II SA/Gd 582/23

II SA/Gd 582/23 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2023-07-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Wojciech Wycichowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58 par. 1 pkt 2 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Wycichowski po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 7 kwietnia 2023 r., nr WI-I-7840.1.5.2023.GD w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 7 kwietnia 2023 r. Wojewoda Pomorski (dalej: "Wojewoda"), po rozpatrzeniu odwołania m.in. G. B. (dalej: "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję Starosty Chojnickiego z 2 grudnia 2022 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Powyższa decyzja organu odwoławczego została wysłana na adres zamieszkania Skarżącej i doręczona jej, w trybie art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.) - dalej: "k.p.a.", w dniu
28 kwietnia 2023 r. Natomiast w dniu 8 maja 2023 r. urząd pocztowy wydał przesyłkę Skarżącej.
W dniu 30 maja 2023 r. Skarżąca, za pośrednictwem firmy kurierskiej, nadała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Wojewody
z 7 kwietnia 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (...).
Z przepisów art. 58 ww. ustawy wynika z kolei, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (§ 1 pkt 2). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W rozpoznawanej sprawie kluczowe znaczenie ma ustalenie daty doręczenia Skarżącej decyzji Wojewody z 7 kwietnia 2023 r., albowiem od tej daty rozpoczął swój bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na tę decyzję.
Z regulacji zawartych w art. 42 k.p.a. wynika, że pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy albo na adres do korespondencji wskazany w bazie adresów elektronicznych (§ 1). Pisma mogą być doręczane również w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (§ 2).
W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie
(§ 3).
Zgodnie z art. 43 k.p.a. w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.
W myśl art. 44 k.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany
w art. 42 i 43: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej -
w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się
w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
W przepisach art. 44 k.p.a. przewidziano tzw. fikcję doręczenia (domniemanie doręczenia). W przypadku tejże fikcji późniejsze wydanie adresatowi przesyłki pocztowej aniżeli data doręczenia (wynikająca z fikcji doręczenia) pozbawione jest znaczenia prawnego. W judykaturze wskazuje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie NSA z 21 września 2012 r. sygn. akt II FZ 762/12, przywołane w niniejszym postanowieniu orzeczenia są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Odbiór przesyłki przez adresata po upływie 14 dni od daty jej złożenia w urzędzie pocztowym jest bowiem czynnością organizacyjno-techniczną, nie mającą znaczenia dla zaistnienia skutku w postaci doręczenia, uzależnionego wyłącznie od spełnienia warunku przewidzianego w ustawie, tj. upływ ostatniego dnia okresu
(zob. postanowienie NSA z 12 października 2020 r. sygn. akt II FZ 431/20).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej zawierającej decyzję Wojewody
z 7 kwietnia 2023 r. wynika, że została ona wydana Skarżącej w dniu 8 maja 2023 r. Niemniej jednak, mając na uwadze przytoczone powyżej regulacje, należy stwierdzić,
że skoro przesyłka ta została awizowana po raz pierwszy 14 kwietnia 2023 r., to jej doręczenie - zgodnie z regułą zawartą w art. 44 § 4 k.p.a. - nastąpiło wcześniej, tj. z dniem 28 kwietnia 2023 r., a co za tym idzie, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na ww. decyzję upływał z dniem 29 maja 2023 r. (28 maja 2023 r. przypadał w niedzielę).
W związku z tym uznać należało, że składając skargę 30 maja 2023 r. Skarżąca uczyniła to po upływie ustawowego terminu.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.