II SA/GD 4115/01
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję o wymeldowaniu z powodu śmierci strony i braku wezwania spadkobierców do udziału w postępowaniu.
Sprawa dotyczyła skargi J. N. na decyzję Wojewody o wymeldowaniu go z pobytu stałego. Skarżący zarzucił fałszerstwo wniosku o wymeldowanie i brak możliwości zamieszkiwania w lokalu z powodu wymiany zamków przez córkę właścicielki. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, wskazując na śmierć właścicielki lokalu przed wydaniem decyzji i brak wezwania jej spadkobierców do udziału w postępowaniu, co stanowiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę J. N. na decyzję Wojewody utrzymującą w mocy decyzję o wymeldowaniu skarżącego z pobytu stałego. Skarżący podnosił zarzuty dotyczące fałszerstwa wniosku o wymeldowanie, cofnięcia zgody na zamieszkiwanie przez właścicielkę lokalu (jego matkę) oraz uniemożliwienia mu dostępu do lokalu przez inną osobę. Sąd zauważył, że właścicielka lokalu, W. N., zmarła przed złożeniem skargi do sądu. Zgodnie z przepisami, w przypadku śmierci strony, organ administracji powinien zawiesić postępowanie i wezwać spadkobierców. W tej sprawie nie wezwano spadkobierców, co stanowiło naruszenie prawa procesowego. Sąd uznał, że sytuacja ta daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego i na tej podstawie uchylił zaskarżoną decyzję. Wskazał, że w dalszym postępowaniu organ powinien ustalić prawomocność postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku i rozpatrzyć sprawę z udziałem spadkobierców lub rozważyć zawieszenie postępowania, mając na uwadze aktualny stan prawny dotyczący wymeldowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ II instancji powinien był zawiesić postępowanie w związku ze śmiercią strony i wezwać jej spadkobierców. Brak takiego działania narusza przepisy k.p.a. dotyczące udziału stron w postępowaniu i stanowi podstawę do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (7)
Główne
p.p.s.a. art. 134 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 97 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 109
Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 152
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Śmierć strony postępowania administracyjnego przed wydaniem decyzji przez organ II instancji, bez wezwania jej spadkobierców do udziału w postępowaniu, stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania.
Godne uwagi sformułowania
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja z dnia 11 października 2001 r. nie została w istocie rzeczy doręczona jednej ze stron, wobec śmierci W. N. Organ II instancji powinien w takiej sytuacji rozważyć konieczność zawieszenia postępowania w sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 kpa
Skład orzekający
Alina Dominiak
sprawozdawca
Arkadiusz Despot-Mładanowicz
przewodniczący
Krzysztof Retyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowania administracyjnego w przypadku śmierci strony, obowiązek wezwania spadkobierców, podstawy wznowienia postępowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji śmierci strony przed wydaniem decyzji przez organ II instancji i braku wezwania spadkobierców.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje istotne błędy proceduralne popełnione przez organ administracji, które doprowadziły do uchylenia decyzji, mimo że sama kwestia wymeldowania mogła być uzasadniona. Podkreśla wagę prawidłowego prowadzenia postępowań w przypadku śmierci strony.
“Błąd proceduralny organu doprowadził do uchylenia decyzji o wymeldowaniu – kluczowa rola spadkobierców w postępowaniu.”
Dane finansowe
WPS: 265 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Gd 4115/01 - Wyrok WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2004-06-16 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-11-29 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Alina Dominiak /sprawozdawca/ Arkadiusz Despot-Mładanowicz /przewodniczący/ Krzysztof Retyk Symbol z opisem 605 Ewidencja ludności, dowody tożsamości, akty stanu cywilnego, imiona i nazwisko, obywatelstwo, paszporty Skarżony organ Wojewoda Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz, Sędziowie: WSA Alina Dominiak (spr.), asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Kinga Czernis, po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia 11 października 2001 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję[...] na rzecz skarżącego J. N. kwotę 265 ( dwieście sześćdziesiąt pięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Uzasadnienie Decyzją z dnia 11 października 2001 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 25 lipca 2001 r. nr [...], orzekającą o wymeldowaniu J. N. z pobytu stałego z lokalu nr 8 przy ulicy [...] w G.. W uzasadnieniu wskazał, że z wnioskiem o wymeldowanie J. N. wystąpiła w dniu 20.02.2001 r. właścicielka lokalu W. N. podając, że J. N. nie zamieszkuje w tym lokalu od 1996 r. , kiedy to kupił mieszkanie przy ul. [...] , gdzie zamieszkuje. Wskazał, że J. N. utracił uprawnienie do przebywania w przedmiotowym lokalu, z którego korzystał na podstawie użyczenia, bowiem złożenie wniosku o wymeldowanie przez W. N. oznacza cofnięcie zgody na dalsze jego zamieszkiwanie. Udowodniona została też okoliczność opuszczenia przez J. N. lokalu przy ul. [...] w G.. Wskazuje na to przeprowadzona przez policję na tę okoliczność kontrola meldunkowa połączona z wywiadem środowiskowym wśród sąsiadów, w wyniku której ustalono, że J.N. od około 4 -5 lat nie mieszka w spornym lokalu. Okoliczność ta została potwierdzona przez W. N. i M. M.. J. N. zeznał, że od dnia 25 lutego 2001 r. nie jest wpuszczany do przedmiotowego lokalu. Pozew z dnia 14.03.2001 r. J. N. o ochronę naruszonego posiadania został zwrócony przez Sąd Rejonowy w Gdańsku w dniu 7.06.2001 r., wobec czego organ I instancji w dniu 20.06.2001 r. podjął zawieszone wcześniej postępowanie. J.N. zeznał w związku ze zwrotem pozwu, że "dał sobie z tym spokój". Opuszczenie przez niego lokalu należy uznać wobec tego za dobrowolne. Także fakt wysyłania korespondencji na ul. [...] w G., gdzie jest odbierana świadczy o tym, że J. N. nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu. Tym samym spełniona została druga przesłanka warunkująca wymeldowanie. Spełnione zostały łącznie obie przesłanki wymeldowania, wobec czego decyzja organu I instancji była uzasadniona. Odpis decyzji wysłano m. in. W. N. i J. N. Przesyłka skierowana do W.N. wróciła z adnotacją ""zmarła". Skargę na powyżej opisaną decyzję wniósł w dniu 29 listopada 2001 r. J.N. domagając się stwierdzenia jej nieważności jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta G.. Zarzucił, że rzekomy wniosek o wymeldowanie go jak też wniosek z dnia 4 czerwca r. nie zostały napisane ani podpisane przez W. N., a zostały sfałszowane. Nie jest prawdą w tej sytuacji, że W. N. cofnęła swoją zgodę na zamieszkiwanie i zameldowanie w lokalu J. N., który opiekował się matką do 19 lutego 2001 r. i ponosił połowę opłat za mieszkanie jak też pomógł matce w wykupie mieszkania. Zarzucił, że taka sytuacja powstała na skutek działania córki W. N., M. M., która wymieniła zamki w drzwiach i nie wpuściła go do mieszkania. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty z zaskarżonej decyzji. Do akt sprawy został złożony przez M. M. odpis skrócony aktu zgonu W. N., z którego wynika, że zmarła ona w dniu 14.10.2001 r., zaś skarżący przedłożył do akt postanowienie Sądu Rejonowego w Gdańsku z dnia 29 stycznia 2004 r. sygn. akt II Ns 147/02, stwierdzające nabycie spadku po W. N. przez M. M., bez adnotacji, że jest ono prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W sprawie niniejszej nie miał zastosowania art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nrl53 , poz. 1270), który stanowi, że Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony, albowiem W. N. zmarła przed złożeniem skargi do Sądu. Zgodnie z art. 134 § 1 w/w ustawy, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Art. 109 kpa stanowi, że decyzję doręcza się stronom na piśmie. Decyzja z dnia 11 października 2001 r. nie została w istocie rzeczy doręczona jednej ze stron, wobec śmierci W. N.. Organ II instancji powinien w takiej sytuacji rozważyć konieczność zawieszenia postępowania w sprawie na podstawie art. 97 § 1 pkt 1 kpa, który stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron, jeżeli wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe i nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5, a postępowanie nie podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe (art. 105) Dopiero w roku 2004 zapadło postanowienie dotyczące stwierdzenia nabycia spadku po W. N., a z jego treści wynika, że spadkobiercą zmarłej jest M. M. ( o ile postanowienie jest prawomocne). Jedną z podstaw wznowienia postępowania jest sytuacja, w której strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu ( art. 145 §1 pkt 4 kpa). Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W sprawie mniejszej taka sytuacja miała miejsce, wobec czego Sad orzekł jak w sentencji na mocy przywołanego przepisu. W dalszym postępowaniu organ dokona ustaleń, czy orzeczenie Sądu Rejonowego w Gdańsku o stwierdzeniu nabycia spadku po W. N. jest prawomocne i albo rozpatrzy ponownie sprawę z udziałem spadkobiercy lub spadkobierców W. N., albo rozważy możliwość zawieszenia postępowania. Przy merytorycznym rozpatrzeniu sprawy organ będzie miał też na uwadze aktualny stan prawny dotyczący wymeldowania z pobytu stałego. O kosztach orzeczono na mocy art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd na podstawie art. 152 wyżej wymienionej ustawy określił, że zaskarżona decyzja nie moźe być wykonana.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI