II SA/GD 491/22

II SA/Gd 491/22 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2022-12-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-06-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jolanta Górska /przewodniczący sprawozdawca/
Justyna Dudek-Sienkiewicz
Magdalena Dobek-Rak
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 1032/23 - Wyrok NSA z 2024-07-09
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 35 ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz Sędzia WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi W. w G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 20 kwietnia 2022 r., nr WI-I.7840.3.2.2022.KW w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.
Uzasadnienie
Skarga Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 20 kwietnia 2022 r., nr WI-I.7840.3.2.2022.KW, wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Wnioskiem z dnia 19 sierpnia 2019 r. K. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa wystąpiła do Prezydenta Miasta Gdyni o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dwoma lokalami mieszkalnymi wraz z infrastrukturą techniczną przy ul. [..] w Gdyni, na działce nr [...], obręb [...].
Prezydent Miasta Gdyni decyzją z dnia 19 grudnia 2019 r. zatwierdził przedłożony projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla objętej wnioskiem inwestycji. Decyzja ta została jednakże uchylona decyzją Wojewody Pomorskiego z dnia 6 kwietnia 2020 r. a sprawa została przekazana organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Prezydent Miasta Gdyni decyzją z dnia 8 października 2020 r., nr RAAIII.6740.1.11.2020.GC-1152/dz.[...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333) w zw. z art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r., poz. 471), zatwierdził projekt budowlany i udzielił K. Spółce z o.o. Sp. k. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dwoma lokalami mieszkalnymi wraz z infrastrukturą techniczną przy ul. [..] w Gdyni, działka nr [...], obręb [...].
Uzasadniając wydaną decyzję, Prezydent wskazał, że projekt budowlany został wykonany przez osoby uprawnione zgodnie z założeniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnic: Dąbrowa i Chwarzno – Wiczlino w Gdyni, rejon ulic Łanowej i Warzywnej, uchwalonego uchwałą Rady Miasta Gdyni z dnia 25 maja 2005 r., nr XXXI/732/05 (Dz.Urz. Woj. Pomorskiego z dnia 16 sierpnia 2005 r., nr 78, poz. 1561), spełnia wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2018 r., poz. 1935) a projektanci dołączyli do projektu budowlanego oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej.
Wojewoda Pomorski, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez skarżącą, decyzją z dnia 2 lutego 2021 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję Prezydenta Miasta Gdyni, oceniając, że decyzja ta jest zgodna z prawem.
Wojewoda wskazał przy tym, że projekt budowlany jest zgodny z uchwałą Rady Miasta Gdyni z dnia 25 maja 2005 r., nr XXXI/732/05, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnic: Dąbrowa i Chwarzno-Wiczlino w Gdyni, rejon ulic Łanowej i Warzywnej, albowiem: plan dopuszcza wydzielenie w budynkach nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku a projekt obejmuje budynek mieszkalny jednorodzinny z dwoma lokalami mieszkalnymi i brak jest podstaw do kwestionowania określenia przedmiotu inwestycji jako budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
Nadto, Wojewoda ocenił, że projekt budowlany spełnia zasady obsługi infrastruktury technicznej określone w § 10 ust. 2 planu miejscowego, w tym dotyczące zaopatrzenia w wodę, odprowadzenia ścieków, zaopatrzenia w energię i w ciepło. Wojewoda podkreślił przy tym, że odnośnie odprowadzenia wód opadowych, w pkt 3b podano, że: na terenach, gdzie projektowany sposób zagospodarowania oraz wielkość działek pozwalają na to, wody opadowe należy w maksymalnym stopniu odprowadzić na tereny zieleni (przy korzystnych warunkach geologicznych) lub do zbiorników retencyjnych w granicach własnych działek; z terenów potencjalnie narażonych na osuwanie się mas ziemnych (oznaczonych na rysunku planu) dopuszcza się odprowadzenie wód deszczowych do gruntu po udokumentowaniu, że warunki gruntowo-wodne pozwalają na takie rozwiązanie i że odprowadzenie wód nie naruszy interesów osób trzecich lub stateczności skarp. Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że zarówno przy wschodniej, zachodniej, jak i południowej granicy działki zaprojektowano skarpy ze spadkiem w kierunku działek sąsiednich. Projektowany budynek ma zaś zostać posadowiony na nasypie o wysokości od ok. 0,6 m do ok. 2 m. Od strony drogi i wjazdu teren działki inwestycyjnej jest właściwie na tym samym poziomie, co otaczający, natomiast od strony działek nr [...]-[...] zaprojektowano rowy o głębokości ok. 0,9 m z odwodnieniem terenowym - koryto betonowe. Dlatego też, zdaniem Wojewody, zaprojektowany sposób odprowadzenia wód opadowych jest zgodny z zasadami planu miejscowego, warunkami rozporządzenia, w tym z § 28 ust. 1 i 2 a także nie narusza art. 234 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne.
Ponadto, Wojewoda wskazał, że w projekcie budowlanym na str. 57 znajduje się analiza zacieniania i przesłaniania w postaci graficznej, z której wynika, że przesłanianie budynków sąsiednich nie będzie miało miejsca, bowiem odległość projektowanego budynku od nich jest większa niż odległość od parapetu okna przesłanianego obiektu do okapu przesłaniającego. Natomiast, z obrysu cieni rzucanych przez projektowany budynek dla kolejnych godzin wynika, że o godz. 13 zacznie być zacieniana działka skarżącej, natomiast dopiero od godz. 15 projektowany budynek będzie rzucał cień na jeden z budynków osiedla [..], zaś w godz. 16-17 oba budynki sąsiednie będą zacienione. W związku z powyższym, nieruchomości należące do skarżącej będą miały zapewnione wymagane przepisami minimum 3 godziny nasłonecznienia w ciągu dnia, w sumie będzie to nawet 8 godzin.
Na powyższą decyzję Wojewody Pomorskiego skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który wyrokiem z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, uchylił tę decyzję.
Uzasadniając wydany wyrok, Sąd ocenił, że projektowany budynek nie jest sprzeczny z ustaleniami planu miejscowego w zakresie dopuszczalnego rodzaju zabudowy jednorodzinnej. Sąd, odwołując się do treści art. 3 pkt 21 ustawy – Prawo budowlane i do treści § 210 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, podzielił przy tym stanowisko orzekających w sprawie organów, które dokonały kwalifikacji przedmiotowego obiektu jako budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dwoma lokalami mieszkalnymi, nie zaś zabudowy bliźniaczej. Sąd wyjaśnił przy tym, że wprawdzie każdy lokal w budynku został wyposażony w osobne wejście z poziomu gruntu, osobny garaż z podjazdem, jednakże przyłącza niezbędne dla ich użytkowania są wspólne. Wynika to choćby z tabel sprawczości ogrzewania i wentylacji, przygotowania ciepłej wody oraz energii użytkowej, końcowej i pierwotnej (k. 29-30 projektu), gdzie wskazano jedno źródło ogrzewania i wentylacji oraz jedno źródło wytwarzania ciepłej wody. Także w pkt 7 opisu technicznego do projektu architektoniczno-budowlanego (k. 22 projektu) wskazano, że budynek będzie wyposażany w kocioł gazowy kondensacyjny dwufunkcyjny z koncentrycznym systemem powietrzno-spalinowym, centralne ogrzewanie będzie pochodzić z kotła gazowego kondensacyjnego dwufunkcyjnego z koncentrycznym systemem powietrzno-spalinowym, a kurek znajdować się będzie w szafce na granicy działki. Wreszcie, na mapie sytuacyjno-wysokościowej z inwentaryzacją urządzeń podziemnych wynika, że oba lokale mieszkalne posiadają jedno przyłącze instalacji gazu i instalacji Ks (k. 13 projektu budowlanego Tom II/3), a także jedno złącze kablowo-pomiarowe, na którym dokonuje się pomiaru części wspólnych (k. 32 projektu budowlanego baraży elektrycznej, tom II/4). Wskazane cechy projektowanych mieszkań (lokali), związane z wyposażeniem całego budynku w media, jak wskazał Sąd, świadczą o tym, że nie są one przewidziane do całkowicie samodzielnego i niezależnego funkcjonowania, co miałoby uzasadniać potraktowanie ich jako odrębne budynki - połówki bliźniaka. Oba lokale korzystają z tego samego zaworu gazowego i choć każdy lokal posiada własny kocioł gazowy kondensacyjny, to instalacja doprowadzająca to medium do obiektu i zawór są jedne, a zatem nie mogą funkcjonować odrębnie. Zakręcenie zaworu gazu pozbawia bowiem ciepła cały budynek, niezależnie do tego, że każdy z lokali ma własny kocioł, gdyż nie może on funkcjonować bez dostępu do medium. Dodatkowo, cały obiekt posiada wspólny fundament oraz dach, a obie części łączy jedna ściana murowana, bez dylatacji oraz bez podwyższonej izolacji akustycznej wskazującej na odrębność lokali. Wspólna jest też brama garażowa (k. 7 projektu budowlanego baraży elektrycznej, tom II/4).
Nadto, Sąd stwierdził, że analiza dokumentacji projektowej w zakresie wpływu inwestycji na dostęp do naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w nieruchomościach sąsiednich, w tym przedłożonych map obrazujących rzucane cienie projektowanego budynku w poszczególnych godzinach oraz wysokość przesłaniania wskazuje, że projektowana inwestycja nie narusza również § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Jednocześnie, Sąd uznał, że organ odwoławczy nie rozważył należycie zawartych w odwołaniu zarzutów co do zgodności projektu z § 28 i 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w zakresie możliwości zalewania sąsiednich nieruchomości. Jak wynika z akt sprawy, działka inwestora posiada spadek w kierunku południowym, do działki nr [...], zaś rzędne terenu wahają się od 159,9 do 163 m. Przy wschodniej, zachodniej i południowej granicy zaprojektowano skarpy ze spadkiem w kierunku działek sąsiednich. Budynek ma zostać zaś posadowiony na nasypie o wysokości od około 0,60 m do ok 2 m. Od strony drogi i wjazdu, teren działki inwestycyjnej jest właściwie na tym samym poziomie, co otaczający, natomiast od strony działki nr [...]-[...] zaprojektowano rowy o głębokości ok. 0,9 m. Zaprojektowano w nich odwodnienie terenowe - koryto betonowe. Spadek koryt betonowych w kierunku najniższego punktu na działce od strony działki nr [...] pomiędzy rzędnymi 161,1 a 159,75 m n.p.m. wynosi 4,5%, a od strony działki nr [...] pomiędzy rzędnymi 162,1 a 161,1 m n.p.m. wynosi 2%. Zdaniem Sądu, zawarte zaś w projekcie (tom II, część 3, pkt 5 projektu budowlanego) obliczenia związane z zagospodarowaniem wód opadowych oparte są na przestarzałej metodzie Błaszczyka i nie uwzględniają aktualnych uwarunkowań klimatycznych związanych z deszczem. Nadto, w ocenie Sądu, organy nie rozważyły też, wobec podnoszonych wątpliwości, czy w sprawie nie jest zasadne powołanie biegłego z zakresu gospodarki wodami opadowym, którego opinia pozwoliłaby ustalić, czy na skutek realizacji inwestycji może dojść do naruszenia stosunków wodnych w okolicy i czy zastosowana w projekcie metodologia, mimo jej przestarzałej formuły, jest miarodajna dla niniejszej sprawy. Brak zaś jednoznacznych ustaleń w omawiany zakresie oznacza, że procedowany projekt budowlany nie może być zatwierdzony, gdyż zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wymagana jest zgodność tego projektu z przepisami prawa, w tym także Prawem wodnym, którego naruszenie w zakresie zagospodarowania wód opadowych może jednocześnie naruszać prawa osób trzecich, wbrew art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego.
Z uwagi na powyższe, jak wskazał Sąd, ponownie rozpoznając sprawę organ winien jeszcze raz wnikliwie rozpatrzyć projekt w zakresie problematyki zagospodarowania wód opadowych i rozważyć, czy w kontekście stawianych zarzutów co do zastosowanej metody obliczeń, nie jest potrzebne przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, która pozwoli na wyjaśnienie powstałych wątpliwości. Co najmniej zaś – organ winien wezwać inwestora do uzupełnienia projektu w analizowanym zakresie o miarodajne dane, analizy i obliczenia, pozwalające na nie budzące wątpliwości ustalenie, że przedłożony projekt nie narusza przepisów prawa w zakresie zagospodarowania wód opadowych oraz ochrony w tym obszarze uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewoda Pomorski zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 20 kwietnia 2022 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 8 października 2020 r.
Uzasadniając wydaną decyzję, Wojewoda wskazał na wstępie, że przedmiotem złożonego przez inwestora wniosku jest budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dwoma lokalami mieszkalnymi wraz z infrastrukturą techniczną, przy ul. [..] w Gdyni, na działce nr [...]. Zakres inwestycji obejmuje: realizację budynku parterowego mieszkalnego jednorodzinnego z dwoma lokalami mieszkalnymi, z wbudowanymi garażami dwustanowiskowymi oraz instalacje wewnętrzne i zewnętrzne. Działka nr [...] od północnego wschodu sąsiaduje z osiedlem [..], zaś z pozostałych stron otaczają ją tereny zielone. Działka inwestycyjna jest niezabudowana, ze spadkiem w kierunku południowym, zaś rzędne terenu wahają się od ok. 159,9 do 163 m. Ze względu na zróżnicowany poziom terenu zaplanowano zmianę ukształtowania terenu poprzez nasypanie gruntu i uformowanie skarp. Skarpy mają zostać obsiane trawą i obsadzone zielenią. Szacuje się nasypanie ok. 1000 m2 gruntu.
Następnie, Wojewoda wskazał, że w projekcie znajduje się uzgodnienie z Zarządem Dróg i Zieleni na obsługę komunikacyjną - dostęp pośredni do drogi publicznej - ul. [....]. poprzez drogę wewnętrzną, będącą własnością gminy miasta Gdynia ul. [..] oraz przez działki nr [...] i [...], do których inwestor ma ustanowioną odpłatną służebność gruntową. Ponadto, decyzją z dnia 16 maja 2019 r. Prezydent Miasta Gdyni zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę drogi dojazdowej do działek nr [...] i [...]. Inwestor posiada również zaświadczenie Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 16 maja 2019 r. o nie wniesieniu przed upływem terminu sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie sieci wod.-kan. na działkach nr: [...]-[...] wraz z przyłączami do budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce nr [...] oraz budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na działce nr [...] w Gdyni. W projekcie budowlanym znajduje się także kopia uzgodnienia projektu budowlanego przyłącza gazowego dla budynku jednorodzinnego dwulokalowego przy ul. [..] w Gdyni, na działkach nr [...] i [...].
Nadto, Wojewoda ocenił, że projekt budowlany jest zgodny z uchwałą Rady Miasta Gdyni z dnia 25 maja 2005 r., nr XXXI/732/05, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnic: Dąbrowa i Chwarzno-Wiczlino w Gdyni, rejon ulic Łanowej i Warzywnej, albowiem: plan dopuszcza wydzielenie w budynkach nie więcej niż dwóch lokali mieszkalnych albo jednego lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego o powierzchni całkowitej nieprzekraczającej 30% powierzchni całkowitej budynku a projekt obejmuje budynek mieszkalny jednorodzinny z dwoma lokalami mieszkalnymi; plan dopuszcza intensywność zabudowy - do 0,35 a projekt przewiduje - 0,23; plan przewiduje wysokość zabudowy - do 9 m i do 1 kondygnacji nadziemnej + 1 kondygnacja w poddaszu użytkowym a projekt zakłada: wysokość budynku od poziomu projektowanego do kalenicy - 6,9 m, budynek jednokondygnacyjny parterowy; plan przewiduje szerokość elewacji frontowej do 15 m a projekt zakłada - 13,42 m; plan przewiduje rodzaj dachu - stromy, nachylenie połaci dachowych - od 35° do 45° a projekt zakłada - dach dwuspadowy o nachyleniu 35°; plan przewiduje nieprzekraczalne linie zabudowy - 6,0 m od linii rozgraniczających ulic 73 KD-D, 75 KD-D a projekt zakłada powyżej 6,0 m od linii rozgraniczającej ulicę; plan przewiduje powierzchnię biologicznie czynną - min. 50% powierzchni działki budowlanej a projekt zakłada 58,3%; plan przewiduje powierzchnię zabudowy - do 0,25 powierzchni działki budowlanej a projekt zakłada 0,23; plan przewiduje wskaźnik parkingowy: dla budynków jednorodzinnych – min. 1,5 miejsca postojowego na 1 mieszkanie, lecz nie mniej niż 2 miejsca na 1 dom jednorodzinny a projekt zakłada 4 miejsca postojowe dla dwóch lokali mieszkalnych.
Wojewoda wskazał przy tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wydanym w niniejszej sprawie wyroku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, ocenił, że prawidłowo zakwalifikowano przedmiotowy obiekt jako budynek mieszkalny jednorodzinny z dwoma lokalami mieszkalnymi, co wynika m.in. z faktu posiadania wspólnego dachu i fundamentu, połączenia obu części jedną ścianą murowaną, bez dylatacji oraz bez podwyższonej izolacji akustycznej wskazującej na odrębność lokali. Mieszkania posiadają również jedno przyłącze instalacji gazu i kanalizacyjne, jedno złącze kablowo-pomiarowe oraz korzystają z tego samego zaworu gazowego, a także mają wspólną bramę garażową.
Ponadto, Wojewoda wskazał, że w przywołanym wyroku Sąd ocenił także, na podstawie analizy dokumentacji projektowej w zakresie wpływu inwestycji na dostęp do naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w nieruchomościach sąsiednich, że nie znajduje potwierdzenia zarzut dotyczący naruszenia § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Z kolei, odnosząc się do zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, wskazania na potrzebę ponownego rozpatrzenia projektu w zakresie problematyki zagospodarowania wód opadowych, Wojewoda wskazał, że pismem z dnia 20 stycznia 2022 r. wezwał inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego w zakresie przedstawienia rozwiązań technicznych oraz miarodajnych danych, analiz i obliczeń, udowadniających jednoznacznie, że projekt budowlany w części dotyczącej odprowadzenia wód opadowych i roztopowych jest zgodny z przepisami prawa w zakresie zagospodarowania wód opadowych i roztopowych oraz zapewnia ochronę w tym obszarze uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości. Uzupełnione projekty oraz wyjaśnienia inwestora wpłynęły w dniu 8 lutego 2022 r. W piśmie przewodnim wskazano, że na projekcie zagospodarowania terenu przyjęto rozwiązanie polegające na odsunięciu betonowego koryta odwadniającego od granicy działki, wyprofilowania przeciwspadków oraz dodanie dwóch zbiorników o pojemności każdy 8 m3 zbierających wodę z dachu. Przedłożono również "Analizę obliczenia dotyczącą zagospodarowania wód deszczowych", przedstawiającą rozwiązania techniczne oraz miarodajne dane, analizy dotyczące miarodajnych danych według różnych metod Błaszczyka, Bogdanowicza i Stachego oraz według wytycznych Gminy Miasta Gdyni, autorstwa mgr inż. P. S., a także opinię projektanta sanitarnego, potwierdzającą poprawność rozwiązania w zakresie zagospodarowania wód opadowych i roztopowych. Zdaniem Wojewody, z obliczeń przeprowadzonych według metod Błaszczyka, Bogdanowicza i Stachego oraz według wytycznych Gminy Miasta Gdyni, wynika, że założony opad w [mm], który odpowiada opadowi o czasie trwania 1200 min. był najwyższy przy wykonaniu obliczeń zgodnie z wytycznymi Gminy Miasta Gdyni (54 mm) i takie założenia przyjęto w poprawionym projekcie budowlanym. Na tej podstawie obliczono, że całkowita ilość wód opadowych z powierzchni dachu (403,6 m2) i powierzchni kostki brukowej, murków i koryta (261,41 m2) równa będzie 35,91 m3, natomiast pojemność niecki znajdującej się na terenie działki inwestycyjnej przy wypełnieniu opadem o wysokości 0,85 m wynosi 36,90 m3. W związku z powyższym, nawet przy najbardziej niekorzystnej metodzie obliczeń opadu, odpowiadającego opadowi trwającemu 20 (1200 min.) i częstości wystąpienia 1 raz na 5 lat, zaprojektowana niecka terenowa przejmie całkowitą ilość wód opadowych. Nadto, Wojewoda podkreślił, że w dalszej części opracowania podano, że projektuje się odprowadzenie wód opadowych z dachu budynku i powierzchni utwardzonych do dwóch zbiorników bezodpływowych oraz powierzchniowo do niecki terenowej. Każdy ze zbiorników o pojemności 8 m3 odbierać będzie wody opadowe z dachu o powierzchni 135,3 i 135,5 m2, czyli pojemności wody opadowej 7,3 m3. Woda ze zbiorników będzie wykorzystywana do podlewania zieleni. W okresach wzmożonych deszczów natomiast wodę należy odpompowywać i wywozić. Z pozostałej części dachu (132,8 m2) oraz powierzchni z kostki brukowej, murków i koryta (261,41 m2) woda o pojemności 21,29 m3 będzie odprowadzana powierzchniowo do niecki terenowej, która przy wypełnieniu opadem o wysokości 0,85 m ma pojemność 36,90 m3. Cały opad zostanie zatem przejęty przez nieckę, z której wodę można wykorzystywać do podlewania zieleni, a w okresach wzmożonych opadów, wodę należy odpompowywać i wywozić. Obliczenia według wytycznych Gminy Miasta Gdyni a także poprawione rysunki zawarto w projekcie budowlanym.
Zdaniem Wojewody, uzupełniona przez inwestora dokumentacja potwierdza, że zaproponowane rozwiązania i obliczenia dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych pozwalają przejąć całość wód na terenie własnej działki i zapewnić ochronę w tym obszarze uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości. Przedstawione porównania obliczeń, jednoznacznie wskazują, że nawet przy najbardziej niekorzystnych danych, całość wód opadowych zostanie ujęta w zbiornikach oraz w niecce. Ponadto, za korzystne należy uznać również odsunięcie betonowego koryta odwadniającego od granicy działki i wyprofilowanie przeciwspadków.
Jednocześnie, Wojewoda wyjaśnił, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o dopuszczenie oraz przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresu gospodarki wodami opadowymi na okoliczność tego, czy zastosowane przez inwestora rozwiązania w zakresie gospodarki wodami opadowymi są wystarczające i czy nie stwarzają ryzyka zalania nieruchomości sąsiednich, zwłaszcza w razie deszczy ulewnych. Przedstawione bowiem przez inwestora rozwiązania dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych są szczegółowe i jasno określone. Obliczenia wskazują jednoznacznie, że całość wód opadowych z terenów utwardzonych i dachu będzie przechwycona przez nieckę terenową oraz dwa nowo projektowane zbiorniki. Wykonano nowe obliczenia według wytycznych Gminy Miasta Gdyni, która zaleca, aby objętość obiektów/urządzeń zapewniała retencję wód będących skutkiem opadu w wysokości 54 mm, odpowiadającej opadowi o czasie trwania 20 godzin i częstości wystąpienia 1 raz na 5 lat (w uzasadnionych przypadkach - nie mniej niż 39 mm). Nie podano w tym opracowaniu żadnych dodatkowych elementów, które należy wziąć, pod uwagę, jedynym kryterium była założona wysokość opadu. Trudno zatem, jak wskazał Wojewoda, wymagać, aby inwestor szukał innych metod obliczeń niż te, które zostały wskazane na terenie, na którym to planuje inwestycję.
Mając powyższe na uwadze, Wojewoda uznał, że inwestor wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków i nie ma podstaw do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Zaprojektowany sposób odprowadzenia wód opadowych jest zgodny z zasadami planu miejscowego, a także z warunkami rozporządzenia, w tym § 28 ust. 1 i 2, według którego działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, natomiast w przypadku budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Na mocy § 29 dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione.
Dlatego też, zdaniem Wojewody, przedłożony projekt budowlany spełnia warunki wynikające z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy - Prawa budowlanego, a inwestor dopełnił wymogów wynikających z art. 32 ust. 4 tej ustawy. Inwestor złożył kompletny wniosek o pozwolenie na budowę i wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nadto, projekt budowlany jest kompletny, posiada wszelkie niezbędne uzgodnienia, a przyjęte rozwiązania odpowiadają obowiązującym przepisom, w tym przepisom ustawy- Prawo budowlane i przepisom techniczno-budowlanym oraz jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Projekt został opracowany przez osoby legitymujące się stosownymi uprawnieniami budowlanymi, które złożyły oświadczenie o wykonaniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, normami i zasadami wiedzy technicznej.
We wniesionej do Sądu skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o uchylenie zarówno zaskarżonej decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia 20 kwietnia 2022 r., jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 8 października 2020 r., zarzucając naruszenie:
I. przepisów prawa materialnego, tj.
1. art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy - Prawo budowlane, poprzez bezpodstawnie zatwierdzenie projektu budowlanego i bezpodstawne udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinny z dwoma lokalami mieszkalnymi wraz z infrastrukturą techniczną przy ul. [..] w Gdyni, na działce nr [...], obręb [...];
2. art. 3 pkt 2a ustawy – Prawo budowlane, poprzez bezpodstawne uznanie, że przedmiotowa inwestycja stanowi budynek mieszkalny jednorodzinny wolnostojący z dwoma lokalami, podczas gdy tak naprawdę stanowi ona budynek jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej;
3. przepisów uchwały Rady Miasta Gdynia z dnia 25 maja 2005 r., nr XXXI/732/05, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnic: Dąbrowa i Chwarzno-Wiczlino w Gdyni, rejon ulic Łanowej i Warzywnej, a konkretnie § 2 uchwalonego uchwałą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez wydanie decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku, który zgodnie z tymi zapisami planu nie może być w tym miejscu wybudowany, tj. budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej;
4. § 28 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie, poprzez jego niezastosowanie i zatwierdzenie projektu budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji, która powoduje naruszenie stosunków wodnych w okolicy i w sposób znaczny zwiększa prawdopodobieństwo zalania nieruchomości skarżącej;
5. § 29 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, poprzez jego niezastosowanie i zakłócenie naturalnego spływu wód opadowych, co w konsekwencji powodować będzie skierowanie wód opadowych na działki sąsiednie, w tym na działkę skarżącej, gdyż działka, na której ma powstać inwestycja, wedle zatwierdzonego projektu ma przybrać kształt trapezu, powodującego spływ wód na działki sąsiednie, w tym na działkę skarżącej;
6. art. 234 ust. 1 ustawy - Prawo wodne, poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji, która powoduje naruszenie stosunków wodnych w okolicy i w sposób znaczny zwiększa prawdopodobieństwo zalania nieruchomości skarżącej oraz poprzez zakłócenie naturalnego spływu wód opadowych i skierowanie ich na działki sąsiednie, w tym na działkę skarżącej, gdyż działka, na której ma powstać inwestycja, wedle zatwierdzonego projektu ma przybrać kształt trapezu, powodującego spływ wód na działki sąsiednie, w tym na działkę skarżącej, przy czym sytuacja taka występować będzie już w trakcie wykonywania robót budowlanych;
7. § 60 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, poprzez jego niezastosowanie i zatwierdzenie projektu budowlanego oraz udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji, która powoduje nasłonecznienie sąsiednich do inwestycji budynków mieszkalnych przez czas krótszy niż wskazany w § 60 ust. 1 rozporządzenia;
II. naruszenie przepisów postępowania, tj.:
1. art. 84 § 1 k.p.a., poprzez niezwrócenie się do biegłego, w sytuacji gdy w sprawie wymagane były wiadomości specjalne odnośnie ograniczenia nasłonecznienia budynków skarżącej wskutek planowanej realizacji inwestycji oraz odnośnie gospodarki wodnej na działce skarżącej i oparcie się w tym zakresie na dokumentach prywatnych złożonych przez inwestora, a niemających waloru opinii biegłego;
2. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez: niesporządzenie uzasadnienia prawnego decyzji oraz sporządzenie uzasadnienia faktycznego decyzji, które w ok. 90% opiera się na zasadzie "kopiuj-wklej" z pism złożonych w toku postępowania przez skarżącą oraz przez inwestora; niewyjaśnienie czemu złożony projekt odpowiada warunkom postawionym przez Wojewodę Pomorskiego w decyzji z dnia 6 kwietnia 2020 r.;
3. art. 7 k.p.a., poprzez nierozpoznanie sprawy w całości i nierozpoznanie tego czy inwestycja ma charakter budynku jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej;
4. art. 80 k.p.a., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i uznanie, że z zebranego materiału dowodowego da się wysnuć wniosek, że: a) inwestycja nie narusza stosunków wodnoprawnych, b) inwestycja nie jest domem w zabudowie bliźniaczej, c) inwestycja nie powoduje nasłonecznienia sąsiednich do inwestycji budynków mieszkalnych przez czas krótszy niż wskazany w § 60 ust. 1 rozporządzenia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Pomorski wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie procesowym z dnia 20 sierpnia 2022 r. K. Spółka z o.o. Spółka komandytowa wniosła o oddalenie skargi, podkreślając, że w prawomocnym wydanym w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, przesądzono już, że zaprojektowany przez inwestora budynek mieszkalny jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym z dwoma lokalami mieszkalnymi, zgodnym z przeznaczeniem ustalonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla tego budynku a nie budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej oraz że zaprojektowany przez inwestora budynek nie narusza przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie dotyczącym nasłonecznienia i dostępu do naturalnego oświetlenia. Z kolei, wskazana w tym wyroku problematyka zagospodarowania wód deszczowych została ponownie przez Wojewodę przeanalizowana i rozpatrzona. W ponownie prowadzonym postępowaniu inwestor, na wezwanie Wojewody, przedłożył: uzupełniony projekt budowlany, w którym zaprojektowano rozwiązania polegające na odsunięciu betonowego koryta odwadniającego od granicy działki, wyprofilowania przeciwspadków oraz dodanie dwóch zbiorników o pojemności 8 m3 każdy, zbierających wodę z dachu budynku; szczegółową "Analizę i obliczenia dotyczące zagospodarowania wód deszczowych" autorstwa mgr inż. P. S., przedstawiającą rozwiązania techniczne oraz szczegółową analizę i obliczenia według metod Błaszczyka, Bogdanowicza i Stachego oraz w oparciu o wytyczne Gminy Miasta Gdyni dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych na działce inwestycyjnej; opinię projektanta sanitarnego z dnia 4 lutego 2022 r., potwierdzającą poprawność rozwiązania w zakresie zagospodarowania wód opadowych i roztopowych. Z powyższych dokumentów, zdaniem Spółki, wynika, że przedłożony projekt, z uwzględnieniem jego modyfikacji, nie narusza przepisów prawa w zakresie zagospodarowania wód opadowych oraz ochrony w tym obszarze uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości.
Rozpoznając wniesioną skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Przeprowadzona przez Sąd, na podstawie art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola legalności wykazała, że decyzja Wojewody Pomorskiego z dnia 20 kwietnia 2022 r., jest zgodna z prawem.
Kontrolowaną decyzją Wojewoda Pomorski utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 8 października 2020 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą K. Spółce z o.o. Spółce komandytowej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z dwoma lokalami mieszkalnymi wraz z infrastrukturą techniczną przy ul. [..] w Gdyni na działce nr [...], obręb [...].
Złożony przez K. Spółka z o.o. Spółka komandytowa wniosek o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji podlegał rozpoznaniu na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333), w brzmieniu obowiązującym przed 19 września 2020 r. Wynika to z treści art. 25 ustawy z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471), który stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy (tj. przed 19 września 2020 r.), przepisy ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy - Prawo budowlane) stosuje się w brzmieniu dotychczasowym.
Zgodnie zaś z treścią art. 35 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.
Zgodnie przy tym z treścią art. 35 ust. 3 tej ustawy w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia a jak wyjaśnia przepis art. 35 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis art. 32 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane stanowi zaś, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym; 1a) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności pozwoleń, o których mowa w art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1, oraz decyzji, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej (Dz. U. z 2019 r. poz. 2169 oraz z 2020 r. poz. 284), jeżeli są one wymagane; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma zatem charakteru uznaniowego i organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 35 ust. 1 a inwestor dopełnił czynności wymienionych w art. 32 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane.
W ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko orzekających w sprawie organów, że wniosek K. Spółka z o.o. Spółka komandytowa spełnia wymagania określone w powołanym przepisie art. 35 ust. 1 a także w art. 32 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane a tym samym zatwierdzenie przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na objętą wnioskiem budowę było prawidłowe.
Dokonując powyższej oceny, Sąd miał na uwadze, że kontrolowana w niniejszej sprawie decyzja Wojewody Pomorskiego z dnia 20 kwietnia 2022 r. wydana została po ponownym rozpatrzeniu przez Wojewodę Pomorskiego odwołania wniesionego przez skarżącą od decyzji Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 8 października 2020 r., po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawomocnym wyrokiem z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, uprzednio wydanej przez Wojewodę Pomorskiego decyzji z dnia 2 lutego 2021 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 8 października 2020 r.
Zgodnie zaś z treścią art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Związanie sądu i organu w rozumieniu komentowanego przepisu oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie (zob. wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 426/08, Legalis). W konsekwencji, stanowisko sądu I instancji, który rozpoznaje skargę strony od ponownego orzeczenia organu administracyjnego powinno co do zasady odpowiadać ocenie prawnej tegoż sądu wyrażonej w poprzednim orzeczeniu a sąd ten nie może formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z wyrażonym wcześniej poglądem (zob. wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OSK 886/07, Legalis), chyba, że w okresie pomiędzy wydaniem wyroku a ponowną skargą do sądu administracyjnego zmianie uległy przepisy. Kontrola przez sąd rozstrzygnięcia wydanego po ponownym rozpatrzeniu sprawy sprowadza się zaś do oceny czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej wyrażonej przez sąd (zob. wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 729/10, Legalis). Przy tym, przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący a uregulowania zawarte w art. 153 p.p.s.a. mają zapobiec sytuacji, w której określona kwestia byłaby odmiennie oceniana w kolejnych orzeczeniach sądu. Nadto, zgodnie z treścią art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
Uwzględniając powyższe, jak słusznie uznał Wojewoda w zaskarżonej decyzji, stwierdzić należy, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia warunek z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, albowiem jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określonymi w uchwale Rady Miasta Gdyni z dnia 25 maja 2005 r., nr XXXI/732/05, w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części dzielnic: Dąbrowa i Chwarzno-Wiczlino w Gdyni, rejon ulic Łanowej i Warzywnej.
Przede wszystkim bowiem, jak wiążąco ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wydanym w niniejszej sprawie prawomocnym wyroku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, projektowany budynek nie jest sprzeczny z ustaleniami planu miejscowego w zakresie dopuszczalnego rodzaju zabudowy jednorodzinnej, albowiem przedmiotowy obiekt stanowi budynek mieszkalny jednorodzinny z dwoma lokalami mieszkalnymi, nie zaś budynek w zabudowie bliźniaczej, na jaką to kwalifikację przedmiotowego obiektu błędnie wskazuje skarżąca.
Nadto, przedłożony przez inwestora projekt budowlany nie narusza pozostałych ustaleń planu, albowiem:
- plan dopuszcza intensywność zabudowy - do 0,35 a projekt przewiduje - 0,23;
- plan przewiduje wysokość zabudowy - do 9 m i do 1 kondygnacji nadziemnej + 1 kondygnacja w poddaszu użytkowym a projekt zakłada - wysokość budynku od poziomu projektowanego do kalenicy - 6,9 m, budynek jednokondygnacyjny parterowy;
- plan przewiduje szerokość elewacji frontowej do 15 m a projekt zakłada - 13,42 m;
- plan przewiduje rodzaj dachu - stromy, nachylenie połaci dachowych - od 35° do 45° a projekt zakłada - dach dwuspadowy o nachyleniu 35°;
- plan przewiduje nieprzekraczalne linie zabudowy - 6,0 m od linii rozgraniczających ulic 73 KD-D, 75 KD-D a projekt zakłada - powyżej 6,0 m od linii rozgraniczającej ulicę;
- plan przewiduje powierzchnię biologicznie czynną - min. 50% powierzchni działki budowlanej a projekt zakłada - 58,3%;
- plan przewiduje powierzchnię zabudowy - do 0,25 powierzchni działki budowlanej a projekt zakłada - 0,23;
- plan przewiduje wskaźnik parkingowy: dla budynków jednorodzinnych – min. 1,5 miejsca postojowego na 1 mieszkanie, lecz nie mniej niż 2 miejsca na 1 dom jednorodzinny a projekt zakłada - 4 miejsca postojowe dla dwóch lokali mieszkalnych.
Co więcej, jak słusznie uznał Wojewoda w zaskarżonej decyzji, przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia warunek określony w art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo budowlane, albowiem projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.
Przede wszystkim bowiem, jak wiążąco ocenił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wydanym w niniejszej sprawie prawomocnym wyroku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, analiza dokumentacji projektowej w zakresie wpływu inwestycji na dostęp do naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi w nieruchomościach sąsiednich, w tym przedłożonych map obrazujących rzucane cienie projektowanego budynku w poszczególnych godzinach oraz wysokość przesłaniania wskazuje, że nie znajduje potwierdzenia zarzut skarżącej dotyczący naruszenia § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.
Z kolei, uwzględniając wskazaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wiążącym w niniejszej sprawie prawomocnym wyroku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, potrzebę ponownego wyjaśnienia zgodności zaplanowanej przez inwestora inwestycji z § 28 i 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych w zakresie zagospodarowania wód opadowych oraz ochrony w tym obszarze uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości, Wojewoda Pomorski, zgodnie z zaleceniem wyrażonym w tym wyroku, pismem z dnia 20 stycznia 2022 r. wezwał inwestora do przedstawienia rozwiązań technicznych oraz miarodajnych danych, analiz i obliczeń, udowadniających jednoznacznie, że projekt budowlany w części dotyczącej odprowadzania wód opadowych i roztopowych jest zgodny z przepisami prawa w zakresie zagospodarowania wód opadowych i roztopowych oraz zapewnia ochronę w tym obszarze uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości.
Przypomnieć w tym miejscu należy, że zgodnie z § 28 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych działka budowlana, na której sytuowane są budynki, powinna być wyposażona w kanalizację umożliwiającą odprowadzenie wód opadowych do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej (ust. 1). W przypadku budynków niskich lub budynków, dla których nie ma możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzenie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych (ust. 2). Stosownie zaś do § 29 tego rozporządzenia dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren sąsiedniej nieruchomości jest zabronione.
W odpowiedzi na wystosowane przez Wojewodę wezwanie, przy piśmie z dnia 4 lutego 2022 r., inwestor uzupełnił projekt architektoniczno - budowlany w części dotyczącej zagospodarowania wód opadowych i roztopowych, poprzez przyjęcie rozwiązania polegającego na odsunięciu betonowego koryta odwadniającego od granicy działki, wyprofilowanie przeciwspadków oraz dodanie dwóch zbiorników o pojemności każdy 8 m3 zbierających wodę z dachu. W projekcie zaprojektowano odprowadzanie wód opadowych z dachu budynku i powierzchni utwardzonych do dwóch zbiorników bezodpływowych oraz powierzchniowo do niecki terenowej. Zaprojektowano dwa zbiornik ZB1 i ZB2 każdy o pojemności 8 m3, do których będą odprowadzane wody z dachu o powierzchni 135,5 m2 i z dachu o powierzchni 135,5 m2, ze wskazaniem, że wody ze zbiorników będą wykorzystywane do podlewania zieleni a w okrasach wzmożonych deszczów wody ze zbiorników należy odpompowywać i wywozić. Obliczono przy tym, że w przypadku opadu o wysokości 54 mm, który odpowiada opadowi o czasie trwania 20 godzin (1200 min.) każdy ze zbiorników odbierać będzie wody opadowe o pojemności 7,3 m3. Jednocześnie, zaprojektowano odprowadzanie wód opadowych z pozostałej części dachu (132,8 m2) oraz z powierzchni z kostki brukowej + murki + koryto (261,41 m2), tj. woda o pojemności 21,29 m3 odprowadzana będzie powierzchniowo do niecki terenowej, która przy wypełnieniem opadem o wysokości 0,85 ma pojemność 36,90 m3. Cały opad zostanie przejęty przez nieckę. Wody z niecki można wykorzystać do podlewania zieleni a w okresach wzmożonych deszczów wody z niecki należy odpompowywać i wywozić. Projektant, posiadający uprawienia do wykonywania samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych obejmującej projektowanie bez ograniczeń, stwierdził przy tym, że rozwiązania dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych nie powodują zalewania działek sąsiednich i są zgodne z przepisami prawa w tym zakresie.
Zaznaczyć przy tym należy, że kontrola projektu budowlanego dokonywana przez organ administracji ma inny zakres w odniesieniu do projektu zagospodarowania działki lub terenu, a inny w odniesieniu do projektu architektoniczno – budowlanego dotyczącego bezpośrednio obiektu budowlanego. Projekt zagospodarowania działki lub terenu podlega pełnej weryfikacji pod względem zgodności z prawem, a więc zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i przepisami techniczno – budowlanymi oraz pod względem kompletności i wykonania przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Natomiast projekt architektoniczno – budowlany jest sprawdzany pod względem zgodności z planem miejscowym lub decyzją o warunkach, kompletności oraz wykonania przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane. Zatem zakres jego weryfikacji przez organ jest węższy, bo nie obejmuje oceny zgodności z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi. Odpowiedzialność za prawidłowość tych elementów projektu architektoniczno – budowlanego spoczywa na projektancie. W związku z tym przepis art. 20 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, wymaga, aby to projektant zapewnił sprawdzenie zgodności projektu architektoniczno – budowlanego z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego. Tym samym, projekt budowlany w części obejmującej projekt architektoniczno-budowlany, a więc w zakresie rozwiązań dotyczących bezpośrednio obiektu budowlanego, tj. jego formy, konstrukcji, i funkcji, a także proponowanych rozwiązań technicznych, materiałowych i zasad nawiązania do otoczenia, nie podlega nieograniczonej kontroli organu administracji architektoniczno-budowlanej.
Nadto, inwestor przedłożył, sporządzone przez uprawnionych projektantów branży sanitarnej: "Analizę obliczenia dotyczącą zagospodarowania wód deszczowych", przedstawiającą rozwiązania techniczne oraz miarodajne dane, analizy dotyczące miarodajnych danych według różnych metod Błaszczyka, Bogdanowicza i Stachego oraz według wytycznych Gminy Miasta Gdyni a także opinię projektanta sanitarnego, potwierdzającą poprawność rozwiązania w zakresie zagospodarowania wód opadowych i roztopowych.
Sporządzający opinię, posiadający uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności sanitarnej, wskazał w niej, że zaprojektowane zagospodarowanie terenu umożliwia przejęcie wód opadowych przez nieckę terenową, której pojemność jest większa niż minimalne wartości wynikające z obliczeń a zaprojektowane zbiorniki na wody deszczowe zwiększają pojemność retencyjną systemu, dając możliwość wykorzystania zmagazynowanej wody do podlewania zieleni terenowej. Stwierdził on także, że rozwiązania zawarte w projekcie dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych są zgodne z przepisami prawa, w pełni zabezpieczają przed zalewaniem działek sąsiednich i spełniają wymóg wynikający z § 28 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
W "Analizie i obliczeniach dotyczących zagospodarowania wód deszczowych", sporządzonej przez uprawionego projektanta do projektowania bez ograniczeń w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń cieplnych, wentylacyjnych, gazowych, wodociągowych i kanalizacyjnych, również stwierdzono, że przyjęte w projekcie rozwiązania dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych nie powodują zalewania działek sąsiednich i są zgodne z przepisami prawa w tym zakresie. W Analizie tej, uwzględniając stanowisko wyrażone w wiążącym w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, dotyczące oparcia wyliczeń związanych z zagospodarowaniem wód opadowych na przestarzałej metodzie Błaszczyka, przeprowadzono stosowne obliczenia według metody Błaszczyka oraz Bogdanowicza i Stachy a także według wytycznych Gminy Miasta Gdyni z dnia 10 lutego 2020 r. Obliczenia, według metody Błaszczyka, wykazały, że wody opadowe z opadu trwającego 5 minut i 15 minut zostaną przejęte przez zaprojektowaną nieckę terenową, której pojemność wynosi: z wypełnieniem opadem o wysokości 0,5 m = 18,70 m3 a z wypełnieniem opadem o wysokości 0,85 m = 36,90 m3. Obliczenia, według metody Bogdanowicza i Stachy, również wykazały, że wody opadowe z opadu trwającego 5 minut i 15 minut zostaną przejęte przez zaprojektowaną nieckę terenową, której pojemność wynosi: z wypełnieniem opadem o wysokości 0,5 m = 18,70 m3 a z wypełnieniem opadem o wysokości 0,85 m = 36,90 m3. Obliczono również, że zaprojektowana niecka terenowa przyjmie całkowitą ilość wód opadowych pochodzących z deszczu o wysokości opadu 54 mm, która według wytycznych Gminy Miasta Gdynia odpowiada opadowi trwającemu 20 h (1200 min.) i częstości wystąpienia 1 raz na 5 lat i wynosi 35,91 m3 .
Mając powyższe na uwadze, Sąd podziela stanowisko Wojewody, że przedłożona przez inwestora dokumentacja potwierdza, że zaproponowane rozwiązania i obliczenia dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych pozwalają przejąć całość wód na terenie działki inwestycyjnej i zapewnić w tym obszarze ochronę uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości. Przedstawione bowiem obliczenia jednoznacznie wskazują, że dzięki przyjętym rozwiązaniom projektowym, nawet przy najbardziej niekorzystnych danych, całość wód opadowych zostanie ujęta w zbiornikach oraz w niecce.
Jednocześnie, wskazać należy, że niewątpliwie zgodnie z treścią art. 234 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może: 1) zmieniać kierunku i natężenia odpływu znajdujących się na jego gruncie wód opadowych lub roztopowych ani kierunku odpływu wód ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich; 2) odprowadzać wód oraz wprowadzać ścieków na grunty sąsiednie. Przepis ten nie ma jednakże zastosowania w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, w którym mają znaczenie wyłącznie przytoczone powyżej przepisy prawa budowlanego, w tym § 28 i 29 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Jak zaś wynika z przedstawionych przez inwestora dokumentów rozwiązania zawarte w projekcie dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych w pełni zabezpieczają przed zalewaniem działek sąsiednich.
Zdaniem Sadu, dokonana przez Wojewodę Pomorskiego ocena w powyższym zakresie, tj. w zakresie przyjętych w projekcie rozwiązań dotyczących zagospodarowania wód opadowych i roztopowych, oparta została na całokształcie materiału dowodowego sprawy, zebranego w sposób wyczerpujący, a więc zgodnie z wymogiem art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.
Wojewoda, zgodnie z zaleceniem zawartym w wiążącym w niniejszej sprawie prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, wezwał, jak już wyżej wskazano, inwestora do przedstawienia rozwiązań technicznych oraz miarodajnych danych, analiz i obliczeń, udowadniających jednoznacznie, że projekt budowlany w części dotyczącej odprowadzania wód opadowych i roztopowych jest zgodny z przepisami prawa w zakresie zagospodarowania wód opadowych i roztopowych oraz zapewnia ochronę w tym obszarze uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości. Uzyskując od inwestora, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, zarówno uzupełniony projekt architektoniczno - budowlany w części dotyczącej zagospodarowania wód opadowych i roztopowych, jak i sporządzone przez uprawnionych projektantów branży sanitarnej: "Analizę obliczenia dotyczącą zagospodarowania wód deszczowych", przedstawiającą rozwiązania techniczne oraz miarodajne dane, analizy dotyczące miarodajnych danych według różnych metod Błaszczyka, Bogdanowicza i Stachego oraz według wytycznych Gminy Miasta Gdyni a także opinię projektanta sanitarnego, potwierdzającą poprawność rozwiązania w zakresie zagospodarowania wód opadowych i roztopowych, słusznie, zdaniem Sądu, Wojewoda stwierdził brak potrzeby powołania biegłego z zakresu gospodarki wodami opadowymi, co też szczegółowo wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wskazać przy tym trzeba, że niepowołanie przez Wojewodę biegłego z zakresu gospodarki wodami opadowymi nie narusza zaleceń zawartych w wiążącym w niniejszej sprawie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 października 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 200/21, w którym wskazano jedynie, że ponownie rozpoznając sprawę organ winien jeszcze raz wnikliwie rozpatrzeć projekt w zakresie problematyki zagospodarowania wód opadowych i rozważyć, czy w kontekście stawianych zarzutów co do zastosowanej metody obliczeń, nie jest potrzebne przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, która pozwoli na wyjaśnienie powstałych wątpliwości. Co najmniej zaś – organ winien wezwać inwestora do uzupełnienia projektu w analizowanym zakresie o miarodajne dane, analizy i obliczenia, pozwalające na nie budzące wątpliwości ustalenie, że przedłożony projekt nie narusza przepisów prawa w zakresie zagospodarowania wód opadowych oraz ochrony w tym obszarze uzasadnionych interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości. Ponieważ zatem, wszelkie wątpliwości, jak słusznie uznał Wojewoda, rozwiała dokumentacja przedstawiona przez inwestora na wezwanie Wojewody, brak było potrzeby powołania biegłego. Zgodzić się należy z Wojewodą, że przedstawione przez inwestora rozwiązania dotyczące zagospodarowania wód opadowych i roztopowych są szczegółowe i jasno określone. Obliczenia wskazują jednoznacznie, że całość wód opadowych z terenów utwardzonych i dachu będzie przechwycona przez nieckę terenową oraz dwa nowoprojektowane zbiorniki.
Nadto, podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 75 § 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. Gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne, organ administracji publicznej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii (art. 84 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej może w razie potrzeby przeprowadzić oględziny (art. 85 § 1 k.p.a.). Przy tym, zarówno powołanie biegłego, jak i przeprowadzenie oględzin ma charakter fakultatywny i zależy od uznania organu prowadzącego postępowanie, na co wskazuje użyty w art. 84 § 1 i 85 § 1 k.p.a. wyraz "może".
Jednocześnie, Sąd stwierdza, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia wymóg określony w art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane, albowiem jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Przede wszystkim zaś w projekcie znajduje się uzgodnienie z Zarządem Dróg i Zieleni na obsługę komunikacyjną - dostęp pośredni do drogi publicznej - ul. [....]. poprzez drogę wewnętrzną, będącą własnością gminy miasta Gdynia ul. [..] oraz przez działki nr [...] i [...], do których inwestor ma ustanowioną odpłatną służebność gruntową. Ponadto, decyzją z dnia 16 maja 2019 r. Prezydent Miasta Gdyni zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę drogi dojazdowej do działek nr [...] i [...]. Inwestor posiada również zaświadczenie Prezydenta Miasta Gdyni z dnia 16 maja 2019 r. o nie wniesieniu przed upływem terminu sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na budowie sieci wod.-kan. na działkach nr: [...]-[...] wraz z przyłączami do budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego na działce nr [...] oraz budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na działce nr [...] w Gdyni. W projekcie budowlanym znajduje się także kopia uzgodnienia projektu budowlanego przyłącza gazowego dla budynku jednorodzinnego dwulokalowego przy ul. [..] w Gdyni, na działkach nr [...] i [...].
Wreszcie, przedstawiony przez inwestora projekt budowlany spełnia wymóg określony w art. 35 ust. 1 pkt 4 ustawy – Prawo budowlane, albowiem projekt wykonany został przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Co więcej, do wniosku o wydanie pozwolenia na budowę inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Z uwagi na powyższe, jak słusznie uznał Wojewoda w kontrolowanej decyzji, brak było podstaw do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie bowiem z treścią art. 35 ust. 4 ustawy – Prawo budowlane w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Ponadto, uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a., a także odpowiada wynikającej z art. 11 k.p.a. zasadzie przekonywania.
Zaskarżona decyzja jest więc całkowicie zgodna z prawem.
Dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił wniesioną w niniejszej sprawie skargę, jako niezasadną.
Sąd orzekł w niniejszej sprawie w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 p.p.s.a., wobec wniosku skarżącej i braku sprzeciwu pozostałych stron.