcie litery "L" o wymiarach w rzucie poziomym 4,10 x 14,15 m i 5,35 x 12,95 m od strony elewacji północnej i wschodniej oraz ścian murowanych z gazobetonu wraz z wieńcem żelbetonowym I kondygnacji – parteru od strony elewacji wschodniej oraz rozbiórce poprzez zasypanie wykopu pod ten budynek.
W uzasadnieniu organ administracji wskazał, że postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało w dniu 4 września 2000r. na wniosek L. K. i K. K., które zawiadomiły organu nadzoru budowlanego o samowolnym rozpoczęciu prac przy rozbudowie przedmiotowego budynku. W dniu 14 września 2000r przeprowadzono dowód z oględzin na przedmiotowej nieruchomości, podczas których stwierdzono rozpoczęcie prac polegających na rozbudowie istniejącego obiektu budowlanego poprzez wykonanie piwnicy oraz parteru wraz ze stropem. Roboty budowlane prowadzone były przez J. K., który nie posiadał aktualnego pozwolenia na budowę, dziennika budowy oraz ustalonego kierownika budowy. Obecny podczas oględzin J. K. oświadczył, że prace rozpoczęte w 2000r. są kontynuacją budowy obiekty, na która uzyskano pozwolenie ok. 15 lat temu. Obecni podczas oględzin oświadczyli, że roboty budowlane rozpoczęto wiosną 2000r. W toku oględzin zobowiązano inwestora do przedłożenia organowi nadzoru budowlanego pozwolenia na budowę, dziennika budowy oraz innych dokumentów związanych z realizowaną inwestycją.
L. K. oświadczyła, że budowa przedmiotowego obiektu, po oddaniu budynku do użytkowania kilkanaście lat temu nie była kontynuowana, a prace wznowiono wiosną 2000r.
Organ administracji wskazał, że inwestor w zakreślonym terminie nie przedłożył wymaganych prawem dokumentów oraz wyjaśnił, iż decyzja o pozwoleniu na budowę traci ważność, jeżeli budowa została przerwana na czas dłuższy niż dwa lata (art. 37 Prawa budowlanego). Zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ (art. 48 tej ustawy)
J. K. wniósł odwołanie od tej decyzji wskazując, że prace budowlane prowadzone przez niego na przedmiotowej nieruchomości w J. G. są kontynuacją prac rozpoczętych w 1976r., na podstawie zatwierdzonego projektu budowlanego. Aktualna dobudowa jest symetrycznym odbiciem części zachodniej budynku, przewidziana w pierwotnym projekcie zatwierdzonym pozwoleniem na budowę. Po realizacji części budynku uzyskał pozwolenie na jego użytkowanie. Rozbudowę traktował, jako kontynuację poprzedniej budowy, która nigdy nie została przerwana.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 12 stycznia 2001r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 48, art. 80 ust 2 pkt 2 i art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126) uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w całości i nakazał J. K. dokonanie rozbiórki dobudowanej do budynku mieszkalnego części tego budynku o wymiarach w rzucie poziomym 4,10 x 14,15 m oraz 5,35 x 12,95 m zlokalizowanych na działce nr [...] przy ulicy [...] w J. G.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że rozstrzygniecie organu I instancji nie określało wystarczająco precyzyjnie przedmiotu nakazanej rozbiórki. Organ II instancji wskazał także, że argumenty podniesione w odwołaniu nie mają wpływu na rozstrzygnięcie. Bezspornym bowiem pozostaje fakt, że budynek mieszkalny zlokalizowany na przedmiotowej posesji został oddany do użytkowania kilkanaście lat temu, a omawiana rozbudowa została rozpoczęta wiosną 2000r. Mimo zobowiązania inwestor nie dostarczył organowi niezbędnych dokumentów, w tym pozwolenia na budowę, dziennika budowy, projektu budowlanego. Odwołujący się nie przedstawił również żadnych innych dokumentów, z których wynikałoby, ze przedmiotowa budowa jest kontynuacja poprzedniej, rozpoczętej w 1976r.
Organ odwoławczy wskazał również, że zgodnie z przepisami prawa budowlanego decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa została przerwana na czas dłuższy niż dwa lata. W tej sytuacji wznowienie robót budowlanych wymagało uzyskania odrębnego pozwolenia na budowę. Jego brak dawał natomiast podstawę do wydania nakazu rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego.
J. K. wniósł skargę do Naczelnego Sadu Administracyjnego, w której, ponawiając zarzuty odwołania wywodził, że roboty rozpoczęte w 2000r. są kontynuacją budowy rozpoczętej na podstawie pozwolenia dnia 12 września 1977r., które przewidywało również część obiektu, którą dobudowuje on od 2000r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację faktyczną i prawną zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Organ odwoławczy wskazał dodatkowo, że z bezspornych ustaleń dokonanych w toku wizji lokalnej wynika, że przedmiotowy obiekt został oddany do użytkowania kilkanaście lat temu, a roboty budowlane wznowiono wiosną 2000r., bez uzyskania odrębnego pozwolenia na budowę. Ponadto skarżący nie wykazał, aby budowa była prowadzona przez cały okres od wydania pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).
Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 2 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 2 lata ( art. 37 ust 1 ustawy). Analogiczne rozwiązania znajdowały się w poprzednio obowiązujących przepisach prawa budowlanego, tj. w ustawy z dnia 31 stycznia 1961r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 7, poz. 46 ze zm.), której przepis art. 41 ust 1 pkt 2 przewidywał, że pozwolenie na budowę wygasa, w sytuacji, gdy przerwano roboty budowlane na czas dłuższy niż dwa lata. Również ustawa z dnia 24 października 1974r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.), obowiązująca w dacie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu budowlanego, w art. 32 ust 1 pkt 2 stanowiła jednoznacznie, że pozwolenie na budowę traci ważność, jeżeli budowa została przerwana na czas dłuższy niż dwa lata.
Z materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie wynika że J. K. uzyskał pozwolenia na budowę w dniu 12 września 1977r., na podstawie projektu budowlanego, który przewidywał również realizację prac, które skarżący rozpoczął w 2000r. Istniejącą część budynku mieszkalnego, zrealizowano przed kilkunastu laty i po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie nie kontynuowano prac do 2000r. Okoliczność ta wynika z bezspornych oświadczeń stron złożonych w toku oględzin, potwierdzonych własnoręcznymi podpisami.
Zgodnie z obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepisem art. 37 ust 1 Prawa budowlanego poprzednia decyzja o pozwoleniu na budowę wygasła, wobec czego rozpoczęcie lub wznowienie budowy mogło nastąpić wyłącznie po uzyskaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę (por. art. 37 ust 2 ustawy). Podczas oględzin dokonanych w 2000r. skarżący nie posiadał ani pozwolenia na budowę, ani też projektu budowlanego, dziennika budowy oraz ustanowionego jej kierownika, a z jego jednoznacznego oświadczenia wynika, iż uważał on, że skoro przed kilkunastu laty zatwierdzono konkretny projekt budowlany, to w każdym czasie jest on uprawniony do kontynuacji rozbudowy istniejącego obiektu budowlanego i to niezależnie od tego, na jak długo przerwano prowadzenie robót budowlanych (por. protokół k.4 akt organu). Ustalenia organu administracji dotyczące przerwania budowy na okres kilkunastu lat potwierdzają wyjaśnienia L. K., złożone do protokołu oględzin oraz brak aktualnego dziennika budowy, ustanowienia jej kierownika, jak również stan i zakres prac ujawnionych w toku oględzin.
Stosownie do art. 48 Prawa budowlanego właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.
Konstrukcja przepisu art. 48 ustawy z 1994 r. Prawo budowlane jest jednoznaczna i kategoryczna, nie dająca organom możliwości odstąpienia od nakazania rozbiórki obiektu budowlanego, który został wybudowany bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia.
W sprawie niniejszej jest bezsporne, iż inwestor w 2000r. prowadził prace bez aktualnego pozwolenia na budowę. Prowadzonych przez niego robót budowlanych nie można uznać za kontynuację prac rozpoczętych na podstawie pozwolenia z 1977r., gdyż tamte zostały zakończone, co potwierdzono wydając pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu budowlanego. Organ w tej sytuacji był zobowiązany wydać nakaz rozbiórki tej części obiektu, która zrealizowana została w 2000r. przez inwestora – J. K.
Z tych tez przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.