II SA/Gd 3417/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2004-04-16
NSAAdministracyjneŚredniawsa
bezrobociezasiłekterminodwołaniepostanowienie WSAautokontrolaumorzenie postępowania

WSA w Gdańsku umorzył postępowanie w sprawie zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ organ drugiej instancji uwzględnił skargę strony w trybie autokontroli.

Sprawa dotyczyła skargi M. T. na postanowienie Wojewody stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta w sprawie zasiłku dla bezrobotnych. Wojewoda, działając w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o NSA, uchylił swoje postanowienie i rozpoznał sprawę co do istoty, utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta. Sąd, uznając, że organ drugiej instancji uwzględnił żądanie skarżącego w całości, uznał postępowanie sądowe za bezprzedmiotowe i umorzył je na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę M. T. na postanowienie Wojewody z dnia 29 czerwca 2001 r., które stwierdzało uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 maja 2001 r. w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych. Skarżący twierdził, że nie uchybił terminowi, ponieważ decyzję otrzymał w dniu 10 maja 2001 r., a odwołanie złożył 24 maja 2001 r. Następnie Wojewoda, działając w trybie art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, uchylił swoje własne postanowienie z dnia 29 czerwca 2001 r. i wydał decyzję z dnia 18 września 2001 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta. Sąd wezwał skarżącego do oświadczenia, czy podtrzymuje skargę, na co M. T. odpowiedział twierdząco. Zgodnie z przepisami przejściowymi, sprawa podlegała rozpoznaniu przez WSA. Sąd, powołując się na art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, umorzył postępowanie, uznając je za bezprzedmiotowe, ponieważ organ drugiej instancji uwzględnił żądanie skarżącego w trybie autokontroli, co skutkowało merytorycznym rozpoznaniem odwołania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd powinien umorzyć postępowanie, gdy organ drugiej instancji w trybie autokontroli uwzględnił skargę strony, ponieważ postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe.

Uzasadnienie

Umorzenie postępowania jest uzasadnione na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, gdy organ drugiej instancji wyeliminuje z obrotu prawnego zaskarżony akt, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (3)

Główne

PPSA art. 161 § § 1 pkt 3

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd umarza postępowanie, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż skuteczne cofniecie skargi oraz śmierć strony.

Pomocnicze

ustawa o NSA art. 38 § ust. 2

Ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym

Organ drugiej instancji może uchylić własne postanowienie w trybie autokontroli i rozpoznać sprawę co do istoty.

Przepisy wprowadzające PPSA art. 97 § § 1

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe WSA.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ drugiej instancji uwzględnił skargę strony w trybie autokontroli, co czyni postępowanie sądowe bezprzedmiotowym.

Godne uwagi sformułowania

organ drugiej instancji w trybie autokontroli uwzględnił skargę M. T. i uchylił postanowienie Wojewody postępowanie sądowe, z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, staje się bezprzedmiotowe

Skład orzekający

Zdzisław Kostka

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Umorzenie postępowania przez sąd administracyjny w sytuacji, gdy organ administracji publicznej w trybie autokontroli uwzględnił skargę strony."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ drugiej instancji działa w trybie autokontroli na podstawie przepisów o NSA (obecnie PPSA).

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy procedury administracyjnej i umorzenia postępowania, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gd 3417/01 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-04-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-10-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Zdzisław Kostka /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ
Wojewoda
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia NSA Zdzisław Kostka, , , po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na postanowienie Wojewody z dnia 29 czerwca 2001 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku dla bezrobotnych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 8 maja 2001 r. Prezydent Miasta uznał M. T. za osobę bezrobotną z dniem 27 kwietnia 2001 r. oraz odmówił przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Od powyższej decyzji M. T. złożył odwołanie, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2001 r. Wojewoda stwierdził, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta.
Skarżący w skardze z dnia 3 sierpnia 2001 r. nazwanej "odwołanie" wskazał, iż nie uchybił terminowi do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta, gdyż decyzję otrzymał w dniu 10 maja 2001 r. listem zwykłym, zaś odwołanie złożył w dniu 24 maja 2001 r.
Postanowieniem z dnia 5 września 2001 r. Wojewoda w trybie art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) uchylił zaskarżone postanowienie w całości.
Jednocześnie organ drugiej instancji rozpoznał sprawę co do istoty, wydając w dniu 18 września 2001 r. decyzję utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 8 maja 2001 r.
Pismem z dnia 19 września 2001 r. organ drugiej instancji poinformował Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku o rozpatrzeniu sprawy M. T. w oparciu o art. 38 ust. 2 ustawy o NSA.
Mając na uwadze fakt, iż organ drugiej instancji w trybie autokontroli uwzględnił skargę strony, Sąd wezwał skarżącego do złożenia oświadczenia, czy skargę w świetle postanowienia z dnia 5 września 2001 r. podtrzymuje, czy cofa. M. T. w oświadczeniu z dnia 22 października 2001 r. podał, iż skargę podtrzymuje.
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd umarza postępowanie, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż skuteczne cofniecie skargi oraz śmierć strony.
W rozpoznawanej sprawie organ drugiej instancji na mocy szczególnego uprawnienia danego mu w art. 38 ust. 2 wówczas obowiązującej ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, uwzględnił skargę M. T. i uchylił postanowienie Wojewody z dnia 29 czerwca 2001 r., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 maja 2001 r. Tym samym organ drugiej instancji uwzględnił żądanie skarżącego w całości. Konsekwencją uznania, że odwołanie skarżącego z dnia 24 maja 2001 r. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 maja 2001 r. złożone zostało w terminie, było jego merytoryczne rozpoznanie przez organ drugiej instancji i wydanie decyzji w dniu 18 września 2001 r.
Skarżący zdaje się nie zauważać, że niniejsza sprawa dotyczy jedynie tego, czy jego odwołanie od decyzji z dnia 8 maja 2001 r. zostało wniesione w ustawowym terminie. Właśnie tej kwestii dotyczą postanowienia organu drugiej instancji z dnia 29 czerwca 2001 r. oraz z dnia 5 września 2001 r. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 8 maja 2001 r. oraz złożył skargę na postanowienie Wojewody z dnia 29 czerwca 2001 r. Skarżący nie składał natomiast skargi na decyzję Wojewody z dnia 18 września 2001 r.
Uwzględnienie skargi przez organ stanowi podstawę umorzenia postępowania sądowego stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż postępowanie sądowe, z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, staje się bezprzedmiotowe
W tym stanie rzeczy Sąd w oparciu o wskazany wyżej przepis umorzył postępowanie.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI