II SA/Gd 393/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi U. B. i Z. B. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku, która utrzymała w mocy decyzję nakazującą rozbiórkę drewnianego budynku gospodarczego o wymiarach 2,00 m x 2,70 m. Budynek ten został posadowiony na bloczkach betonowych bezpośrednio na gruncie, bez wymaganego zgłoszenia, i posiadał instalację wodociągową. Skarżący twierdzili, że obiekt nie jest trwale związany z gruntem, a jego cechy konstrukcyjne pozwalają na demontaż i przemieszczenie bez prac ziemnych, co wyklucza kwalifikację jako budynek w rozumieniu Prawa budowlanego. Podnosili również zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę. Sąd uznał, że sposób posadowienia obiektu na bloczkach betonowych, wraz z instalacją wodociągową, jest wystarczający do uznania go za trwale związany z gruntem. Sąd odwołał się do ugruntowanego orzecznictwa NSA, zgodnie z którym o trwałym związaniu z gruntem decyduje stabilność obiektu i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, a niekoniecznie sposób posadowienia w gruncie czy możliwość przeniesienia. Sąd podkreślił, że bloczki betonowe mogą być traktowane jako fundamenty punktowe, a obiekt spełnia definicję budynku zawartą w art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego (trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni przegrodami, posiadający fundamenty i dach). Ponieważ budynek podlegał obowiązkowi zgłoszenia, a skarżący go nie dopełnili, organ nadzoru budowlanego był zobowiązany do wydania decyzji o rozbiórce na podstawie art. 49e pkt 1 P.b., co też uczynił.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja pojęcia 'trwałego związania z gruntem' w kontekście obiektów posadowionych na bloczkach betonowych oraz kwalifikacja takich obiektów jako budynków w rozumieniu Prawa budowlanego.
Orzecznictwo NSA dotyczące 'trwałego związania z gruntem' ewoluowało, a konkretne ustalenia faktyczne w każdej sprawie są kluczowe.
Zagadnienia prawne (3)
Czy obiekt budowlany posadowiony na bloczkach betonowych, bezpośrednio na gruncie, bez zagłębienia, można uznać za trwale związany z gruntem w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sposób posadowienia obiektu na bloczkach betonowych, wraz z instalacją wodociągową, jest wystarczający do uznania, że obiekt jest trwale związany z gruntem i stanowi budynek.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na ugruntowanym orzecznictwie NSA, które definiuje trwałe związanie z gruntem jako zapewnienie stabilności obiektu i przeciwdziałanie czynnikom zewnętrznym, a niekoniecznie przez zagłębienie w gruncie czy techniczne trudności w przeniesieniu. Bloczkach betonowe mogą stanowić fundamenty punktowe.
Czy obiekt budowlany, który nie jest trwale związany z gruntem, podlega przepisom Prawa budowlanego i wymaga zgłoszenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem i spełnia definicję budynku, podlega przepisom Prawa budowlanego i wymaga zgłoszenia.
Uzasadnienie
Budynek gospodarczy o powierzchni do 35 m2, nawet jeśli nie wymaga pozwolenia na budowę, podlega obowiązkowi zgłoszenia zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. a) P.b. Brak zgłoszenia skutkuje obowiązkiem wydania decyzji o rozbiórce.
Czy organ nadzoru budowlanego ma obowiązek wydać decyzję o rozbiórce, jeśli inwestor nie złożył wniosku o legalizację w terminie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, decyzja o rozbiórce w przypadku niezłożenia wniosku o legalizację w terminie ma charakter związany i jest obligatoryjna.
Uzasadnienie
Art. 49e pkt 1 P.b. stanowi, że organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego w przypadku niezłożenia wniosku o legalizację w wymaganym terminie. Jest to przesłanka do obligatoryjnego wydania decyzji.
Przepisy (7)
Główne
p.b. art. 49e § pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję o rozbiórce obiektu budowlanego lub jego części w przypadku niezłożenia wniosku o legalizację w wymaganym terminie.
Pomocnicze
p.b. art. 3 § pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Definicja budynku jako obiektu budowlanego trwale związanego z gruntem, wydzielonego z przestrzeni przegrodami budowlanymi oraz posiadającego fundamenty i dach.
p.b. art. 29 § ust. 1 pkt 14 lit. a)
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Wolnostojące parterowe budynki gospodarcze o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki, nie wymagają pozwolenia na budowę, ale wymagają zgłoszenia.
p.b. art. 30
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Przepisy dotyczące zgłoszenia budowy.
p.b. art. 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Postępowanie w przypadku samowoli budowlanej.
p.b. art. 49d § ust. 1 pkt 2a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Wymóg wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa orzeczenia o oddaleniu skargi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Sposób posadowienia obiektu na bloczkach betonowych, wraz z instalacją wodociągową, stanowi wystarczającą okoliczność do uznania, że obiekt jest trwale związany z gruntem. • Bloczki betonowe mogą być traktowane jako fundamenty punktowe. • Obiekt spełnia definicję budynku w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. • Brak wymaganego zgłoszenia budowy stanowi samodzielną podstawę do wydania decyzji o rozbiórce.
Odrzucone argumenty
Obiekt nie jest trwale związany z gruntem, ponieważ posadowiono go na bloczkach betonowych, które nie są zagłębione w gruncie. • Cechy konstrukcyjne obiektu pozwalają na jego demontaż i przemieszczenie bez prac ziemnych. • Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przez organy obu instancji.
Godne uwagi sformułowania
O tym, czy obiekt budowlany jest trwale związany z gruntem nie przesądza sposób, w jaki posadowiono go w gruncie, czy na gruncie, jak również technika w jakiej tego dokonano. • O trwałym bądź nietrwałym związaniu obiektu budowlanego z gruntem nie decyduje też technologia wykonania fundamentu oraz możliwości techniczne przeniesienia tego obiektu w inne miejsce. • Podstawowe znaczenie ma natomiast ustalenie czy posadowienie jest na tyle trwałe, że opiera się czynnikom mogącym zniszczyć ustawioną na nim konstrukcję i zapewnia bezpieczeństwo.
Skład orzekający
Dariusz Kurkiewicz
przewodniczący
Diana Trzcińska
sprawozdawca
Wojciech Wycichowski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'trwałego związania z gruntem' w kontekście obiektów posadowionych na bloczkach betonowych oraz kwalifikacja takich obiektów jako budynków w rozumieniu Prawa budowlanego."
Ograniczenia: Orzecznictwo NSA dotyczące 'trwałego związania z gruntem' ewoluowało, a konkretne ustalenia faktyczne w każdej sprawie są kluczowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu samowoli budowlanej i interpretacji kluczowych pojęć prawa budowlanego, takich jak 'trwałe związanie z gruntem'. Jest to zagadnienie praktyczne dla wielu właścicieli nieruchomości.
“Czy domek na bloczkach to już budynek? Sąd rozstrzyga o 'trwałym związaniu z gruntem'.”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.