II SA/GD 393/04

II SA/Gd 393/04 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-09-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-06-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Jan Jędrkowiak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2004r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia 11 maja 2004r. nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich oddala skargę.
Uzasadnienie
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia 11 maja 2004 r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a. oraz art. 1-4 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedn.: Dz.U. 2002 nr 42, poz. 371 ze zm.), utrzymał w mocy swą wcześniejszą decyzję z dnia 24 września 2003 r. Nr [...] o odmowie przyznania T. C. uprawnień kombatanckich. Z uzasadnień obu decyzji wynika, iż w okresie od 1941 r. do 1945 r. T. C. została umieszczona w rodzinie zastępczej u krewnych, po tym jak w listopadzie 1939 r. jej ojciec został zamordowany, a w lutym 1941 r. matka deportowana do pracy przymusowej na terenie Generalnej Guberni. Organ wskazał, iż okoliczności, w których znalazła się skarżąca nie stanowią represji w rozumieniu ustawy o kombatantach, a zatem nie mogą zostać potraktowane jako działalność kombatancka, ani jako działalność równorzędna z nią. Nadto, zaznaczono, iż ustawa nie przewiduje przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu represji doznanych przez rodziców.
Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku T. C. podnosząc, iż represje wobec jej rodziców i zmuszanie jej do życia w rodzinie zastępczej, gdzie była zmuszana jako 7-letnia dziecko do pracy ponad siły, także jest represją w stosunku do niej i uzasadnia przyznanie uprawnień kombatanckich.
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W myśl art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jedn.: Dz.U. 2002 nr 42, poz. 371 ze zm.), zwana dalej ustawą o kombatantach, jej przepisy stosuje się do osób które podlegały represjom wojennym i okresu powojennego. Ustawodawca wskazał sytuacje, które uznał za represje w rozumieniu ustawy. Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 2 ustawy o kombatantach jej przepisy stosuje się także do osób, które jako dzieci zostały odebrane rodzicom w celu poddania eksterminacji lub w celu przymusowego wynarodowienia.
Osoba, która jako małoletnie dziecko, po śmierci ojca i deportacji matki do pracy przymusowej, umieszczone zostało w rodzinie zastępczej u krewnych w celu zapewnienia mu niezbędnej opieki i wychowania, nie należy do kategorii osób, które podlegały represjom wojennym w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy o kombatantach.
Trafnie organ orzekający uznał, że w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy i obowiązujących w dniu wydania zaskarżonej decyzji przepisów prawa skarżąca nie spełniała przesłanek uzyskania uprawnień kombatanckich. Ustalenie to, stosownie do art. 21 ust. 1 ustawy o kombatantach, dawało organowi orzekającemu podstawę do orzeczenia o odmowie przyznania skarżącej uprawnień kombatanckich ze wskazanego przez nią tytułu.
Wobec tego, że organ drugiej instancji wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, a skarżąca w zakreślonym terminie nie zażądała przeprowadzenia rozprawy, Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, czyli na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego (art. 119 pkt 1 i art. 120 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). •
W tym stanie sprawy, stwierdzając że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.