II SA/Gd 555/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi P.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia 22 lipca 2004 r., która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z dnia 30 kwietnia 2004 r. i umorzyła postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na garaż. PINB nakazał przedłożenie dokumentacji technicznej garażu, wskazując na jego lokalizację blisko mieszkania skarżącego i samowolną zmianę sposobu użytkowania. WINB, uchylając decyzję PINB, uznał, że nie doszło do zmiany sposobu użytkowania, gdyż obiekt był użytkowany jako garaż od 1983 r., co czyniło postępowanie bezprzedmiotowym. Skarżący zarzucił przewlekłość postępowania i nieprawidłowe zastosowanie przepisów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (WSA) stwierdził nieważność decyzji WINB, uznając, że naruszyła ona art. 139 k.p.a. (zakaz reformationis in peius). Sąd wskazał, że decyzja WINB była niekorzystna dla skarżącego, który domagał się podjęcia działań poprawiających jego sytuację związaną z uciążliwością garażu. WSA podkreślił, że naruszenie zakazu orzekania na niekorzyść strony odwołującej się, bez spełnienia przesłanek rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego, stanowi rażące naruszenie prawa. Sąd zwrócił uwagę na konieczność wyjaśnienia przez organ administracji pierwotnego przeznaczenia obiektu, inwestora oraz interesu prawnego skarżącego. W związku z uwzględnieniem skargi, WSA zasądził od WINB na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie art. 139 k.p.a. (zakaz reformationis in peius) w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza w kontekście uchylania decyzji organu pierwszej instancji na niekorzyść strony odwołującej się.
Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji, a skutkiem tego jest pogorszenie sytuacji strony, która wniosła odwołanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i umarzająca postępowanie, która jest niekorzystna dla strony odwołującej się, stanowi naruszenie zakazu reformationis in peius (art. 139 k.p.a.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli nie zachodzą przesłanki rażącego naruszenia prawa lub interesu społecznego.
Uzasadnienie
Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub interes społeczny. W tej sprawie decyzja WINB była niekorzystna dla skarżącego, a przesłanki odstąpienia od zakazu nie zostały spełnione.
Czy postępowanie w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego jest bezprzedmiotowe, jeśli organ odwoławczy uzna, że nie doszło do żadnej zmiany sposobu użytkowania?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli organ odwoławczy uzna, że nie doszło do zmiany sposobu użytkowania, żądanie strony jest bezzasadne, a nie bezprzedmiotowe.
Uzasadnienie
W orzecznictwie przyjmuje się, że brak przesłanki do wydania decyzji (np. brak zmiany sposobu użytkowania) powoduje, że żądanie strony jest bezzasadne, a nie że postępowanie jest bezprzedmiotowe. W takiej sytuacji decyzja organu pierwszej instancji nie narusza rażąco prawa.
Jakie ustalenia są konieczne w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego?
Odpowiedź sądu
Należy ustalić przeznaczenie obiektu (na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę lub decyzji legalizacyjnych), kto był inwestorem zmiany sposobu użytkowania, kto jest właścicielem lub zarządcą obiektu, oraz czy skarżący żąda podjęcia czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Uzasadnienie
Sąd wskazał na konieczność wyjaśnienia przez organ administracji pierwotnego przeznaczenia obiektu, inwestora zmiany sposobu użytkowania oraz interesu prawnego skarżącego, co nie zostało uczynione w postępowaniu.
Przepisy (10)
Główne
k.p.a. art. 139
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. Naruszenie tego zakazu stanowi rażące naruszenie prawa.
Prawo budowlane art. 71 § ust. 3
Ustawa - Prawo budowlane
Przepis dotyczący zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
PPSA art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej przez sąd.
Pomocnicze
k.p.a. art. 105 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący umorzenia postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe.
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis dotyczący uchylenia decyzji organu pierwszej instancji.
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Przesłanka nieważności decyzji - wydanie decyzji bez podstawy prawnej.
Prawo budowlane art. 80 § ust. 2 pkt 1
Ustawa - Prawo budowlane
Przepis dotyczący nakazania przedłożenia dokumentacji.
Prawo budowlane art. 83 § ust. 1
Ustawa - Prawo budowlane
Przepis dotyczący właściwości organów nadzoru budowlanego.
PPSA art. 200
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
PPSA art. 152
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepis dotyczący wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja organu odwoławczego naruszyła zakaz reformationis in peius (art. 139 k.p.a.), ponieważ była niekorzystna dla strony odwołującej się, a nie zachodziły przesłanki do odstąpienia od tego zakazu.
Godne uwagi sformułowania
naruszenie zakazu orzekania na niekorzyść (zakazu reformationis in peius) stanowi rażące naruszenie prawa • organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny
Skład orzekający
Zdzisław Kostka
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 139 k.p.a. (zakaz reformationis in peius) w postępowaniu administracyjnym, zwłaszcza w kontekście uchylania decyzji organu pierwszej instancji na niekorzyść strony odwołującej się."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, w której organ odwoławczy uchyla decyzję organu pierwszej instancji, a skutkiem tego jest pogorszenie sytuacji strony, która wniosła odwołanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu procedury administracyjnej - zakazu orzekania na niekorzyść strony, co ma szerokie zastosowanie i jest istotne dla praktyków.
“Sąd administracyjny chroni stronę przed niekorzystną decyzją organu odwoławczego: kluczowa rola zakazu reformationis in peius.”
Dane finansowe
WPS: 500 PLN
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.