II SA/GD 364/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSkarżąca A. J. zaskarżyła uchwałę Rady Miejskiej w Skarszewach z dnia 26 października 2021 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego nad jeziorem Godziszewskim. Zarzuciła naruszenie prawa materialnego, w tym art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (sprzeczność ze studium), art. 31 ust. 3 Konstytucji RP (ograniczenie praw skarżącej) oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji RP (uprzywilejowanie gminy). Podniosła również naruszenie art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (nadużycie władztwa planistycznego). Skarżąca wskazała, że plan dopuszcza budowę hotelu o wysokości do 15 m i zabudowy usługowej na sąsiednich działkach, co znacząco zwiększy immisje i zacieni jej nieruchomość, naruszając jej interes prawny wynikający z art. 144 Kodeksu cywilnego. Podkreśliła również sprzeczność planu ze studium, które przewidywało funkcję rekreacyjno-wypoczynkową i ograniczenia zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po tym jak Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wcześniejsze postanowienie o odrzuceniu skargi, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały. Sąd uznał, że uchwała została podjęta z istotnym naruszeniem zasad sporządzania planu miejscowego, w szczególności z powodu braku opracowania ekofizjograficznego, które jest niezbędne do oceny zgodności planu z prawem ochrony środowiska i ustaleniami studium. Ponadto, sąd stwierdził niezgodność planu ze studium w zakresie dopuszczalnej powierzchni biologicznie czynnej, wysokości zabudowy oraz przeznaczenia terenów. Sąd zasądził od Rady Miejskiej na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaNaruszenia procedury planistycznej, w szczególności brak opracowania ekofizjograficznego i niezgodność z studium, jako podstawa do stwierdzenia nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz prawa ochrony środowiska. Konieczność analizy konkretnych ustaleń studium i planu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy uchwała rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może zostać stwierdzona nieważna z powodu istotnego naruszenia zasad sporządzania planu, w szczególności braku opracowania ekofizjograficznego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak opracowania ekofizjograficznego stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, uzasadniające stwierdzenie jego nieważności w całości.
Uzasadnienie
Brak opracowania ekofizjograficznego uniemożliwia pełną kontrolę zgodności planu z prawem ochrony środowiska, ustaleniami studium oraz prawidłowości wymagań dotyczących ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu, a także kształtowania zabudowy.
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest zgodny z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w rozpoznawanej sprawie stwierdzono niezgodność planu ze studium w zakresie dopuszczalnej powierzchni biologicznie czynnej, wysokości zabudowy oraz przeznaczenia terenów.
Uzasadnienie
Plan miejscowy dopuszczał niższą minimalną powierzchnię biologicznie czynną niż określono w studium, dopuszczał zabudowę hotelową o wysokości 15 m wbrew kierunkom ochrony krajobrazu, a także przeznaczył teren rolny na cele usługowe, co stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu.
Czy właściciel nieruchomości sąsiedniej ma interes prawny do zaskarżenia uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli plan dopuszcza zabudowę mogącą oddziaływać na jego nieruchomość?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, właściciel nieruchomości sąsiedniej ma interes prawny do zaskarżenia uchwały, jeśli kwestionowane postanowienia planu pozostają w bezpośrednim związku z jego uprawnieniami i obowiązkami, a prawo własności podlega ochronie.
Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie o odrzuceniu skargi, wskazując, że już samo uchwalenie planu miejscowego może powodować określone skutki dotyczące interesu prawnego różnych osób, a argumentacja dotycząca potencjalnych oddziaływań nie może prowadzić do odmowy legitymacji skargowej.
Przepisy (19)
Główne
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Nieważność aktu powoduje istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego lub istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie.
u.p.z.p. art. 9 § 4
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium.
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
p.o.ś. art. 72 § 1
Prawo ochrony środowiska
W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin oraz miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego zapewnia się warunki utrzymania równowagi przyrodniczej i racjonalną gospodarkę zasobami środowiska.
p.o.ś. art. 72 § 4
Prawo ochrony środowiska
Wymagania dotyczące równowagi przyrodniczej i gospodarki zasobami środowiska określa się na podstawie opracowań ekofizjograficznych.
u.i.o.ś. art. 46 § 1
Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Ocena oddziaływania na środowisko jest wymogiem ustawowym.
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt prawa miejscowego, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa.
u.s.g. art. 91 § 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
Uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 17
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Określa przebieg procedury planistycznej, w tym wymóg sporządzenia prognozy oddziaływania na środowisko.
k.c. art. 144
Kodeks cywilny
Właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymywać się od działań, które by zakłócały korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
W granicach nie wywłaszczonych i nieuprawnionych przez prawo własność jest wyłącznym prawem właściciela.
u.i.o.ś. art. 52
Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko
Informacje zawarte w prognozie oddziaływania na środowisko powinny być opracowane stosownie do stanu współczesnej wiedzy i metod oceny.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego § 2 pkt 5
Materiały planistyczne obejmują opracowania, analizy, prognozy i studia sporządzone na potrzeby projektu planu miejscowego.
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie opracowań ekofizjograficznych § 6
Opracowanie ekofizjograficzne obejmuje m.in. ocenę przydatności środowiska i określenie uwarunkowań ekofizjograficznych.
Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków, jakim powinna odpowiadać prognoza oddziaływania na środowisko dotycząca projektów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego § 3 pkt 2 lit. b
Prognoza oddziaływania na środowisko określa zgodność projektowanego użytkowania z uwarunkowaniami określonymi w opracowaniu ekofizjograficznym.
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
p.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego.
p.p.s.a. art. 170
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe.
u.s.g. art. 91 § 4
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
W przypadku nieistotnego naruszenia prawa nie stwierdza się nieważności uchwały lub zarządzenia, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę lub zarządzenie wydano z naruszeniem prawa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak opracowania ekofizjograficznego jako istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego. • Niezgodność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. • Naruszenie prawa ochrony środowiska poprzez dopuszczenie zabudowy o nadmiernej wysokości i niewystarczającej powierzchni biologicznie czynnej.
Odrzucone argumenty
Argumentacja Rady Miejskiej o braku interesu prawnego skarżącej. • Twierdzenia Rady o zgodności planu ze studium w zakresie dopuszczalnej powierzchni biologicznie czynnej (poza drobnym uchybieniem).
Godne uwagi sformułowania
już samo uchwalenie planu miejscowego i jego wejście w życie powoduje i może powodować określone skutki dotyczące interesu prawnego różnych osób, a także naruszenie tych interesów • brak opracowania ekofizjograficznego stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego powodujące konieczność stwierdzenia jego nieważności w całości • sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na podstawie wadliwej prognozy oddziaływania na środowisko stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości
Skład orzekający
Katarzyna Krzysztofowicz
przewodniczący
Dariusz Kurkiewicz
sędzia
Jakub Chojnacki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Naruszenia procedury planistycznej, w szczególności brak opracowania ekofizjograficznego i niezgodność z studium, jako podstawa do stwierdzenia nieważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz prawa ochrony środowiska. Konieczność analizy konkretnych ustaleń studium i planu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii planowania przestrzennego, ochrony środowiska i praw właścicieli nieruchomości. Pokazuje, jak istotne jest przestrzeganie procedur i zgodność planów z nadrzędnymi dokumentami.
“Nieważny plan zagospodarowania przestrzennego przez brak jednego dokumentu!”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.