II SA/Gd 3451/01

II SA/Gd 3451/01 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2005-02-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-10-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Andrzej Przybielski /przewodniczący/
Jan Jędrkowiak /sprawozdawca/
Wojciech Jarzembski
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Sygn. powiązane
II OSK 683/05 - Wyrok NSA z 2006-04-07
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Andrzej Przybielski Sędziowie : NSA Jan Jędrkowiak (spr.) WSA Wojciech Jarzembski Protokolant: Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. S. i W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 września 2001 Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.
Uzasadnienie
II SA/Gd 3451/01
Uzasadnienie
W. S. i Z. S. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 września 2001 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 lipca 2001 r.
Utrzymaną w mocy decyzją Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał skarżącym rozbiórkę domku letniskowego usytuowanego na działce nr [...] położonego w miejscowości P. gmina.
Podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2000 r Nr 106, poz. 1126 ze zm.).
W uzasadnieniu podano, że w wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że na opisanej wyżej działce będącej własnością I. Ch. usytuowane zostały trzy domki letniskowe przy czym domek oznaczony na szkicu stanowiącym załącznik do protokołu z dnia 24 maja 2001 r. nr 1 został wybudowany i jest użytkowany przez skarżących. W/g oświadczenia Z. S. w/w domek wybudowany został w latach 1971 - 1972 bez pozwolenia na budowę.
Teren działki nr [...] na której zlokalizowano przedmiotowy domek w czasie w którym został wybudowany nie był objęty planem zagospodarowania przestrzennego. Plan uchwalony został dopiero w 1987 r. Zarówno w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Gminnej Rady Narodowej z dnia 27 lipca 1987 r. jak i w planie obecnie obowiązującym zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy z dnia 26 września 1992 r. określono działkę jako grunt leśny i rolny.
Powołując treść art. 27 ustęp 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlanego z 1974 r. oraz podstawę jego zastosowania (art. 103 ust.2 Prawa budowlanego z 1994 r.) organ I instancji orzekł o nakazie rozbiórki opisanego wyżej domku.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podzielił stanowisko organu 1 instancji. Podobnie jak Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż w świetle powołanych podstawie prawnej decyzji przepisów istniały przesłanki do wydania orzeczonego nakazu rozbiórki.
W skardze domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili wadliwą interpretację przez orzekające w sprawie organy powołanego w podstawie prawnej decyzji art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r - Prawo budowlane. Powołując się na wyrok NSA z dnia 25 września 1981 r. podnieśli, że warunkiem zastosowania przez organ przymusowej rozbiórki było, w świetle powołanego przepisu, łączne wystąpienie dwóch przesłanek tj. wybudowania obiektu bez pozwolenia na budowę oraz naruszenia ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego. Brak obowiązującego w czasie budowy planu zagospodarowania przestrzennego wyłącza nakazanie przez organ przymusowej rozbiórki na podstawie w/w przepisu chociażby obiekt był wybudowany bez pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie przy czym organ powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w którym prezentowany jest pogląd, że zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę nie tylko teren przeznaczony w obowiązującym planie na inne cele lub pod innego rodzaju zabudowę, ale także teren nie przeznaczony pod zabudowę ze względu na brak takich planów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 ,poz. 1271 ze zm.) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone ,podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz. U. Nr 53, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Skargi nie można było uwzględnić.
Jak to wyraził Sąd Najwyższy w powołanym w uzasadnieniu odpowiedzi na skargę orzeczeniu z dnia 28 maja 1991 r (III AZP 3/91 zb. orz. LEX nr 11736)-zasadniczym założeniem, leżącym u podstaw polskiego Prawa budowlanego, jest założenie, iż obiekty budowlane mogą być wznoszone wyłącznie na podstawie pozwoleń budowlanych, udzielanych przez właściwe organy administracji w formie decyzji administracyjnych .obiekty wzniesione bez uzyskania takich pozwoleń zaś powinny ulec rozbiórce. O tym, jakie obiekty mogą być wznoszone na konkretnych terenach, decyduje plan zagospodarowania przestrzennego , lecz przepis ten wcale nie uzasadnia wniosku, iż jeśli pewne tereny są takim planem nie objęte lub też taki plan w ogóle jeszcze nie istnieje, oznacza to dopuszczenie na tych terenach samowoli budowlanej. Dlatego możliwe jest wydanie decyzji o rozbiórce obiektu, który został wzniesiony bez pozwolenia budowlanego, nawet na terenie, dla którego w momencie budowy nie było jeszcze obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, natomiast plan taki obowiązywał już w momencie orzekania o rozbiórce. Decydujące jest bowiem przede wszystkim to, czy obiekt został wzniesiony bez uzyskania pozwolenia, co jest zasadniczą przesłanką do wydania decyzji przewidzianej art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Przytoczony w w/w stanowisku Sądu Najwyższego pogląd prezentowany wielokrotnie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego należy uznać za utrwalony. Podziela go również skład orzekający w niniejszej sprawie.
Z tych też względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.