II SA/Gd 2922/01

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GdańskuGdańsk2005-01-18
NSAnieruchomościŚredniawsa
planowanie przestrzenneuchwałanieważnośćdoręczeniek.p.a.ustawa o zagospodarowaniu przestrzennymnieruchomościwłaścicielorgan administracji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta Torunia w części dotyczącej zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z powodu wadliwego doręczenia zawiadomienia właścicielowi nieruchomości.

Wojewoda zaskarżył uchwałę Rady Miasta Torunia zmieniającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, zarzucając naruszenie przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym oraz k.p.a. Głównym zarzutem było wadliwe doręczenie zawiadomienia o wyłożeniu projektu planu właścicielowi nieruchomości, A, które zostało skierowane do domu zakonnego, a nie do siedziby firmy w Warszawie. Sąd uznał, że doręczenie było wadliwe, co skutkowało pozbawieniem strony prawa do zgłoszenia zarzutów, i stwierdził nieważność uchwały w zaskarżonej części.

Sprawa dotyczyła skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta Torunia z dnia 18 stycznia 2001 r. nr 681/2001, zmieniającą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w części dotyczącej terenu oznaczonego symbolem 14 UK. Wojewoda podniósł, że uchwała została podjęta z naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a) ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 45 k.p.a., ponieważ Zarząd Miasta nie dopełnił obowiązku zawiadomienia właściciela nieruchomości, A, o terminie wyłożenia planu. Zawiadomienie zostało skierowane na adres domu zakonnego w Toruniu, a odebrała je osoba nieupoważniona, co pozbawiło stronę prawa do zgłoszenia zarzutów. Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi, argumentując prawidłowość doręczenia i wskazując na inne formy powiadomienia, takie jak ogłoszenia prasowe i obwieszczenia. Sąd, analizując stan prawny, stwierdził, że właścicielem nieruchomości jest A z siedzibą w Warszawie, a zawiadomienie zostało skierowane do domu zakonnego w Toruniu. Zgodnie z art. 45 k.p.a., pisma do jednostek organizacyjnych doręcza się w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych. Ponieważ siedziba A znajdowała się w Warszawie, doręczenie w Toruniu było wadliwe. Sąd uznał, że publikacje w prasie i obwieszczenia nie zastępują wymogu pisemnego zawiadomienia właściciela. W konsekwencji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej ustaleń planu dla terenu oznaczonego symbolem 14 UK, uznając, że uchwała nie może być wykonana.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, doręczenie zostało dokonane z naruszeniem przepisów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zgodnie z art. 45 k.p.a., pisma do jednostek organizacyjnych doręcza się w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych. Ponieważ siedziba właściciela nieruchomości (A) znajdowała się w Warszawie, a zawiadomienie zostało skierowane do Torunia, doręczenie było wadliwe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (8)

Główne

u.z.p. art. 18 § 2 pkt 5 lit. a

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

Zarząd gminy ma obowiązek pisemnego zawiadomienia właścicieli lub władających nieruchomościami o terminie wyłożenia projektu planu, których interes prawny może być naruszony ustaleniami planu.

k.p.a. art. 45

Kodeks postępowania administracyjnego

Jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism.

p.p.s.a. art. 147 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia organu, jeśli stwierdzi naruszenie prawa.

Pomocnicze

u.z.p. art. 18 § 3

Ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym

Przepis dotyczący zawiadomienia stosuje się odpowiednio do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

k.c. art. 41

Kodeks cywilny

Określa zasadę siedziby osoby prawnej.

Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § 1 i 2

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem.

Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § 1

Określa przekazanie spraw do rozpoznania wojewódzkim sądom administracyjnym.

p.p.s.a. art. 152

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Określa możliwość orzeczenia o niemożności wykonania uchwały.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wadliwe doręczenie zawiadomienia o wyłożeniu projektu planu właścicielowi nieruchomości, które zostało skierowane do niewłaściwego adresu (dom zakonny zamiast siedziby firmy w Warszawie). Pozbawienie strony prawa do zgłoszenia zarzutów w związku z wadliwym doręczeniem.

Odrzucone argumenty

Argumentacja Prezydenta Miasta o prawidłowości doręczenia i skuteczności innych form powiadomienia (ogłoszenia prasowe, obwieszczenia).

Godne uwagi sformułowania

doręczenia dokonano z naruszeniem art. 45 k.p.a. Winno ono bowiem zostać doręczone A w lokalu ich siedziby, mieszczącej się w W. do rąk osoby uprawnionej do jego odbioru. bez znaczenia pozostają podniesione przez Prezydenta Miasta okoliczności, iż informacje o fakcie sporządzania planu były publikowane w miejscowej prasie (...). Przepis ten wyraźnie stanowi, że o terminie wyłożenia planu zarząd gminy zawiadamia na piśmie właścicieli nieruchomości.

Skład orzekający

Krzysztof Ziółkowski

przewodniczący sprawozdawca

Barbara Skrzycka-Pilch

członek

Andrzej Przybielski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wadliwość doręczeń pism procesowych do jednostek organizacyjnych, w szczególności gdy ich siedziba jest inna niż adres oddziału czy jednostki terenowej, oraz znaczenie pisemnego zawiadomienia w procedurach planistycznych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z doręczaniem pism jednostkom organizacyjnym i przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w brzmieniu obowiązującym w 2001 roku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa ilustruje fundamentalne zasady proceduralne dotyczące doręczeń, które mają kluczowe znaczenie w każdej dziedzinie prawa administracyjnego i cywilnego. Pokazuje, jak drobne błędy proceduralne mogą prowadzić do unieważnienia decyzji.

Błąd w adresie zaważył na losach planu zagospodarowania: Sąd unieważnił uchwałę Rady Miasta.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Gd 2922/01 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2005-01-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-09-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Andrzej Przybielski
Barbara Skrzycka-Pilch
Krzysztof Ziółkowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch Sędzia NSA Andrzej Przybielski Protokolant: Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2004 r. na rozprawie ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miasta Torunia z dnia 18 stycznia 2001 r., nr 681/2001 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej ustaleń planu dla terenu oznaczonego symbolem 14UK, tj. § 28 tej uchwały, 2. określa, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana.
Uzasadnienie
Wojewoda wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miasta Torunia z dnia 18 stycznia 2001 r. nr 681/2001 w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru osiedla "Kozackie Góry" w Toruniu, będącego zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Torunia w części dotyczącej ustaleń planu dla terenu oznaczonego symbolem 14 UK, tj. § 28 uchwały. Podniósł, iż została ona podjęta z naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) oraz art. 45 k.p.a. W ocenie skarżącego Zarząd Miasta nie dopełnił ciążącego na nim z mocy ustawy obowiązku zawiadomienia właściciela nieruchomości o nr ew. działki [...] i [...], którym zgodnie z wypisem z rejestru gruntów jest A z siedzibą w W. o terminie wyłożenia planu. Zawiadomienie doręczone zostało A na adres: T., ul. [...]. Nadto, pismo odebrała osoba, która nie była upoważniona do jego odbioru, tj. przebywający tam wolontariusz. Konsekwencją powyższego było pozbawienie strony prawa zgłoszenia zarzutów. W tych okolicznościach skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w części dotyczącej ustaleń zawartych w § 28.
W odpowiedzi na skargę Prezydenta Miasta wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że zawiadomienie zarządu miasta o terminie wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "Kozackie Góry" w Toruniu zostało prawidłowo i skutecznie doręczone właścicielowi nieruchomości - A, które wprawdzie siedzibę ma w W., jednakże działalność prowadzi również w T. przy ul. [...]. Fakt doręczenia zawiadomienia A potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru. Ustosunkowując się do zawartych w skardze argumentów, w świetle których doręczenia dokonano do rąk osoby nieuprawnionej do odbioru pism prezydent stwierdził, że zarząd miasta nie ponosi odpowiedzialności za prawidłowe dokonanie doręczenia przez Pocztę Polską SA. Dodatkowo podniósł, że skierowanie pisemnego zawiadomienia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym nie było jedyną formą powiadomienia zainteresowanych o przystąpieniu do sporządzania projektu planu, o terminie i miejscu jego wyłożenia, a także o terminie sesji,
na której projekt był rozpatrywany. W miejscowej prasie ukazały się ogłoszenia zawierające ww. dane, na tablicach urzędu miasta zamieszczone zostały obwieszczenia.
W piśmie procesowym z dnia 5 grudnia 2001 r. Wojewoda wyjaśnił, że osobowość prawną ma A, która swoją siedzibę ma w W. przy ul. [...]. Natomiast działające na terenie kraju domy zakonne nie posiadają osobowości prawnej. Ponieważ zawiadomienie skierowane zostało na adres działającego w T. domu zakonnego B, nie zaś na adres właściciela nieruchomości, który siedzibę ma w W. (fakt ten znany był organowi) uznać należy, że właściciel nie został zawiadomiony o terminie wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola zgodności zaskarżonej decyzji z prawem dokonywana jest przez Sąd w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie orzekania przez organy administracji.
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Przepis art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a) ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) stanowił, że zarząd gminy, po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zawiadamia na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu właścicieli lub władających nieruchomościami, których interes prawny może być naruszony ustaleniami planu. Zgodnie z art. 18 ust. 3 cyt. ustawy powołany przepis stosuje się odpowiednio do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Niekwestionowanym przez strony jest fakt, że właścicielem nieruchomości o nr ew. [...] i [...] położonych w T. przy ul. [...] jest A z siedzibą w W. Okoliczność tę potwierdzają załączone do akt sprawy kopie wypisów z rejestru gruntów sporządzonych według stanu z dnia 22 sierpnia 2001 r. Natomiast zawiadomienie, o którym mowa w powołanym przepisie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zostało skierowane na adres domu zakonnego B, który znajduje się na terenie wyżej opisanych nieruchomości, tj. w T. przy ul. [...].
W sprawie chodzi o ustalenie prawidłowości doręczenia zawiadomienia Zarządu Miasta o terminie wyłożenia projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla "Kozackie Góry" w Toruniu A, tj. właścicielowi nieruchomości.
Ponieważ właścicielem nieruchomości nie jest osoba fizyczna zatem prawidłowość tego doręczenia oceniać należy w świetle art. 45 k.p.a. Stanowi on, iż jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis ten reguluje doręczanie pism wszystkim jednostkom organizacyjnym, niezależnie od tego, czy posiadają one osobowość prawną, czy też jej nie mają. Jego literalne brzmienie nie nasuwa żadnych wątpliwości interpretacyjnych - jednostce organizacyjnej doręcza się pisma w lokalu jej siedziby.
W odniesieniu do osób prawnych obowiązuje wyrażona w art. 41 k.c. zasada, że siedzibą osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający, jeżeli ustawa lub oparty na niej statut nie stanowią inaczej. Siedzibę jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej ustala się na podstawie przepisów ustawowych określających zakres ich działania, organizację lub na podstawie przepisów regulaminów organizacyjnych, statutów i innych aktów tego typu (por. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2000).
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że siedzibą A -właściciela nieruchomości położonych w T. przy ul. [...] - jest W.
W związku z powyższym Sąd stwierdza, że doręczenia przedmiotowego zawiadomienia dokonano z naruszeniem art. 45 k.p.a. Winno ono bowiem zostać doręczone A w lokalu ich siedziby, mieszczącej się w W. do rąk osoby uprawnionej do jego odbioru.
W świetle art. 18 ust. 2 pkt 5 lit. a) ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym bez znaczenia pozostają podniesione przez Prezydenta Miasta okoliczności, iż informacje o fakcie sporządzania planu były publikowane w miejscowej prasie (ogłoszenia), jak również można się było z nimi zapoznać w urzędzie miasta (obwieszczenia na tablicy ogłoszeń). Przepis ten wyraźnie stanowi, że o terminie wyłożenia planu zarząd gminy zawiadamia na piśmie właścicieli nieruchomości. W rozpoznawanej sprawie organ obowiązek ten naruszył.
W tym stanie faktycznym oraz prawnym sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny,
na podstawie 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie stwierdzenia niemożności wykonania zaskarżonej uchwały wydano na podstawie przepisu art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI