II SA/GD 279/02

II SA/Gd 279/02 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2004-08-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Krzysztof Retyk
Małgorzata Gorzeń
Marek Gorski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędziowie NSA Małgorzata Gorzeń, Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2004r na rozprawie sprawy ze skargi J. H. na decyzję Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Rejonowy z dnia 21 grudnia 2001 nr [...] w przedmiocie opuszczenia osobnej kwatery stałej oddala skargę.
Uzasadnienie
3 II SA/Gd 279/02
U z a s a d n i e n i e
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia 11 października 2001 r. Nr [...] wzywającą J. H. wraz ze wszystkimi wspólnie zamieszkałymi osobami prawa jego reprezentującymi do dobrowolnego zwolnienia i przekazania do dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej osobnej kwatery stałej położonej przy ul. [...] obejmującą 2 pokoje, kuchnię oraz pomieszczenia przynależne o powierzchni użytkowej 46,60 m2 w tym powierzchni mieszkalnej 28,90 m2.
Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. art. 13 ust. 5 pkt 2, 16 ust. 2 pkt 1, 28 ust. 1 oraz 41 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP (Dz. U. Nr 86, poz. 433 z późn. zm.), a także art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 10 poz. 55 z późn. zm.) i § 17 pkt 4 Statutu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej - rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa z dnia 16 czerwca 1998 r. (Dz. U. Nr 86, poz. 549 z późn. zm.).
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że w dniu 4 stycznia 1966 r. ppor. J. H. otrzymał przydział osobnej kwatery stałej przy ul. [...] o powierzchni użytkowej 46,60 m2. Przy ustalaniu powierzchni mieszkaniowej kwatery uwzględnieni zostali była żona J. i syn D..
W dniu 30 lipca 1999 r. J. H. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej bez nabycia uprawnień do kwatery. Także w 1999 r. zostało rozwiązane przez rozwód jego małżeństwo z J. H..
Ponieważ okres służby zawodowej J. H. wyniósł 7 lat 11 miesięcy i 6 dni, nie spełnił on warunku odbycia służby wojskowej uprawniający go do zachowania praw do kwatery stałej, który to okres zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 10, poz. 55 z późn. zm.) wynosi dla oficera 12 lat.
Ponieważ uprawnienie do kwatery stałej w związku ze zwolnieniem ze służby wojskowej utracił J. H., uprawnienia te utraciła także jego była żona J. i syn D..
Zdaniem organu II instancji art. 28 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP - publ. jak wyżej nie ma w niniejszej sprawie zastosowania bowiem podstawą wezwania do opuszczenia kwatery stałej jest utrata uprawnień do jej posiadania a nie orzeczony rozwód.
Zaskarżona ustawa jest zgodna z treścią art. 41 ust. 1 pkt 10 cytowanej ustawy.
Decyzję tę zaskarżyła była żona J. H. J. H..
Wnosząc o jej uchylenie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 28 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych.
Zdaniem skarżącej kwatera stała została przydzielona w czasie kiedy skarżąca pozostawała w związku małżeńskim i dla określenia jej powierzchni brano pod uwagę zarówno ją jak i jej syna D..
Skarżąca uważa, iż skoro była uprawniona do zajmowania kwatery stałej to uprawnienia takie zachowała także po rozwodzie.
Jej zdaniem zachowała prawo do kwatery bowiem jak to pisze per facta concludenta nastąpiło nawiązanie stosunku najmu i w najgorszym wypadku przysługuje jej jako byłej małżonce oficera lokal zamienny.
W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest nieuzasadniona.
Jest okolicznością bezsporną, iż J. H. jako młody oficer nabył prawo do osobnej kwatery stałej i w dniu 4 stycznia 1996 r. decyzją nr [...] Dyrektora Oddziału Terenowego otrzymał przydział kwatery stałej położonej przy ulicy [...] o pow. użytkowej 46,60 m2.
Przy ustalaniu powierzchni mieszkalnej kwatery uwzględnieni zostali była żona J. i syn D..
Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednol. Dz. U. Nr 10 poz. 55 z 1997 r. z późn. zm.) absolwent szkoły wojskowej powołany do służby wojskowej stałej pełni służbę obowiązkową (oficer) przez pierwsze 12 lat.
Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 pkt 10 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP - publ. jak wyżej, żołnierz zawodowy i osoby wspólnie z nim zamieszkujące są obowiązani przekazać do dyspozycji Agencji dotychczas zajmowaną kwaterę, jeżeli żołnierz wypowiedział stosunek służbowy w okresie służby obowiązkowej chyba, że zachował prawo do kwatery na podstawie art. 23 ust. 2 (taki przypadek w sprawie nie zachodzi).
Przepis ten jednoznacznie odnosi się w swej treści nie tylko do żołnierza zawodowego ale także do osób wspólnie z nim zamieszkujących bez względu na stopień pokrewieństwa czy powinowactwa. Z tego wynika, że do opuszczenia kwatery stałej zajmowanej przez żołnierza, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 10 zobowiązana jest także była żona skarżącego bez względu na to czy jej osoba była brana pod uwagę przy ustalaniu należnej żołnierzowi powierzchni kwatery stałej.
Ewentualne ubieganie się o zawarcie ze skarżącą przez Terenową Agencję Mieszkaniową umowy najmu na inny lokal nie wchodzi w zakres kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) oddalił skargę.